• Alle feiten over de mysterieuze verdwijning van twee Nederlandse meisjes in Panama
    'Zonder twijfel een van de beste true crime-boeken die ik de afgelopen jaren heb gelezen.' Peter R. de Vries
    'De auteurs [hebben] een minutieuze, rake reconstructie gemaakt die leest als een trein.' AD
    Op 1 april 2014 keren de Nederlandse Kris Kremers (21) en Lisanne Froon (22) niet terug van een wandeling in de jungle van Panama. Wekenlange zoekacties, bemoeilijkt door het slechte weer, leveren niets op. Twee maanden later wordt er diep in de jungle een rugzak gevonden met daarin onder meer hun telefoons en camera, waarop vreemde foto’s gevonden worden. Dit leidt tot wilde speculaties over de verdwijning die tot op de dag van vandaag voortduren. Zijn ze verdwaald, ontvoerd of beroofd?
    Marja West en Jürgen Snoeren verdiepten zich intensief in nieuw onderzoeksmateriaal om eens en voor altijd de waarheden van de onwaarheden te scheiden. In samenwerking met Betzaïda Pittí Cerrud, oudofficier van justitie in Panama die in 2014 de zaak leidde, zetten zij alle feiten over deze schokkende verdwijning op een rij. Ze kregen toegang tot niet eerder openbaar gemaakte documenten en spraken een groot aantal deskundigen in binnen- en buitenland. Tijdens hun zoektocht naar de waarheid komen ze tot conclusies die een heel nieuw licht op deze zaak werpen.
    Beluister nu ook de Zoeken naar boeken-podcast over Verloren in de jungle.
    'Imponerend. [...] [De auteurs] ontkrachten pseudofeiten en filteren veel onwaarheden weg door ze met feiten te weerleggen.' NRC
    'De schrijvers hebben de zaak minutieus onderzocht en gereconstrueerd en komen tot verrassende bevindingen én antwoorden, waarbij de lezer continu over hun schouders meekijkt. Ik heb het boek vrijwel in één adem uitgelezen.' Peter R. de Vries, misdaadverslaggever
    'Een doorwrocht onderzoeksverhaal. [...] Het onderwerp is bekend en toch kun je dit boek maar moeilijk neerleggen; het is een echte pageturner.' Nadette de Visser, The Daily Beast
    'Huiveringwekkend gedetailleerd zonder overhaaste stappen of spektakel. Een verslag dat na uitsluiten van alle twijfels, roddels en suggesties nu eindelijk bij de waarheid lijkt te zijn uitgekomen.' Frank van de Goot, forensisch patholoog

  • Wij zijn Bellingcat

    Eliot Higgins

    • Spectrum
    • 11 Februari 2021

    Hoe burgerjournalisten wereldwijd oorlogsmisdaden ontrafelen – Met speciaal voorwoord van Christiaan Triebert
    'Het boek overtuigt door de baanbrekende bevindingen, maar ook door Higgins' openheid en bescheidenheid.' Het Financieele Dagblad
    In 2014 kwam aan het licht dat Rusland verantwoordelijk was voor het neerhalen van vlucht MH17. Deze schokkende onthulling werd niet gedaan door een inlichtingenorganisatie of traditionele nieuwsmedia, maar door burgerjournalisten van Bellingcat, het online onderzoekscollectief dat de manier waarop we denken over nieuws voorgoed veranderde.
    In Wij zijn Bellingcat vertelt oprichter Eliot Higgins het verhaal van hoe hij een geheel nieuwe manier van journalistiek creëerde en wereldwijd burgerjournalisten in staat stelde om misstanden aan de kaak te stellen, enkel met behulp van hun computer en smartphone. Hij brengt de tools in kaart die gebruikt worden voor het analyseren van gegevens, van het opsporen van geolocaties tot het bepalen van het precieze tijdstip waarop een foto is gemaakt. En hij neemt ons mee in de grootste scoops van Bellingcat – zoals de onderzoeken naar vlucht MH17 en de Syrische burgeroorlog. Higgins geeft ons een unieke kijk achter de schermen bij de organisatie die onderzoeksjournalistiek naar het digitale tijdperk bracht.
    Met speciaal voorwoord van Christiaan Triebert, winnaar van de Pulitzerprijs en voormalig journalist van Bellingcat
    'Wij zijn Bellingcat is Higgins' meeslepende verslag van hoe hij berichtgeving  opnieuw uitvond voor het internettijdperk.' The Observer
    'Een fascinerend, verbijsterend boek.' Spectator
    'Eliot Higgins en Bellingcat vechten tegen Vladimir Poetin en de zijnen met behulp van slechts hun computers en smartphones.' Foreign Policy

