• Het schokkende verhaal van de man die gedwongen werd de oorlogsmisdaden van de nazi's vast te leggen
    Iedereen kent de foto's van de gevangenen in Auschwitz en die van de slachtoffers van ­Mengeles wetenschappelijke onderzoeken. Maar wíe nam die foto's? Een SS'er? Mengele zelf?
    Wilhelm Brasse, gevangene nummer 3444 in ­Auschwitz, werd van 1940 tot 1945 gedwongen om met `Deutsche Gründlichkeit' elk gruwelijk detail van het kampleven op foto's vast te leggen. Dagelijks geconfronteerd met de wanhoop en het lijden van de gevangenen, realiseerde Brasse zich dat hij iets moest doen om deze misdaden openbaar te maken. Keer op keer riskeerde hij zijn leven door foto's en negatieven in handen van het Poolse ­verzet te spelen.
    Toch vond Brasse zelfs in de dodenkampen on­verwachte blijken van hoop: de moed van de ­verzetsstrijders, een klein, vriendelijk gebaar en het vinden van liefde op de onwaarschijnlijkste plek op aarde, overtuigden Brasse ervan dat zelfs oog in oog met de dood sommige mensen nooit hun menselijkheid en de hoop op een beter leven verliezen.
    De pers over De fotograaf van Auschwitz
    `Een ontroerend bewijs van de kracht van een man die vocht om zijn menselijkheid te bewaren in een tijd van mensonterende wreedheid.' La Stampa
    `Wat een bescheiden maar onovertroffen getuige van de Holocaust.' La Repubblica
    `Een gezicht bij de gruwelen.' HDC-kranten (Boek van de Dag)

  • Waargebeurd verhaal van de auteurs van De fotograaf van Auschwitz
    Een strijdbaar Joods meisje verzamelt bewijsmateriaal voor het artsenproces in Neurenberg
    Hedy Epstein is een meisje als vele anderen. Ze is veertien jaar oud en leeft een rustig leven met haar joodse familie in een klein Duits dorpje. Tot 10 november 1938, de ochtend na de Kristallnacht. Het lukt haar ouders om Hedy te laten ontsnappen: ze word op het Kindertransport naar Engeland gezet, net voor de ramp van de Tweede Wereldoorlog hen overweldigt.
    Acht jaar later keert ze terug naar Duitsland, waar de processen tegen de nazi-misdadigers beginnen. Hedy gaat voor de Amerikaanse overheid werken: in de archieven moet ze bewijsmateriaal verzamelen voor het Artsenproces in Neurenberg. In dit proces worden 23 artsen beschuldigd van onmenselijke experimenten op gevangenen in de concentratiekampen. Naast het verzamelen van bewijsmateriaal zoekt ze in de archieven ook naar sporen van haar ouders, van wie ze voor het laatst wat heeft gehoord uit Auschwitz. Het wordt een zwaar proces, maar Hedy gaat de heftige strijd aan en besluit te blijven vechten zonder op te geven.
    De pers over De fotograaf van Auschwitz
    `Een ontroerend bewijs van de kracht van een man die vocht om zijn menselijkheid te bewaren in een tijd van mensonterende wreedheid.' La Stampa
    `Wat een bescheiden maar onovertroffen getuige van de Holocaust.' La Repubblica
    `Een gezicht bij de gruwelen.' HDC-kranten, Boek van de Dag

empty