• Terra houdt van shoppen. Al haar geld gaat op aan nieuwe kleding, en als ze die goedkoop kan scoren, is dat natuurlijk top!
    De Indiase Indira is geronseld om in een spinnerij te gaan werken. Zo hoopt ze de schulden van haar familie af te kunnen lossen. Maar de mooie beloften van de fabriek blijken allemaal leugens te zijn geweest.
    Bij een reis naar India ontdekt Terra dat er een heel verhaal zit achter de kleren die ze koopt. Een verhaal dat niet zo mooi is...

  • 'Zijn jullie joden?' vraagt de SS'er.
    Sonni's adem schuurt door haar borst. Wat moet ze in vredesnaam antwoorden? SS'ers hebben een hekel aan joden. Als ze `ja' zegt... Maar als ze `nee' antwoordt, liegt ze...
    `Zijn jullie joden?' herhaalt de SS'er en hij kijkt Sonni indringend aan.
    Ze buigt haar hoofd en zegt dan zacht: `Ja.'
    1938. Er dreigt oorlog. Sonni en haar broertjes en zusjes worden door hun moeder op de trein naar Nederland gezet, in de hoop dat ze daar veilig zullen zijn. Niets is minder waar. Sonni heeft maar één wens: zorgen dat zij en haar broertjes en zusjes bij elkaar kunnen blijven. Ze heeft nog geen idee dat deze treinreis nog maar de allereerste is.
    Er zullen er meer volgen, die hen naar kamp Westerbork en uiteindelijk naar Bergen-Belsen brengen...
    Martine Letterie reisde naar Israël om de kinderen Birnbaum (inmiddels op hoge leeftijd) te ontmoeten en hun verhaal van binnenuit te vertellen.

    `Realistisch en invoelbaar.' - Wykein
    `Een indrukwekkend verhaal over een joodse familie die de oorlog heeft overleefd.' - Wykein
    `Dit intense verhaal laat naast de onmenselijkheid van de oorlog ook de veerkracht van mensen zien en de rol die hoop en liefde daarbij spelen. Een aanrader voor alle 11-plussers.' - Nederlands Dagblad

  • Hanna's reis

    Martine Letterie

    • Leopold
    • 3 Februari 2012

    Het is oorlog en de joden mogen niets meer van de Duitsers. Hanna is vijftien. Ze werkt als dienstmeisje en daar mag ze ook al niets. Ze wordt er gek van. Dan ontmoet ze Anneke. Elke avond na het werk lopen ze samen op. Als snel bedenkt Hanna een gevaarlijk spel. `Ik durf, ik durf, wat jij niet durft...' Ze dagen elkaar uit en Hanna durft het meest.
    Als ze voor de zoveelste keer op het politiebureau zit, moet ze van de kinderpolitie naar een joods tehuis voor moeilijk opvoedbare kinderen in Apeldoorn.
    Woedend is Hanna, maar haar ouders zijn het ermee eens. Die denken dat ze daar veilig is voor de Duitsers. Ze vertrekt op 1 maart 1942, met de belofte dat ze eind mei weer naar huis mag. Maar dat pakt heel anders uit...

    Dat joodse tehuis heette het Paedagogium Achisomog en stond op het terrein van de joods psychiatrische inrichting Het Apeldoornsche Bosch. Beide werden in januari 1943 in één nacht door de Duitsers ontruimd.

  • Franks vader opent de fietstas en haalt er een papieren zakje uit, waar het brood in zit. Ze eten zwijgend.
    'Frank,' zegt hij ineens. 'Als er ooit iets met mij gebeurt, dan moet jij goed voor je moeder zorgen. Beloof je dat?'
    Frank schrikt van de ernst in zijn stem.
    'Dat beloof ik,' antwoordt hij.
    En nu is het zover. Op woensdag 25 juni 1941 wordt Franks vader opgehaald door de Duitse Sicherheitsdienst. Omdat hij communist is geweest, zegt zijn moeder.
    De oorlog duurt al meer dan een jaar, maar is nu ineens akelig dichtbij. Er komt nog wel post van zijn vader: eerst kaarten uit concentratiekamp Schoorl, daarna een uit Kamp Amersfoort. Maar dan krijgt Franks moeder haar laatste brief terug. GEADRESSEERDE VERTROKKEN. BESTEMMING ONBEKEND.
    Wat is er gebeurd? Het duurt lang voor ze erachter komen. En dan moet Frank écht voor de anderen zorgen: hij gaat op hongertocht, om hout en eten te bemachtigen. Maar hij is zelf pas twaalf jaar!

