• Vallen is als vliegen

    Manon Uphoff

    • Querido
    • 18 Maart 2019

    Wanneer haar zestien jaar oudere zus, uitgehongerd en uitgedroogd, van de trap valt en sterft, doet dat als een vonk de woede van de schrijfster ontbranden. De dood van Henne Vuur, ooit haar `schaduwmoeder', dwingt haar een gruwelijk en angstwekkend verleden onder ogen te zien.
    Als een aanklager en chroniqueur tekent ze dat verleden op in een boek vol verhalen: over vader Holbein, die ontwerper, tovenaar, wetenschapper, gesjeesd seminarist en god was van een persoonlijke, labyrintische wereld; over Libby en Toddiewoddie, haar andere zussen, met wie ze als heksen wraak kan nemen in hun eigen Walpurgisnacht en kan lachen tot de verlossing volgt; over hun leven vol verpletterende indrukken, lichamelijke onbegrensdheid, misbruik, geweld, schoonheid en pijn.
    Vallen is als vliegen is een in de werkelijkheid gewortelde roman over het almaar groter wordende, pijnlijke verleden. Als geen ander weet Manon Uphoff de zoektocht naar liefde, naar een identiteit, hard en tegelijk poëtisch, met kracht en met humor neer te zetten.

  • Ninon is nummer tien uit een gespleten en chaotisch gezin. Samen met haar broer Sasja en kleine zusje Lime - nummer elf en twaalf - vormen zij een famlilie in een familie. Aanvankelijke ontdekken zij vol verwondering het leven binnen de muren van het huis. Dat is niet louter een lieflijke ontdekkingstocht. Integendeel, zij stuiten op pijn, wreedheid en falen. Zij krijgen te maken met hun beeldschone, kettingrokende moeder en de schim van een dood kind - hun broertje, die bij een ongeluk het leven liet. Meer en meer vriest het drietal vast in een 'glazen universum'. Pas vele jaren later, na de dood van de vader, een groot verhalenverteller, slaagt Ninon erin uit het gezin te breken, de buitenwereld te bereiken door haar gedachten aan het papier toe te vertrouwen: 'Nu ben ik de brievenschrijver. Ze zeggen dat ik goed ben met woorden. Dat is waar. Het zijn de lichamen waar ik bang voor ben. '
    Koudvuur is een verontrustende en betoverende roman.

  • In De vanger stelt een vrouw een timmerman aan voor de renovatie van haar huis. Algauw komt de man erachter dat de vrouw gevangen zit in een noodlottige omstrengeling met haar vijf broers. Wanneer hij bij haar intrekt wordt hun eigen verhouding gekenmerkt door al even intense rituelen en spelletjes, waarmee zij de buitenwereld proberen te bezweren.
    In De bastaard groeit een zoon op in de schaduw van de vrouw van zijn vader. Zij behandelt hem, de bastaard, als ondergeschikte, maar als zijn halfbroer en vader sterven ontwikkelt zich tussen hen een even dwingende als onvermijdelijke relatie. Twee novellen over recht en onrecht, macht en onmacht en het eeuwige verlangen van mensen naar een plek om te bestaan.

  • De 29-jarige Manja vat een argeloze liefde op voor de jonge deserteur J., die begin jaren negentig de puinhopen van Joegoslavië is ontvlucht. J. s leven in Nederland wordt beheerst door een verlangen naar orde in zijn bestaan. Manja reist met hem naar Sarajevo. Aanvankelijk denkt ze toeschouwer te kunnen blijven in een decor van vernieling. Ze volgt zijn wanhopige pogingen de boel weer in het gareel te krijgen, maar al snel maakt J. s verwarde familie deel uit van haar eigen leven.
    Na het succes van haar vorige roman, Koudvuur (2005), die handelde over haar eigen familiegeschiedenis, volgt Manon Uphoff nu haar personages op een tocht door een veranderende, dan weer lichte, dan weer duistere wereld.

  • De personages in de veelal beklemmende verhalen van Manon Uphoff veranderen in angstige schaduwen, omdat ze zichzelf niet meer vertrouwen. Tegelijk zijn liefde en schoonheid constante aanwezigen, die hen onvermijdelijk toch raken en de lezer meenemen in betovering.

