De Bezige Bij

  • Heeft een miljonair recht op zijn rijkdom? Moeten we zelfs een
    moordenaar vergeven? En kan een mens ooit zijn lot veranderen?
    Het hangt allemaal af van ons antwoord op een fundamentele
    vraag: hebben we een vrije wil?

    Filosofen twijfelen al eeuwen over het antwoord hierop, en
    sinds decennia roepen biologen en neurologen dat de vrije wil
    niet bestaat. Ieder jaar stapelt het bewijs tegen de vrije wil zich
    verder op: we zijn een product van onze genen, van onze geschiedenis
    en van onze omstandigheden.

    Toch laat de vrije wil ons niet los. Deze mythe heeft meer invloed
    dan ooit - in ons strafrecht, onze economie en onze zoektocht
    naar geluk.

    Jurriën Hamer denkt verder waar anderen terugdeinzen en stelt
    de rol van de vrije wil ter discussie. Waarom schurken pech hebben
    en helden geluk is een confronterend debuut met radicale
    implicaties voor onze manier van leven - van onze politiek tot
    onze meest intieme relaties.

  • Dataïsme is het geloof dat alles te vertalen is in data. Data leggen
    de wereld vast en maken haar beheersbaar. Maar voor wie en met welk doel? Ethische dilemma's rondom data worden vaak gereduceerd tot zaken als privacy en regulering, terwijl de onderliggende aannames van het dataïsme zelden ter discussie staan. Is de mens echt als algoritme te begrijpen? Wat gebeurt er
    met de dingen die niet in data te vatten zijn? En waarom wordt de dataïstische toekomst voorgesteld als onvermijdelijk?
    Tegenover het ideaal van een geautomatiseerde wereld die ons gevangenhoudt in een onzichtbaar net, stelt Miriam Rasch een herwaardering van frictie. Frictie is een geduchte strategie van hen die strijden voor emancipatie of zich teweerstellen tegen de eis van transparantie en constante communicatie. Rasch opent de weg naar 'de-automatisering' als mogelijkheid om woorden
    en dingen weer als nieuw te laten schijnen. Hoe kunnen we in dataïstische tijden ons eigen verhaal blijven vertellen?

  • Maandactie Tweestrij - 50%

    Voor het leven is er geen generale repetitie. Je hebt slechts één
    kans. Gelukkig zijn grote denkers je voorgegaan en kun je bij
    hen terecht voor wijze raad. Zo helpt Diogenes je om je authentieke
    zelf te zijn, Epicurus om niet te veel geld uit te geven tijdens
    de uitverkoop en Kant om op tijd te remmen voor een zebrapad.
    Maar ook minder gearriveerde denkers helpen je een handje:
    André Hazes daagt je uit om vrijer te worden en De Jeugd van
    Tegenwoordig steunt je in je verdriet.
    In Filosofie voor een weergaloos leven laat Lammert Kamphuis
    zien dat filosofie minder onbegrijpelijk en hoogdravend is dan
    we vaak denken. In achttien prikkelende stukken toont hij hoe
    zowel eeuwenoude als hedendaagse denkers je kunnen bijstaan
    in het alledaagse leven. Deze bundel biedt troost, geeft rust, verrijkt
    vriendschappen, creëert begrip voor andersdenkenden en
    leidt tot meer plezier in je werk. Laat je verrassen door deze
    toegankelijke manier van filosoferen, en ga zelf aan de slag!

  • Werkt mijn geheugen nog optimaal? Hoeveel jaar heb ik nog? Het zijn vragen die naar men ouder wordt steeds meer de gedachten gaan bepalen. Levenskunstfilosoof en bestsellerauteur Wilhelm Schmid stelt daar gelatenheid tegenover, een houding die het ouder worden draaglijker maakt. In een tijd waarin sterk de nadruk ligt op wat je op zekere leeftijd allemaal nog kan en zou moeten kunnen, hekelt de auteur deze ideologie van de eeuwige jeugd: men moet niet altijd maar alles willen beïnvloeden, maar juist sommige dingen op hun beloop laten.

    In een krachtig pleidooi behandelt Schmid alle aspecten van het ouder worden: de rol van vriendschap en liefde, de omgang met lust en verlangen, het belang van gewoonten en het zicht op de dood. Overtuigend en wijs laat hij zien dat gelatenheid kracht ademt niet alleen als men ouder wordt, maar eigenlijk in elke levensfase.

