• Hard gras 138 juni 2021 Nieuw

    Nummer 138 van `Hard gras' is een soort EK-nummer geworden. Niet alle verhalen gaan erover, maar wel bijvoorbeeld het verhaal dat Filip Joos. In 2000 mocht hij voor het eerst naar het in Nederland en België gespeelde toernooi. Hij nam, zonder camera, voorafgaand aan de halve finale tussen Nederland en Italië op het Arenadek een privé-ontmoeting waar tussen Alessandro Nesta en een meisje dat door de beveiliging was geglipt. Binnen vijf minuten ontspon zich een ontroerend verhaal. Sam Planting beschrijft het verdwijnen van wat altijd de mooiste voetballer op het veld was: de nummer tien. Het `Hard gras'-debuut van Jeroen Elshoff mag er ook zijn. In 2012 mocht hij voor het eerst naar het EK als verslaggever van de NOS. De nacht voordat hij Denemarken-Duitsland moest verslaan zoop hij zich uit eenzaamheid te pletter.

  • De essentie van het voetbal is al op zo veel manieren beschreven dat elk nieuw aspect als een verrassing komt. Danielle Kliwon voegt in Hard gras nummer 137 een onmisbaar element toe aan deze oneindige reeks. Het is alweer bijna vijfentwintig jaar geleden dat Hugo Borst zijn Feyenoord-epos `De Coolsingel bleef leeg' publiceerde als Hard gras nummer 7. Vandaar dat het inmiddels klassiek geworden boek een jubileumuitgave beleeft. Arthur van den Boogaard zette zijn reeks sportschrijversinterviews voort met een gesprek in Hugo's werkkamer in de Witte de Withstraat in Rotterdam. Het heeft even geduurd, maar in dit nummer beleven we de terugkeer van iemand op wier stijl en humor we te lang hebben moeten wachten: Stephanie Hoogenberk. Ze ontmoette Bart Vriends, speelde golf met hem en mocht zelfs met hem mee naar opnames van de opvallende, typisch Rotterdamse Cor Potcast. Tranen gelachen. Daarnaast biedt deze Hard gras bijdragen van Frank Heinen, Carolina Trujillo, Daan Heerma van Voss, Martijn Simons, Dries Muus en Marieke Groen.

  • In Hard gras 136: de serie uitgelekte tapes van telefoongesprekken tussen Messi en Suarez is wegens doorslaand succes geprolongeerd. Carolina Trujillo bracht ons opnieuw aan het schateren. In 2002 publiceerde uitgeverij Limina de autobiografie van Paolo Rossi Ho fatto piangere il Brasile. Het leek Nico Kroese die het boek in zijn bezit heeft, na het overlijden van de Italiaanse superspits, een mooi eerbetoon om een hoofdstuk uit dit door Antonio Finco opgeschreven relaas te vertalen. Het WK van 1982 herleeft: de verguizing van het Italiaanse elftal tijdens de groepswedstrijden, de verafgoding die volgde op de wedstrijden tegen Argentinie en Brazilië, en de wereldtitel na de finale tegen Duitsland. Bart Jungmann liet ons hart een sprongetje maken met zijn in voetbaljournalistiek opzicht klassieke verhaal over voormalig bondscoach Frantisek Fadhronc, een enigszins tragische figuur aan wiens grote kwaliteiten hier recht wordt gedaan.

  • De beste schrijvers, dichters en kunstenaars laten in Hard gras nummer 135 zien dat voetbal zo veel meer is dan uitslagen, commercie, meningen en nabeschouwingen. Voetbal is cultuur! De mix van gearriveerde én aanstormende talenten maakt Hard gras zo uniek en relevant.

    Thomas Heerma van Voss opent deze Hard gras met een springlevende en jaloersmakende beschrijving van het vinden van een veldje en het spelen met een bal. Antropoloog Sinan Çankaya schreef over onder andere zijn belevenissen op de voetbalschool van NEC en hoe gelukkig hij zich dagenlang kon voelen als hij op straat iemand had gepoort. Straatvoetballer als identiteit, die mat Çankaya zich graag aan.

    Dan nog twee Hard gras-debutanten: Patrick van IJzendoorn met een verslag van het aandoenlijke voetbal in de laagste klassen rond en in Londen en Eva Vriend die een prachtig stuk schreef over voetballen op Urk en hoezeer ook daar de identiteit van velen door het voetbal wordt bepaald. Bijdragen van bekende Hard gras-auteurs Carolina Trujillo, Erik Brouwer, Arthur van den Boogaard, Erwin van de Pol en Peter de Waard biedt maken dit nummer compleet.