  • Wereld in wanorde

    Carolien Roelants

    De Verenigde Staten trekken zich terug uit het Midden-Oosten; Rusland, China en superambitieuze regionale leiders vullen de gaten. Trump heeft het gebied nog eens extra volgepompt met wapens, maar ook de Russen leveren aan wie ook maar betaalt. Wordt het Midden-Oosten één groot strijdtoneel waar de drones over en weer vliegen? Met aan de ene kant Iran en zijn bondgenoten in Syrië, Irak en Libanon en daartegenover de conservatieve Golfheersers?
    Zoals gewoonlijk in het Midden-Oosten ligt het niet zo simpel. In Wereld in wanorde legt Carolien Roelants uit wie er allemaal tegenover wie staan en waarom. De lage olieprijs dwingt de roekeloze Saoedische kroonprins tot inbinden; worden zijn revolutionaire plannen nog uitgevoerd? De nieuwe, zeer assertieve hoofdrolspelers zijn Turkijes Erdoan met tegenover zich de Emiraatse sterke man, Mohammed bin Zayed. Iran op zijn beurt biedt Trumps 'zwaarste sancties ooit' het hoofd, maar het revolutionaire bewind ontaardt in een ordinaire dictatuur. Gaat Joe Biden als president het tij keren? De verwachtingen zijn niet hooggespannen.
    Intussen blijft in veel landen de bevolking protesteren tegen corruptie en repressie. Waarom heeft dat tot dusverre alleen in Tunesië en Soedan resultaat opgeleverd?

    Carolien Roelants (1948) volgt voor NRC Handelsblad al meer dan veertig jaar de ontwikkelingen in het Midden-Oosten. Ze schreef onder andere Dwars door het Midden-Oosten (2019), Iran achter de schermen en, samen met Paul Aarts, Saoedi-Arabie. De revolutie die nog moet komen. Voor haar column 'Dwars' in NRC ontving ze in 2018 de Leon Wecke-prijs en in 2020 werd ze door het Humanistisch Vredesberaad uitgeroepen tot Journalist voor de Vrede.

  • Slijpen aan de geest

    John Kroon

    Op 1 oktober 1970 verscheen in Nederland een nieuwe krant: NRC Handelsblad. Het resultaat van een fusie tussen twee oude dagbladen, beide opgericht in de negentiende eeuw, die ten onder dreigden te gaan. NRC Handelsblad bestaat nu vijftig jaar en ontwikkelde zich na een moeizame beginfase tot een krant die op de golven van de tijdgeest bleef zoeken naar de nuance. De 'Slijpsteen voor de geest', de slogan waarmee de krant zich een tijd lang afficheerde, bleek in het ontzuilende Nederland in een behoefte te voorzien. Het dagblad mikte met succes op de hoger opgeleide Nederlanders - en verder op iedereen die 'bereid is na te denken'. In de afgelopen halve eeuw veranderde er veel bij de krant. Wat bleef was de liberale geest, zoals vastgelegd in 'Onze beginselen', die in 1970 werden geformuleerd en onverminderd bleven gelden. Bovenal bleef NRC Handelsblad journalistiek bedrijven die de krant soms in botsing bracht met de buitenwacht, zoals het Koninklijk Huis en de aanhangers van de politicus Pim Fortuyn. In Slijpen aan de geest beschrijft John Kroon de journalistieke geschiedenis van NRC Handelsblad, de interne en externe ruzies, plagiaataffaires, de rol van uiteenlopende columnisten als J.L. Heldring, Youp van 't Hek, H.J.A. Hofland en Thierry Baudet, stakingen die geen stakingen mochten heten en rechtszaken die de krant meestal won.


    John Kroon (1952) werkte dertig jaar als journalist in verschillende functies bij NRC Handelsblad, onder andere als adjunct-hoofdredacteur en commentator. Hij is redacteur van het wielertijdschrift De Muur.

