Prometheus

  • Wereld in wanorde

    Carolien Roelants

    De Verenigde Staten trekken zich terug uit het Midden-Oosten; Rusland, China en superambitieuze regionale leiders vullen de gaten. Trump heeft het gebied nog eens extra volgepompt met wapens, maar ook de Russen leveren aan wie ook maar betaalt. Wordt het Midden-Oosten één groot strijdtoneel waar de drones over en weer vliegen? Met aan de ene kant Iran en zijn bondgenoten in Syrië, Irak en Libanon en daartegenover de conservatieve Golfheersers?
    Zoals gewoonlijk in het Midden-Oosten ligt het niet zo simpel. In Wereld in wanorde legt Carolien Roelants uit wie er allemaal tegenover wie staan en waarom. De lage olieprijs dwingt de roekeloze Saoedische kroonprins tot inbinden; worden zijn revolutionaire plannen nog uitgevoerd? De nieuwe, zeer assertieve hoofdrolspelers zijn Turkijes Erdoan met tegenover zich de Emiraatse sterke man, Mohammed bin Zayed. Iran op zijn beurt biedt Trumps 'zwaarste sancties ooit' het hoofd, maar het revolutionaire bewind ontaardt in een ordinaire dictatuur. Gaat Joe Biden als president het tij keren? De verwachtingen zijn niet hooggespannen.
    Intussen blijft in veel landen de bevolking protesteren tegen corruptie en repressie. Waarom heeft dat tot dusverre alleen in Tunesië en Soedan resultaat opgeleverd?

    Carolien Roelants (1948) volgt voor NRC Handelsblad al meer dan veertig jaar de ontwikkelingen in het Midden-Oosten. Ze schreef onder andere Dwars door het Midden-Oosten (2019), Iran achter de schermen en, samen met Paul Aarts, Saoedi-Arabie. De revolutie die nog moet komen. Voor haar column 'Dwars' in NRC ontving ze in 2018 de Leon Wecke-prijs en in 2020 werd ze door het Humanistisch Vredesberaad uitgeroepen tot Journalist voor de Vrede.

  • Slijpen aan de geest

    John Kroon

    Op 1 oktober 1970 verscheen in Nederland een nieuwe krant: NRC Handelsblad. Het resultaat van een fusie tussen twee oude dagbladen, beide opgericht in de negentiende eeuw, die ten onder dreigden te gaan. NRC Handelsblad bestaat nu vijftig jaar en ontwikkelde zich na een moeizame beginfase tot een krant die op de golven van de tijdgeest bleef zoeken naar de nuance. De 'Slijpsteen voor de geest', de slogan waarmee de krant zich een tijd lang afficheerde, bleek in het ontzuilende Nederland in een behoefte te voorzien. Het dagblad mikte met succes op de hoger opgeleide Nederlanders - en verder op iedereen die 'bereid is na te denken'. In de afgelopen halve eeuw veranderde er veel bij de krant. Wat bleef was de liberale geest, zoals vastgelegd in 'Onze beginselen', die in 1970 werden geformuleerd en onverminderd bleven gelden. Bovenal bleef NRC Handelsblad journalistiek bedrijven die de krant soms in botsing bracht met de buitenwacht, zoals het Koninklijk Huis en de aanhangers van de politicus Pim Fortuyn. In Slijpen aan de geest beschrijft John Kroon de journalistieke geschiedenis van NRC Handelsblad, de interne en externe ruzies, plagiaataffaires, de rol van uiteenlopende columnisten als J.L. Heldring, Youp van 't Hek, H.J.A. Hofland en Thierry Baudet, stakingen die geen stakingen mochten heten en rechtszaken die de krant meestal won.


    John Kroon (1952) werkte dertig jaar als journalist in verschillende functies bij NRC Handelsblad, onder andere als adjunct-hoofdredacteur en commentator. Hij is redacteur van het wielertijdschrift De Muur.