  • Tot rust komen, één worden met de natuur, voldoening: de zegeningen van het wandelen spreken steeds meer mensen aan. Voor lopen is geen scholing, techniek, materiaal of geld nodig. Alleen een lijf, ruimte en tijd. Wandelen wordt door Frédéric Gros nadrukkelijk beschreven als een filosofische daad en als een spirituele ervaring. Voor veel grote historische, filosofische of literaire figuren was lopen een manier om gedachten te ontwikkelen of inspiratie op te doen: Arthur Rimbaud, Friedrich Nietzsche, Mahatma Gandhi en Immanuel Kant.
    Ook existentiële, mystieke en culturele aspecten van het lopen komen in dit boek ter sprake: eeuwigheid, eenzaamheid, stilte, traagheid, vrijheid en de pelgrimstocht. Wandelen zal veel mensen die het niet van zichzelf weten, tonen dat ze eigenlijk wandelende denkers zijn.

  • In Het tijdperk van de tovenaars wekt Wolfram Eilenberger deze
    jaren tot leven: het decennium tussen levenslust en economische
    crisis, ná de Eerste Wereldoorlog en vóór het opkomende
    nationaalsocialisme en Europese fascisme. Hij vertelt over de
    pijlsnelle opkomst van Martin Heidegger en diens liefde voor
    Hannah Arendt. Over de immer dolende Walter Benjamin, die
    in Parijs op zoek gaat naar de wortels van de moderne tijd. Over
    genie en miljardairszoon Ludwig Wittgenstein die, terwijl hij in
    Cambridge als een God aanbeden wordt, in Oostenrijk in armoede
    als onderwijzer werkt. En over Ernst Cassirer, die in de
    wijken van de Hamburgse middenklasse het antisemitisme aan
    den lijve ondervindt.
    Eilenberger ziet in de levens en de ideeën van deze denkers de
    oorsprong van onze huidige wereld. Zijn terugblik op de jaren
    twintig is dan ook tegelijk een inspiratie en een waarschuwing
    - maar vooral ook een bron van groot leesplezier.

  • In oude tijden was vuur een bron van vrees en fascinatie. Er
    werden talloze mythen en verhalen verteld en geschreven waarin
    het vuur was toebedeeld aan God of de goden. Zo bleek vuur
    een krachtig instrument. Toen de moderne mens, geholpen
    door wetenschap en techniek, het vuur eenmaal had getemd,
    leken alle problemen verholpen: de controle over vuur en verbranding
    zorgde voor vrijheid en vooruitgang. Waar hadden we
    ons nog zorgen om te maken? Die achteloosheid krijgen we nu
    als een boemerang in ons gezicht terug: het massale gebruik van
    fossiele brandstoffen is ziekmakend voor mens én milieu.
    In Vuur ontwikkelt Ignaas Devisch, geïnspireerd door denkers
    als Peter Sloterdijk en Bruno Latour, een nieuw idee over de
    plaats van vuur in onze wereld. Als we onze levensstandaard
    willen behouden, kunnen we niet zonder een nieuwe bron die
    onze vrijheid en welvaart in stand houdt zonder de wereld en
    onszelf te vernietigen. De grootste vuurbol uit ons sterrenstelsel
    - de zon - heeft dit potentieel. Kunnen we leren het heliocentrisme
    werkelijk te omarmen?

  • In 1944 trouwde Corrie den Held met Nederlands meest beruchte landverrader: Anton van der Waals. Nooit heeft ze erover willen praten, maar in Oorlogsliefde doet ze eindelijk een boekje open. Zij hield van hem en ze wasm ervan overtuigd dat hij van haar hield. Zij was nog geen twintig, hij was twaalf jaar ouder en een charmante en vermogende baron die aan de goede kant stond. Dacht zij. Zijn verhalen kon ze niet controleren; het was oorlog. Het was te mooi om waar te zijn, dacht Corrie. Ze had gelijk. Anton van der Waals leverde talloze verzetslieden aan de Duitse bezetters uit, hij deinsde niet terug voor moord, maar hij zorgde goed voor zijn Corrie. En zij genoot. Tot de twijfel toesloeg en ze het vermoeden kreeg dat hij dubbelspel speelde en misschien een bedrieger, een verrader was. Maar toen kon ze niet meer terug. Sterker nog, ze moest zijn spel meespelen.