  • Emmanuel Macron is 39 jaar en sinds mei 2017 president van Frankrijk. Hij wil de Franse economie en samenleving moderniseren en de almacht van de Franse staat terugdringen zonder in de val van marktwerking en multiculturalisme te trappen. Hij streeft naar een nieuwe moraal in de politiek, naar nieuwe vormen van samenwerken, een slagvaardiger parlement en een grotere mate van burgerparticipatie. En hij is een Europeaan in hart en nieren. Maar wie is deze welbespraakte visionair, en waar heeft hij zijn ideeën vandaan? Hoe ziet hij de toekomst en wat is zijn plan om die visie ten uitvoer te brengen? En vooral: gaat hem dat lukken? Niek Pas laat zijn licht schijnen op het fenomeen Macron en diens manier van politiek bedrijven: een politiek die zich openstelt voor de wereld, maar tegelijkertijd de geborgenheid van de staat garandeert.

  • In `De autoritaire verleiding' onderzoekt journalist Casper Thomas vijf landen die de liberale democratie afwijzen en de rug toekeren. Jarenlang leek de combinatie van democratie, vrijheid en onafhankelijke instituties namelijk onaantastbaar. Nu meldt zich een uitdager: de `illiberale democratie' is in opmars en lijkt het grote politieke verhaal van deze eeuw te worden. Wat is de aantrekkingskracht van een autoritaire leider? Casper Thomas zocht een antwoord op de vraag waarom de liberale democratie niet langer kan bekoren en wat haar tegenhanger aantrekkelijk maakt. Dat bracht hem naar Poetins Rusland, dat zijn rol als grootmacht terug wil. Naar het Hongarije van Viktor Orbán, waar Europees liberalisme wordt afgewezen. Naar India, waar Narendra Modi het hindoenationalisme aanwakkert. Naar Erdogans nieuwe Turkije. En naar de Verenigde Staten, waar Donald Trump de Amerikaanse democratie op haar grondvesten doet schudden. Gaandeweg ontdekt hij de intellectuele bronnen waar een nieuwe generatie sterke leiders uit put.

  • Groene leugens

    Kathrin Hartmann

    In `Groene leugens' laat Kathrin Hartmann zien dat consumenten steeds meer doordrongen raken van hun te grote ecologische voetafdruk. Ze kopen steeds vaker hun producten bij bedrijven die milieuvriendelijke beloftes te doen. Maar zijn die bedrijven allemaal wel echt zo milieuvriendelijk? Nou nee. Producenten maken zich schuldig aan `greenwashing'. Ze `doen groen', maar gaan ondertussen door met hun destructieve wijze van produceren. Zo is er het bedrog van BP waarmee het zijn aandeel in de grootste olieramp ter wereld wil verbergen. Of George Clooney, die ons namens Nestlé wil laten geloven dat de cupjes van Nespresso duurzaam gemaakt worden. En de consument? Die wil deze `groene leugens' maar wat graag geloven. Want we willen wel groener leven, zolang we maar niet onze consumptie hoeven aan te passen.

    Groene leugens is een confronterend boek, maar Kathrin Hartmann geeft haar lezers uiteindelijk ook een optimistische boodschap mee: de wereld verbeteren is zo moeilijk niet, want het begint gewoon bij jezelf.

  • Uitgebuit

    Emiel Woutersen

    In `Uitgebuit' legt Emiel Woutersen de wantoestanden binnen de huidige Nederlandse arbeidsmarkt bloot. De afgelopen vijftien jaar groeide het aantal flexcontracten in Nederland met één miljoen. In het land dat jarenlang trots was op haar sociale polderoverleg wordt de vaste baan in hoog tempo vervangen door onderbetaald en onbeschermd werk. Verslaggevers van het Platform voor onderzoeksjournalistiek Investico onderzochten de onderkant van de arbeidsmarkt en stuitten op schokkende situaties. Er loopt een rechte lijn van flexwerk naar moderne slavernij. En niet alleen bij Uber of Amazon - arbeidsuitbuiting heerst overal, blijkt uit hun reportages over onder meer het distributiecentrum van Albert Heijn, de tabak- en vleesfabriek en de verborgen wereld van schoonmakers en au pairs. Zelfs het onschuldige reisje over de Rijn steunt benedendeks op uitbuiting, en ook op de universiteit en in de journalistiek is deze niet ver weg. `Uitgebuit' is een actueel en urgent journalistiek werk, een eye-opener voor degenen die denken dat in Nederland alles netjes geregeld is en `Amerikaanse toestanden' van werkende armen hier niet voorkomen.