  • `Bankenlobby gaat door, `Lobby ingezet bij kabinetsformatie, `Nederlandse belangen behartigd in Brussel, `Milieudefensie lobbyt voor Schipholgans.
    We lezen het dagelijks in het nieuws, lobbyen of `public affairs. Maar wat is dit? Wie doen dit? Hoe worden belangen behartigd? Frans van Drimmelen geeft in dit boek een verrassende inkijk in de ontwikkeling, ethiek en transparantie van het vakgebied public affairs. Niet alleen belangenbehartiging op en rondom het Haagse Binnenhof komt uitgebreid aan bod, maar ook in het steeds belangrijker wordende Brussel.

    Handboek public affairs biedt een kijkje in de keuken van de professionele belangenbehartiging en beschrijft dit voor velen nog onbekende vak in de breedste zin van het woord.
    Hét handboek voor professionals, hét studieboek voor studenten, en hét leesboek voor elke politiek geïnteresseerde.

    Frans van Drimmelen (1965) is algemeen directeur en oprichter van het publicaffairsadviesbureau Dröge & van Drimmelen. Naast zijn werkzaamheden voor Dröge & van Drimmelen was hij onder meer voorzitter van de Beroepsvereniging voor Public Affairs (bvpa) en is hij actief lid van D66 en lid van de Raad van Advies van De Groene Zaak.

  • We leven in een crisistijdperk. Nooit eerder was de mens afhankelijk van zo veel uiterst complexe technologie als vandaag de dag. We zijn in korte tijd volledig afhankelijk geworden van talloze zeer ingewikkelde systemen, die alle facetten van ons bestaan en onze veiligheid beïnvloeden. De kans op een ernstige crisis in jouw leven, of de dreiging daarvan, groeit hierdoor met de dag _ zowel in het persoonlijke als in het zakelijke leven.
    Overleven in crisistijd toont aan de hand van bijzondere anekdotes, praktische tips, ervaringen en ideeën de tien gouden regels voor crisiscommunicatie. Geen boek voor doemdenkers, maar een onmisbaar en constructief handboek voor iedereen die zowel zakelijk als privé voorbereid wil zijn op een mogelijke crisis. Want de volgende crisis overleven, wie wil dat nu niet?

    Charles Huijskens (1953) begon zijn journalistieke carrière als politiek verslaggever bij De Telegraaf en het NOS Journaal. Sinds 1992 heeft hij een gerenommeerd adviesbureau, gespecialiseerd in de communicatie rondom zeer lastige situaties. Hij ontwikkelde zich tot een van de bekendste crisismanagers van ons land en publiceerde diverse artikelen en communicatiehandboeken.

    Over Charles Huijskens:

    'Van de grote W.F. Hermans is de uitspraak dat in een roman geen mus dood van het dak mag vallen zonder dat het betekenis heeft. Het is het levensmotto van de schranderste aller spindoctors. Niets is zonder betekenis, alles dient een doel. Als Charles iets tegen een journalist vertelt, altijd terloops en immer tussen de regels, weet hij de uitslag al. Het leven is een poppenkast en Charles is de man van de touwtjes.'
    VAKBLAD ADFORMATIE

    'Als bij ons de tent in de fik staat, bellen we Charles die vervolgens de journalisten uitlegt dat we gezellig in de achtertuin zitten te barbecueën.'
    DIEDERIK CARSTEN, OUD PRESIDENT-COMMISSARIS VODAFONEZIGGO

  • Jihad met sambal

    Step Vaessen

    Veertien jaar geleden besloot Step Vaessen het veilige en tolerante Nederland te verruilen voor een avontuurlijk bestaan als journalist in Indonesië. Dit grootste moslimland ter wereld stond op dat moment aan de vooravond van grote veranderingen. Waar religieuze groepen vroeger vredig naast elkaar leefden, nemen nu terroristisch geweld en religieus radicalisme een enorme vlucht. Maar niet alleen Indonesië verandert. Via haar goede, Nederlands-Marokkaanse vriend Khalil wordt Step op de hoogte gehouden van hoe Nederland, waar homohuwelijken en coffeeshops ooit de normaalste zaak van de wereld waren, met de dag onverdraagzamer wordt.
    In Jihad met sambal geeft Al Jazeera-correspondent Step Vaessen een eerlijke inkijk in haar roerige bestaan in Indonesië _ het land waar iedereen altijd glimlacht, zonder dat je weet wat er werkelijk gaande is. Het verhaal leidt langs het geluk van de geboorte van haar zoon Agus, langs hechte vriendschappen met de vrijgevochten Utet en de integere Bobby, maar ook langs verdriet om het toenemende geweld in Indonesië. En op het moment dat haar ex-man zelfmoord pleegt, lijkt het hele leven tot stilstand te komen. Door de ongelooflijke pijn van zijn overlijden wordt Step gedwongen stil te staan bij het hier en nu.
    Jihad met sambal vertelt het levensverhaal van een sterke vrouw op zoek naar avontuur en geluk, naar vrijheid en gelijkwaardigheid en naar een evenwichtig bestaan in een turbulent land.

