• Dataïsme is het geloof dat alles te vertalen is in data. Data leggen
    de wereld vast en maken haar beheersbaar. Maar voor wie en met welk doel? Ethische dilemma's rondom data worden vaak gereduceerd tot zaken als privacy en regulering, terwijl de onderliggende aannames van het dataïsme zelden ter discussie staan. Is de mens echt als algoritme te begrijpen? Wat gebeurt er
    met de dingen die niet in data te vatten zijn? En waarom wordt de dataïstische toekomst voorgesteld als onvermijdelijk?
    Tegenover het ideaal van een geautomatiseerde wereld die ons gevangenhoudt in een onzichtbaar net, stelt Miriam Rasch een herwaardering van frictie. Frictie is een geduchte strategie van hen die strijden voor emancipatie of zich teweerstellen tegen de eis van transparantie en constante communicatie. Rasch opent de weg naar 'de-automatisering' als mogelijkheid om woorden
    en dingen weer als nieuw te laten schijnen. Hoe kunnen we in dataïstische tijden ons eigen verhaal blijven vertellen?

  • Alles is online, online is alles. Er valt niet te ontsnappen aan de invloed die van digitale technologie uitgaat. In een paar decennia zijn alle aspecten van het leven door het internet getransformeerd, van onderwijs tot werk, van vriendschap en liefde tot lijden en dood. Een grens tussen een 'echte' en een 'virtuele' wereld is al lang niet meer te trekken: het leven is door en door gemedialiseerd. Toch lijkt de 'digitale revolutie' zich haast geruistloos te hebben voltrokken; wie staat er nog bij stil?
    MIriam rasch werd tegelijk met het internet volwassen. In deze essaybundel probeert ze te doorgronden hoe digitale ontwikkelingen ons hebben veranderd. Geïnspireerd door schrijvers en filosofen vraagt ze zich af wat het betekent om mens te zijn in een door data geregeerde wereld. Hoe vind je de weg in de uitgestrektheid van het internet, in een oneindige wereld die overweldigend en tegelijkertijd prachtig is?

empty