  • Journalism and unique translation practices by Japanese media today

    International news stories provided to the public basically rely on translation. Most of this translation is done not by translators, but by journalists with practically no training in translation. What happens when the norms of journalism and those of translation clash? In this book, the author, a trained conference interpreter and former international journalist, investigates translator decisions in the practice of Japanese news translation. Her extensive analysis of texts from six major Japanese newspapers and interviews with Japanese "journalators" focuses on direct quotations, where accuracy is a journalistic priority but can generate loss of communication impact if implemented rigidly. She argues that many shifts from accuracy can be explained as risk management strategies. When News Travels East provides invaluable insight from an insider about news translation in Japan and beyond and paves the way for further research in the field.

  • Journalisten, er bestaat meer dan Twitter en Facebook! <a href='http://www.e-boek.org/store/sociale-media-journalisten-p-198044.html'>Ook verkrijgbaar als e-boek</a> <a href='http://itunes.apple.com/be/book/sociale-media-en-journalistiek/id537923610?l=nl&mt=11'>Ook verkrijgbaar in de iBookstore</a> Ook journalisten zijn in de ban van sociale media. Toch beperkt hun kennis zich vaak tot de basistechnieken. Tijd dus voor verandering. Sociale media en journalistiek focust op de bekendste sociale media als Facebook, Twitter, LinkedIn en YouTube, maar ook minder bekende platformen als Foursquare en CouchSurfing komen aan bod. Je ontdekt hoe sociale media een mooie aanvulling bieden op de traditionele tools om nieuws te researchen en te verspreiden, en om in dialoog te treden met het publiek. <a href='https://www.facebook.com/pages/Sociale-media-en-journalistiek/292894527427953' target='_blank'>Vind ons op Facebook</a>.

  • Honger

    Martín Caparrós



    Aan de hand van verbijsterende verhalen, getuigenissen en documentatie laat de Argentijnse journalist Martín Caparrós de actuele toestand zien van een wereld waarin maar liefst een miljard mensen honger lijden en ieder jaar negen miljoen mensen van de honger sterven.

    Honger is de grootste crisis van onze tijd, want de wereldwijde honger heeft grote invloed op talloze andere mondiale problemen, zoals de verwoesting van onze leefomgeving, overbevolking, de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen, of terrorisme. En dit is nog maar een van de vele feiten die de auteur ons voorlegt in zijn onderzoek naar de oorzaken en de gevolgen van de wereldwijde honger - al benadrukt hij voortdurend ook dat het van de vele crises is in onze tijd de eenvoudigste is om op te lossen.

    Honger is een kritisch overzicht van de geschiedenis van de honger; daarnaast is het een indringend verslag van Caparrós' reizen naar verschillende gebieden in de wereld waar dit probleem het scherpst in beeld komt, van de armste naar zelfs een van de rijkste: Niger, India, Bangladesh, Argentinië, Madagaskar, Zuid-Soedan en de VS. En hij legt de strategieën bloot van de partijen die speculeren met voedsel en daarmee de dood van zo veel anderen veroorzaken.

  • Jihad met sambal

    Step Vaessen

    Veertien jaar geleden besloot Step Vaessen het veilige en tolerante Nederland te verruilen voor een avontuurlijk bestaan als journalist in Indonesië. Dit grootste moslimland ter wereld stond op dat moment aan de vooravond van grote veranderingen. Waar religieuze groepen vroeger vredig naast elkaar leefden, nemen nu terroristisch geweld en religieus radicalisme een enorme vlucht. Maar niet alleen Indonesië verandert. Via haar goede, Nederlands-Marokkaanse vriend Khalil wordt Step op de hoogte gehouden van hoe Nederland, waar homohuwelijken en coffeeshops ooit de normaalste zaak van de wereld waren, met de dag onverdraagzamer wordt.
    In Jihad met sambal geeft Al Jazeera-correspondent Step Vaessen een eerlijke inkijk in haar roerige bestaan in Indonesië _ het land waar iedereen altijd glimlacht, zonder dat je weet wat er werkelijk gaande is. Het verhaal leidt langs het geluk van de geboorte van haar zoon Agus, langs hechte vriendschappen met de vrijgevochten Utet en de integere Bobby, maar ook langs verdriet om het toenemende geweld in Indonesië. En op het moment dat haar ex-man zelfmoord pleegt, lijkt het hele leven tot stilstand te komen. Door de ongelooflijke pijn van zijn overlijden wordt Step gedwongen stil te staan bij het hier en nu.
    Jihad met sambal vertelt het levensverhaal van een sterke vrouw op zoek naar avontuur en geluk, naar vrijheid en gelijkwaardigheid en naar een evenwichtig bestaan in een turbulent land.