    Step Vaessen werkte jarenlang als journalist voor onder meer het nos Journaal. In 1997 werd ze correspondent in Indonesië voor nova, de nos en gpd. Sinds 2006 is ze correspondent voor de Arabische zender Al Jazeera.

  • Wat niemand had verwacht, gebeurde toch. Het leger in Myanmar (voorheen Birma) zette een transitie in gang die een van s werelds oudste dictaturen in een democratie moest veranderen. Na vijftig jaar repressie kwam er een nieuwe grondwet en werden er democratische verkiezingen georganiseerd. Westerse diplomaten en bedrijven stortten zich direct op de herboren Zuidoost-Aziatische natie. Maar hoe democratisch is het nieuwe Myanmar? Birmese lente is een ooggetuigenverslag van dit historische keerpunt en de worsteling van Myanmar met zijn repressieve verleden. Hans Hulst sprak met vrijwel alle betrokkenen - van politieke gevangenen tot voormalige juntaleden _ en vervatte zijn ervaringen en ontmoetingen in een informatief boek dat leest als een spannend reisverhaal.

    Hans Hulst (1974) is journalist. Hij woont in Myanmar en schreef onder meer voor De Groene Amsterdammer, ad en De Standaard. Ook deed hij verslag vanuit Myanmar voor vrt 1 en bnr Nieuwsradio.

    `Hans Hulst geeft in zijn verhalen een heldere en vaak onbekende inkijk in de nog zo gesloten samenleving van Birma.
    ellen van dalen, bureau buitenland/vpro

    Over In de schaduw van de generaals:

    `Hulst heeft knap werk geleverd. In zijn woorden voel je de troosteloosheid, ruik je de angst.
    de Standaard

  • Zo erg als met bankiers zal het niet zijn, maar journalisten hebben bepaald geen goede naam. In de ogen van veel lezers, luisteraars en kijkers zijn ze enkel uit op sensatie, laten ze hun gasten niet netjes uitpraten, rukken ze uitspraken uit hun context, jagen ze uitsluitend op negatief nieuws, sjoemelen ze met dubieuze en anonieme bronnen, hebben ze geen idee waarover ze het hebben, zijn ze bevooroordeeld, misleiden ze met schreeuwerige koppen en kopiëren ze elkaars verhalen. Een stelletje hitsige papegaaien - dat zijn ze. Tegelijkertijd is bijna iedereen, ook de cynische criticaster, zeer geïnteresseerd in het nieuws, en baseert zijn kennis op de informatie van diezelfde op sensatie beluste papegaaien; het zijn immers wel degenen die de brug slaan tussen wat er gebeurt in de wereld en wat de burger ervan meekrijgt. Je kunt niet om ze heen.

    In Geen vak voor bange mensen onderzoeken Paul van Liempt en Bernard Hammelburg hoe journalisten hun werk doen, maar ook hoe mensen die in het nieuws komen (van Toon Gerbrands tot Leon de Winter) de media beoordelen en hoe ze het contact met journalisten ervaren. Dit alles vergelijken de auteurs met vroeger, toen alles beter, mooier en beschaafder was. Met een vleugje zelfspot houden ze zichzelf en hun vakgenoten een spiegel voor, niet uit zelfkastijding, maar om de lezer deelgenoot te maken van de werking van de journalistiek. Want dat het een prachtig vak is, daar zijn de auteurs van overtuigd.

    Paul van Liempt (1962) was jaren als presentator verbonden aan bnr Nieuwsradio en presenteert nu dagelijks een talkshow op rtl z. Op maandagavonden leidde hij het debatprogramma Newsroom, van bnr en Het Financieele Dagblad. Hij publiceert regelmatig interviews in het fd op zaterdag.

