• Altijd koers

    Thijs Zonneveld

    • Inside
    • 8 Maart 2021

    Het zou een jaar worden om nooit te vergeten. De wielerfans keken reikhalzend uit naar hét duel van het nieuwe jaar. Zou Jumbo-Visma het dominante Ineos in de grote ronden kunnen verslaan? En was het tot een Nederlandse zege in de Tour in staat? Het leek zo mooi, maar alles liep anders.
    Koersen werden geannuleerd. Een deel van het wielerpeloton kwam in maart vast te zitten in hotelkamers in het midden-oosten. Andere coureurs zaten thuis en moesten zich met soloritten voorbereiden op een ongewisse toekomst en voor sommigen was de tacx op zolder de enige uitkomst.
    Met een vertraging van een klein half jaar begon het seizoen aan het einde van de zomer opnieuw: in honderd dagen werd een duivels programma van drie grote rondes, klassiekers, monumenten en kampioenschappen afgewerkt. Resultaat? Het leek wel alsof het ALTIJD KOERS was. Waar je ook keek, er reed altijd wel een peloton wielrenners.
    Thijs Zonneveld kon zijn geluk niet op en volgde gewapend microfoon en aantekenblok, maar soms ook met joggingbroek en een extra scherm de koers op de voet. De prestaties van onder anderen hoofdrolspelers Mathieu van der Poel, Wout van Aert, Wilco Kelderman (wie?), Alejandro Valverde, Primoz Roglic en Anna van der Breggen staan opgetekend in verhalen vol bewondering, verbazing, ontzag, maar ook kritiek, humor en een onaantastbare liefde voor de wielersport. Het werd een wielerjaar om nooit te vergeten.

  • Thomas Dekker

    Thijs Zonneveld

    • Inside
    • 14 November 2016

    Thomas Dekker (1984) heeft genoeg van de leugens. Zijn echte verhaal is nog nooit verteld. De waarheid met al zijn slechte lelijke kanten moet maar eens naar buiten. De schaamte heeft het altijd gewonnen van de last die de kroonprins van het Nederlandse wielrennen met zich heeft meegedragen. Maar nu is er niets meer te verliezen.

  • De Fiets, de fiets

    Thijs Zonneveld

    • Inside
    • 16 Juli 2019

    Nederlandse wielrenners dit jaar zijn dominanter dan ze jaren geweest zijn. Mathieu van der Poel wint alle superprestige crossen én het Wereldkampioenschap, de mannen en vrouwen op de baan domineren het WK met maar liefst zes titels en ook op de weg zijn Wout Poels, Tom Dumoulin, Steven Kruijswijk en Niki Terpstra coureurs die om de prijzen rijden. Om van de hegemonie van Anna van der Breggen, Chantal Blaak en Annemiek van Vleuten nog maar te zwijgen. Gouden tijden voor de wielerjournalistiek, kortom. Thijs Zonneveld is bevoorrecht om hen van dichtbij te zien presteren en te vertellen over de ongekende klasse van de huidige wielergeneratie.

  • Sla De ereronde van de eland open en je zit midden in een etappe in de Tour de France. Of beter gezegd: in het hoofd van de wielrenner die tegen wil en dank op kop ligt, met nog honderdveertig kilometer te rijden. Alleen met de weg, de wind en de pijn in zijn benen. Alleen met zijn gedachten. Een kans om te winnen heeft hij eigenlijk niet. Aan het begin van zijn loopbaan was hij nog een veelbelovende renner, maar in de loop der jaren heeft hij het geloof in eigen kunnen verloren, en werd hij links en rechts ingehaald door jongere coureurs. Door Cornelisse bijvoorbeeld, die ook al achter zijn vriendin Patricia aan zit. Maar dan keert het tij. De eenzame vluchter komt in het ritme, ziet zijn voorsprong groeien, en daarmee ook zijn hoop op succes in de sport, en ook in de liefde.