    Step Vaessen werkte jarenlang als journalist voor onder meer het nos Journaal. In 1997 werd ze correspondent in Indonesië voor nova, de nos en gpd. Sinds 2006 is ze correspondent voor de Arabische zender Al Jazeera.

  • Bidden om regen

    Wojciech Jagielski

    • De geus
    • 27 Mei 2014

    Afghanistan is een land van vergeten waarheden en idealen. Het leven heeft er ? basale dimensie: hier gelooft men werkelijk in God, en vrijheid smaakt er als anarchie. De geschiedenis van het Afghaanse volk wordt bepaald door een aanhoudende stroom revoluties en contrarevoluties door een compromisloze, tot mislukken gedoemde zoektocht naar het absolute - terwijl iedere invloed van buitenaf wordt afgewezen. Bidden om regen is een veelstemmig portret door een van de best ingevoerde journalisten, van een land dat vanwege zijn strategische geografische ligging gedoemd lijkt een bron te blijven van almaar oplaaiende conflicten, al dan niet aangewakkerd door de buitenlandse mogendheden.

  • `Het is nog te vroeg om afstand te nemen. Ik leef in het heden en noteer wat ik zie.' Anna Politkovskaja's `aantekeningen in de marge van het leven van Rusland' geven een onthutsend beeld van het presidentschap van Poetin. Grootschalige maffiapraktijken en dodelijke corruptie in het leger zijn aan de orde van de dag. Politkovskaja vertelt de waarheid over de bestorming van het Moskouse theater aan de Doebrovskajastraat, waar zij als bemiddelaar optrad. En altijd staan individuen centraal: moeders van zonen die zich ophangen in militaire dienst, of vrienden van vroeger die tot moord in staat blijken te zijn.

  • Fabriek journalistiek

    Leo Neels

    Leo Neels kritisch over de media <a href='http://www.e-boek.org/store/fabriek-journalistiek-p-222593.html'>Ook verkrijgbaar als e-boek</a> <a href='https://itunes.apple.com/be/book/fabriek-journalistiek/id924403762?l=nl&mt=11'>Ook verkrjgbaar in de iBookstore</a> Sociale media, radio, tv, weekbladen en kranten ... we zijn er meer aan gehecht dan we willen toegeven. Tegelijk zijn we ook minder trouw: we werden zappers, ontrouwe surfers, gratis gebruikers. En we werden alsmaar kritischer voor media en journalistiek: een haat-liefdeverhouding. Fabriek Journalistiek brengt die haat-liefdeverhouding in kaart: kritische analyse, een pleidooi voor goede journalistiek. Zonder goede journalistiek functioneert de moderne samenleving immers niet en faalt de democratie.

  • Wat niemand had verwacht, gebeurde toch. Het leger in Myanmar (voorheen Birma) zette een transitie in gang die een van s werelds oudste dictaturen in een democratie moest veranderen. Na vijftig jaar repressie kwam er een nieuwe grondwet en werden er democratische verkiezingen georganiseerd. Westerse diplomaten en bedrijven stortten zich direct op de herboren Zuidoost-Aziatische natie. Maar hoe democratisch is het nieuwe Myanmar? Birmese lente is een ooggetuigenverslag van dit historische keerpunt en de worsteling van Myanmar met zijn repressieve verleden. Hans Hulst sprak met vrijwel alle betrokkenen - van politieke gevangenen tot voormalige juntaleden _ en vervatte zijn ervaringen en ontmoetingen in een informatief boek dat leest als een spannend reisverhaal.

    Hans Hulst (1974) is journalist. Hij woont in Myanmar en schreef onder meer voor De Groene Amsterdammer, ad en De Standaard. Ook deed hij verslag vanuit Myanmar voor vrt 1 en bnr Nieuwsradio.