    Bernard Hammelburg (1947) is buitenlandcommentator en columnist bij bnr Nieuwsradio en presentator van bnr De Wereld. Daarnaast is hij televisieproducent, geeft hij lezingen en schrijft hij essays over geopolitiek, onder meer voor het fd. Hij verdeelt zijn tijd tussen zijn twee woonplaatsen, Amsterdam en New York.

  • De rekening voor Rutte

    Bas Haan

    'Er is op geen enkele manier een beleid geweest om dingen toe te dekken,' zegt premier Rutte na het laatste debat over de Teevendeal. Toch leidt juist het stelselmatig toedekken van de waarheid door het kabinet uiteindelijk tot het aftreden van minister Ivo Opstelten en staatssecretaris Fred Teeven. Kamervoorzitter Anouchka van Miltenburg raakt zo verstrikt in de affaire dat ook zij haar functie neerlegt. Drie afgetreden VVD'ers, door aanhoudend bluffen en liegen over de oude 'deal' van Teeven met een drugscrimineel.
    Het kabinet onder leiding van premier Rutte degradeert tijdens de bonnetjesaffaire de feiten tot een hinderlijke bijzaak. Het ministerie van Veiligheid en Justitie verliest daardoor alle geloofwaardigheid en de positie van de nieuwe VVD-minister Van der Steur komt meermalen in het nauw.
    'Ik zou het morgen zo weer doen,' zegt Teeven nu nog over zijn deal tegen iedereen die het horen wil. Bij zijn aftreden als staatssecretaris zegt hij: 'Ik deed het voor volk en vaderland.'
    Maar volk en vaderland wisten van niets. En ze weten nog steeds niet alles. Niet over de deal, niet over de rol van Rutte, niet over de rol van Van der Steur, en niet over hoe het kabinet nog steeds de waarheid manipuleert. In dit boek onthult Bas Haan, journalist achter de Teevendealaffaire, de hele doofpot.

    Nieuwsuur-journalist Bas Haan (1973) werkt ruim vijftien jaar bij de publieke omroep, sinds 2007 bij de NTR. Voor zijn onthullingen over de Teevendeal won hij onder meer de Tegel en werd hij verkozen tot Journalist van het Jaar 2015. Ook eerder onderzoeksjournalistiek werk van hem werd bekroond en hij schreef de true crime-bestseller De Deventer moordzaak. Het complot ontrafeld.

  • De Flippokoning

    J. Schoorl

    'John Schoorl is bij mijn weten de enige schrijver in Nederland die poëzie ziet in zowel een frauderende bouwondernemer als een Brabantse snackbarkoning, en die beiden vroeg of laat weet te vangen in een altijd swingende, maar niet te imiteren stijl, eentje waar het schrijfplezier vanaf spat, waarin onbeperkt ruimte is voor experimenten, dialecten, obscure verwijzingen, straattaal, hoofdletters, onomatopeeën en heel veel songteksten, maar die altijd is geschraagd op mededogen en vooral feiten. Vaak zelfs veel meer feiten dan je tijdens het lezen zou vermoeden.'
    Aldus Michel van Egmond, bestsellerschrijver van Gijp en Kieft, over verslaggever John Schoorl.

    John Schoorls verwonderende blik leidt tot unieke, ontroerende en krankzinnige journalistieke verhalen. Hij beschrijft uiteenlopende figuren - van een Thaise plastische chirurg die beroemd is geworden door zijn vagina's, tot een dichtende loempiaverkoper, de laatste nog levende Ramone of de gevallen Flippokoning -, raakt op lichte wijze een fijne snaar en vertelt ons daarmee iets wat we nog niet wisten. Of reconstrueert de opkomst van de Mexicano-snack, het verhaal achter het Bloemetjesgordijn of het grootse leven van een in Dordrecht gestrande Texaanse troubadour.
    De Flippokoning is een verzameling prachtige portretten die de lezer zal ontroeren, laten schateren en die de meest waardevolle verkapte levenslessen met zich meebrengt.

