• Sigrid Kaag

    Wilma Kieskamp

    • Prometheus
    • 11 Mei 2022

    In één klap heeft Sigrid Kaag bij de verkiezingen van 2021 haar naam gevestigd. Schijnbaar vanuit het niets werd ze de machtigste vrouw in de politiek. Kaag is de politicus over wie iedereen een mening heeft. Maar wie is zij werkelijk, deze D66-leider en vicepremier? En wat betekent haar belofte van nieuw leiderschap?
    Het verhaal van Sigrid Kaag is dat van een opmerkelijke loopbaan. Van een student uit een lerarengezin die op haar twintigste vertrekt naar Caïro. Die topdiplomaat wordt bij de Verenigde Naties en hard onderhandelt met Assad. Die zich thuis voelt in het Midden-Oosten, ook door haar huwelijk met een Palestijnse man.
    Sinds haar overstap naar de politiek maakt haar felle verdediging van waarden als tolerantie en de rechtsstaat haar geliefd en gehaat. Het verhaal van Sigrid Kaag is ook dat van een vrouw die 'aangaat' als ze persoonlijk onder vuur ligt. En tegelijk zeer pragmatisch kan zijn.
    Dit boek is een portret van de politicus Kaag, die zich eigenzinnig en soms ongrijpbaar een weg baant door politiek Den Haag. Welke gebeurtenissen hebben haar gevormd, hoe denkt zij en wat wil zij bereiken? Zij zocht al vaak de confrontatie met premier Rutte. Brengt zij zelf een andere manier van politiek bedrijven? En vooral: hoe groot zijn de ambities van deze nieuwe schaduwpremier?

    Wilma Kieskamp (1965) is journalist. Sinds 2016 werkt zij voor dagblad Trouw als politiek verslaggever op het Binnenhof. Zij volgde de afgelopen jaren D66 en maakte de opkomst van Sigrid Kaag van dichtbij mee. Eerder werkte ze als chef van de buitenlandredactie en de opinieredactie van Trouw, en als verslaggever bij bijlage De Verdieping.

  • Alive and clicking

    Rudy Van Belkom

    • Bot uitgevers
    • 25 April 2022

    `De democratie verkeert in crisis', wordt vaak gezegd. Autoritaire leiders zijn wereldwijd in opkomst, democratische rechten staan onder druk en digitale technologieën zorgen voor een verdere afbrokkeling. Volgens experts zou de aanhoudende digitalisering van de samenleving zelfs het einde van de democratie kunnen betekenen. En onze jeugd? Die doet het in de ogen van experts niet veel beter. Generatie Z zou onverschillig, doelloos en apolitiek zijn. Kortom, de democratie is ten dode opgeschreven.

    Maar wat als de democratie veel levendiger is dan we denken?

    Zonder dat we het doorhebben vindt er wereldwijd een democratische revolutie plaats. Niet in de stembureaus, maar op straat én online. Ondanks het feit dat veel jongeren niet geïnteresseerd zijn in politieke partijen, zijn ze enorm betrokken bij politieke kwesties. Denk bijvoorbeeld aan de wereldwijde Klimaatmars en de #BlackLivesMatter beweging. Geen inspraak in de marges, maar invloed op fundamentele onderwerpen.

    Als we de democratie serieus nemen, moeten we deze vormgeven voor de komende generaties. Hoe kunnen we het opbloeiende activisme een plek geven in het politieke systeem? Rudy van Belkom combineert in zijn boek inzichten uit wetenschappelijk onderzoek met inspirerende voorbeelden wereldwijd die de deur openen voor een hoopvolle toekomst.

  • Een nieuw sociaal contract

    Pieter Omtzigt

    • Prometheus
    • 23 Februari 2021

    Heel lang geloofden we dat Nederland af was. Maar schijn bedriegt. Pieter Omtzigt laat zien dat er in Nederland grote problemen zijn met macht en tegenmacht. De mechanismen van de rechtsstaat functioneren niet goed meer, zoals uit het kinderopvangtoeslagenschandaal is gebleken. Omtzigt pleit vanuit zijn eigen ervaringen in de politiek voor een nieuw sociaal contract.