    `Hans Hulst geeft in zijn verhalen een heldere en vaak onbekende inkijk in de nog zo gesloten samenleving van Birma.
    ellen van dalen, bureau buitenland/vpro

    Over In de schaduw van de generaals:

    `Hulst heeft knap werk geleverd. In zijn woorden voel je de troosteloosheid, ruik je de angst.
    de Standaard

  • De rekbare waarheid

    Taco Rijssemus

    Journalisten durven vaak geen betrokken journalistiek te bedrijven uit angst dat hun objectiviteit door collega's in twijfel wordt getrokken. Maar bestaat 'neutrale' journalistiek wel? En waarom werkt betrokken journalistiek in sommige gevallen juist beter? Daarover gaat 'De rekbare waarheid: over de objectiviteit van betrokken journalistiek' van Taco Rijssemus, Mediadirecteur KRO/NCRV en RKK.

    Journalisten hebben er vaak moeite mee in hun werk hun eigen waarden, wereldbeeld of politieke overtuiging door te laten klinken. Ze zijn bang dat hun objectiviteit ter discussie komt te staan. Betrokken journalisten zijn nu eenmaal snel verdacht en worden door collega's met argusogen gevolgd: ze zouden niet boven de partijen staan en feiten verdraaien; ze zouden hun politieke overtuiging, mensbeeld, of levensbeschouwelijke visie laten prevaleren boven waarheidsvinding. Rijssemus laat in zijn boek zien dat betrokken journalistiek onmisbaar is voor onze maatschappij: betrokken journalisten brengen feiten, inzichten en interpretaties boven water die hun 'neutrale' collega's het publiek onthouden.

  • Zo erg als met bankiers zal het niet zijn, maar journalisten hebben bepaald geen goede naam. In de ogen van veel lezers, luisteraars en kijkers zijn ze enkel uit op sensatie, laten ze hun gasten niet netjes uitpraten, rukken ze uitspraken uit hun context, jagen ze uitsluitend op negatief nieuws, sjoemelen ze met dubieuze en anonieme bronnen, hebben ze geen idee waarover ze het hebben, zijn ze bevooroordeeld, misleiden ze met schreeuwerige koppen en kopiëren ze elkaars verhalen. Een stelletje hitsige papegaaien - dat zijn ze. Tegelijkertijd is bijna iedereen, ook de cynische criticaster, zeer geïnteresseerd in het nieuws, en baseert zijn kennis op de informatie van diezelfde op sensatie beluste papegaaien; het zijn immers wel degenen die de brug slaan tussen wat er gebeurt in de wereld en wat de burger ervan meekrijgt. Je kunt niet om ze heen.

    In Geen vak voor bange mensen onderzoeken Paul van Liempt en Bernard Hammelburg hoe journalisten hun werk doen, maar ook hoe mensen die in het nieuws komen (van Toon Gerbrands tot Leon de Winter) de media beoordelen en hoe ze het contact met journalisten ervaren. Dit alles vergelijken de auteurs met vroeger, toen alles beter, mooier en beschaafder was. Met een vleugje zelfspot houden ze zichzelf en hun vakgenoten een spiegel voor, niet uit zelfkastijding, maar om de lezer deelgenoot te maken van de werking van de journalistiek. Want dat het een prachtig vak is, daar zijn de auteurs van overtuigd.

    Paul van Liempt (1962) was jaren als presentator verbonden aan bnr Nieuwsradio en presenteert nu dagelijks een talkshow op rtl z. Op maandagavonden leidde hij het debatprogramma Newsroom, van bnr en Het Financieele Dagblad. Hij publiceert regelmatig interviews in het fd op zaterdag.

    Bernard Hammelburg (1947) is buitenlandcommentator en columnist bij bnr Nieuwsradio en presentator van bnr De Wereld. Daarnaast is hij televisieproducent, geeft hij lezingen en schrijft hij essays over geopolitiek, onder meer voor het fd. Hij verdeelt zijn tijd tussen zijn twee woonplaatsen, Amsterdam en New York.

  • Nieuwsbehoeften

    Maike Olij

    • Boom
    • 15 April 2016

    Waarom kijken we 's avonds naar een nieuwsprogramma op televisie? Wat beweegt ons om 's morgens op een app te checken wat er is gebeurd in de wereld? Waarom klikken we de hele dag op nieuwsberichten in onze Facebook timeline? Dát we het doen is bekend. Maar niet waaróm we het doen. Willen we ergens meer van weten? Mee kunnen praten met anderen? Of vervelen we ons gewoon? Kortom: wat zijn de dieperliggende motivaties van mensen om nieuws te consumeren?