  • Hard gras 127
    Veel voetballiefhebbers hebben nog steeds geen woorden kunnen vinden die het gevoel van een onrechtvaardig en nauwelijks verdiend verlies tegen Tottenham Hotspur benaderen. Is die nederlaag te vergelijken met het verlies van de WK-finale van 1974? In één opzicht wel: Ajax speelde het mooiste voetbal van Europa, zoals Cruijff en zijn medespelers het mooiste voetbal van 1974 hadden gespeeld.
    In een ander opzicht niet: Duitsland bleek in die finale beter te zijn dan we dachten, beter dan Oranje. Dat Spurs over twee halve finales beter zou zijn geweest dan Ajax kan niemand volhouden. Die pijn blijft. Dit nummer bevat een aantal case histories in rouwverwerking.
    Met bijdragen van Julien Althuisius, Pieter van Os, Simon Kuper, Mark van den Heuvel, Zeger van Herwaarden, Daan Heerma van Voss, Dieuwke Wynia, Sam Planting, Olga Kortz en Nachoen Wijnberg.

  • We zijn blij en trots dat we in deze Hard gras mochten voorpubliceren uit BASTA, de genadeloze autobiografie van Marco van Basen.
    De meeste verhalen waren wel bekend maar niet eerder verteld met zo'n intensiteit en zo doeltreffend opgeschreven. Natuurlijk staan er ook dingen in die we nog niet wisten zoals de precieze gang van zaken rond de Fluwelen Revolutie bij Ajax en natuurlijk de tergende perikelen rond `de enkel', een van de indrukwekkendste verhalen uit het boek.
    Je proeft de opnieuw oplaaiende woede bij Van Basten tijdens het vertellen aan zijn biograaf over de rampspoed hem toegebracht door ijdele chirurgen. Het verhaal dat u in deze Hard gras kunt lezen gaat over hoe een spits afrekent met zijn voorstopper, in dit geval Tony Adams. Verder in nummer 129 het Hard gras-debuut van Marieke Groen en de terugkeer van Nico Dijkshoorn met zijn enorm grappige verhaal over een voetballer en zijn boek.

  • In dit `rijke' Hard gras-nummer treft u de verbluffende Trujillo, Thomése en nog veel meer moois van onder meer Marieke Groen, Roman Helinski. In het oog springt vooral ook het fascinerende stuk van dichter Bas Belleman. `Je bent op tijd of je bent te laat. Als je te laat bent, moet je zorgen dat je op tijd vertrekt.' Belleman liet deze zin van Johan Cruijff uit Hamlets mond komen. Belleman slaagt erin ons te overtuigen van het unieke taalgebruik van Cruijff zonder dat de lezer denkt: weer zo een die een allang openstaande deur intrapt. Daarna komen de door wetenschapper Rob Siekmann verzamelde teksten van Cruijff waaruit de oplettende lezer `het plan Cruijff' zou kunnen opmaken, een verbale oefening waartoe noch Jonk, noch Wim Jansen, noch Bergkamp, de verkondigers van zijn woord, ooit in staat zijn geweest.

  • HARD GRAS 134 opent met `Requiem voor De Kuip' van Willemijn van Dijk. Over hoe familiegeschiedenis van Willemijn nauw verweven is met die van de grasmatten van Feyenoord.

    In `Geen hogere wiskunde' geeft Arjen Fortuin een briljante analyse van de succesfactor die Johan Derksen en VI heet. Waarom we liever naar Voetbal Inside kijken dan naar de voetbalpraatprogramma's van de nos. En hoe Voetbal International ineens een hele markt aan voetballezers creëerde. `De nos speelde op kunstgras, bij rtl vlogen de natte graspollen door de lucht.'

    Henk Spaan benaderde historica Nadia Bouras nadat ze `kom maar op, motherfucker' zei in een Volkskrant-interview. Hij dacht: wie zo reageert, heeft vroeger op straat gevoetbald. En dat klopt. In `Niks wondersloffen' vertelt Bouras hoe ze al voetbalde toen vrouwenvoetbal nog lang niet bestond. En dat ze ze allemaal dolde.

    Mark van den Heuvel schrijft een mooi stuk over zijn twee banen die goed te combineren zijn. Bloedkoerier tussen ziekenhuizen in heel Europa en voetbaljournalist. Tip van Henk Spaan: `Terwijl je rijdt, denk je.'