    Het is nodig om het vertrouwen tussen overheid en burgers te herstellen. Dat is zeker niet eenvoudig. We moeten instituties herbouwen door checks-and-balances te hernieuwen. Het vraagt ook om een andere mentaliteit van de overheid én van de burgers zelf. Er is geen simpele oplossing. Het hele weefsel van de rechtsstaat moet worden onderzocht en gerepareerd. In dit boek doet Omtzigt een aantal voorstellen daartoe.

    Pieter Omtzigt (1974) is sinds 2003 Kamerlid voor het CDA, en zit sinds 2004 in de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa.
    Dit boek is tot stand gekomen met medewerking van Welmoed Vlieger (1976), filosoof en columnist.

  • Code rood

    Thijs Broer

    • Uitgeverij pluim
    • 27 Oktober 2021

    Vanaf het moment dat het coronavirus in Nederland om zich heen greep volgden politiek journalisten Thijs Broer en Peter Kee de politieke hoofdrolspelers in de coronacrisis op de voet. In talloze interviews en achtergrondgesprekken op en rond het Binnenhof voelden zij toonaangevende politici, topambtenaren, spindoctors, virologen en zorgbestuurders aan de tand, om te reconstrueren hoe het coronabeleid in de achterkamers van de macht tot stand kwam. Hoe gingen de politiek leiders om met de vele dilemma's waarmee ze werden geconfronteerd, tijdens de grootste crisis sinds de Tweede Wereldoorlog? Hoe werden cruciale beslissingen in de bestrijding van het virus genomen? En welke rol speelde corona in de neergang van het [kk]CDA[], de implosie van Forum voor Democratie en de wederopstanding van Mark Rutte?

    Code rood biedt een onthullende inkijk in de werking van de macht in crisistijd: hoe de bestrijding van de pandemie telkens weer werd bepaald door onvermogen, angst, opportunisme, partijpolitieke belangen en achterkamertjespolitiek, in een land waar niemand de baas is.

  • Wij zijn met velen

    Sigrid Kaag

    • Prometheus
    • 1 Maart 2022

    Sigrid Kaag is misschien wel de meest besproken politicus van dit moment. De afgelopen jaren groeide ze van nieuwkomer in de politiek uit tot vicepremier en eerste vrouwelijke minister van Financiën.
    Vanaf het moment dat ze in 2017 haar entree maakte in de politiek spreekt ze zich uit. Haar zorgen over het Nederland van nu, over de tegenstellingen tussen mensen en over de polarisatie in de samenleving voeden haar onvermoeibare strijd voor verzoening, voor een land waarin iedereen mee kan doen en mensen respectvol met elkaar samenleven.
    Sigrid Kaag neemt geen blad voor de mond. Waar zij spreekt - in volle zalen, op televisie, online - weet zij mensen te overtuigen. Maar er is ook een keerzijde. Ze wordt dagelijks geconfronteerd met de donkerste kanten van onze samenleving: bedreigingen, online én in haar persoonlijke leven.
    In Wij zijn met velen maken we aan de hand van haar vele lezingen, toespraken en zelfs preken kennis met Sigrid Kaag. Wie is zij? Wat drijft haar? En waar wil zij met Nederland naartoe? Wij zijn met velen geeft je een boeiend inkijkje in de denkwereld van een van de meest inspirerende politici van onze tijd.

  • Amerika na Donald Trump

    Charles Groenhuijsen

    • Atlas contact
    • 8 September 2020

    Charles Groenhuijsen schetst in `Amerika na Donald Trump' een verrassend beeld van het Amerika van morgen. Het goede nieuws: Amerikanen willen in meerderheid een land met meer gelijkheid tussen rijk en arm, beter onderwijs, een goede ziektekostenverzekering en een einde aan racisme. Het slechte nieuws: Donald Trump wil daar niks van weten. Maar blijft hij wel president?

    De Republikeinen hebben de afslag naar de eenentwintigste eeuw gemist. Groeiende kiezersgroepen zoals millennials en etnische minderheden stemmen overwegend links. Steeds meer Amerikanen willen een ander beleid rond duurzaamheid, het homohuwelijk en de doodstraf. Deze trends waren al zichtbaar bij de Congresverkiezingen twee jaar geleden. Het verkiezingsjaar 2020 is ongekend spannend. De coronapandemie en de demonstraties tegen racisme leggen bloot wat er mis is met het land. Kunnen de Democraten daar nu van profiteren? Dat blijft de vraag.