  • Tjakkie heeft maar één droom: naar de hbs. Maar arbeiderskinderen leren niet door. Toch studeert ze om zich op de hbs voor te bereiden, samen met Katrien, de dochter van een rijke boer. Haar ouders mogen er niets van weten.
    De op Ambon geboren Jacob speelt het liefst gitaar. Rock-'n-roll, juist de muziek waar zijn vader zo'n hekel aan heeft. Samen met zijn familie komt Jacob naar het woonoord in Finsterwolde, dat met zijn kaalheid in schril contrast staat met de prachtige schelpenstranden die hij zich herinnert van Ambon. Zijn vader gelooft nog steeds dat ze op een dag terug zullen keren naar de Molukken. Maar wil Jacob eigenlijk nog wel terug?
    De werelden van Tjakkie en Jacob hadden niet meer kunnen verschillen. Toch delen ze iets heel belangrijks: een droom die lijnrecht tegen die van hun ouders ingaat.

  • Groeten van Leo

    Martine Letterie

    • Leopold
    • 19 Maart 2013

    Leo Meijer is zeven jaar.
    Op zijn jas zit een gele ster.
    Hij is anders dan Jeanne, zijn buurmeisje.
    Dan komen er twee mannen aan de deur. Leo moet mee en zijn ouders ook. Meteen! Hij kan nog net zijn tekenspullen inpakken.
    Leo leeft nog twee jaar, in kamp Westerbork. Dit is het verhaal over zijn leven, met foto's en zijn eigen tekeningen en briefjes.
    Het verhaal van Leo Meijer staat voor dat van velen. Hij is een van de 18.000 joodse kinderen die in de Tweede Wereldoorlog uit Nederland zijn weggevoerd en vermoord.
    Martine Letterie schreef zijn verhaal speciaal voor kinderen die nog te jong zijn voor het verhaal van Anne Frank.

  • Scherven in de nacht

    Martine Letterie

    • Leopold
    • 3 Augustus 2009

    9 november 1938. Woedend en radeloos staat Jacob tussen de scherven van hun mooie winkel, en als hij naar buiten loopt, ziet hij dat de hele straat bezaaid is met glas... In deze nacht, die later de Kristallnacht zal worden genoemd, zijn in heel Duitsland duizenden ruiten ingegooid van joodse winkeliers. Alleen maar omdat ze joods zijn.
    Jacob en zijn familie proberen het vreselijke regime in Duitsland te ontvluchten, maar het lukt alleen Jacob om de Nederlandse grens over te steken. Hij komt terecht in Centraal Vluchtelingenkamp Westerbork. Jacob vraagt zich af of hij zijn ouders en zijn zusje ooit nog terug zal zien...
    Ook Mieke is net aangekomen in Westerbork. Niet in het kamp: haar vader heeft er een baan gekregen. Mieke verheugt zich op haar nieuwe bestaan, maar als ze Jacob ontmoet en begrijpt wat er werkelijk aan de hand is in het vluchtelingenkamp, slaat haar vreugde om in verbijstering. En dat was nog voordat de Tweede Wereldoorlog in Nederland was begonnen...

  • >,br>

    Het is januari 1944 en Toon moet onderduiken. Wie had dat een jaar geleden kunnen denken? Toen kwam hij net van het seminarie af en wist hij niets van de wereld. Nu rolt hij van het een in het ander. En als hij een onderduikplaats vindt in de Peel, komt hij in aanraking met een militante verzetsgroep

  • Eenzaam in de oorlog

    Martine Letterie

    • Leopold
    • 24 Maart 2015

    Met grommende motoren rijden vrachtauto's de straat in. Het dreigende geluid vult zijn kamertje en Eddy voelt de trillingen van de zware wagens in zijn bed. Het lijkt alsof de monsters regelrecht naar binnen rijden. Droomt hij dit? Is het een nachtmerrie? Piepende remmen, marcherende zware laarzen, het lawaai is nu overal en hij draait zich om tussen zijn bezwete lakens. Met zijn handen tegen zijn oren probeert hij zichzelf tegen de herrie te beschermen, maar het wordt harder en harder.
    1944. Eddy weet: hij is nergens veilig. Gescheiden van zijn ouders moet hij onderduiken, steeds weer op een ander adres - achttien verschillende - en telkens bij andere mensen. Nooit hoort hij ergens bij, altijd vormt hij een gevaar voor anderen en doordat hij steeds moet hoesten, ook voor zichzelf. Lukt het om uit handen van de Duitsers te blijven? Als hij maar niet naar Westerbork hoeft...
    Martine Letterie baseerde dit verhaal op de oorlogsherinneringen van politicus Ed van Thijn.

