• Rome, vele jaren geleden. Aan standbeelden overal in de stad hangen plotseling (verboden) protestbriefjes. De `sprekende beelden' beklagen zich over de enorme verschillen tussen arm en rijk. Het volk begint te morren en de woedende machthebbers maken jacht op de briefschrijvers.
    Wanneer Renzo en Lucia ontdekken dat hun ouders erachter zitten en het verspreiden van de briefjes steeds gevaarlijker wordt, nemen zij deze taak op zich. Want wie verdenkt er nu een jongen met een voetbal? Of een meisje dat haar weggelopen kat zoekt?

  • In de zomer van 1937 meldt Julian Bell, 21 jaar oud, zich aan bij de Internationale Brigades, om te gaan meevechten in de Spaanse Burgeroorlog.
    Julian is communist. Zijn jongere broer Quentin wil schrijver worden en heeft de beste leermeesteres die hij zich kan voorstellen: zijn tante, de schrijfster Virginia Woolf.
    In Soldaten huilen niet vertelt Quentin over de twaalf jaren die aan Julians vertrek vooraf gaan. Hij vertelt over Charleston, het fantastische huis op het Engelse platteland waar ze in 1925 zijn gaan wonen, en over de kleurrijke bewoners en bezoekers van dat huis.
    Het is een rijke, inspirerende wereld van schrijvers en schilders waar de kinderen in opgroeien - allemaal mensen die hun geheel eigen weg gaan, zonder zich iets aan te trekken van hoe het zogenaamd hoort of wat de buitenwereld vindt.
    Maar dan ineens is er de leugen die aan het licht komt, die ene onwaarheid van lang geleden - een leugen die enorme gevolgen zal hebben...
    Soldaten huilen niet is een op feiten en bestaande personen gebaseerde roman. Quentin, Julian en hun jongere zusje Angelica waren de kinderen van de schilderes Vanessa Bell. Vanessa en haar zus Virginia Woolf waren centrale figuren in wat wel de Bloomsbury Groep wordt genoemd, een bonte verzameling van voornamelijk kunstenaars die woonden en werkten in Engeland in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw.

  • Omdat juf Wendy ziek is, komt meester Max invallen. En dat valt in het begin niet mee. Want kleuters doen alles anders dan grote mensen zouden willen. Veters strikken, blubberkastelen, melk met beestjes, losse tanden, een toneelstuk spelen voor vaders en moeders, luizen op hoofden - er gebeurt zoveel in een kleuterklas.
    Niemand weet dit beter dan Rindert Kromhout, want hij is zelf kleuterleider geweest. Maar meester Max krijgt de smaak te pakken. Het duurt dan ook niet lang, of hij wil nooit meer weg uit deze klas vol minimonsters...

  • En ik was zijn held

    Rindert Kromhout

    • Leopold
    • 5 December 2018

    Voorjaar 1933. De nazi's zijn aan de macht in Duitsland en veranderen het land in hoog tempo in een dictatuur. De oppositie wordt monddood gemaakt, opgesloten of vlucht naar het buitenland.
    De jonge schrijver Klaus Mann, fel criticus van Hitler, gaat in vrijwillige ballingschap in Parijs en Amsterdam. Daar begint hij het antifascistische literaire tijdschrift Die Sammlung.
    Maar... is zijn strijd tegen de nazi's wel de enige reden dat Klaus zo fanatiek probeert van dit tijdschrift een succes te maken? Wil hij de held van Duitsland worden of is er iets anders aan de hand?
    En ik was zijn held is een op feiten en bestaande personen gebaseerde vertelling en het eerste, zelfstandig te lezen deel van een trilogie. 'Een hartstochtelijke ode aan de literatuur.' Het Parool
    Eerder schreef Rindert Kromhout Soldaten huilen niet, April is de wreedste maand en Vertel me wie wij waren. In deze meervoudig bekroonde trilogie over de Bloomsbury Groep staat een bonte verzameling kunstenaars in Engeland in de eerste helft van de vorige eeuw centraal, onder wie de schrijfster Virginia Woolf en de schilderes Vanessa Bell.

