Querido Fosfor

  • Meesters, marodeurs is een waar gebeurde detective over de smokkel van een uitzonderlijke collectie Russische avantgardekunst en de strijd om het eigendom van de meesterwerken. Het boek vertelt hoe Amsterdamse notarissen, Russische emigranten, een Duitse kunsthandel en Haagse en Moskouse topambtenaren in wisselende coalities touwtrokken om de rijke nalatenschap van Nikolaj Chardzjiëv (19031996). En hoe de collectie uiteindelijk voor het grootste deel behouden werd en in beheer van het Stedelijk Museum kwam.

    Rottenberg beschrijft hoe Chardzjiëv zijn verzameling opbouwde als vriend en bewonderaar van de modernste schilders en schrijvers van zijn tijd. Hij bewaarde tekeningen en schilderijen van kunstenaars als Malevitsj en El Lissitzki en handschriften van dichters als Chlebnikov en Mandelstam, ook tijdens de donkerste jaren van het Stalinregime.

    Uit angst voor de Russische misdaad emigreerde de hoogbejaarde verzamelaar in 1993 naar Nederland. Zijn collectie liet hij het land uit smokkelen. In Amsterdam vielen Chardzjiëv en zijn vrouw in handen van allerminst belangeloze helpers. Topstukken die hij bestemd had voor het Stedelijk Museum, werden na zijn dood verkocht. Een notaris, een pensioenadviseur en een Russische emigrant hadden al voor bijna dertig miljoen gulden aan werken van Malevitsj en Lissitzki van de hand gedaan, toen de plundering ontdekt werd.

    Meesters, marodeurs: een meeslepende speurtocht naar onbekende meesterwerken en het gezelschap boeven, juristen en adviseurs dat ermee aan de haal ging.

    `Leest als een meesterlijke detective - NRC Handelsblad

  • Theo is dood

    Theodor Holman

    Op 2 november 2004 werd Theo van Gogh op gruwelijke wijze om het leven gebracht. Deze politiek-religieuze moord zette Nederland op zijn kop. Theodor Holman, vriend van Van Gogh, gebruikte zijn columns in Het Parool en De Groene Amsterdammer om verslag te doen van zijn verdriet, kwaadheid, rouw en ongeloof. Na een jaar herlas Holman zijn eigen columns om precies te weten wat er in dat jaar gebeurd was. Hoe reageerde de politiek? Hoe reageerde de pers? Wat deden de vrienden en familie van Theo? Waren Holmans eigen standpunten nog houdbaar? Waar had hij zich vergist? Klopten zijn analyses en observaties? Zo ontstond een unieke kroniek van een woedende schrijver.

  • `Ik zou er nog niet dood gevonden willen worden.' Dat was bijna steevast de reactie die journalist Tijs van den Boomen kreeg als hij vertelde dat hij een zeventiendaagse rondreis door Vinexland ging maken. Hij wilde weten hoe het er was, 25 jaar nadat de Vinex was bedacht, en hoe de mensen er leefden. Hij lunchte in de gratis coffeecorners van de plaatselijke supermarkten, at bij Chinezen en snackbars en logeerde via Airbnb bij mensen thuis. Vol verhalen kwam hij terug. Dit boek is het resultaat.

    De reis die de auteur maakte vormde de aftrap van De Vinexmensen, een project van het International New Town Institute in het kader van het Jaar van de Ruimte. Groeten uit Vinexland van Tijs van den Boomen is ook (gratis) te lezen op de site vinexmensen.nl.

empty