  • De digitale revolutie brengt een eigentijds proletariaat voort.
    Fabrieksarbeiders zijn vervangen door informatieverwerkers, grootindustriëlen
    door grootdatabezitters, machines door megaservers.
    De industrialisering van de arbeid heeft plaatsgemaakt voor de industrialisering
    van de geest, lichamelijke uitputting voor geestelijke
    uitputting, milieuvervuiling voor mentale vervuiling.
    In Het digitale proletariaat wordt de ontstaansgeschiedenis van een eigentijdse klasse geschetst. De digitale proletariër is een mens van wie
    het hele bewustzijn - zijn aandacht, emoties en vriendschappen, zijn
    ideeën en fantasieën - tot koopwaar is gereduceerd. Schnitzler maakt
    inzichtelijk dat de mens zowel zijn handelingsbekwaamheid als zijn
    levenskennis dreigt te verliezen. Totale proletarisering is het resultaat.
    De bijtende kritiek van de auteur op de digitale cultuur noopt
    tot bezinning.

  • Filosofie zweverig? Níét nadenken over je leven is pas zweverig! Wie zichzelf geen grote vragen stelt, leeft in het wilde weg en kan hopeloos verdwalen in leegte en machteloosheid. Om een betekenisvol en voorspoedig leven te kunnen leiden moeten we weten wat ons leven betekenis geeft en wat ons gelukkig kan maken - of, iets bescheidener, minder ongelukkig.

    Jan Drost onderzoekt aan de hand van filosofen als Aristoteles, Epicurus, Spinoza en Sartre hoe je dat aanpakt, geluk. Hun inzichten kunnen helpen, niet alleen bij grote zaken zoals liefde, angst, vreugde, verdriet en rouw, maar ook bij kleinere kwesties zoals de vraag waarom het altijd net begint te regenen wanneer jij de deur uit gaat. Deze denkers kunnen wij volgen in het zoeken van onze eigen weg, onze innerlijke vrijheid en - met een beetje geluk - ons geluk.

  • Parijs, 7 januari 2015. Twee geradicaliseerde moslims dringen het redactiegebouw van Charlie Hebdo binnen en schieten tien redactieleden neer. Frankrijk en de wereld reageren geschokt. De aanslag en de reacties daarop doen niet alleen vragen rijzen over vrijheid van meningsuiting en godsdienstkritiek, ze getuigen ook van een algemene radeloosheid over politieke ideeën die de samenleving vorm moeten geven.

    In Macht en onmacht verkent Tinneke Beeckman de oorzaken van deze maatschappelijke vertwijfeling. Op erudiete wijze beschrijft ze hoe de commotie rond de aanslag in Parijs aantoont dat Verlichtingsidealen als het streven naar waarheid en gelijkheid definitief in onbruik zijn geraakt. In de plaats daarvan overheerst een ambigu postmodern denken, dat voortdurend verwarring schept en waarheidsaanspraken onmogelijk maakt. Ontsporingen als sinister fundamentalisme en hardnekkig neoliberalisme zijn daarvan het gevolg. Aan de hand van historische en actuele denkers legt Beeckman de gevoeligheden van de hedendaagse democratie bloot en toont ze waar er mogelijkheden zijn van herstel. Een openbarend en noodzakelijk boek.

  • Rusteloosheid

    Ignaas Devisch

    We werken minder, maar we hebben meer te doen. We hebben meer vrije tijd, maar we slapen minder. Terwijl we klagen over de drukte, de gejaagdheid en dreigende burn-outs, plannen we onze dagen vol. Kortom, onze tijd wordt `obees'; we proppen alles vol en zijn niet langer in staat om te lummelen of werkelijk niets te doen.
    Wie denkt dat rusteloosheid een ziekte is van deze tijd, heeft het mis. Al eeuwenlang zoekt de mens een uitweg voor een probleem dat hij zelf veroorzaakt: een te vol leven. Maar is die rusteloosheid werkelijk een probleem, of is het juist een van onze voornaamste drijfveren? Passie, creativiteit en verlangen bestaan bij gratie van ongedurigheid, aldus filosoof en medicus Ignaas Devisch.
    In weerwil van alle pleidooien om te vertragen en de roep om spiritualiteit en ascese, breekt dit boek een lans voor de positieve kanten van een mateloos leven.