  • De boom van de hoop

    • Uitgeverij g.a. van oorschot b.v.
    • 11 Mei 2021

    Aleksej Navalny is opgesloten in de hoop dat men hem vergeet. Maar, zoals een schorpioen die door
    een slang over de rivier wordt gezet toch niet anders kan dan steken, zo steekt Navalny zijn beulen,
    schrijft Michail Kazachkov in deze bundel. De hele wereld en iedereen in Rusland die niet zijn laatste
    restje geweten verloren heeft, spreekt over Navalny.

    In dit boek schrijven journalisten, vertalers en schrijvers van nu over de moed van Navalny, zijn lot en dat
    van alle politieke gevangenen in Rusland. Maar wie sprak krachtiger en met groter ervaring over monddood
    maken en knechting dan Charms, Solzjenitsyn, Martsjenko, Sjalamov?

    Met bijdragen van Yolanda Bloemen, Daniil Charms, Arnon Grunberg, Sergei Guriev, Mikhail Kazachkov,
    Michel Krielaars, Osip Mandelstam, Anatoli Martsjenko, Egbert Myjer, Aleksej Navalny, Maxim Osipov,
    Karel van het Reve, Hella Rottenberg, Lev Rubinstein, Varlam Sjalamov, Hubert Smeets, Alexander Solzjenitsyn
    en Sana Valiulina.

  • Vlaanderen, ontwaak!

    Eric Corijn

    • Ertsberg
    • 25 April 2022

    Links heeft in Vlaanderen amper een antwoord klaar op de schaamteloze verrechtsing van politiek en samenleving. Nochtans is de ideologische strijd terug van weggeweest. Na vier decennia neoliberalisme, het 'einde van de geschiedenis' en het beruchte 'there is no alternative' komt er een einde aan de ongebreidelde globalisering.

    Er valt veel puin te ruimen. Het rechtse en extreemrechtse nationalistische spook waart weer door Europa. Ook in Vlaanderen bereiden ze zich voor op een regimeshift. Rechtse en extreemrechtse partijen bouwen daardvoor op een brede conservatieve onderstroom die al sinds het ontstaan van België dominant is in Vlaanderen.

    Eric Corijn analyseert de maatschappelijke processen en de politieke herschikking die het decor vormen voor de schaamteloze verrechtsing van de Vlaamse politiek en samenleving. Vlaanderen, ontwaak! beschrijft ook het zwakke weerwerk van de Vlaamse linkerzijde, en het gebrek aan een progressief alternatief. Corijn roept vol passie op tot een echte breuk met het verleden, met de gezondheids- en klimaatcrisissen als kantelpunt.

  • De koning kun je niet spelen

    Boris van der Ham

    • Prometheus bert bakker
    • 24 April 2014

    Wat is de overeenkomst tussen een politicus en een acteur? Welke toneel- en acteerwetten zijn handig voor kiezers om de politiek beter te begrijpen of te ontmaskeren?
    Voormalig acteur en politicus Boris van der Ham toont in De koning kun je niet spelen een originele kijk op macht, politiek en democratie. Hij schetst het broeierige heden en verleden van het `theater van de politiek, put uit zijn eigen ervaringen en sprak met acteurs van het Nationale Toneel in Den Haag. Ook komen aan het woord journalisten Frits Wester en Ferry Mingelen, actrice Ellen Vogel (De tweeling) en regisseur Theu Boermans (Anne, Soldaat van Oranje).
    De koning kun je niet spelen is een rijk geïllustreerd pleidooi voor méér en vooral beter theater in de politiek.

    Boris van der Ham (1973, Amsterdam) was tien jaar Tweede Kamerlid en werd twee keer met voorkeurstemmen gekozen. Hij studeerde geschiedenis en voltooide de Toneelacademie Maastricht.