    De ereronde van de eland is een meeslepende, trefzekere roman over de Tour de France en de wielersport, een wereld van omhooggevallen ploegleiders, soigneurs, slapies, ethische normen, afgunst, winst en verlies. Dit alles gezien door de ogen van een onverwachte koploper.

    Thijs Zonneveld (1980) was jarenlang wielrenner. Tegenwoordig schrijft hij voor onder andere De Pers en De Muur. Zijn verhaal Ondergang van een kameleon werd opgenomen in de bloemlezing Sport. De 141 beste Nederlandse en Vlaamse sportverhalen van 1945 tot nu. Met De ereronde van de eland debuteert Zonneveld als romanschrijver.

  • Het voorbije wielerjaar met Thijs Zonneveld doornemen is een genot. Hij kent de renners en weet waar hij het over heeft. In Wilco Kelderman bestaat niet geeft hij daarvan meermalen blijk. `Wees zuinig op onze talenten lijkt hij te willen zeggen, als ultieme smeekbede voor een glorieuze toekomst van het Nederlandse wielrennen. Zonnevelds hart klopt ervoor. Of het nou gaat om het beschermen van de coureurs tegen de almaar grotere invloed van de organisatoren en sponsoren, of om de strijd tegen het oneerlijke fietsen à deux vitesses, Zonneveld zet zich met hart en ziel in voor zijn geliefde sport van de kermiskoers tot de grote ronde, van klassiekerkampioen Niki Terpstra tot aanstormend talent Wilco Kelderman, die eigenlijk niet bestaat.
    />

  • De suikerspin

    Thijs Zonneveld

    • Inside
    • 30 Maart 2017

    In De suikerspin en andere wielerverhalen verzamelt Thijs Zonneveld zijn beste verhalen over de almaar populairder wordende wielersport in Nederland. En dat kan ook niet anders, met een generatie coureurs die succesvoller blijkt dan ooit. Tom Dumoulin, Wout Poels, Niki Terpstra en Bauke Mollema krijgen de mensen op de been. Zonneveld schrijft in zijn onnavolgbare manier over hun prestaties en over wat hem fascineert in het wielrennen en voegt daar verhalen over zijn eigen bescheiden ervaringen in het peloton aan toe. Zonneveld knows cycling.

  • Het Panini-album van Thijs Zonneveld bevat de beste verhalen over het wielerseizoen. Een seizoen waarin de Nederlandse renners weer volledig meereden om de prijzen. Ert is sprake van een ware revival onder aanvoering van Tom Dumoulin. Zonneveld ontdekt naast het huidige succes ook een brede basis voor de toekomst en wijst de lezer op de talenten en ontwikkelingen in de sport.

  • Paniagua

    Thijs Zonneveld

    De driedubbele Gaylord van Epke, de goldrush van Ranomi, het beestachtige meisje Marianne Vos, een alcoholist die de Tour de France won, de Elfstedentocht die toch niet doorging, het EK voetbal dat we zo snel mogelijk willen vergeten, de comeback van Zero Zero Cinco Contador, het genie Leo Messi: alles in het afgelopen sportjaar staat in de schaduw van het voetstuk waar Lance Armstrong van af donderde.
    Schrijver en sportjournalist Thijs Zonneveld maakte alles van dichtbij mee. De bijzondere verhalen die dat opleverde zijn met de blik van een ex-topsporter geschreven: inlevend, gevat, betrokken en scherp. Dat komt omdat Zonneveld weet waar hij moet kijken om de mooiste verhalen naar boven te krijgen. PANIAGUA laat het beste van Zonneveld zien: op water en brood, 100% schoon en zonder stimulerende middelen.


    Thijs Zonneveld (1980) is schrijver, journalist en ex-wielrenner. Hij debuteerde met de roman De ereronde van de eland in 2009 en schreef vervolgens Koos, Kenny en Johnny en Ik heb een heel andere wedstrijd gezien. Zonneveld is columnist van NUsport. Sinds de zomer van 2012 is hij als columnist en journalist verbonden aan NRC Handelsblad.

