Uitgeverij Van Oorschot

  • Schip in dok Nieuw

    J.M.A. Biesheuvels rijke en grote oeuvre spreekt tot de verbeelding van velen. Het zit vol korte verhalen en novellen over de wereldzeeën, bijzondere eenlingen, reizen, zijn jeugd en het gekkenhuis, en bevat een uitzonderlijke dosis absurde logica. Met zijn vele bundels, zoals In de bovenkooi en Reis door mijn kamer, heeft Biesheuvel laten zien wat zijn verbeeldingskracht en fantasie vermag. Het maakte hem tot een zeer geliefde verhalenverteller, zo niet de beste van Nederland, die met zijn stilistische rijkdom garant stond voor klassieke titels als 'Brommer op zee', 'De angstkunstenaar', 'Tanker cleaning' en 'Brief aan vader'.

    Biesheuvel had naar eigen zeggen de gewaarwording te zijn 'verdwenen' in zijn driedelige Verzameld werk, dat in 2008 verscheen. Schip in dok haalt hem weer boven, met een ruime selectie uit zijn evergreens, én verrassende keuzes.

  • Konstantin Paustovski is als verhalenschrijver een meester in de traditie van de grote Russische klassieken als Tsjechov, Boenin en Toergenjev. De verhalen in 'De muziek van de herfst' vinden hun oorsprong in Paustovski's talloze omzwervingen en ontmoetingen met zeer uiteenlopend en boeiend volk. Het liefst schrijft hij over de eenvoudige en onbekende mensen die hij tegenkomt: ambachtslieden, herders, veerlui, boswachters, en over zijn grootste vrienden: de dorpskinderen. Altijd is zijn proza romantisch gestemd.

    De lezer volgt Paustovski door de diverse en weidse Russische landschappen, waartegen in steeds andere tinten en tonen de weemoed, de poëzie, de meeslependheid van het leven wordt beschreven.

    Paustovski lezen is Rusland leren kennen, maar in de prachtige vertaling van Wim Hartog is het evengoed een onderdompeling in de schoonheid van de Nederlandse taal.

    'De muziek van de herfst' bestaat voor het overgrote deel uit nooit eerder in het Nederlands verschenen verhalen.

  • In de bundel 'De laatste dag van de koning' maakt de lezer kennis met Sander Kollaard als schrijver van korte verhalen en essays. Hij heeft zich in korte tijd ontwikkeld tot een schrijver met een breed palet en een geheel eigen toon. De lezer van zijn met de Librisprijs 2020 bekroonde roman 'Uit het leven van een hond' herkent een aantal constanten in zijn werk: mededogen, ironie, een fascinatie voor de technische en wetenschappelijke kant van de wereld en een lichte, essayistische stijl.

    Van de wormen van Darwin via het spoor van de haas tot de stemmen van Pessoa: dit boek doet recht aan de veelzijdigheid van Sander Kollaard.

  • 'Ik ga niet reizen. Ik blijf rustig thuis op mijn studeerkamer. Ik zal u door mijn kamer laten reizen tot het u duizelt!' In ieder object schuilt een verhaal, zo laat Maarten Biesheuvel zien door zijn werkkamer te beschrijven. Op zijn tocht langs de typemachine, bureaustoel, foto's van mensen en steden vertelt hij de anekdotes en herinneringen die met de inrichting verbonden zijn. Hij reist, net als in de andere verhalen van Reis door mijn kamer, door zijn schrijversleven.

    J.M.A. Biesheuvel (1939-2020) schreef talloze korte verhalen en novellen. Hij ontving de P.C. Hooftprijs voor zijn oeuvre. In 2015 werd de naar hem vernoemde J.M.A. Biesheuvelprijs voor verhalenbundels ingesteld.

  • Biesheuvels verhalen zijn veelal autobiografisch van inslag. Hij schrijft zowel over zijn ervaringen als matroos op koopvaardijschepen, over zijn depressies en zijn verblijf in wat hij unverfroren het gekkenhuis noemt, over zijn vrouw Eva, over zijn huis en werkkamer, over zijn jeugd. Daarnaast schrijft hij verhalen waarin fantasie de vrije loop krijgt.