  • Dat het boek geduchte concurrentie heeft gekregen van kwalitatief hoogwaardige drama-series op televisie is zo langzamerhand geen nieuws. Steeds meer mensen kruipen liever s avonds op de bank om nog een aflevering Breaking Bad of The Sopranos te kijken, dan dat ze zich verdiepen in een roman.
    Is deze ontwikkeling alleen maar erg, zoals menige jammerende cultuurdrager stelt? Of liggen er ook mogelijkheden en kansen, niet alleen voor de liefhebber van mooie, aangrijpende verhalen, maar ook voor literaire auteurs?
    Manon Uphoff onderzoekt in dit pamflet hoe `het verhaal aan verandering onderhevig is. Zonder vooringenomenheid analyseert ze populaire HBO- en Netflix-producties als Deadwood, Mad Men, The Wire en Game of Thrones en bezingt ze de lof van de nieuwe vitaliteit die uit dergelijke series spreekt. De blauwe muze mondt uit in een overtuigende ontleding van onze moderne westerse cultuur, die zich volgens Uphoff eindelijk heeft bevrijd van het cynisme van de jaren negentig en de ironie van de jaren nul.

    Manon Uphoff (1962) debuteerde in 1995 met de verhalenbundel Begeerte, die op de shortlist van de AKO Literatuurprijs terechtkwam. Daarop volgden drie romans, drie verhalenbundels en drie novellen. De ochtend valt (2012) werd bekroond met de Opzij Literatuurprijs.

  • Begeerte

    Manon Uphoff

    • Querido
    • 14 Juli 2020

    Precies vijfentwintig jaar geleden debuteerde Manon Uphoff met de verhalenbundel Begeerte. Met een daverende klap kwam ze de Nederlandse letteren binnen. De bundel werd voor maar liefst drie prijzen genomineerd: de AKO Literatuurprijs, de Anton Wachterprijs en de ECI-prijs; het titelverhaal werd bekroond met de Rabobank Lenteprijs voor literatuur.
    De verhalen zijn als geheime kamers, waar je door het sleutelgat kijkt en ziet wat niet voor je ogen bestemd is. Begeerte als verlangen, maar ook als passie, agressie, gedrevenheid en wil. Alle personages worden beheerst door de lust en pijn van hun begeerte.
    Speciaal voor deze uitgave schreef Manon Uphoff een nawoord, waarin ze laat zien hoe elk verhaal een kiem is waaruit haar latere boeken zijn voortgekomen.

  • De rode

    Manon Uphoff

    'Niet alleen was de rode zijn bestaan binnengedrongen als iets volkomen nieuws en onverwachts, het was alsof hij er elke dag opnieuw voor het eerst in verscheen. Het kind was er al geweest voordat hij Kirsten, de moeder, had leren kennen en nu raakte hij erbij betrokken zonder dat de rode tot een duidelijke kern kon worden teruggebracht.'

    Het oeuvre van Uphoff (1962) wordt gekenmerkt door een grote beeldende kracht. Haar zinnen zijn bezwerend en zo scherp als een mes. Vaak hebben haar verhalen iets sprookjesachtigs, al blijken het, naarmate de verhalen vorderen, steevast boze sprookjes. Betoverend, maar gevaarlijk.

  • De leraar Nederlands die je na de les een roman in handen drukt en je aanmoedigt om zelf te gaan schrijven. De docent op de toneelschool die je een podium geeft om vol overgave jezelf te zijn. De scriptiebegeleider die je tot het uiterste tergt. Een leraar kan een onuitwisbare indruk achterlaten, iets in je naar boven halen wat je zelf niet vermoedde en je inspireren nieuwe wegen in te slaan.

    Herkenbare, leerzame en ontroerende verhalen: De leraar die mijn leven veranderde is een eerbetoon aan het onderwijs en aan die ene persoon die alles anders maakte.

    Met verhalen van Japke-d. Bouma, Peter Buwalda, Deborah Campert, Wim Daniëls, Johan Goossens, Thomas Heerma van Voss, Arend Hosman, Philip Huff, Caroline van Keeken, Rick de Leeuw, Alma Mathijsen, Jan Siebelink, Martijn Simons, Roderik Six, Lara Taveirne, Manon Uphoff, Thomas Verbogt, Leon Verdonschot en Tommy Wieringa.

empty