    John Schoorl (1961) is verslaggever voor de Volkskrant. Hij schreef drie muziekboeken en vier dichtbundels. Voor zijn journalistieke werk won hij De Loep, de Citi Journalistic Excellence Award en De Tegel. In 2016 ontving hij de Jip Golsteijn Journalistiekprijs voor zijn reportage van De Jeugd van Tegenwoordig, genaamd 'De Anale Driehoek'.

  • 'Natuurlijk ben ik een grote boef, maar dat betekent niet dat ik opdrachten geef voor liquidaties.'
    Willem Holleeder

    Iedereen kent Willem Holleeder. Hij is met afstand de bekendste boef van Nederland, het ultieme gezicht van de 'Hollandse netwerken', een uitstervende generatie criminelen, goed voor een even bewogen als bloederige geschiedenis. Aangeklaagd voor een reeks onderwereldmoorden ontvangt Holleeder in de bajes nog steeds fanmail, maar zijn imago als 'knuffelcrimineel' is langzaam afgebrokkeld, sinds het strafproces tegen hem op 5 februari 2018 onder grote belangstelling van pers en publiek van start ging. In dit megaproces hopen de autoriteiten definitief af te rekenen met 'de Neus'. Niet alleen politie en justitie willen hem de rest van zijn leven achter de tralies hebben. Ook Holleeders zussen Astrid en Sonja stonden op tegen hun broer, met maar één doel voor ogen: een einde maken aan een tijdperk van moord, macht en angst. Zij ontketenden een regelrechte familieoorlog, die zijn apotheose beleefde in een directe confrontatie in de rechtszaal.
    Verslaggevers Peter Elberse en Eric Panhuis woonden namens het ANP de tientallen procesdagen bij. Naast de keiharde nieuwsfeiten legden zij de gang van zaken in en rond de rechtszaal vast. Moord, macht en angst is het verslag van een veelbesproken monsterproces, dat in al zijn proporties gerust een unicum in de vaderlandse rechtspleging mag worden genoemd.

    Peter Elberse (1961) is journalist, gespecialiseerd in justitieverslaggeving. Eerder schreef hij de boeken De Paskamermoord. Feiten en fictie in een Zaanse tragedie en Bekentenissen uit de bunker.
    Eric Panhuis (1964) is freelancejournalist en werkt ruim 25 jaar als rechtbankverslaggever, onder meer voor het ANP.

  • Oorlog in Syrië, oorlog in Jemen. Straks misschien ook nog oorlog tegen Iran, want de moellahs vormen een groot gevaar voor de wereldvrede. Of valt het wel mee met dat gevaar? Die leuke, jonge Saudische hervormer blijkt bij nader inzien een ordinaire dictator te zijn die wild om zich heen slaat en elke criticus opsluit. Dat geeft niet; met Trump in het Witte Huis komen mensenrechten ver achter wapenleveranties. Oude allianties houden geen stand meer, nieuwe duren vaak niet lang. Het Israëlisch-Palestijnse conflict dat het gebied zo lang domineerde, is voorlopig naar de achtergrond verdreven.

    Wie begrijpt nog iets van het Midden-Oosten?
    In dit boek beschrijft Midden-Oostenspecialist Carolien Roelants een aantal complexe problemen die op dit moment spelen. Ze legt uit hoe ze zijn ontstaan en hoe ze in elkaar zitten. Dwars door het Midden-Oosten is een ideaal boek voor mensen die graag op een toegankelijke manier iets over het Midden-Oosten willen leren.

    Journalist Carolien Roelants (1948) volgt voor NRC Handelsblad al meer dan dertig jaar de ontwikkelingen in het Midden-Oosten. Ze schreef onder andere Iran achter de schermen (2001), samen met correspondent Thomas Erdbrink Welkom Amerika in jullie graf (over Irak, 2007), Revolutie of zinsbegoocheling (2014) en samen met Paul Aarts Saoedi-Arabië. De revolutie die nog moet komen (2013, vertaald in het Engels, Arabisch en Perzisch). In 2018 ontving ze voor haar wekelijkse column 'Dwars' de Leon Wecke-prijs, een prijs die is ingesteld voor een dwarse of kritische bijdrage aan het publieke debat over oorlog en vrede.

empty