    Verder schrijft Frank Heinen over Ghislaine Maxwell (de vrouw die Jeffrey Epstein hielp), haar vader en hun voetbalclubs. Judith Spiegel over de kleine voetbalcultuur op de Filipijnen. Erik Brouwer over een Joods voetbaltalent in Wenen tijdens de Tweede Wereldoorlog. David Winner over de Chinese jaren van Arie Haan. En Daan Heerma van Voss haalt Winston Bogarde aan als Vergeten Titaan.

    Het sluitstuk is een liefdesverklaring van Danielle Kliwon aan Karim Benzema. Zij zag vijftien jaar geleden al dat hij de beste was.

  • Honderdachttien keer Hard gras. Meer dan duizend verhalen. En het verveelt nog lang niet. Dit nummer bevat verhalen van drie jonge schrijvers, dus aan toekomst geen gebrek. Melle Maré schrijft een buitengewoon komische verslag van een bloedige veldslag op een Deventer braderie die per ongeluk in de weg kwam te liggen van de harde kernen van Ajax en de Eagles. Sam Planting heeft een hartstocht voor cijfers, toegepast op de voetbalsport. Hij komt tot de slotsom dat Ziyechs enige gebrek in het veld een ongelukkige schotkeuze is.
    Daan Heerma van Voss schreef een overtuigend verhaal over zijn voetbalavonturen in China waar hij opnieuw tot de conclusie moest komen niet tegen zijn verlies te kunnen, zelfs niet in China. Je neemt altijd jezelf mee, hoe ver weg ook. Arthur van den Boogaard interviewde in zijn serie Nick Hornby die we nooit eerder zo openhartig hebben gehoord.

  • Het jaar 2018 gaf ons een prachtig WK. We zagen de geboorte van een superster: Mbappé, een fantasierijk Belgisch elftal met Hazard, Lukaku en Kevin de Bruyne. De mooiste verlengingen en penalty shoot-outs, de weergaloze Modric, wedstrijden om niet te vergeten als Mexico-Duitsland, België-Japan, Spanje-Portugal en Frankrijk-Argentinië.

    En niet te vergeten: de mooiste finale sinds 1986. Het toernooi smeekte om een special van Hard gras, het dagboek-nummer van het WK 2018. Ook hierin ontpoppen zich stilisten a la De Bruyne. Van Ivo Victoria wisten we het al, in Johan de Boose vinden we een schrijver van een Nederlands dat sprankelt als een rush van Mbappé.
    En dan de vrouwen. Echte, niet gesubsidieerde, wel opgemaakte vrouwen als Janneke van der Horst, Stephanie Hoogenberk en Melle Maré. Zij kunnen schrijven zonder met hun ogen te knipperen.

  • Hard gras 122 opent met een bijdrage van Stephanie Hoogenberk, die op de avond dat Wesley Sneijder in de Johan Cruijff Arena afscheid nam van het Nederlands elftal met haar moeder op Ibiza dineerde in het restaurant XaXa. Het afscheid van de recordinternational was Stephanie even ontgaan, haar hoop op een mojito mixende Sneijder de bodem ingeslagen.
    Het belette haar niet een tragikomisch verslag te doen van een avondje glamour in de hotspot van Wes en Yo. Arthur van den Boogaard zet zijn reis langs hoogtepunten in de voetballiteratuur voort in Italië waar hij Sandro Veronesi ontmoette. Erik Brouwer gaf zijn leven een radicale wending.
    Om zich het Duitse voetbal eigen te maken, verhuisde hij naar de Heimat, een hele stap voor iemand die de kleinzoon is van een `vaderjood', zoals hij het noemt, en die een aantal familieleden heeft verloren in de kampen.

    Daarnaast zijn er bijdragen van Frank Heinen, Roman Helinski, Carla Bogaards, Maarten Spanjer, Erik Jan Harmens en Gerrit Janssens. En last but not least een voorpublicatie uit het boek Nouri, de belofte van Henk Spaan.

  • `Hard gras' 124 opent met een grondige analyse van de veel bekritiseerde Ajax-coach Erik ten Hag door `voetbalnerd' Sam Planting. `Als resultaten echt zouden tellen bij de beoordeling, de keiharde cijfers juist bewijzen dat Ten Hag allang een toptrainer is.' Zeger van Herwaarden schrijft het vervolg van zijn verhaal over `de ratrace om jeugdig talent'. Iets waar schrijver Gerrit Janssens over mee kan praten met een zoon die schittert in de provinciale Vlaamse jeugdcompetitie.
    Verder onder meer een schitterend verslag van Erik Brouwer van een avondje Preben Elkjaer Larsen kijken in Kopenhagen en van Willem Dieleman over zijn vriend Bram die FIFA 2019 kampioen wil worden, achter de computer.

