• Desalniettemin

    Ludo Abicht

    De Joodse humor is nauw met de religieuze, culturele en sociale tradities van de Joden verbonden. De diepgang en veelgelaagdheid ervan is in wezen geworteld in de Tora en de verschillende interpretaties en toepassingen ervan (Talmoed, Kabbala, chassidisme). Ludo Abicht toont in zijn boek op een heldere manier de verbanden aan van de Joodse humor met de filosofie en de mystiek van het Jodendom.

    Joodse witzen zijn voor Joden ook een authentieke vorm van zelfbegrip en zelfkritiek, ze dragen bij aan het overleven en overleveren van de diepste wijsheden van het Joodse volk. Tegelijkertijd is die humor zo universeel, dat vrijwel iedereen ter wereld ervan genieten en er zichzelf in herkennen kan. Wij zijn allemaal meer Job, Kafka en Woody Allen dan we beseffen of willen toegeven.

  • Sinds 2000 zit de situatie in Israël en Palestina muurvast. Het vooruitzicht op een leefbare Palestijnse staat wordt voortdurend ondermijnd door Israëls nederzettingenbouw en Palestijns geweld. De moedeloosheid die heerst over de creatie van een tweestatenoplossing doet beleidsmakers spreken van een 'éénstaatrealiteit'.
    In dit boek betogen de auteurs dat een tweestatenoplossing geen illusie hoeft te zijn. Het is daarentegen wel zinloos te denken dat een vredesproces zonder druk op Israël haalbaar is. In essentie draait het conflict om land en basisrechten: het is een botsing tussen twee nationale bewegingen
    die allebei een staat willen.
    Om een einde aan de ongelijkheid te stellen is een moediger internationaal engagement nodig. De auteurs willen een kritische benadering voeden bij beleidsmakers en de publieke opinie. Aan de hand van een historisch overzicht leggen ze de pijnpunten bloot. Ze pleiten voor een kritisch engagement, dat zich baseert op feiten - eerder dan emoties - en dat onrecht benoemt.
    Hoewel het Israëlisch-Palestijns conflict enigszins verdween uit het nieuws, blijkt uit dit boek hoe cruciaal een oplossing blijft voor de stabiliteit in het Midden-Oosten en voor de wereldvrede.

  • Waar komen de Antwerpse Joden vandaan? Waarom wonen ze allemaal bij elkaar rond het Stadspark en het Centraal Station? Hoe beleven zij hun religie? Hoe vieren zij hun Sabbat en waarom laten ze dan de hele dag het licht branden in hun woonst? Wat zijn orthodoxe Joden, vrijzinnige
    Joden, chassidim? En waarom geven die laatsten vrouwen geen hand? Waarom zijn politieke partijen in Antwerpen eropuit Joden op hun lijsten te krijgen? Kortom: wie zijn de Joden van Antwerpen?
    De huidige Joodse gemeenschap in Antwerpen is het resultaat van een vierde migratiegolf. Drie eerdere golven gingen eraan vooraf, in de middeleeuwen, rond de val van Antwerpen in 1585 en voor de Tweede Wereldoorlog. De herinnering aan de geschiedenis bepaalt de relatie tussen Joden en gojim.
    In de nieuwe versie van deze klassieker schetst Ludo Abicht een portret van een met Antwerpen en Vlaanderen vervlochten gemeenschap. Zijn analyse brengt meer inzicht in cultuur, wereldvisie en gebruiken van onze Joodse buren.

  • 'Anti-Judaïsme' en 'antisemitisme' zijn meer dan ooit delicate en beladen begrippen. 'Revisionisme' en 'antizionisme' zijn dat vandaag allicht nog meer.
    Aan de hand van een geschiedenis van de eeuwenoude en nog steeds actuele Jodenhaat ontknoopt Abicht in De eeuwige kop van Jood de verwarring met heldere en ondubbelzinnige argumenten. Abicht zoekt naar individuele en collectieve oorzaken en verklaringen voor Jodenhaat en hoopt zo een uitweg te vinden uit deze mensonterende
    en dodelijke waanzin. Een serene, zo objectief mogelijke dialoog over het antisemitisme kan waarschijnlijk meer doen tegen de opnieuw toenemende onverdraagzaamheid dan tientallen wetten en evenveel taboes.

    Ludo Abicht (1936) is filosoof en publicist. Hij doceerde en publiceerde veel over het Israëlisch-Palestijnse
    conflict, Joodse cultuur en geschiedenis, actief pluralisme, ethiek, integratie en nationalisme. Recent publiceerde hij De Bijbel: een vrijzinnige lezing en De Joden van Antwerpen.


    'Alles wat u altijd had willen weten over antisemitisme, maar nooit durfde te vragen...' - Luckas Vander Taelen

  • De haan van Asklepios

    Ludo Abicht

    Pleidooi voor een positief atheisme. Vlak voor zijn terechtstelling gaf Sokrates aan zijn leerling Krito de opdracht 'nog een haan te offeren aan Asklepios', de god van de gezondheid. Niet omdat hij door zijn dood van het leven genezen zou zijn, maar omdat een leven in onwaarheid erger zou zijn dan de dood. Maar wat betekent leven in waarheid concreet? Op basis van zijn eigen ervaringen en een intense lectuur van de filosofische klassieken tracht Ludo Abicht die vraag te beantwoorden. Het atheisme in dit boek is de kinderziekte van het antiklerikalisme ontgroeid; het rationalisme houdt rekening met de realiteit van gevoelens en passies.Ludo Abicht is filosoof en publicist. In 2006 verscheen van hem bij Meulenhoff|Manteau Geschiedenis van de joden van de Lage Landen.

empty