    Over zijn vorige boek De vrije moraal (2012):

    `Een strak betoog. de Volkskrant
    `Uitstekend geschreven. Maarten
    `Van der Ham geeft Den Haag wat ethiek mee. Trouw
    `Rijk aan waardevolle ideeën. Liberales

  • Vrije moraal

    Boris van der Ham

    • Bert bakker
    • 17 Januari 2013

    Nederland staat bekend als vrijplaats voor `seks, drugs en rock-n-roll. Hoe kregen we dat wilde imago? En is dat imago terecht?
    In De vrije moraal duikt politicus Boris van der Ham in de onthullende, schokkende en geestige geschiedenis van seks, drank en drugs. De afgelopen 150 jaar werd in de media en in de Tweede Kamer uitgebreid gesproken over alcoholmisbruik, `prikkellectuur, de pil en grote dancefeesten. Dit boek toont de felle botsingen tussen de christelijke moraal en de vrije moraal. Hoe veranderde ons land van conservatief naar vooruitstrevend?
    Van der Ham: `Veel van onze vrijheden hebben we te lang voor lief genomen. Ze liggen nu onder vuur. Om ze goed te kunnen verdedigen en gebruiken, moeten we weten hoe en waarom ze zijn ontstaan.
    Van der Ham laat ook zien voor welke dilemmas onze vrije samenleving vandaag de dag staat, en waarom Nederland wereldwijd voorop moet blijven lopen in de discussie over vrijheid.

    Boris van der Ham (Amsterdam, 1973) is sinds 2002 lid van de Tweede Kamer voor D66. Hij voert daar onder meer het woord over onderwijs. Op www.vrijzinnig.com publiceert hij wekelijks een videocolumn over vrijheid.

  • Oikofobie

    Thierry Baudet

    • Prometheus bert bakker
    • 4 September 2013

    Oikofobie is het tegenovergestelde van xenofobie. Niet de angst voor het vreemde, maar voor het eigene. Een afkeer van geborgenheid; het willen stukmaken van het thuis. Oikofobie is wat de westerse elites drijft. Modernisme in de kunsten, multiculturalisme en het Europese project: ze komen er direct uit voort. Het zijn symptomen van een ziekelijke behoefte aan vervreemding en ontworteling. In Oikofobie identificeert Thierry Baudet deze ziekte van onze tijd. Het is het aangrijpende credo van de nieuwe avant-garde.

    Thierry Baudet (1983) is een van de meest markante stemmen in het hedendaagse publieke debat. Samen met Michiel Visser publiceerde hij de succesvolle essaybundels Conservatieve vooruitgang en Revolutionair verval. Hij was columnist voor nrc Handelsblad en is redactieadviseur van het tv-programma Buitenhof. In 2012 verscheen De aanval op de natiestaat, dat in binnen- en buitenland werd besproken en werd genomineerd voor de Socrates Wisselbeker voor beste filosofieboek van 2012.

    Over De aanval op de natiestaat:

    `Briljant.
    Pascal Bruckner

    `Reality check voor Europa.
    Frits Bolkestein

    `De Nederlandse bhl.
    Le Monde

    `Conservatief wonderkind.
    Vrij Nederland

    `Scherpzinnig en belangrijk boek.
    Theodor Dalrymple

  • De aanval op de natiestaat

    Thierry Baudet

    • Bert bakker
    • 4 Juli 2012

    De Europese Unie en de open grenzen hebben de nationale staat verzwakt. De soevereiniteit van het parlement wordt steeds verder ondergraven en de nationale identiteit verwatert. In de tweede helft van de twintigste eeuw is in alle West-Europese landen een sluipende aanval gedaan op de natiestaat. In een verrassende kritiek op de naoorlogse elites laat Thierry Baudet zien dat zonder nationale soevereiniteit de democratische rechtsstaat niet kan functioneren. De aanval op de natiestaat neemt de lezer mee vanaf de oorsprong van moderne staten in de zestiende en zeventiende eeuw tot aan de brandende kwesties van nu: immigratie, populisme en de toekomst van de EU. In deze speciale, tiende druk zijn twee nieuwe voorwoorden toegevoegd: een van de Franse essayist Pascal Bruckner en een van de Britse filosoof Roger Scruton.

    Dr. mr. Thierry Baudet (1983) is een van de meest markante stemmen in het hedendaagse debat. Hij publiceerde zes non-fictieboeken over filosofie, politiek en geschiedenis, een boek over klassieke muziek en, in september 2014, een roman. De aanval op de natiestaat werd genomineerd voor de Socrates Wisselbeker voor het beste filosofieboek van 2012. Er werden inmiddels meer dan 10.000 exemplaren van verkocht.