    'Veel van wat Maarten Biesheuvel schrijft is waar gebeurd. Maar sommige dingen die hij schrijft zijn gelogen. Mijn moeilijkheid is dat ik nooit helemaal zeker weet of wat hij schrijft nu waar gebeurd is of niet.'
    - Karel van het Reve

  • Een van de jongste debutanten sinds tijden bij Van Oorschot: Pieter Kranenborg, geboren in 1994. Hij viel op met zijn verhalen die werden gepubliceerd in Tirade en Hollands Maandblad. In 2015 werd hem de Hollands Maandblad Aanmoedigingsbeurs toegekend. Nu verschijnt er van hem de verhalenbundel Astronaut, waarin Kranenborg laat zien hoe veelzijdig hij kan schrijven en hoe authentiek zijn toon (nu al) is.
    In vrijwel al zijn verhalen worden mensen beschreven die zich verplaatsen. Hij schrijft over lifters, een wandelaar, een astronaut, een privéchauffeur en een trambestuurder. Telkens worden ze geconfronteerd met iets waar ze nog niet bekend mee waren voordat ze vertrokken. In ieder verhaal weet hij de juiste lichte toon te raken en de lezer te verbinden met zijn personages.
    Een van de verhalen begint zo: 'Mijn vader is een astronaut, ik heb een buurmeisje gehad dat 's nachts Debussy speelde, en mijn broer woont in Zweden. Een van de drie dingen is niet waar.
    Waar zal ik mee beginnen?'


  • Toen in 2008 het driedelige, gebonden Verzameld werk van J.M.A. Biesheuvel verscheen, had de auteur volgens eigen zeggen de gewaarwording dat hij verdwenen was: in zijn eigen verzameld werk. Maar Biesheuvel is er nog! Ook na 2008 bleef hij schrijven en publiceren, met name in Hollands Maandblad en bij bibliofiele drukkers. Een van deze nieuwe verhalen, 'Brief aan Vader', las hij vorig jaar voor in een reprise van het tv-programma 'Hier is... Adriaan van Dis'. Hij maakte daarmee diepe indruk.

    Voor de eerste keer presenteert Biesheuvel zijn keuze uit eigen werk, de verhalen die hemzelf het dierbaarst zijn, en vulde deze aan met nog niet eerder gebundeld werk.

  • Met zijn zeer korte verhalen wandelt Warner van Wely het Nederlands literair toneel op als een overdonderende verrassing. Zijn teksten werken in onderling contrast: hyperrealisme versus surrealisme, droom versus kritiek. Gemakkelijk samen te vatten is wat hij doet niet. Een resumé van iets wat soms niet langer is dan 100 woorden? De verhalen van Van Wely hebben de opmerkelijke neiging na lezing uit te dijen en het brein nog lang bezig te houden. Proza met een hoog soortelijk gewicht en toch niet zwaar op de hand of ingewikkeld. Een boek waarin de lezer kan rondwandelen als in een tuin. Voor een kort moment, langs twee of drie beelden, gedachten, of in een lange wandeling.
    Van Wely biedt verhalen voor de lezer die de behoefte heeft op een tekst te kauwen zonder aan een dik boek te beginnen: een schrijver die zelf al de moeite heeft genomen om wat niet per se van belang is weg te laten. Wat overblijft is een 'Zeer Kort Verhaal met een Zeer Lange Nasleep'.

    'Joris van Hemeldonder had een aanslag van de belasting gekregen die van geen kanten deugde. Hij zette zich aan een bezwaarschrift in negen punten, maar bij het derde punt viel hij in slaap. Hij droomde van een hardloopwedstrijd waarbij de traagste loper tot winnaar werd uitgeroepen. Hijzelf liep slechts een paar millimeter in een uur, maar dat was een lachertje als je het met de echte kampioenen vergeleek. Toen hij wakker werd miste hij de laatste lichting, daarna was de bezwaartermijn verstreken.'

  • Een stokoude koning viert zijn jubileum, maar een duister lot wacht... Een verliefd jong stel ontmoet een overleden schilder in de bossen van Zweden... Een langeafstandsloper rouwt in het gezelschap van Fernando Pessoa...
    In deze verhalen krijgt de verbeelding alle ruimte. Dat roept wel een vraag op: hoe zit het precies met de grens tussen feit en fictie? Waarom noemen we het ene verzinsel literatuur en het andere een leugen? En is literatuur eigenlijk nog van belang in een tijd waarin op veel terreinen de grens tussen feit en fictie verloren lijkt te gaan?
    Sander Kollaard onderzoekt in Levensberichten het verhaal zelf. Hij beschrijft de diepgewortelde behoefte om verhalen te vertellen. Homo sapiens is homo narrans: de vertellende mens. Maar tegelijk laat hij zien hoe gemakkelijk we ons door verhalen laten misleiden. Wat betekent dat voor ons begrip van onszelf, van anderen en van de wereld?

    Deze bundel maakt duidelijk dat juist literatuur ons veel te zeggen heeft over de grenzen tussen feit en fictie, over waarheid en leugen, omdat deze grenzen in de literatuur inzet zijn van het spel met de taal. Levensberichten is daarmee een pleidooi voor de kunst zoals Pablo Picasso haar heeft beschreven: als een leugen die ons de waarheid doet begrijpen.

empty