  • Na elke aanslag gaan we voor meer veiligheid - en hopen we op meer vrede. Maar is dat genoeg? Thomas d'Ansembourg en David Van Reybrouck vragen zich af of geweld zich echt enkel met geweld laat bestrijden. Vrede is een vak. De opvoeding tot vrede moet net zo vanzelfsprekend zijn als gymnastiek en lichamelijke verzorging. Dit essay pleit voor mindfulness, geweldloze communicatie en compassie op school, op het werk en thuis. Zweverig? Recente wetenschappelijke inzichten bewijzen hoe deze technieken werkelijk leiden tot een beter zelfbeeld, betere leerprestaties en wederzijds begrip. Ze verhogen de mentale hygiëne, zowel van mens als maatschappij. Als tien minuten stilzitten per dag volstaat, waarom doen we er dan decennia over om die gewoonte in te voeren?

  • Wat gebeurt er als je offline gaat in een wereld die altijd online is? Als je je telefoon opzijlegt, wat komt er dan voor in de plaats? Heb je nog vrienden? Besta je überhaupt nog? Filosoof Hans Schnitzler gaat in gesprek met millennials die een digitale detox hebben ondergaan. Hun ervaringen schetsen een even herkenbaar als onthutsend beeld van de worstelingen van de smartphone-mens. We zijn voortdurend bereikbaar en verbonden, maar welke prijs betalen we daar eigenlijk voor? Kleine filosofie van de digitale onthouding laat van binnenuit
    zien wat het betekent om in een schermwereld te leven. Dit boek roept op tot bezinning over de eisen die de digitale werkelijkheid aan ons stelt.

  • Wat als je geliefde jou van het ene op het andere moment verlaat -, terwijl hij of zij wat jou betreft had mogen blijven? Het overkomt velen - zo ook Jan Drost. Na een relatie van tien jaar bleef hij achter met zichzelf, zijn herinneringen en de vraag: wat nu? Bloedeerlijk en rauw neemt Jan Drost je mee door alle stadia van zijn liefdesverdriet en probeert ze te duiden met behulp van filosofie, muziek, films en literatuur. Waarom doet liefdesverdriet zo allesverzengend veel pijn? Waarom is het zo moeilijk om door te gaan? En hoe doe je dat, doorgaan? En hoe beter
    niet? Jan Drost sleept je erdoorheen als een troostende vriend.
    Als de liefde voorbij is is zowel een persoonlijk als universeel verhaal over liefde, afscheid nemen en opnieuw beginnen. Maar vooral is het een pleidooi voor een manier van leven waarin liefhebben, leren liefhebben en blijven liefhebben centraal staan. Voor een leven waarin we niet alleen zijn en, als het even kan, niet alleen laten.

  • In een tijd waarin maatschappelijke tegenstellingen en sociale
    ongelijkheid op de voorgrond treden, klinkt een sterke roep om
    meer empathie. Van Barack Obama en Angela Merkel tot Jesse
    Klaver - velen beschouwen het menselijk vermogen zich in te
    leven in anderen als stuwende kracht voor moreel handelen en
    een probaat middel tegen onverschilligheid. Maar is empathie
    altijd goed? Op het niveau van de persoonlijke verhoudingen is
    zij wenselijk, maar empathie is geen wondermiddel waarmee
    we alle maatschappelijke problemen kunnen oplossen. Een zekere
    onverschilligheid is gewenst en soms zelfs bittere noodzaak.
    In Het empathisch teveel neemt Ignaas Devisch de lezer, uitgaande
    van voorbeelden uit het actuele maatschappelijke debat,
    mee in de geschiedenis van het denken over empathie. Hij daagt
    ons uit na te denken over ons mensbeeld: schuilt in ieder mens
    behalve een vriend niet ook een schurk?

  • 'Wij zijn geen doemdenkers. Echt niet. No fucking way.' Hoe
    hartstochtelijk we ook pleiten voor een betere wereld, we kunnen
    niet ontkennen dat naast geestdrift vooral onmacht domineert.
    Voor het eerst in de geschiedenis heeft het nihilisme echt wortel
    geschoten. Iedereen kan alles geloven, zonder buiten de boot
    te vallen. Want wat je ook bent, antivaxxer, klimaatontkenner,
    marxist of neoliberaal, je hebt altijd genoeg volgers in je bubbel.
    Niet de waarheid, maar het enthousiasme is het overtuigingsmiddel.
    'Mensen kopen niet wat jij doet, maar waarom je het
    doet,' is het motto van een TED Talk met meer dan 46 miljoen
    views. En zo is het, we laten ons liever dan door de feiten overtuigen
    door ideas worth spreading.
    Coen Simon waarschuwt voor de gevolgen van deze geestdrift,
    die zo gemakkelijk zonder feiten kan. Want terwijl enthousiasme
    viraal gaat, ligt de waarheid in het midden - ergens tussen glutenvrije
    onzin en feitenvrije bullshit.