  • Sociaal-doe-het-zelven

    Pieter Hilhorst

    • Atlas contact
    • 3 Oktober 2013

    Hoe kan het dat in Estland vijftigduizend mensen bereid zijn om vrijwillig zwerfvuil op te ruimen? Hoe is het mogelijk dat een oproep in Trouw de stoot geeft tot de aanschaf van vijftigduizend zonnepanelen, zonder enige vorm van subsidie? Hoe kan het dat een groeiend aantal zzp'ers elkaars risico op arbeidsongeschiktheid opvangt in kleinschalige `broodfondsen'? Hoe komt het dat hulpverleners vaak familie en vrienden over het hoofd zien als het in een gezin helemaal fout loopt? En dat deze naasten als hun dat in een Eigen Kracht-conferentie gevraagd wordt, zich het vuur uit de sloffen lopen?

    Toen Pieter Hilhorst in november 2012 de Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher opvolgde was het boek dat hij samen met Jos van der Lans schreef om antwoord te geven op deze vragen zo goed als af. Het was een krachtig pleidooi om ruimte te creëren voor de doe-democratie, voor de do it ourselves-beweging. Met deze verrassende overstap kreeg het boek een onverwacht vervolg. Hoe kun je als bestuurder vorm geven aan deze nieuwe verhouding tussen burgers en overheid? In het tweede deel wordt die vraag aan de hand van zeven motto's beantwoord.

    Sociaal doe-het-zelven. De idealen en de politieke praktijk is een even inspirerende als leerzame verkenning van twee werkelijkheden - die van de vitaliteit van de samenleving en die van de complexiteit van het openbaar bestuur - en van een poging om deze bij elkaar te brengen.

  • Achter de PVV

    Chris Aalberts

    • Eburon
    • 30 Juli 2012

    Er is geen politieke partij in Nederland die de politieke agenda zo zeer bepaalt als de Partij voor de Vrijheid. Bijna elke week is er rumoer over voorstellen en uitspraken van Geert Wilders. Vanaf haar oprichting daagt de PVV de gevestigde politieke orde uit en wint de partij aan invloed. Niet alleen vanwege de gedoogsteun aan het kabinet Rutte 1, maar ook omdat andere partijen worden gedwongen hardere standpunten in te nemen. De PVV is niet meer weg te denken uit het politieke landschap.

    Ruim anderhalf miljoen mensen hebben al eens op de PVV gestemd en een nog groter aantal kiezers heeft dit overwogen. Het gaat niet om een obscure minderheid van de bevolking. Toch is er weinig aandacht voor de ideeën en opinies van deze PVV-sympathisanten. Wie zijn zij en wat houdt hen bezig? Waar maken ze zich zorgen over? Zijn zij het eens met de voorstellen van Wilders? Of hebben zij andere redenen om op de PVV te stemmen?

    In dit boek komen deze burgers aan het woord. PVV-aanhangers blijken geen makke schapen te zijn die kritiekloos achter Geert Wilders aanlopen. Zij komen met eigen visies en ideeën hoe de politiek moet veranderen en hoe de PVV daar een rol in kan spelen. PVV-kiezers staan ver van andere politieke partijen af, maar hebben deze partijen niet definitief de rug toe gekeerd. Wat kunnen andere partijen doen om deze kiezers terug te winnen?

    Chris Aalberts is publicist. Hij doceert politieke communicatie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Eerder verschenen van zijn hand onder andere 'Veel gekwetter, weinig wol: de inzet van sociale media door burgers, politiek en overheid' en 'Aantrekkelijke politiek? Een onderzoek naar jongeren en popularisering van politiek'.

  • Milieu

    Jacqueline Cramer

    • Athenaeum
    • 20 Februari 2019

    Toenemende welvaart en industrialisatie brachten ons veel goeds, maar niet voor onze leefomgeving. Sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw staat `het milieu daarom op de politieke agenda. Toen ging het vooral over de aanpak van lokale milieuverontreiniging. In de jaren tachtig werd duidelijk dat vervuiling niet ophoudt bij de landsgrenzen. Begin eenentwintigste eeuw steeg ook het maatschappelijk besef dat we wereldwijd een alarmerend beslag leggen op grondstoffen en we onze aarde steeds verder opwarmen.
    Hoe kunnen we het tij keren en voortbouwen op de goede dingen die gezamenlijk al wel tot stand zijn gebracht?