    Fictie is er van de Koen van Wichelen. Journalist Tan Tunali schrijft over racisme in het voetbal naar aanleiding van `de' foto van Mesut Özil en Recep Tayyip Erdogan.
    Kers op de taart in deze `Hard gras' is de briljante gedichtencyclus van Nachoem M. Wijnberg, de eerste P.C. Hooftprijs-winnaar die het waagt over voetbal te dichten.

  • Dit nummer gaat over het wereldkampioenschap voor vrouwen in Frankrijk en over vrouwen en voetbal in het algemeen. Suse van Kleef beschrijft haar eigen voetbalcarrière die duurde tot haar zeventiende. Anna Enquist interviewde bondscoach Sarina Wiegman. Robert Vuijsje spreekt oranjespits Lineth Beerensteyn, Janneke van der Horst ontmoet reservekeepster Lize Kop (en hond Mazzel) , Rosa van Gool zoekt antwoord op de vraag `Kunnen mannen eigenlijk wel goed over vrouwenvoetbal schrijven?'
    Frank Heinen legt uit waarom je nooit je eigen naam moet googelen, Henk Spaan mailde met Kika van Es, Melle Maré schrijft over de `Romeinse arena' van R.K. Basisschool de Adwaita, Arthur van den Boogaard spreekt schrijver/journalist Julie Welch over haar voetbalklassieker The Ghost. In search of My Father the Football Legend, Annemarie Postma publiceert voor uit haar nieuwe Leeuwinnen-boek Samen sterk en Stephanie Hoogenberk wordt door Henk Spaan op pad gestuurd om Daniëlle van de Donk en Dominique Bloodwort in Londen te interviewen. Bijdragen van Theun de Winter en Gerrit de Jager maken dit vrouwen WK-nummer compleet.

  • In deze tijd waarin een woord als `huidhonger' schijnbaar gemeengoed is geworden, doet het de redactie van Hard gras plezier om stukken te kunnen lezen die wel blijk geven van gevoel voor de schoonheid van stijl en taal. Simon Kuper schreef een persoonlijk artikel over zijn regelmatige bezoeken aan de banlieues waar zijn kinderen op zaterdag voetballen. Ook zocht hij uit hoe onwaarschijnlijk veel topvoetballers uit die Franse Vogelaarwijken in de grootste Europese competities actief zijn. Erik Brouwer dook in de archieven van de tragiek en vond de voetballer Jörg Stübner van Dynamo Dresden. Mark van den Heuvel kreeg toestemming van Carel Eiting om hem een seizoen lang `te volgen' en zo maken we kennis met een uitgesproken voetballer die zijn hersenwerk in het veld soms niet kan uitzetten.

    Verder in deze Hard gras: Thomas Heerma van Voss over Sunderland, Arthur van den Boogaard interviewt David Winner naar aanleiding van zijn klassieker `Brilliant Orange', Sam Planting neemt voor diens vertrek naar de Premier League het fenomeen Ziyech onder de loep en Peter Speentjes spreekt levende Braziliaanse legende Roberto Rivellino.

  • Een bomvolle Hard gras, deze eerste van 2020. Met bijdragen van Daan Heerma van Voss, Edwin Schoon, Femke van der Laan, Simon Kuper, Niek Pas, Judith Spiegel, Theun de Winter en Carolina Trujillo.

    Vergelijken of klasseren is soms vervelend, zeker in de literatuur. Wie is beter: Hemingway of Fitzgerald, is onbeantwoordbaar. Zo ook de vraag: is dit verhaal van Trujillo in Hard gras 130, het beste wat ze voor ons heeft geschreven? Steengoed, is dat genoeg? Hetzelfde geldt voor het verbluffende literaire debuut van Femke van der Laan. Judith Spiegel bezocht voor de derde keer namens Hard gras het oliestaatje Qatar. Ze constateerde dat Qatar nog niet helemaal klaar is voor het WK. Simon Kuper sprak met tientallen beleidsbepalers, trainers en opleiders wat heeft geleid tot dit hoofdstuk over de jeugdopleiding van Barcelona. Het lijkt alsof nu de club voor ongelimiteerde bedragen voetballers koopt, de stroom aan toptalent opdroogt. `Zelfs Barça B is tegenwoordig een bijeen ge¬kocht elftal.'

