• Hoog en laag springen Nieuw

    Dit vierde deel in de reeks faxenboeken van Nicolien Mizee beslaat de periode 1999-2000. Grote veranderingen staan op til. Haar eerste boek, 'Voor God en de Sociale Dienst', heeft een uitgever gevonden. De relatie met Louise loopt ten einde. Familieleden, die in de eerste faxen aan Ger al opzien baarden, blijken opnieuw voor verrassingen te zorgen.

    Het geploeter van het dagelijks leven vormt de stof waarvan Mizee even geestig en intelligent als stilistisch superieur verslag doet. De transformatie van steuntrekker zonder perspectief naar auteur met een unieke stem begint zich te voltrekken.

  • Thijs en Judith zijn amper getrouwd wanneer Thijs een hartaanval krijgt. Op de dag dat hij thuiskomt uit het ziekenhuis slaan de buren aan het verbouwen. Schoonzus Cora en zwager Ab besluiten dat een pan soep niet afdoende is: er dient stevig uitgerust te worden. Daartoe wordt een
    boswachterswoning gehuurd op een landgoed, voor de hele zomer maar liefst, met zijn vieren. Echter: nergens op aarde is het écht rustig, en eenmaal op het landgoed aangekomen blijkt daar een verbeten strijd gaande, ogenschijnlijk over een boom. Een strijd die op bloedstollende en evenzeer dolkomische wijze uit de hand loopt.

  • In 1994 krijgt Nicolien Mizee les in scenarioschrijven van Ger Beukenkamp. Er ontvouwt zich een klassieke meester-leerlingrelatie. Nicolien ziet in Ger een boven de normale mensen verheven God. Om ook buiten de lessen haar gedachten aan de zijne te kunnen spiegelen, begint ze hem faxen te sturen. Eerst een paar, dan bijna dagelijks, vele jaren lang. Ger antwoordt nooit.
    De kennismaking. Faxen aan Ger (1994-1997) is het geopenbaarde deel van een eenzijdige fascinatie. En het is meer, het is een vormgegeven dagboek van Nicolien Mizee, haar worsteling met de sociale dienst, geld, vrienden, familie, het schrijven en met relaties. De kennismaking is een verzameling schitterende portretten, geestige gebeurtenissen, droevige misverstanden, wezenlijk gekonkel. Steeds oprecht, vaak briljant geformuleerd.

  • Levende schrijvers, dode schrijvers, ouders, lesbisch dansen, tweepits fornuizen, de 'Duitse tante Beate', leven en dood, gesprekken met vrienden - alles deelt Nicolien met haar Allesverpletterende. Dit derde deel in de aanstekelijke Faxen aan Ger Beukenkamp bestrijkt de periode maart tot december 1999 en laat weinig ongezegd, zodat de lezer zich kan laven aan dit verkwikkend veelzijdige leven in stilistische vuurwerk met brille vervat. De faxen van Nicolien Mizee mogen zich in een groeiende schare bewonderaars verheugen: van Maria Goos tot Brigitte Kaandorp, van schrijver tot boekhandelaar en van het zuiden van Vlaanderen tot Vlieland verheugt men zich op dit derde boek.

  • `Ik heb maar één product en dat ben ikzelf. Mijn enige doel in het leven is om zo volmaakt mogelijk diegene te worden die ik voorbestemd ben te zijn. En daarbij gehoorzaam ik aan iemand die aanzienlijk hoger geplaatst is dan u, de directeur van de Sociale Dienst of welke werkgever dan ook, en dat is God.'
    `En jij kent Gods wil?'
    `Dat is mijn enige levensdoel.'
    Kloosterziel keek me sprakeloos van woede en ergernis aan, en ik moet zeggen dat ik met hem meevoelde.

    Voor God en de Sociale Dienst is de debuutroman van Nicolien Mizee (1965). In drie faxen aan haar scenarioleraar en redder beschrijft de hoofdpersoon met treffende ironie en compromisloze eerlijkheid de moeizame zoektocht naar zichzelf. Een razendsnel en verontrustend boek

  • Na het succesvolle De kennismaking, waarin Nicolien Mizee begint met haar faxen aan Ger Beukenkamp, verschijnt het vervolg: De porseleinkast (1997-1998). Hierin maken we onder anderen kennis met het Orakel, dat in tegenstelling tot Ger wél met Nicolien in gesprek treedt en haar een zekere mate van geestelijke gezondheid helpt te bewaren.

