• Tonic

    Ralf Mohren

    Arthur Poolman is alcoholist. Hij leeft in een wereld waarin drank de baas is. Het begint met de weekends: de teugels los, alle zorgen voor even vergeten. Maar het kan niet altijd vrijdagavond zijn. De werkweek schudt hem wakker, en steeds meer heeft hij drank nodig om nog te kunnen functioneren op de middelbare school waar hij lesgeeft. Steeds vaker verliest hij de controle over de angst en de schaamte vanbinnen, die hem alleen maar meer, meer, méér laat drinken om te vergeten, te verdringen. Arthur valt steeds dieper, onbereikbaar voor zijn dierbaren, tot hij de bodem raakt. Daar rest hem nog maar één keuze: nooit meer drinken of alles verliezen.
    In rauw en eerlijk proza beschrijft Mohren in Tonic hoe Arthur vecht tegen zijn alcoholverslaving. En hoe hij uiteindelijk bij de AA de steun en herkenning vindt die hij nodig heeft om iedere dag weer op te kunnen staan met de zekerheid: vandaag drink ik niet.

  • Een nietsontziend verhaal over ontworteling, vervreemding en verlies voor lezers van PAAZ, Of ik gek ben, Hallo muur en de boeken van Tip Marugg
    Curaçao, eind jaren negentig. De Nederlander Arthur Poolman heeft een baan aangenomen op een middelbare school. Zijn verwachtingen zijn hooggespannen: op Curaçao zal hij zich losmaken van zijn wortels en worden wie hij echt is. Het kost hem echter moeite om grip te krijgen op de keiharde, dorre rotsen van het eiland. Zijn Nederlandse collega's zien Curaçao gewoon als Nederland met ideaal weer, maar Arthur voelt zich er stuurloos. Hij raakt onder invloed van de raadselachtige, rebelse Ralph Veerman, die hem meesleept naar de duistere hoekjes van het eiland. Tegelijkertijd trekt Nederland hard aan Arthur: het gaat slecht met zijn vader, al probeert die dat voor zijn zoon verborgen te houden.
    Op een broeierig Curaçao dat van elke valse romantiek is ontdaan, zoekt Arthur houvast bij de Antilliaanse literatuur, de vrouwen van Campo Alegre en de fles. Als de eclips van 26 februari 1998 het eiland voor even helemaal op zwart zet, gaat hij op zoek naar licht: boven op de Christoffelberg. Daar komt hij definitief los.
    Over Tonic
    `Ralf Mohren is Bukowski in de polder. Wat een moedig boek: het bezorgt je een enorme kater en het enige wat gaat helpen is het volgende boek van Ralf Mohren.' Frank Lammers
    `Dit boek lest alle dorst.' Myrthe van der Meer, auteur van PAAZ
    `Het zijn maar woorden op papier, zoals het motto van Bukowski luidt, maar jezus, wat hakken die erin.' LINDA.
    'Het verhaal van Arthur is levensecht, rauw, indruk-wekkend.' Hebban.nl
    `Mohren schrijft gemakkelijk, in prettige, eigentijdse taal.' Eindhovens Dagblad

  • Droogte

    Ralf Mohren

    Vol humor en met soms schrijnend zelfinzicht schrijft Mohren over zijn huwelijk, zijn werk, zijn kinderen en zijn pogingen te leren leven met zijn nuchtere zelfVoor de lezers van Elke Geurts en Henk van Straten en Hallo, muur van Erik Jan Harmens`Genadeloos eerlijk en pijnlijk grappig, deze spiegel vol barsten.' Leon Verdonschot`Ik las Droogte en ik voelde nattigheid. Een ontroerend, openhartig boek. Dat hakt erin.' Jack Poels, zanger van Rowwen Hèze Ralf Mohren drinkt niet meer, al bijna vijftien jaar. Bloemen, veren en slingers! Maar Droogte is geen verkapt juichverhaal over het achter je laten van een verslaving. Drank bedekte jaren alles onder een zware vochtige deken en eenmaal in het volle licht wordt de schade zichtbaar. Bijvoorbeeld zijn huwelijk: hebben de jaren achterstallig onderhoud de fundering voorgoed gesloopt of is liefde ondanks alles genoeg? Droogte is het eerlijke, schurende verhaal van een man die zich krampachtig vasthoudt aan een dun touw. Maar er is ook lucht, in de taal, in de humor, en er is winst: in kleine dingen die verborgen bleven in het dimlicht en groots blijken te zijn. Er is muziek, er is voetbal, er zijn vrienden, er is de liefde, en boven alles is daar zijn gezin. Mohren schrijft over veel meer dan verslaving. Hij schrijft over het leven zelf, de twijfel hoe daar grip op te krijgen en de verwondering over het stelselmatig mislukken hiervan. De pers over Tonic`Ralf Mohren is Bukowski in de polder. Wat een moedig boek: het bezorgt je een enorme kater en het enige wat gaat helpen is het volgende boek van Ralf Mohren.' Frank Lammers over Tonic`Het zijn maar woorden op papier, zoals het motto van Bukowski luidt, maar jezus, wat hakken die erin.' LINDA.`Dit boek lest alle dorst.' Myrthe van der Meer, auteur van PAAZ`Een van alcohol, introspectie en schrijftalent doordrenkte bekentenisroman.' Annemarie Oster`Mohren schrijft gemakkelijk, in prettige, eigentijdse taal.' Eindhovens Dagblad`Het verhaal van Arthur is levensecht, rauw, indrukwekkend.' Hebban.nl

  • Afslag Herberg de Troost

    Ralf Mohren

    • Carrera
    • 13 November 2012

    Lente in Limburg, 2009. Jack Poels, voorman van Rowwen Hèze, publiceert onder de naam Herberg De Troost zijn eerste gedichten in Dagblad De Limburger. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan: al snel ontstaat het idee om deze als songteksten geschreven gedichten op muziek te zetten. Niet veel later begint Poels samen met kompaan Tren van Enckevort een nieuw bandje: Herberg De Troost. Voor even verlaten Poels en Van Enckevort de snelweg waar ze met Rowwen Hèze al vijfentwintig jaar op voortrazen en nemen de toeristische route. Ze gaan op zoek naar een gevoel, het gevoel van Herberg De Troost. Niemand weet precies wat het is, maar het is te vinden in de ontspannen muziek van de band, in de weemoedige teksten van Poels, in de rustieke plekken waar ze optreden en het straalt af van de ontspannen sfeer op het podium.

empty