  • We leven in een land en in een cultuur waarin infotainment niet langer alleen een journalistiek genre is, maar ook een politieke norm: het gaat niet slechts om de boodschap, maar vooral ook om de manier waarop die wordt uitgedragen. Beeldvorming is de allesbepalende factor: niet het gedachtegoed van een partij, de standpunten van een politicus of het beleid van het kabinet is maatgevend voor de kiezersvoorkeuren, maar het beeld dat daarvan van dag tot dag in de verschillende mediakanalen ontstaat. Zo manifesteert het publieke debat zich steeds meer als een publiciteitsshow, omringd door kiezers die letterlijk meedeinen met de waan van de dag.
    InEn mijn tafelheer is Platoprobeert Rob Wijnberg ons los te maken van de waan van de dag en de actualiteit in een breder verband te plaatsen. Geen betere begeleiders daarbij dan de grote filosofische en politieke denkers uit heden en verleden. Want, zegt Wijnberg, er is geen doeltreffender manier om de hectiek van vandaag te doorgronden dan met wat er door grote geesten is en wordt gedacht. Van de kredietcrisis tot en met Afghanistan, van Geert Wilders tot en met de moslims, van religie tot en met wetenschap, van de rol van de media tot en met die van de overheid haarscherp ontleedt Rob Wijnberg de belangwekkendste politieke, sociale en culturele gebeurtenissen van onze tijd.

  • De wereld lijkt steeds complexer en onoverzichtelijker te worden. In de hedendaagse `netwerksamenleving' kun je geen kop koffie drinken zonder je medeschuldig te maken aan uitbuiting en slavernij, en staat je baan op het spel omdat aan de andere kant van de wereld een bank omvalt. Hierdoor beschouwen we de wereld steeds vaker als iets gevaarlijks waarover we geen controle hebben. Terwijl de maakbare samenleving ten grave gedragen wordt, keren we de blik naar binnen en klampen we ons vast aan de dingen die we nog wél in de hand hebben. Het resultaat: collectief narcisme, de `ikeaficatie' van de samenleving en een publieke sfeer waarin een scherpe mening meer waard is dan een weloverwogen oordeel.
    Met soepele pen en scherpe analyses biedt filosoof Thijs Lijster een caleidoscopische blik op de meest uiteenlopende culturele en maatschappelijke fenomenen, zoals design, de heropleving van het detectivegenre, de alomtegenwoordigheid van opiniepeilingen en de positie van illegale immigranten.
    De grote vlucht inwaarts is een pleidooi voor tegendraads denken en een brede filosofische blik waarbij zelfs het meest onbeduidende detail beschouwd kan worden als betekenisvol.

  • Alles is online, online is alles. Er valt niet te ontsnappen aan de invloed die van digitale technologie uitgaat. In een paar decennia zijn alle aspecten van het leven door het internet getransformeerd, van onderwijs tot werk, van vriendschap en liefde tot lijden en dood. Een grens tussen een 'echte' en een 'virtuele' wereld is al lang niet meer te trekken: het leven is door en door gemedialiseerd. Toch lijkt de 'digitale revolutie' zich haast geruistloos te hebben voltrokken; wie staat er nog bij stil?
    MIriam rasch werd tegelijk met het internet volwassen. In deze essaybundel probeert ze te doorgronden hoe digitale ontwikkelingen ons hebben veranderd. Geïnspireerd door schrijvers en filosofen vraagt ze zich af wat het betekent om mens te zijn in een door data geregeerde wereld. Hoe vind je de weg in de uitgestrektheid van het internet, in een oneindige wereld die overweldigend en tegelijkertijd prachtig is?

  • We gaan er als vanzelfsprekend van uit dat ieder van ons een identiteit heeft, maar als ons op de man of vrouw af wordt gevraagd wie we dan wel zijn, weten we het opeens niet meer zo goed. We noemen onze naam, maar wat zegt die eigenlijk? We vertellen ons beroep, maar is dat wel zo relevant? We beginnen over onze afkomst, maar doet die er nog toe? Onze identiteit lijkt te bestaan, maar vervluchtigt in een wereld waarin iedereen op internet een nickname heeft, een jobhopper is of een wereldburger wil zijn. Dus wordt het tijd voor grondige overpeinzingen van jonge filosofen als Stine Jensen en Rob Wijnberg. We ontlenen ons ik aan allerlei heel concrete dingen: aan ons lichaam, onze liefdes, ons lijden, ons verleden, ons seksuele leven, onze behoefte aan erkenning en de groep waartoe we behoren. En aan grote denkers die de mens geprobeerd hebben te definiëren.

