Brave New Books

  • Truely amazing stories told by Ghanaian men who ventured over land or sea in search for a better future. They cross the Sahara desert to Libya where jobs are available if you accept the insults that go with them. Then on into shaky boats for Europe...
    Stories by Ghanaian emigrants that you can feel in all their raw resiliance and beautiful sense of humor.

  • Op 13 juli 1992 kreeg Radio Noordzee Nationaal uit handen van WVC minister Hedy d'Ancona als eerste een machtiging voor commerciële radiouitzendingen in ons land. Anderhalf jaar later sleepte het station een veel betwiste etherfrequentie in de wacht. René van den Abeelen was één van de eerste vier stemmen van het station; als presentator en nieuwslezer. In dit boek biedt hij lezers een unieke blik achter de schermen met zijn eigen herinneringen en die van een twintigtal oud-collega's waaronder Jerney Kaagman, Peter Teekamp, Marc Jacobs, Will Luikinga en Chris Smeekes, en oud-minister Hedy d'Ancona. De start van het station, Kamervragen over belangenverstrengeling, de opbouw, de voor die dagen unieke automatisering, de ontelbare wijzingen in programmering, format en programmaleiding, de hilarische 1 aprilgrappen uit 1996 en '97... het komt allemaal aan bod. Maar liefst 20 pagina's nooit gepubliceerde foto's, waarvan 18 in kleur, uit eigen archief en exclusieve toegang tot bonusmateriaal op internet, zoals historische geluidsfragmenten en meer foto's waaronder zelfs 3D foto's van Noordzee-medewerkers! Via de auteur zèlf is het boek ook als luisterboek verkrijgbaar!

  • 'Als je nu niets doet, dan gaat ze je onder de handen dood'

    Dat zegt de huisarts tegen Willy Berends-Vroegop over haar baby, een meisje van net twee maanden oud. Het is dan februari 1945, middenin de hongerwinter. Willy woont op dat moment met haar man en twee kinderen in Rotterdam, waar nagenoeg niets meer te eten is.

    Ze neemt daarom een dapper besluit: ze gaat lopend met haar twee kinderen van Rotterdam naar Coevorden, waar haar schoonfamilie woont. Daar is nog voldoende eten en nog veel belangrijker: daar is nog melk voor haar baby.

    Ze komt langs Rode Kruis-posten en krijgt hulp van boeren en dappere familieleden. Maar ze ontmoet ook wantrouwen en weigering. En ze weet dat ze in ieder geval één obstakel zal tegenkomen: hoe komt ze over de IJssel, nu de brug bij Hattem gesloten is?

    Marjolein Meijering (Coevorden, 1986), de kleindochter van Willy, schreef deze roman aan de hand van het verslag van de tocht dat haar oma ooit zelf opstelde. En met het schrijven van dit boek beleefde ze de elf dagen durende tocht van haar oma opnieuw.

  • In de secretaire van jonkvrouw de van der Schueren werden brieven gevonden die aan haar geschreven waren door haar moeder barones van Lamsweerde, in de periode 1951-1957. We krijgen zo een beeld van de leefwereld van zowel moeder als dochter. In dit werk zijn niet alleen meer dan honderd brieven te lezen maar is ook een briefanalyse opgenomen. Hoe heeft deze moeder haar leven beleefd, hoe heeft zij het zelf ervaren? Het is mooi om de persoon zelf aan het woord te laten en haar belevingswereld zo te ontdekken. Het gaat in haar brieven over de woonplek, over voorvallen op die woonplek, de samenwerking met anderen, met name familieleden. De sfeer en de gezelligheid is te proeven. Het gaat voorts over de resultaten die geboekt zijn, maar ook over het tegenovergestelde. Namelijk over ongemakkelijke zaken die zich bij het leven voordoen, en over vermoeidheid en pijn en dergelijke.

  • `Mijn stiefmoeder heeft me gewoon bij mijn familie vandaan gehouden. Dat kán toch niet?' zegt mijn ene beppe. Ik ben naar haar moeder vernoemd, de geheimzinnige en onbekende Catharina. Wat zou het haar tot tranen toe geroerd hebben als ze geweten had wat ik nu, op basis van brieven uit 1905, weet: dat de familie van haar moeder haar, het weeskind, graag in hun midden had opgenomen.

    Ik ben midden veertig als ik me realiseer dat ook mijn ouders niet het eeuwige leven hebben en dat hun verhalen op het punt staan te verdwijnen. We doen daarom een rondje Friesland: een tocht langs de plaatsen van hun jeugd. `Heit zou al die mooie verhalen en herinneringen eens moeten opschrijven,' zeg ik. Hij gaat in stilte aan de slag en schrijft intensief aan zijn `Oantinkens'.
    Na zijn plotselinge dood reconstrueer ik het leven van de familietakken van mijn ouders, waaronder dat van mijn overgrootvader Folkert Lautenbach, de duvel fan Kûkherne. De mentaliteit van de vrijgevochten Wâldsjer, die zelf baas wil zijn, spat van hem en al die andere voorouders af. Geconfronteerd met macht en autoriteit gaan ze het gevecht niet uit de weg, maar lijken het soms juist op te zoeken.

empty