• Joni Sigerius, de dochter van de rector magnificus van de Twentse universiteit, drijft samen met haar vriend Aaron een handeltje dat ze maar liever voor haar krachtige en briljante vader verborgen houdt. Het is in het jaar van de vuurwerkramp dat ook in het gezin de boel explodeert. Niet alleen lopen Joni en Aaron tegen de lamp, die zomer komt ook de enige en echte zoon van Sigerius vrij uit de Scheveningse gevangenis. Acht jaar later pas - Joni verdient inmiddels miljoenen in Los Angeles - verneemt Aaron wat er zich in 2000 werkelijk heeft afgespeeld.
    Peter Buwalda schreef een meeslepende debuutroman over noodlot en verval, idylle en schoonheid.

  • Otmars zonen vertelt het verhaal van de jonge Shell-employé Ludwig Smit, die na een bezoek aan de illustere Johan Tromp op het Siberische eiland Sakhalin strandt in een sneeuwstorm. Juist nu, wanneer onderzoeksjournaliste Isabelle Orthel hem het deksel komt overhandigen van een beerput, begint Tromps daverende carrière in de oliebusiness te wankelen. Tromp - hedonist, alfaman, kroonprins van Shell, en in alles het tegenbeeld van Ludwig - schat zijn twee bezoekers volkomen verkeerd in.

    Peter Buwalda verkent in Otmars zonen de grenzen van de epische wereld die hij al in Bonita Avenue schiep. In de nog te verschijnen delen van zijn roman fleuve, De jaknikker en Hysteria siberiana, geeft hij deze wereld verder vorm.

  • Peter Buwalda, schrijver van de veelvuldig bekroonde internationale bestseller Bonita Avenue, is sinds een jaar columnist van de Volkskrant. In Suzy vindt van niet bundelt hij zijn eerste tweeënvijftig eigenzinnige, messcherpe en vaak hilarische columns.

    'Volgens mij is Buwalda de nieuwe Carmiggelt.'
    - Sylvia Witteman
    'Wat een feest! Eindelijk weer een columnist waarvoor ik keihard de trap af hol.'
    - Nico Dijkshoorn
    'Wat je noemt geouwehoer waar Gods zegen waarlijk op rust.'
    - Hans Maarten van den Brink

  • Peter Buwalda, schrijver van de veelvuldig bekroonde internationale bestseller Bonita Avenue, is columnist van de Volkskrant. In Van mij valt niks te leren bundelt hij de oogst van het afgelopen jaar, tweeënvijftig eigenzinnige, vaak hilarische columns, aangevuld met een extra lange uitsmijter.

    `Volgens mij is Buwalda de nieuwe Carmiggelt.' - Sylvia Witteman op Twitter

    `Met panache en bravoure drijft Buwalda zijn taal en verbeeldingskracht tot het uiterste. Sprankelend leesplezier.' - Humo

    `Wat je noemt geouwehoer waar Gods zegen waarlijk op rust.' - Hans Maarten van den Brink op Twitter

  • Terwijl zijn debuutroman in vertaling de wereld verovert - in vijftien landen is Bonita Avenue bejubeld - werkt Peter Buwalda
    in alle rust aan zijn tweede roman. Maar niet op donderdag, dan schrijft hij zijn column voor de Volkskrant. De kortebaanneemt hij net zo serieus als de roman: het is 'draaien, keren, zagen, vijlen, vloeken en raspen'. Veelal zijn het hilarische,
    ultrakorte verhalen. Soms breekt hij een lans. Of een bn'er. In deze vierde bundel herdenkt hij Chuck Berry nog voor deze dood is, vergelijkt hij een Nederlandse populist met de late Gregor Samsa, en klapt hij uit de school over het gevoel voor humor van koning Willem-Alexander. Terug van weggeweest zijn Arendsoog en Witte Veder, die vat proberen te krijgen op een wereld gedomineerd door Donald Trump en Islamitische Staat. Met immer lenige pen vervlecht Buwalda zijn persoonlijke herinneringen met rariteiten die ons dagelijks kwellen.