    Jensen en Wijnberg blikken terug op die geschiedenis en voegen er hun eigentijdse visie aan toe. Met Dus ik ben leveren ze een beeld van onze identiteit waarmee we waarlijk voort kunnen.
    Kijk voor meer informatie ook op www.dusikben.nl

  • Onze heilige waarheden hebben we de laatste eeuwen zien verdampen. Zelfs onze identiteit zijn we in de loop der tijd kwijtgeraakt. Hulpeloos dobberen we rond op een zee van informatie, nieuws en meningen, op zoek naar iets wat ons weer ankers geeft. De moderne journalistiek is ons daar niet erg behulpzaam bij: hypes dicteren de berichtgeving, lichtzinnigheid en entertainment de toon. Wat vandaag de opening van de voorpagina of het journaal is, is morgen alweer achterhaald en vergeten. Kan de filosofie ons uitkomst bieden? Haar tekortkoming is eerder het tegenovergestelde: diepgravende en ingewikkelde beschouwingen over de zin van het leven vullen de filosofiebibliotheken. Eeuwigheidswaarde hebben die boeken zeker, maar leren ze ons ook iets over het hier en nu?

    In Nietzsche & Kant lezen de krant laat Rob Wijnberg zien dat de twee gebreken samen ook een kwaliteit kunnen zijn. Aan de hand van klassieke grootmeesters als Plato en Kant en moderne denkers als Fish en Rorty beantwoordt hij de meest prangende vragen uit de actualiteit. Zijn mensenrechten universele waarheden of westerse dogma s? Discrimineert Geert Wilders moslims als hij kritiek heeft op de islam? Klopt Rita Verdonks `Regels zijn regels eigenlijk wel? En wat wordt er nu werkelijk bedoeld met dé Nederlander? Het resultaat: journalistiek met diepgang en filosofie met dagwaarde.

  • Welke eigentijdse denker heeft uw politieke denken en handelen zo beïnvloed dat u graag eens met hem zou spreken? Zeven Vlaamse toppolitici kozen hun favoriete intellectueel en gingen met hem of haar in gesprek. Jean-Luc Dehaene is geïnspireerd door de Amerikaanse futuroloog Alvin Toffler; Guy Verhofstadt heeft alle boeken van Nobelprijswinnaar economie Amartya Sen verslonden; Bart de Wever is vol bewondering voor de conservatieve publicist Theodore Dalrymple; Frank Vandenbroucke ontleende veel van zijn ideeën over de verzorgingsstaat aan de Franse socioloog Pierre Rosanvallon; Vera Dua vindt haar bezieling bij filosoof Ton Lemaire; Herman Van Rompuy zoekt antwoorden bij de Franse filosoof en oud-minister van Onderwijs Luc Ferry; Karel de Gucht leerde van de geopolitieke inzichten van topdiplomaat Robert Cooper.
    /> Journalist Yves Desmet en Jos Geysels, oud-politicus en minister van Staat, reisden met de Vlaamse politici naar hun inspiratiebronnen voor een serie unieke dubbelgesprekken tussen deze denkers en doeners. De bundeling van die ontmoetingen biedt een fascinerende kijk op het politieke gedachtegoed en de intellectuele bronnen waaruit de Vlaamse politici hun wereldvisie en hun maatschappijbeeld putten.

  • De haan van Asklepios

    Ludo Abicht

    Pleidooi voor een positief atheisme. Vlak voor zijn terechtstelling gaf Sokrates aan zijn leerling Krito de opdracht 'nog een haan te offeren aan Asklepios', de god van de gezondheid. Niet omdat hij door zijn dood van het leven genezen zou zijn, maar omdat een leven in onwaarheid erger zou zijn dan de dood. Maar wat betekent leven in waarheid concreet? Op basis van zijn eigen ervaringen en een intense lectuur van de filosofische klassieken tracht Ludo Abicht die vraag te beantwoorden. Het atheisme in dit boek is de kinderziekte van het antiklerikalisme ontgroeid; het rationalisme houdt rekening met de realiteit van gevoelens en passies.Ludo Abicht is filosoof en publicist. In 2006 verscheen van hem bij Meulenhoff|Manteau Geschiedenis van de joden van de Lage Landen.

empty