  • De rode vod

    Thijs Zonneveld

    De laatste kilometer van het seizoen

    In De rode vod en andere wielerverhalen laat Thijs Zonneveld zijn lezers steeds met een andere blik naar wielrennen kijken. Dankzij zijn verhalen over het jaar van de ontboezemingen van Lance Armstrong, een ijzige Milaan-Sanremo, een onvoorspelbaar voorjaar, de verregende Giro d'Italia, Bau en Lau in de Tour en een onnoemelijk zware Vuelta, laat Zonneveld je de wielersport op unieke wijze meebeleven. Betrokken, vanaf de eerste rij, met oog voor detail en altijd met het hart op de juiste plek. In De rode vod staan alle wielerstukken van Zonneveld bijeen, een must voor de doorgewinterde wielerfan.

  • Van veraf is een wielerpeloton niet meer dan een machine met ontelbare gehelmde robotjes. Maar wie dichterbij komt, ziet dat onder elke helm een renner zit. Met een eigen naam en een eigen verhaal. Geen schrijver die dichterbij komt dan Thijs Zonneveld, zelf oud-renner. Hij voert de lezer mee tot diep in de buik van het peloton en toont de gezichten onder de helmen.
    Over Koos Moerenhout, Nederlands kampioen op de weg: Koos is een kaakje bij de thee. Koos is een gehaakt kleedje over tafel. Koos is klaverjassen op zondagmiddag, met een jenevertje en het getik van de hangklok op de achtergrond. Over volksheld Kenny van Hummel: Na de finish hing hij minutenlang over zijn stuur naar het asfalt te staren met een blik zo hol dat je het hoorde echoën als hij met zijn ogen knipperde. En over Johnny Hoogerland, de revelatie van het naseizoen: Hoe is het mogelijk? Hoe vaak is hij al niet gestorven vandaag? Deze week? Met zijn hoevelen is hij?
    Maar Koos, Kenny en Johnny gaat ook over Tourwinnaar Alberto Contador, over Tourverliezer Lance Armstrong, over Neerlands hoop Robert Gesink, over een frikadel speciaal, over VDB, Denis Menchov en Boem Boem Boonen, en over al die andere namen en verhalen uit het peloton.

  • 2011 is nu al een gedenkwaardig sportjaar: Ruud Gullit begon als trainer bij het internationaal gelauwerde Terek Grozny. Wouter Weylandt kwam om bij een fatale val in de Giro d'Italia. Marianne Timmer nam afscheid van de schaatssport. Dirk Kuijt blesseerde zich bij een omhaal. Ajax versloeg op de laatste speeldag Twente in de strijd om het landskampioenschap.

    En dan hebben we het nog niet eens gehad over Wimbledon en de Tour de France en al die andere mooie sportevenementen. Gelukkig zal Thijs Zonneveld ook dáárover zonder enige twijfel schrijven. Als altijd zullen die observaties onnavolgbaar, geestig en eigenzinnig zijn. En godzijdank zal dat alles in november te lezen zijn in Ik heb een heel andere wedstrijd gezien.

  • Waaiers!

    Thijs Zonneveld

    Geen koers was dit jaar mooier dan Gent Welvelgem. Allemaal
    omdat de onvoorspelbare invloed van het weer op
    het koersverloop ervoor zorgde dat de wielerliefhebbers
    op het puntje van hun stoel zaten. Zo ook Thijs Zonneveld.
    Want als hij ergens enthousiast van wordt zijn het
    wielrenners en zijwind. Veel zijwind. In Waaiers! staan
    zijn beste wielerverhalen van het afgelopen jaar bijeen.
    Over het onvoorspelbare voorjaar, een verrassende Giro,
    de Tour de France start in eigen land en natuurlijk ook
    veel van zijn eigen ervaringen op de koersfiets.

empty