  • Van opgelegde naar oprechte participatie

    Corina Hendriks

    • Boom bestuurskunde
    • 13 Februari 2015

    Wat is de stand van Nederland? We hoeven volgens sommigen alleen maar naar de vele initiatieven van mensen onderling te kijken de buurtinitiatieven, de broodfondsen, de duurzame energiecoperaties om te concluderen dat het prima met ons gaat. Burgers wachten niet langer op de overheid en kunnen met elkaar veel voor elkaar boksen: Het gaat goed! Tegelijkertijd bestaat er naast dit positieve verhaal ook een ander verhaal over Nederland. Er is sprake van een wijdverspreid maatschappelijk onbehagen en de meerderheid van de Nederlanders meent dat het met Nederland de verkeerde kant op gaat: Het gaat slecht!

    Twee ogenschijnlijk onverenigbare verhalen, die echter toch meer overeenkomsten hebben dan op het eerste gezicht lijkt. Beide hebben namelijk te maken met dezelfde menselijke behoeftes: de behoefte aan sociale verbondenheid, aan persoonlijke aandacht en menselijke interactie, aan het gevoel ook dat mensen invloed en controle hebben over hun eigen leven. Meer vertrouwen op de eigen kracht van mensen hoort hierbij. Maar wie simpelweg bepleit om `burgers meer zelf te laten doen, op welke manier dan ook, trekt de verkeerde les uit de recente populariteit van initiatieven van mensen onderling. Het gaat om een fundamenteel andere inrichting van onze samenleving waarin de mens weer centraal staat, en niet het systeem.

    `Mensen zijn geen beleidsinstrumenten
    Alexander Pechtold, Algemene Politieke Beschouwingen 2014

  • De ziekte van Europa

    Guy Verhofstadt

    • De bezige bij
    • 8 Oktober 2015

    De ziekte van Europa is het genadeloze relaas over een eens zo ambitieus Europees project dat aftakelde tot een institutionele modderpoel. Het boek is rijkelijk voorzien van politieke anekdotes en persoonlijke verhalen die de lezer meenemen achter de schermen van de Europese macht.
    Europa waant zichzelf nog steeds het morele centrum van de wereld terwijl we een buitenlandbeleid voeren dat uitblinkt in lafheid, de Middellandse Zee uitgroeit tot een migrantenkerkhof en we er maar niet in slagen de economische crisis te overwinnen. De wereld kijkt ons meewarig aan: `Europa, dat is kleingeestigheid in achtentwintig verschillende schakeringen,' schamperde The New York Times.
    Guy Verhofstadt ziet een oplossing in een grote sprong voorwaarts in de Europese integratie. Die hoeft niet te resulteren in de creatie van een superstaat, maar wel in een efficiënter en democratischer Europa. Hij grijpt terug op de wijze woorden van de `founding fathers': hij diept de vergeten Europese grondwet van 1952 op en geeft haar een opknapbeurt.

    De ziekte van Europa is een scherpe analyse van het (dis)functioneren van de EU en een gepassioneerd betoog voor verandering.

  • Anglais Speaking in silence

    Bui Thanh Hieu

    • Querido fosfor
    • 13 Augustus 2015

    In the holiday paradise Vietnam, social media are allowed only to provide and exchange personal information. Bloggers and cyberdissidents who dare to question the government's legitimacy or domestic policies are ruthlessly suppressed.
    Political blogger Bui Thanh Hieu (1972) nevertheless uses the Internet to criticize politically hot topics, such as Vietnam's territorial claims within China as well as its handling of land disputes with the Catholic Church. In response to this, Hieu was arrested, his computers confiscated. The license for his Internet café in Hanoi was revoked. Hieu persisted however: his blog was being read by up to 15,000 visitors per day. Because of his commitment, he was arrested and detained on numerous occasions. At the invitation of the city of Weimar, Germany, he was finally able to leave the country. There he finished Speaking in Silence. In this short story he laments, with humour and irony, the behaviour of civil servants of the special judicial, administrative and technological strike force, who control online information.

