• Moeder in de ontwenningskliniek, vader met 'assistente' op zakenreis: Maik Klingenberg zal de grote vakantie in zijn eentje doorbrengen bij het zwembad van de villa van zijn ouders. Maar dan duikt Tsjik op.

    Tsjik, die eigenlijk Andrej Tsjichatsjow heet, is niet bepaald een toonbeeld van integratie. Hij komt uit een van de aso-torenflats in Berlijn-Hellersdorf en heeft het op de een of andere manier tot het gymnasium weten te schoppen. Hij heeft een lichtblauwe Lada gescoord en daarmee begint een tocht zonder landkaart over het Duitse platteland in hartje zomer. Tsjik wil graag naar Walachije waar zijn opa woont,maar er is in de hele provincie Brandenburg geen enkele wegwijzer naar Walachije te vinden.

    Wat volgt, is een reis die zo grotesk, droevig, dramatisch en grappig is dat je geregeld niet meer verder kunt lezen van het lachen, maar evenmin kunt ophouden. In de lege wereld achter Berlijn is blijkbaar niemand echt in vakantiestemming. Niet de knappe Tatjana, op wier verjaardagsfeest zij niet uitgenodigd zijn, niet WO II veteraan Fricke die een uitstekende schutter is, niet de man aan de benzinepomp en helemaal niet het varken op de autosnelweg. Maik vertelt hun vakantieverhaal zonder opsmuk met het temperament van een veertienjarige, argeloos en wereldwijs.

    Tsjik is een hartverwarmende en hartverscheurende avonturenroman die maar één nadeel heeft: dat hij maar 256 bladzijden telt en dus veel te snel uit is. Maar zo gaat dat nu eenmaal met verboden tochtjes in een gejatte auto.

  • Wolfgang Herrndorf begon direct na de fatale diagnose van een ongeneeslijke hersentumor een digitaal dagboek, om zijn vrienden op de hoogte te houden en zijn gedachten onder controle te krijgen. Hij nam een opvallend besluit: zijn resterende tijd te vullen met werken en een exit-strategie bepalen. Hij versnelde zijn schrijfproces met een ongelooflijke discipline. Met de tumor in zijn hoofd schreef hij o.a. Tsjik (meer dan 1,7 miljoen exemplaren verkocht) en een jaar later de roman Sand.

    Na het verschijnen van Tsjik maakte Herrndorf zijn digitale dagboek openbaar. Het groeide uit tot een van de meest gelezen weblogs van Duitsland.
    Leven met het pistool op tafel is een met bewonderenswaardige precisie geschreven onderzoek van een openhartige auteur, met zichzelf als onderzoeksobject. Het pistool op zijn bureau geeft rust: als zijn epileptische aanvallen of desoriëntatie te pijnlijk voor Herrndorf en zijn vrienden worden, is het voor hem tijd te gaan. Toen hij ten slotte ook zijn taal aan het verliezen was, beëindigde hij op 26 augustus 2013, op achtenveertigjarige leeftijd, zijn leven.

    Het is evident waar alle lof voor Herrndorf vandaan komt: hij schrijft zonder medelijden op te willen wekken, en vaak zelfs met verrassende humor. Zijn aantekeningen gaan over het omgaan met tijd, efficiëntie en arbeid, het schrijven (met boeiende inzichten over Tsjik), zijn liefde voor de natuur en geliefde kunstenaars (waaronder Jacob van Ruisdael), zijn vrienden, zijn angsten en verlangens. Zijn motto: onverbiddelijk naar de waarheid streven, de directe confrontatie met de feiten nooit uit de weg gaan en bovenal je optimisme nooit verliezen.

empty