  • Een dappere ridder die alle toernooien wint. Dat wil Berend later worden. Een ridder met een zwaard en een schildknaap. En met een eigen valk. Stiekem oefent Berend elke dag met Falco, een van de valken van zijn vader. Mocht hij Falco maar hebben! Maar zijn vader vindt Berend veel te jong voor een eigen valk. Is dat wel zo? Als de roofridder van Wisch de hele wintervoorraad probeert te stelen, kan Berend eindelijk laten zien wat hij waard is.

  • Nooit meer thuis

    Martine Letterie

    • Leopold
    • 23 Augustus 2017

    Lily houdt met beide handen de reling vast. Haar handen zijn glad van het zweet, maar ze laat niet los. Alles wat ze ziet, wil ze opslaan in haar geheugen. Het zijn misschien wel de laatste beelden van haar moederland.
    Lily en haar familie vertrekken noodgedwongen uit Indië, dat voortaan Indonesië heet. Ze zijn niet meer welkom in het land waar Lily is opgegroeid. In Nederland is het koud - en heel anders dan alles wat Lily vertrouwd is. Zal ze zich hier ooit thuis gaan voelen? En wie is de man die ze soms voor zich ziet? Het lijkt alsof hij een boodschap voor haar heeft. Wat wil hij haar vertellen? Op een dag herkent ze hem op een foto...

  • Bommen op ons huis

    Martine Letterie

    • Leopold
    • 5 Februari 2019

    Fien is wakker geworden van de vliegtuigen. Het is oorlog! Eerst vindt ze het vooral spannend, maar een paar dagen later denkt ze daar heel anders over. Bommen vallen op de stad Rotterdam en haar huis. Bijna alles raakt ze kwijt: haar huis, haar vader...
    Met haar moeder en haar kleine broertje vlucht ze naar Middelburg. Maar zijn ze daar wel veilig?

    In dit boek vertelt Martine Letterie over de eerste dagen van de Tweede Wereldoorlog in Rotterdam. Het bombardement veranderde de stad voorgoed, en daarmee ook het leven van de bewoners. Heel Nederland gaf zich over... behalve Zeeland. Bijna iedereen is vergeten dat er na het bombardement op Rotterdam nog één kwam: op Middelburg

  • 1712. Marie moet thuisblijven en borduurwerkjes maken, maar ze wil per se met Dirk mee om stukjes te schrijven voor de krant. Utrecht is in rep en roer. Mensen uit heel Europa zijn er om over vrede te praten. Ze willen voorkomen dat er weer oorlog uitbreekt.
    Dan vangen Marie en Dirk een verdacht gesprek op. Iemand wil de vrede saboteren en de Hollanders de schuld geven. Marie kan niet zien wie het zegt; de man draagt een grote zwarte mantel en zijn hoed werpt een schaduw over zijn gezicht. Waarom wil hij de vrede tegenhouden? En wie is de jongen met het zwartgemaakte gezicht? Iemand moet die twee stoppen! Marie en Dirk gaan op onderzoek uit. Maar wie gelooft twee kinderen?

  • Jesse, Vera en Isa zitten in de brugklas en merken dat hun leven erg aan het veranderen is. Isa's kamer krijgt een restyling en ze moet haar knuffels 'ontslaan'. En eigenlijk baalt ze ervan dat er ineens niks meer mag op de middelbare school. Rennen is verboden, en sneeuwballen gooien kan ook al niet meer. Geestig beschrijft Vera het kennismakingskamp, en in de kerstvakantie geeft ze haar opa sms-les. En Jesse's eerste rapport valt tegen. Maar daarna leert hij beter dan nooit... door het maken van de meest fantastische spiekbriefjes!