    A publication of the Eva Tas Foundation.

    The Eva Tas Foundation encourages publication and promotion of texts that are, no matter where and no matter how, subject to censorship.

  • Anglais Genocide of thought

    Bisrat Woldemichael Handiso

    • Eva tas foundation
    • 9 September 2015

    Bisrat Woldemichael Handiso (1983) is an Ethiopian journalist who worked as an editor for different local newspapers. He was one of the founders of the Ethiopian Journalists Forum (EJF), an independent association made up of largely young journalists who advocate for greater press freedom in his country. In this function he ran trainig workshops and discussions on press freedom, visited journalist in prison and hospital and facilitated medical assistance for them. EJF was accused of being an illegal organisation associated with terrorism. Woldemichael Handiso was persecuted by the Ethiopian secret service and decided to save his life by fleeing to Nairobi, Kenya where he has received refugee status.

    This essay tells the sad story of the Ethiopian media which is faced - after a spell of press freedom and freedom of speech - with prosecutoin, often based on false accusations. The victims are brave journalists and media publishers who were detained or fled Ehtiopia, so that they can continue reporting about the government's violation of human rights. The author's main message is that a government which doesn't respect media freedom, blocks a country's development in the broadest sense of the term.

    A publication of the Eva Tas Foundation.

    The Eva Tas Foundation encourages publication and promotion of texts that are, no matter where and no matter how, subject to censorship.

  • Wat een theater

    Rummens Stefan

    • Pelckmans
    • 13 September 2016

    Wat is er aan de hand met onze democratie? Of het nu gaat om de aanslepende
    financieel-economische crisis of het vluchtelingenprobleem, de
    politiek sukkelt van de ene crisis in de andere en vindt geen daadkrachtige
    antwoorden meer. Kiezers verliezen van de weeromstuit hun vertrouwen.
    Ze laten zich steeds meer verleiden door de lokroep van populistische partijen
    of volgen nationalistische politici die zich afkeren van Europa en van de grote
    boze buitenwereld.
    Volgens sommigen ligt de schuld bij de parlementaire vorm van onze democratie.
    Het politieke theater dat partijen en politici opvoeren in de media,
    maakt een efficiënt beleid onmogelijk en leidt tot een groeiende kloof tussen
    burger en politiek. In Wat een theater! verdedigt Stefan Rummens de parlementaire
    politiek tegen deze kritiek. De echte oorzaak van de crisis is de
    machtsgreep van technocratische instellingen op het nationale, het Europese
    en het mondiale niveau. De technocratie maakt onze nationale politici
    vleugellam en de uitoefening van de macht onzichtbaar voor de burger.
    Om de democratie in stand te houden, moeten we de technocratie aan banden
    leggen en de parlementaire politiek ook op het Europese niveau uitbouwen.
    Op een moment dat de Brexit de Europese Unie doet kraken in haar voegen,
    is dat een moeilijke boodschap. En toch. De toekomst van de democratie
    hangt af van ons vermogen om een Europees politiek theater te bouwen
    waarin we als Europese burgers ons lot opnieuw in eigen handen nemen.

  • De nieuwe revolutionaire golf

    Rob de Wijk

    • Aup algemeen
    • 22 December 2016

    Bij veel mensen in Europa leeft het gevoel dat hun leiders de controle aan het verliezen zijn en dat het beetje welvaart en veiligheid dat ze bezitten verloren dreigt te gaan. Anderen denken dat hun langgekoesterde wens om politieke veranderingen zal worden gerealiseerd.
    Rob de Wijk verdedigt in dit boek de stelling dat er momenteel sprake is van een revolutionaire golf, die een internationale oorzaak heeft. Volgens De Wijk is het niet juist om de oorzaken van bijvoorbeeld het opkomend populisme, nationalisme en protectionisme te willen verklaren aan de hand van louter binnenlandse factoren. De opkomst van radicale leiders zoals Le Pen, Trump en Tsipras is slechts een oppervlakkige manifestatie van iets wat veel dieper ligt. Dit boek is een zoektocht naar dat 'diepere', dat per definitie een internationale oorsprong heeft. Hoe kunnen we anders verklaren dat gelijktijdig in zoveel landen populisme en nationalisme opkomen en dat overal ter wereld burgers tegen de heersende elite in verzet komen?
    Wie naar de feiten kijken, komt volgens De Wijk al snel tot de conclusie dat veel van wat er om ons heen gebeurt ons niet overvalt, maar verklaarbaar is en voorspelbaar was. Om dezelfde reden is - zonder ingrijpen - onze toekomst ook redelijk voorspelbaar: nationalisme, protectionisme en zelfs extreme ideologieën als fascisme kunnen sturing geven aan een wereld die de gemiddelde burger een steeds dieper gevoel van onthechting oplevert. In dit boek stelt De Wijk vast dat de huidige generatie politici geen oplossingen biedt en dat we een nieuwe manier van politiek bedrijven nodig hebben.