  • In deze Hard gras opvallend veel bijdragen van millenials. Lotfi el Hamidi (34) komt uit Rotterdam-West en pleit voor het straatvoetbal dat hij kende vanuit zijn jeugd. Lotfi en zijn vrienden bejubelden in 2006 de kopstoot van Zidane. Familie-eer ging voor de winst, zoals een panna hoger werd aangeslagen dan de einduitslag. Culturen evolueren, het eerst op straat. Een collega-millennial, Sam Planting (29), om de millennials kom je niet meer heen en wie zou het willen, pleit in dit nummer voor nieuwe vormen van voetbal. Het traditionele voetbal, ook wel genoemd het prostaatvoetbal, heeft niet meer de aantrekkingskracht die Abe Lenstra en Faas Wilkes uitoefenden op de radioluisteraar. Planting pleit voor nieuwe regels en nieuwe vormen om de aandacht van volgende generaties met hun korte concentratieboog vast te kunnen houden.Twee andere millennials ten slotte, Thomas Heerma van Voss (29) en Roman Helinski (36), zijn traditiegetrouw aan het doen waar de nieuwe bondsvoorzitter van de KNVB Just Spee zo bang voor is: ze gamen. Gelukkig kunnen ze beter schrijven dan gamen, wat hun verslaving er voor ons toegankelijker op maakt. Bijdragen van Julien Althuisius , Carla Bogaards, Arthur van den Boogaard, Marieke Groen, Zeger van Herwaarden, Mark van den heuvel, Maarten Kloos, Miko & Daan, Annemarie Postma, P.F. Thomése en Carolina Trujillo (leeftijden bij de redactie bekend) maken deze Hard gras compleet.

  • Hard gras 139 - augustus 2021 Nieuw

    De beste schrijvers, dichters en kunstenaars laten in Hard gras nummer 139 zien dat voetbal zo veel meer is dan uitslagen, commercie, meningen en nabeschouwingen. Voetbal is cultuur! De mix van gearriveerde én aanstormende talenten maakt Hard gras zo uniek en relevant.

  • - 50%

    Johan Cruijff in 27 gedichten en 10 verhalen


    `Cruijff is niet dood / Het kan niet, wat Teletekst ook zegt' dichtte Henk Spaan op de dag dat Johan Cruijff overleed. De betekenis van Cruijff voor het (Nederlandse) voetbal kan moeilijk overschat worden, dat was al zo tijdens zijn leven.
    Een zoektocht in de archieven van Hard gras levert een prachtige bundel op van de beste gedichten en verhalen die over hem verschenen. Opvallend vaak wordt hierin naar religieuze superlatieven gereikt om recht te doen aan zijn genie.
    Voor zijn vijftigste verjaardag, in 1997, klommen de dichters van Nederland al in de pen om zijn spel te vieren. Journalisten probeerden zijn betekenis te duiden. Hubert Smeets noemt Cruijff de verpersoonlijking van de geest van de sixties en in een legendarisch interview met Godfried Bomans beantwoordt Cruijff de vraag `Lees je veel?' met: `Nee, ik lees alleen voor de ontspanning, als u begrijpt wat ik bedoel.'
    De stukken die over hem bij leven verschenen worden aangevuld met de meest recente poëzie over hem en een analyse van het voetbalevangelie van Cruijff door David Winner uit de laatste Hard gras. Zo levert deze bundel niet alleen een mooi historisch beeld van zijn carrière, maar ook een monument in de vorm van een bloemlezing.

  • 'Hard gras' is al 20 jaar het voetbaltijdschrift voor lezers. Ter gelegenheid van dit jubileum selecteerden Henk Spaan, Matthijs van Nieuwkerk en Hugo Borst de meest aangrijpende, hilarische en tegendraadse verhalen van de afgelopen jaren. Grote namen van het eerste uur ontbreken niet: Herman Koch vertelt hoe zijn liefde voor de bal is ontstaan, Anna Enquist schrijft over het meisje in de kleedkamer en P.F. Thomese creëert een getroebleerd leven van Gerd Muller in de vs.
    'Het beste uit 20 jaar Hard gras' bevat ook verhalen van andere literaire auteurs, die eenmalig een verrassend uitstapje hebben gemaakt naar het onderwerp voetbal, zoals Herman Brusselmans, Ivo Victoria en Peter Buwalda. Deze en vele andere memorabele bijdragen tonen wat een prachtige verhalen Hard gras in 20 jaar heeft voortgebracht.