  • De 372 pruimen van Jantje van Leiden Nieuw

    `Ik snap het. Wat een verhaal, zeg. En je columns?'
    'Tja. Ja. Niet onbelangrijk. De romans, dat zijn molenstenen. De
    columns waaien er als meel tussenuit.'
    'Vanzelf dus?'
    'In het geheel niet, nee. Zie mij, de columnist, als een tosti. De
    donderdag, nee, de vórm, of beter: de dure plicht, laten we zeggen
    de krant als beul, dat zijn de gloeiende ijzers. Daar ga ik tussen
    liggen. Begrijp je?'
    'Nee. Ja. En dan?'
    'Gesis.'
    `Aha.'
    `Enige tijd later is er een column. Eet smakelijk.'
    '...'
    'Nou goed, ik heb taal over. Er schuift van alles over de roman-rand.
    Inzichten, herinneringen. Veel onzin, ook. De columns zijn het
    blik, maar ook de stoffer.'
    'En de tosti dan?

  • 'Ik begreep er geen klap van, van de journalistiek. Het was schubbige materie waarop ik geen vat kreeg, in elk geval te langzaam. Ik had geen neusje voor nieuws, dat stond inmiddels wel vast, en ik was ook ongeschikt voor deadlines.' De eerste dagen van Buwaldas journalistieke leven omvatten nogal wat hindernissen, zoals een onaffe scriptie en onhaalbare deadlines. In het korte verhaal 'Gewapende conflicten' beschrijft Buwalda met ironie en humor zijn eerste schreden in de journalistiek.
    Peter Buwalda was journalist, en redacteur bij verschillende uitgeverijen. Hij schreef verhalen en essays voor onder andere De Gids, Vrij Nederland, Bunker Hill en Hollands Maandblad. In september 2010 debuteerde hij met de roman Bonita Avenue, dat een ongekende bestseller werd. Het werd bekroond met de Academica Debutantenprijs, de Selexyz Debuutprijs en de Tzumprijs en werd genomineerd voor maar liefst negen prijzen waaronder de AKO Literatuurprijs en de Libris Literatuur Prijs.

  • De leraar Nederlands die je na de les een roman in handen drukt en je aanmoedigt om zelf te gaan schrijven. De docent op de toneelschool die je een podium geeft om vol overgave jezelf te zijn. De scriptiebegeleider die je tot het uiterste tergt. Een leraar kan een onuitwisbare indruk achterlaten, iets in je naar boven halen wat je zelf niet vermoedde en je inspireren nieuwe wegen in te slaan.

    Herkenbare, leerzame en ontroerende verhalen: De leraar die mijn leven veranderde is een eerbetoon aan het onderwijs en aan die ene persoon die alles anders maakte.

    Met verhalen van Japke-d. Bouma, Peter Buwalda, Deborah Campert, Wim Daniëls, Johan Goossens, Thomas Heerma van Voss, Arend Hosman, Philip Huff, Caroline van Keeken, Rick de Leeuw, Alma Mathijsen, Jan Siebelink, Martijn Simons, Roderik Six, Lara Taveirne, Manon Uphoff, Thomas Verbogt, Leon Verdonschot en Tommy Wieringa.

  • Bonita Avenue verovert inmiddels Brazilië en Scandinavië, de auteur zelf werkt in alle rust aan zijn tweede roman. Maar niet op donderdag, dan schrijft Peter Buwalda zijn column voor de Volkskrant. Wat moet dat moet. Toch neemt de schrijver de korte baan even serieus als de roman: het is 'draaien, keren, zagen, vijlen, vloeken en raspen.' Vaak zijn het hilarische korte verhalen. Soms breekt hij een lans. In deze derde bundel verhaalt hij bijvoorbeeld over in- en uitvalscollege drs. Sjonnie, bezoekt met vrienden de boekhoudersconferentie op Ibiza, en plaatst kanttekeningen bij de Beatleskunde van Robert ten Brink. En altijd, net als de lezer hem node begint te missen, is daar Lyndon B. Johnson, Buwalda's favoriete asshole. Met zijn lenige pen leidt hij ons door zijn kleurrijke universum.

empty