    De NOS heeft een model ontwikkeld om hier antwoord op te geven en zo meer inzicht te krijgen in haar publiek. Dit inzicht helpt de NOS om haar publieke taak nog beter te vervullen. Het model onderscheidt vier nieuwsbehoeften: bijblijven, toepassen, mening vormen en beleven. De auteur legt uit wat deze behoeften inhouden, hoe ze samenhangen en welke trends er spelen. In het boek staan ook voorbeelden van bestaande en nieuwe nieuwsformats die inspelen op de behoeftes. Hierbij wordt nadrukkelijk over grenzen van genres, professies en platforms heen gekeken en een ruime definitie van het woord `nieuws' gehanteerd.

    Website met extra materiaal en achtergrond
    Op de webpagina bij de uitgave vind je meer informatie over de nieuwsbehoeften uit het NOS Nieuwsbehoeftenmodel, de vier behoeften en praktische tips om de behoeften te vertalen naar de dagelijkse journalistieke praktijk. Daarnaast een overzicht van de voorbeelden die in het boek genoemd worden en de bronnen die gebruikt zijn. Ook staan er verschillende video's die de nieuwsbehoeften tot leven brengen.

    Doelgroep
    Dit boek is bedoeld voor iedereen die het interessant vindt om over nieuwsbehoeften en ontwikkelingen in de journalistiek na te denken. Studenten journalistiek, vakgenoten en mensen met journalistieke aspiraties. Het is een boek voor mensen die positief zijn over de toekomst van de journalistiek en kansen zien. Net zoals de NOS.

  • Het speuren naar waarheid over het wie, wat, waar, wanneer, hoe en waarom in de nieuwsactualiteit is de kern van het journalistieke vak. Hoewel er niet zoiets bestaat als puur objectieve journalistiek, is het begrip waarheid geen loos begrip. Waarheidsvinding - de objectieve observatie en registratie van de nieuwswerkelijkheid - is de missie van de journalistiek.

    Dit boek wil een opmaat zijn naar een journalistieke kennisleer waarin de vraag centraal staat wat in de journalistiek als waarheid mag gelden. De bouwstenen voor zo'n kennisleer zijn inzichten van filosofen uit de Verlichting en daarna, maar vooral ook inzichten uit het kritisch-rationalisme van de wetenschapsfilosoof Karl Popper (1902-1994). Het boek is een pleidooi voor een kritisch-rationele journalistiek die orthodox is in methode en heterodox in inhoud, en waarin waarheidsvinding hand in hand gaat met methodische twijfel, dissensus en diversiteit van invalshoeken.

    Doelgroep
    Studenten journalistiek en communicatiewetenschap

  • De rekening voor Rutte

    Bas Haan

    'Er is op geen enkele manier een beleid geweest om dingen toe te dekken,' zegt premier Rutte na het laatste debat over de Teevendeal. Toch leidt juist het stelselmatig toedekken van de waarheid door het kabinet uiteindelijk tot het aftreden van minister Ivo Opstelten en staatssecretaris Fred Teeven. Kamervoorzitter Anouchka van Miltenburg raakt zo verstrikt in de affaire dat ook zij haar functie neerlegt. Drie afgetreden VVD'ers, door aanhoudend bluffen en liegen over de oude 'deal' van Teeven met een drugscrimineel.
    Het kabinet onder leiding van premier Rutte degradeert tijdens de bonnetjesaffaire de feiten tot een hinderlijke bijzaak. Het ministerie van Veiligheid en Justitie verliest daardoor alle geloofwaardigheid en de positie van de nieuwe VVD-minister Van der Steur komt meermalen in het nauw.
    'Ik zou het morgen zo weer doen,' zegt Teeven nu nog over zijn deal tegen iedereen die het horen wil. Bij zijn aftreden als staatssecretaris zegt hij: 'Ik deed het voor volk en vaderland.'
    Maar volk en vaderland wisten van niets. En ze weten nog steeds niet alles. Niet over de deal, niet over de rol van Rutte, niet over de rol van Van der Steur, en niet over hoe het kabinet nog steeds de waarheid manipuleert. In dit boek onthult Bas Haan, journalist achter de Teevendealaffaire, de hele doofpot.