  • HARD GRAS 110
    Interview met Davod Lagercrantz over beststeller IK, ZLATAN

    Verhalen van o.a. Carolina Trujillo, Pieter van Os en John Schoorl

    Iedereen die schrijft kent de schaamte. De meesten houden hem stil.
    Carolina Trujillo deelt haar gevoelens met iedereen. Zo hoorden we haar
    hier in de redactiekeuken zich verontschuldigen tegen het koffieapparaat
    dat ze haar verhaal niet twee weken had mogen laten liggen ter bezinking
    en overweging. `Ik WEET dat je verhalen moet laten liggen en er na een
    hele tijd weer naar kijken om te weten waar je het over hebt en als je dat
    niet doet, ga je op je bek. Dat WEET ik. Ik heb die fout al gemaakt. Vaak
    genoeg om het te WETEN.'
    Wij hebben vaak genoeg prachtige verhalen gelezen om te WETEN wanneer
    iets goed is, of niet. En haar verhaal `Jagen!' behoort tot de
    steengoede.
    Een debutant in dit nummer, Pieter van Os, schreef het mooie stuk over
    Blaszczykowski. Het moet de eindredactie van het hart dat de namen
    van Poolse voetballers er spellingtechnisch niet op vooruit gaan: Lato, Deyna,
    Boniek, zelfs Lubanski konden ze allemaal in één keer goed schrijven. De
    naam van Blaszczykowski komt in het stuk 48 keer voor.
    Of Pieter de volgende keer een verhaal over Milik wil schrijven, vragen
    de eindredacteuren.
    Zo heeft iedereen zijn eigen invalshoek. Die van ons is kwaliteit. Daaraan
    wordt in dit nummer tot onze blijdschap weer ruimschoots voldaan.

    Henk Spaan, Matthijs van Nieuwkerk, Hugo Borst

  • L'équipe du FLN
    Door Rory de Groot

    In het Algerijnse elftal spelen prachtige voetballers als Brahimi, Bentaleb, Ghezzal van Lyon en de geniale Riyad Mahrez.
    Uit de generatie van 1982 herinneren we ons Belloumi en de levende legende Rabah Madjer (van de hakbal tegen Bayer). De vaders en grootvaders van die Algerijnen kennen we nauwelijks. Van 1958 tot 1962 waren de Algerijnse internationals collectief geschorst, gedwongen als ze waren door de Algerijnse regering in ballingschap om een nieuw nationaal voetbalelftal te vormen.

    De FIFA greep in zodat Algerije vooral moest voetballen tegen andere outcasts, meestal afkomstig van achter het IJzeren Gordijn.
    Rory de Groot, de theatermaker die twee keer voor het eerste van Feyenoord speelde, ging op zoek naar het ontstaan van dit fameuze FLN-elftal van de revolutie, samengesteld uit grote Algerijnen van de Franse competitie als Zitouni en Mekhloufi. Voor ons onbekende namen die inhoud kregen bij het lezen van deze meeslepende zoektocht naar een vergeten geschiedenis.
    Met als toegift de anekdote over de poging in 1987 van Johan Cruijff om Madjer naar Ajax te halen.

  • Hard gras nummer 120 staat in het teken van niemand minder dan Cristiano Ronaldo; in 2008, 2013, 2014, 2016 en 2017 verkozen tot de beste speler ter wereld. Geen enkele voetballer is zo geliefd én verguisd als de drieëndertigjarige Portugese topspits van Real Madrid. Hij groeide op op Madeira als zoon van moeder Dolores dos Santos, kokkin van beroep, en vader Dinis Aveiro, een alcoholistische tuinman die zijn verslaving bekostigde met de verkoop van voetbalshirts.
    Ronaldo was hun ongewenste kind. Op zijn twaalfde werd hij aangenomen bij de jeugdopleiding van Sporting
    Lissabon. In 2002 - hij was zeventien - maakt hij zijn debuut als prof. De rest is geschiedenis.
    In 2003 kwam hij in de selectie van Manchester United terecht en in 2009 maakt hij furore in Spanje, met in zijn kielzog zijn eeuwige concurrent om de titel `beste van de wereld': Lionel Messi.
    Een verhaal van `zero' tot `hero' dus - daarom al jaren een
    troetelkind van de redactie van Hard gras.

empty