• Op zijn 28ste ontmoet Raoul de Jong zijn Surinaamse vader
    voor het eerst. Ze praten hetzelfde, bewegen hetzelfde en geloven
    allebei in wonderen. Dan vertelt Raouls vader hem een verhaal
    dat blijft hangen: een van hun voorouders, een medicijnman,
    kon zichzelf transformeren in een jaguar. Gegrepen door
    dit mysterie besluit Raoul op onderzoek te gaan in Suriname.
    De geschiedenis van deze voormalig Nederlandse kolonie is er een van duisternis en slavernij,
    maar wie goed zoekt vindt ook veel hoop en levenskracht.
    Raoul zelf is het levende bewijs: zijn voorouders hebben op de
    een of andere manier overleefd. Tijdens zijn zoektocht, waarin
    hij kennismaakt met Surinaamse schrijvers, denkers en verzetshelden,
    ontdekt hij dat de kracht van de jaguar onmisbaar is
    geweest voor het land, en beseft hij hoeveel ieder mens daarvan
    kan leren.
    Met Jaguarman, geschreven als een avonturenroman, brengt
    Raoul de Jong een prachtige hommage aan het land van zijn
    vader.

  • 'Nu ga ik in jouw naam alles doen wat wij samen niet meer kunnen', beloofde Raoul de Jong aan zijn hond Puck, tijdens Pucks begrafenis. Maar negen maanden later beseft Raoul dat hij in plaats daarvan alleen maar achter zijn laptop heeft gezeten, wederom. De meeste dingen in het leven zijn tegenwoordig met één druk op de knop op te lossen of uit te vinden. Onze machines maken ons groter, vlugger en efficiënter dan we ooit zijn geweest. Maar wat doen we nog als zelf handelende en denkende mens? Wat zijn we vergeten over onszelf en de wereld om ons heen?
    Raoul neemt de proef op de som. Op een warme zomerdag trekt hij de voordeur van zijn huis in Rotterdam achter zich dicht en begint aan een voettocht naar zijn moeder in Marseille, duizend kilometer verderop zonder training, zonder tomtom, zonder uitgestippelde route. Op de bonnefooi. Zijn belevenissen onderweg zijn amusant, treurig, verrassend, angstwekkend, rauw zoals het digitale leven nooit kan zijn.

  • Lief dagboek, de conclusie die ik na vandaag kan trekken: ik zit in
    de klas met een stel massakonijnen die absoluut niet bij mij passen.
    Ik voel me eenzaam, leeg en alleen. Zes hele lange jaren! Zes
    jaar en dan is het voorbij. Leeg, helemaal leeg.
    Wie is in staat om zonder gevoel van schaamte zijn puberdagboek
    te herlezen? De meeste dagboeken belanden in een vergeten
    doos, in de haard of in een papierversnipperaar. Raoul de
    Jong beschouwt de auteur van zijn dagboeken daarom niet als
    zijn jongere zelf maar als 'een twaalfjarig monster dat met veel
    gevoel voor drama schittert in zijn eigen op Beverly Hills 90210
    geïnspireerde soapopera'. Op hilarische wijze analyseert De Jong
    fragmenten uit zijn dagboek waarin opstandigheden, ontluikende
    liefdes, gebroken harten en existentiële crises elkaar in
    hoog tempo afwisselen. Maar De Jong geeft niet alleen een
    inkijkje in de tere puberziel, zijn verwijzingen naar popmuziek,
    tv-programma's en nieuwsfeiten brengen je als lezer onmiddellijk
    terug naar de jaren negentig van de vorige eeuw.

empty