  • Tijd van woede

    Pankaj Mishra

    • Atlas contact
    • 19 April 2017

    Pankaj Mishra beschrijft in `Tijd van woede' op een beknopte en briljante manier de geschiedenis van woede als politieke drijfveer. Met verrassende historische parallellen laat hij zien dat deze tijd niet uniek is: ook het begin van de twintigste eeuw was vol van destructiedrift, nationalisme en terrorisme. Dat is geen geruststellende gedachte en `Tijd van woede' is dan ook een alarmerend boek: er zal een mentaliteitsverandering nodig zijn om onze vrijheid, welvaart en stabiliteit te behouden.

  • Breek het partijkartel!

    Thierry Baudet

    • Prometheus
    • 1 Februari 2018

    Het democratische systeem verkeert in bijna alle westerse landen in crisis. De gevestigde partijen zijn hun feeling met het electoraat verloren; anti-establishment bewegingen komen op; het wederzijdse wantrouwen groeit en de onvrede wordt niet kleiner maar groter.
    In Breek het partijkartel! betoogt filosoof en politicus Thierry Baudet dat het negentiende-eeuwse bestuursmodel dat we nog altijd in hoofdlijnen hebben, een structuurprobleem kent: kartelvorming. De politieke elites zien het niet, omdat ze er middenin zitten. Maar de kiezer haakt af. Referenda vormen een unieke en noodzakelijke aanvulling op het systeem - niet om de representatieve democratie af te schaffen, maar om haar te corrigeren waar zij niet representatief meer is.

    Thierry Baudet (1983) publiceerde negen boeken, waaronder De aanval op de natiestaat (2012, tiende druk 2016), Oikofobie (2013, vijfde druk 2016) en Voorwaardelijke liefde (2014). Hij stond aan de basis van het referendum over het Europese Associatieverdrag met Oekraïne. In 2015 richtte hij Forum voor Democratie op, waarvoor hij bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 lijsttrekker is.

  • Eigen volk

    Kemal Rijken

    • Ambo|anthos
    • 6 Mei 2019

    `Eigen volk' van Kemal Rijken is een opzienbarende reconstructie van het oprukkende Europese rechts-nationalisme. Dit grensoverschrijdende overzichtswerk is een must read vanwege de Europese Verkiezingen in 2019. Niet zo lang geleden werd de rechts-nationalistische beweging in Europa met de nek aangekeken. Politici van dit signatuur waren `fout' en hadden een kleine achterban. Maar door de voortdurende turbulentie in Europa grepen politici als Geert Wilders, Marine Le Pen en Matteo Salvini hun kans.
    Hoe kan het dat de kleine, obscure partijtjes van toen nu zo groot en haast salonfähig zijn? Kemal Rijken trok voor `Eigen volk' Europa in om op die vraag een antwoord te vinden. Daarvoor sprak hij onder meer met Jean-Marie Le Pen, Alexander Gauland en Filip Dewinter, maar ook met politici van traditionele partijen zoals Yves Leterme, Jozias van Aartsen en Maxime Verhagen. `Eigen volk' is een fascinerende en verhalende kroniek van het populisme in Europa, waarin de persoonlijke verhalen van eigengereide politici de leidraad vormen.

    Kemal Rijken (1980) is schrijver, politicoloog en historicus. Hij publiceert onder andere in De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad. Van zijn hand verschenen de boeken `Roma', `De Westermoskee' en de biografie `Van der Laan

empty