  • Vertel me wie wij waren

    Rindert Kromhout

    • Leopold
    • 10 November 2014

    Voorjaar 1978. Voor de laatste maal bezoekt de schrijver Quentin Bell Charleston, het boerenhuis op het Engelse platteland waar hij vijftig jaar geleden is opgegroeid. Ooit was Charleston `een schilderij om in te wonen', vol kunstenaars, vrijdenkers en kinderen, met hun werk, hun avonturen, hun wonderlijke liefdes. Nu is het een huis in verval met nog maar één bewoner: de stokoude schilder Duncan Grant. Maar ook Duncan zal vertrekken en dan is er niemand meer, dan zijn er alleen nog de verhalen, de herinneringen. Quentin besluit die verhalen op te schrijven, opdat nooit vergeten zal worden wie zij waren, de eigenzinnige bewoners van dat paradijs op aarde...
    Vertel me wie wij waren is een op feiten en bestaande personen gebaseerde vertelling. Quentin en Duncan, maar vooral ook Quentins moeder, de schilderes Vanessa Bell en haar zus, de schrijfster Virginia Woolf, waren centrale figuren in de Bloomsbury Groep, een bonte verzameling kunstenaars in Engeland in de eerste helft van de vorige eeuw.
    Over deze bijzondere mensen schreef Rindert Kromhout eerder Soldaten huilen niet, dat werd bekroond met de Gouden Lijst voor het beste jeugdboek en de Thea Beckmanprijs voor het beste historische jeugdboek, en April is de wreedste maand, over de zoektocht naar de spoorloos verdwenen Virginia Woolf.

  • Bij een kerkje in Rome staat een metershoog masker met holle ogen, een lange stenen baard en een wijd open mond.
    De Mond van de Waarheid. Maar pas op! Wie liegt als hij zijn hand in die Mond steekt, is voorgoed zijn vingers kwijt. Tsjak! Daarover gaat Het geheim van de afgebeten vingers, het lievelingsboek van de negenjarige Luuk.
    Hij is met zijn ouders op vakantie in Rome en wil nu eindelijk weleens weten wat er waar is van dat verhaal.
    Diep in de nacht sluipt hij naar buiten, de donkere straten in van die oude stad vol geheimen...

  • Anders dan wij

    Rindert Kromhout

    Voorjaar 1941. Virginia Woolf verdwijnt spoorloos. Angelica, haar lievelingsnichtje, is diep geschokt wanneer alleen Virginia's wandelstok bij de rivier wordt gevonden.
    Samen met haar broer Quentin graaft ze in haar herinneringen.
    Wat heeft Virginia, haar ogenschijnlijk zo vrolijke tante, tot deze hartverscheurende beslissing gebracht? En waarom zijn de herinneringen van Angelica zo anders dan die van Quentin? Wat is de schaduwzijde van de ongekende vrijheid van hun kindertijd?
    Rindert Kromhout brengt het Engeland van de jaren veertig en de kunstenaars uit de Bloomsbury Groep, onder wie schrijfster Virginia Woolf en haar zus, schilderes Vanessa Bell, heel dichtbij. Over deze kleurrijke mensen schreef hij ook Soldaten huilen niet, dat werd bekroond met de Gouden Lijst en de Thea Beckmanprijs, en Vertel me wie wij waren.

  • Het is zomervakantie in de Italiaanse stad Venetië, maar de ouders van Romeo en Julia hebben geen tijd voor hun kinderen. Ze hebben het te druk met hun werk op de vismarkt. Daarom gaan Romeo en Julia elke dag spelen in een leegstaand, oud huis dat Casa Leone heet. Versleten gordijnen wapperen er in de wind, aan een muur in de gang hangt een schilderij van een gevleugelde leeuw. Een heerlijk huis om avonturen te beleven! Julia was een gemaskerde moordenaar en Romeo's leven liep gevaar...
    Maar...wat is er aan de hand met dat schilderij?
    Beweegt die leeuw? Leeft hij? Levende schilderijen bestaan niet, maar hoe kan het dan dat er zomaar ineens boed uit de bek van de leeuw druipt?

  • De verschrikkelijke tweeling Ellie en Nellie heeft het voorgoed verbruid bij de mensen in het dorp. Daarom gaan de twee meisjes voor altijd weg uit Nederland, naar een land waar niemand hen kent. Samen met hun ouders gaan ze met de boot naar hun oma in Spanje.
    Maar onderweg daar naartoe...
    Een vreselijke storm op zee! Metershoge golven! Meisjes overboord! Een vader, een moeder en een koffer overboord!
    `Ellie, grijp de koffer die daar drijft! Klim erop. Jij ook, Nellie.'
    `Pappa, mamma! Help, ik verdrink!'
    `Ik ook! Ik ga dood.'
    Happend naar adem klauteren de twee meisjes op de drijvende koffer. Golven rukken aan hun armen en benen, maar ze laten niet los. Hijgend laten ze zich door de zee meevoeren...
    En zo begint het allergrootste en misschien wel allerlaatste avontuur van erge Ellie en nare Nellie...

  • Al zijn leven lang woont Francesco bij de grote fontein waar toeristen muntjes in het water gooien. Niemand mag die muntjes uit de vijver vissen, alleen nonna Marta. Van dat geld koopt zij voer voor de zwerfkatten van Rome. Plotseling verdwijnt er op raadselachtige wijze geld uit de vijver, veel geld. Arme nonna Marta! Zonder dat geld zulllen de katten verhongerern. Waar zijn de muntjes gebleven? Wie is de dief? Francesco gaat op onderzoek uit.

empty