    Nieuwsuur-journalist Bas Haan (1973) werkt ruim vijftien jaar bij de publieke omroep, sinds 2007 bij de NTR. Voor zijn onthullingen over de Teevendeal won hij onder meer de Tegel en werd hij verkozen tot Journalist van het Jaar 2015. Ook eerder onderzoeksjournalistiek werk van hem werd bekroond en hij schreef de true crime-bestseller De Deventer moordzaak. Het complot ontrafeld.

  • De Flippokoning

    J. Schoorl

    'John Schoorl is bij mijn weten de enige schrijver in Nederland die poëzie ziet in zowel een frauderende bouwondernemer als een Brabantse snackbarkoning, en die beiden vroeg of laat weet te vangen in een altijd swingende, maar niet te imiteren stijl, eentje waar het schrijfplezier vanaf spat, waarin onbeperkt ruimte is voor experimenten, dialecten, obscure verwijzingen, straattaal, hoofdletters, onomatopeeën en heel veel songteksten, maar die altijd is geschraagd op mededogen en vooral feiten. Vaak zelfs veel meer feiten dan je tijdens het lezen zou vermoeden.'
    Aldus Michel van Egmond, bestsellerschrijver van Gijp en Kieft, over verslaggever John Schoorl.

    John Schoorls verwonderende blik leidt tot unieke, ontroerende en krankzinnige journalistieke verhalen. Hij beschrijft uiteenlopende figuren - van een Thaise plastische chirurg die beroemd is geworden door zijn vagina's, tot een dichtende loempiaverkoper, de laatste nog levende Ramone of de gevallen Flippokoning -, raakt op lichte wijze een fijne snaar en vertelt ons daarmee iets wat we nog niet wisten. Of reconstrueert de opkomst van de Mexicano-snack, het verhaal achter het Bloemetjesgordijn of het grootse leven van een in Dordrecht gestrande Texaanse troubadour.
    De Flippokoning is een verzameling prachtige portretten die de lezer zal ontroeren, laten schateren en die de meest waardevolle verkapte levenslessen met zich meebrengt.

    John Schoorl (1961) is verslaggever voor de Volkskrant. Hij schreef drie muziekboeken en vier dichtbundels. Voor zijn journalistieke werk won hij De Loep, de Citi Journalistic Excellence Award en De Tegel. In 2016 ontving hij de Jip Golsteijn Journalistiekprijs voor zijn reportage van De Jeugd van Tegenwoordig, genaamd 'De Anale Driehoek'.

  • Iedereen leest tegenwoordig LINDA. En dat is snel gegaan. Van alle Nederlandse mediamerken is dit het enige dat zó snel zó succesvol is geworden. Hoe is het mogelijk, vraagt Chris van der Heijden zich af in Spiegelzaal van onze tijd. Het zegt iets over ons en onze samenleving, maar wat?
    Van der Heijden laat zien dat de groei van LINDA. samenhangt met een verschuiving in de Nederlandse journalistiek. In plaats van politiek, economie en maatschappij staan steeds vaker `zacht-journalistieke' onderwerpen centraal als sport, mode, eten, reizen en spiritualiteit. In plaats van aandacht voor de publieke zaak kwam er belangstelling voor de persoonlijke zaak, het individu. En die verschuiving in de journalistiek weerspiegelt die in de samenleving: wie LINDA. leert kennen, leert het huidige Nederland kennen.

  • Enz.

    Simon(e) van Saarloos

    In Enz. neemt filosoof en schrijver Simon(e) van Saarloos het strafproces tegen Geert Wilders onder de loep, dat werd gestart naar aanleiding van zijn `minder Marokkanen'-uitspraak in 2014. `Wie mij wil stoppen, moet mij vermoorden,' zei Geert Wilders toen hij in november 2016 voor de rechtbank stond. De-islamiseren is dus niet zijn doel, concludeert Van Saarloos: doorgaan is zijn doel. De rechtbank veroordeelde Wilders voor groepsbelediging en het aanzetten tot discriminatie. Wat als we steeds opnieuw `grensoverschrijdend!' oordelen, maar Wilders de grens blijft oprekken?
    Van Saarloos wil het begrijpen. Ze volgde alle procesdagen vanuit de rechtszaal, reisde naar Israël en verkleedde zich voor het carnaval in Venlo. Maar grote verhalen en theorieën leiden af, ze verkiest een belichaamde, associatieve manier van kijken. Ze smeert hoogtepunten uit tot details en zet bijzaken in het licht. Een anti-hype boek, tegen de neiging van grote verhalen (en mannelijke duiding) in.

empty