    'Ja maar Nicolien, jij hebt ook nooit helemaal jezelf kunnen zijn,' zei het Orakel laatst, 'het is niet eens een kwestie van inhouden, je weet gewoon niet wat het is.'
    Ik had haar verteld dat ik altijd pijn in mijn nek en in mijn buik had.
    'Dat komt doordat je altijd je adem inhoudt,' zei het Orakel, 'kijk, je doet dit,' en ze trok haar schouders op en hield haar buik in.
    'O, vandaar dat ik altijd zo'n fascinatie heb voor de buiken van andere mensen,' zei ik.
    Het orakel bloosde. Die heeft een enorme buik.
    Maar ze heeft gelijk hoor. Nu merk ik het ook ineens. Ik hou voortdurend mijn adem in.
    'Wat moet ik daar nou aan doen?' vroeg ik.
    'Niks,' zei het Orakel. 'Gewoon doorleven. Zoiets is geen kwestie van drie keer om de tafel rennen en een half uur op je kop gaan staan, 't Is goed dat je het weet. 't Zal vanzelf beter worden.'

    Volgens een beproefd recept van vrijwel dagelijks wederwaardigheden doorfaxen rijgt Nicolien Mizee in De porseleinkast opnieuw haar dagen verrassend veelzijdig aaneen. Aan de hand van allerhande geschiedenissen van vrienden, vragen over het wezen van seks, en droevige misverstanden laat Mizee de lezer beter kijken naar zijn vriendschappen in heden en verleden. De manier waarop zij ze met goed gevolg bevraagt, levert een verslavend proza op.

  • Het gezin waarin Ida opgroeit is allesbehalve doorsnee. Schijnbaar kleine gebeurtenissen en confrontaties veroorzaken aardverschuivingen binnen haar wonderlijke familie. De verstikkende sfeer, en vooral de zeer dominante moeder, maken dat Ida de werkelijkheid anders ziet dan zij is. Ida's schild van magische gedachten maakt langzaam plaats voor ontnuchterend realisme. Toen kwam moeder met een mes is een schrijnend hilarische roman over een vrouw die zich losmaakt van haar dwingende verleden. Nicolien Mizee zet groot licht op haar personages en maakt het meest pijnlijke zichtbaar.

  • Mischa, een jonge interseksueel die al enige jaren door Amsterdam zwerft waarbij hij uit alle macht probeert 'goed' te blijven, redt het leven van Rinus, een dikke, criminele vastgoedhandelaar die lekker ruikt en een goede smaak heeft. Hoewel hij de gewetenloosheid van Rinus onderkent, trekt hij bij hem in. Mischa's ouders, de artsen en de omgeving wilden hem/haar ombuigen in een jongen of meisje; door Rinus voelt hij zich gezien, tot in zijn diepste wezen gekend. Waar hij zich in feite al verzoend had met zwerven en een vroege dood, wordt hij nu ineens op aarde gehouden door deze onwaarschijnlijke verlosser.

    De verhouding wordt op scherp gezet als een jeugdvriend van Mischa betrokken raakt bij Rinus' duistere zaken. Mischa kan hem redden door zichzelf ontrouw te worden. Uiteindelijk komt er verlossing vanuit een andere hoek. De gewetenloze Rinus en gewetensvolle Mischa blijken elkaar voorgoed veranderd te hebben. Of zoals Rinus verzucht: 'Wie met wijwater omgaat, wordt er mee besmet.'

  • Wanneer het leven je ineens toelacht, kan dat tot verwarring leiden. Onverwacht succes in het werk en een al even onverwachte liefde dwingen Marly Sanders tot het heroverwegen van oude familiewaarden en het betreden van onbekende gebieden.
    In het op zichzelf staande vervolg op Toen kwam moeder met een mes, de alom bejubelde familiekroniek van Nicolien Mizee, zien we de Haarlemse familie weer terug in tijden van opbloeiende liefde en naderend afscheid. Terloops wordt er ook nog een familiegeheim ontraadseld.

empty