  • Na de zenuwen van de Cito-toets en een zomervakantie vol dromen en twijfels is het zover. Jesse, Vera en Isa gaan naar hun nieuwe school. Al snel worden er groepjes gevormd. Het is lastig om te weten wat je nog wel doet en wat absoluut niet meer kan. En al die nieuwe vakken... Jesse vindt Frans maar stom. Alle accentjes laat hij weg, want wat heeft het nou voor zin om die te leren? Een vette onvoldoende is het gevolg.
    In de klas van Isa besluiten de meiden als surprise met sinterklaas allemaal een héél apart cadeautje voor de jongens te kopen. Vera maakt het winnende ontwerp voor een affiche voor de anti-rook campagne. En wordt dan betrapt met een sigaret...

  • Het verdwenen zwaard

    Martine Letterie

    • Leopold
    • 26 November 2010

    Maaike is dochter van de boswachter van kasteel Bouvigne. Haar leven verandert van de ene dag op de andere, als het Spaanse leger verschijnt. Opperbevelhebber Spinola wil de dichtstbij liggende stad veroveren. En daarvoor moet alles wijken. Ook het huis van Maaike en haar familie.
    Maaike zint op wraak, samen met haar broertje Bavo en hun vriend Gilles. Wat zou Spinola heel erg vinden? Waar houdt hij het meest van? Bavo weet het: Spinola is dol op zijn zwaard.
    Verhaal over het beleg van Breda in 1625.

  • 2013: Berber verhuist met haar moeder van Friesland naar Amsterdam. Ze heeft het idee dat alles om seks lijkt te draaien. De meiden uit haar klas vinden het raar dat zij 'het' nog nooit heeft gedaan. Maar als er naaktfoto's van haar zusje op internet verschijnen, noemt iedereen haar opeens een slet...

  • Wie wil er nou niet op een kasteel wonen? Lekker groot en volop kans op avontuur!
    Zo denkt Chiara ook, als ze naar de andere kant van het land gaat verhuizen. Alleen jammer dat haar beste vriendin Ilse nu zo ver weg zit.
    Maar als de kinderen op haar nieuwe school horen waar ze woont, reageren ze vreemd en ze laten haar links liggen. Chiara begrijpt het niet.
    Totdat ze tijdens een verkenningstocht op een afgesloten deur stuit, diep beneden in de kelder van het kasteel.

  • In de bloedhete zomer van 1711 reist Marie met haar vader naar een rijk kasteel met een schitterende tuin. Een tam aapje wordt meteen haar vriendje en 's avonds is er groot feest.
    Maar de volgende ochtend is het kasteel in rep en roer. De vader van Marie, zelf penningmaker, wordt verdacht en opgesloten.
    Papa is onschuldig, denkt Marie, maar ze zal het moeten bewijzen watn niemand gelooft haar. Een eindeloze zoektocht volgt. Tot ze wordt gesnapt in de kamer van de kasteelheer...

  • Het begint al met de Citotoets, de spannende tijd waarin je je voorbereidt op je nieuwe school. Hoe zal het straks gaan in de brugklas? Hoe vind je je weg in die doolhof van gangen en lokalen? Zullen de oudere kinderen je niet pesten? En wordt er nog wel getrakteerd met verjaardagen, of is dat juist stom? Jesse, Vera en Isa gaan het allemaal meemaken. Lees hoe zij zich redden in de jungle van het voortgezet onderwijs, en doe daar zelf je voordeel mee!

  • Verborgen Verleden, DNA Onbekend en Familie Gezocht zijn immens populaire televisieprogramma's die allemaal ingaan op variaties van dezelfde vraag: waar kom ik vandaan? Ontelbare Nederlanders zijn in de ban van hun afkomst en Martine Letterie is een van hen.
    Ze onderzocht haar familiegeschiedenis van 1600 tot nu en leerde haar voorouders kennen: in alle generaties steeds weer bijzondere gewone mensen aan de onderkant van de middenklasse. Sommigen boerden goed, maar anderen kwamen in verzet tegen hun lot als het tij keerde en probeerden met wisselend succes hun leven in eigen hand te nemen en er nog iets van te maken. Al deze mensen-zoals-wij roepen met hun petites histoires een tijd en sfeer op die, hoewel lang geleden, toch ook verrassend dichtbij komt en herkenbaar is.
    In De genen van mijn vader beschrijft Letterie hun soms hartverscheurende levensgeschiedenissen, om te eindigen met haar eigen verhaal. Wat zeggen deze voorouders over haar, en in hoeverre hebben hun levens dat van haar beïnvloed?

    Martine Letterie (1958) schrijft al twintig jaar historische kinderboeken, die meestal gebaseerd zijn op waargebeurde verhalen.

empty