• Dit aangrijpende verhaal is een van Tolstojs meesterwerken en wordt vaak genoemd als het beste voorbeeld van een novelle. Een vooraanstaand rechter van het gerechtshof lijdt aan een mysterieuze ziekte en is ervan overtuigd dat hij hieraan zal sterven, al denkt zijn familie daar heel anders over. Zijn collega's zijn ondertussen vooral bezig met de voordelen die zijn dood zal brengen. Hij blikt terug op zijn jonge jaren en het verloop van zijn huwelijk; stap voor stap onderkent de man de leegte van zijn leven. Op zijn karakteristieke indringende wijze beschrijft Tolstoj hoe Ivan Iljitsj zieker en zieker wordt en hoe zijn omgeving hem nauwelijks serieus neemt.

  • Oorlog en vrede vertelt de grootse verhalen van de adellijke families Rostov en Bolkonski, hun zinderende feesten en liefdesgeschiedenissen, en dat tegen de achtergrond van Napoleons desastreus verlopen Russische veldtocht, afgesloten met Tolstojs beschouwingen over de aard en betekenis van de geschiedenis en over het probleem van de vrije wil. Kortom, het ene boek waarin liefde, vriend- en vijandschap, het intiem-persoonlijke en het grootmenselijke samenkomen in een verbluffende roman die het hele leven omvat.

    De schitterende vertaling van Yolanda Bloemen en Marja Wiebes van het grootste meesterwerk uit de Russische literatuur behelst onverkort het door Tolstoj zelf in boekvorm gepubliceerde verhaal: de enige echte Oorlog en vrede.

  • 'Ik heb een aangetrouwde neef, een viceadmiraal b.d., die nooit romans leest. Hij zegt: wat heb je aan een relaas over gebeurtenissen die nooit hebben plaatsgevonden? Hoewel ik zelf wél graag romans en verhalen lees, kan ik die neef niet helemaal ongelijk geven: het is inderdaad een vreemde neiging, dat willen lezen over dingen die niet echt gebeurd zijn. Het eigenaardige is, dat die neef voor één roman een uitzondering maakt. Dat is de roman Anna Karenina. Daarin worden de dingen zo beschreven dat je niet merkt dat het niet echt is. En inderdaad: Tolstoj weet in dat boek misschien nog meer dan in zijn andere boeken een ongelooflijk gevoel van "realiteit" op te roepen. Zoals je bij een ouverture van Rossini het gevoel hebt dat je in de schouwburg zit en ieder ogenblik het doek op kan gaan, zo heb je ook een gevoel van lijfelijke aanwezigheid als Stiva Oblonski 's morgens aan zijn ontbijt een vers gedrukte liberale krant opent, als Vronski dat paard doodrijdt en als Anna in het donker voelt hoe haar eigen ogen schitteren.' - Karel van het Reve

  • 'Schrijven moet je alleen wanneer je voelt dat je iets totaal nieuws en belangrijks in je hebt, dat helder is voor jezelf, maar niet voor andere mensen, en wanneer de behoefte om daar uitdrukking aan te geven je niet met rust laat,' schreef Tolstoj eens in een brief aan een vriend. Deze innerlijke noodzaak om te schrijven heeft Tolstoj zijn hele leven gevoeld: een zeer omvangrijk en groots oeuvre van vele verhalen en romans als Oorlog en vrede en Anna Karenina komt eruit voort.
    In 1851 reisde de jonge graaf Lev Tolstoj met zijn broer die officier was in het tsaristisch leger mee naar de Kaukasus. Hij deed mee met militaire acties, ging zelf in dienst en nam vervolgens deel aan de oorlog op de Krim. Het fenomeen oorlog fascineerde hem; hij analyseerde wat er gebeurde, hoe mensen zich tijdens een oorlog gedragen en wat de dood van een mens eigenlijk betekent; hij legde zijn ervaringen zonder pathos en overtrokken patriottisme en moralisme vast in de 'Sebastopolverhalen', die op lezers in heel Rusland grote indruk maakten en het begin van zijn doorbraak als schrijver betekenden.
    Na zijn periode als officier reisde Tolstoj door West-Europa en vestigt hij zich vervolgens op zijn landgoed; hij ontwikkelde zich als schrijver en componeerde een aantal van zijn beste verhalen, zoals 'Twee huzaren', 'Huiselijk geluk' en 'De kozakken'. Zijn grote vermogen om tot in de kleinste nuances van het karakter van zijn personages door te dringen - of het nu adellijke lieden, officiers, gewone militairen of boeren zijn - blijkt uit al deze verhalen.
    Deze bundel omvat de verhalen van de jonge Tolstoj, geschreven tot aan de periode dat hij aan zijn grote epos Oorlog en vrede begon, en biedt een moreel en ironisch-kritisch beeld van het negentiende-eeuwse Rusland maar vooral ook van de schrijver zelf. Vertaling Yolanda Bloemen, Marja Wiebes, Froukje Slofstra.

  • Hoe moet een mens leven? Dit was een vraag die Leo Tolstoj (1828-1910) zijn leven lang bezighield en die aan veel van zijn verhalen en romans ten grondslag ligt. Oorlog en vrede en Anna Karenina markeren het hoogtepunt van de Russische romankunst, maar Tolstoj schreef eveneens een indrukwekkend oeuvre aan verhalen en novellen.
    Begin 2015 verscheen in de Russische Bibliotheek een deel met Tolstojs vroege verhalen, waaronder de belangrijke reeks over de oorlog op de Krim; dit tweede deel omvat verhalen en novellen uit zijn 'gouden' periode.
    In de laatste drie decennia van zijn leven, na een grote morele crisis die hij eind jaren '70 doormaakte, schreef Tolstoj verhalen en novellen die voor zijn romans niet onderdoen en waarin hij op indringende wijze existentiële en universele thema's uitdiept. Het wereldberoemde De dood van Ivan Iljitsj is daar een van; deze aangrijpende novelle vertelt het verhaal van een vooraanstaand rechter van het gerechtshof die voelt dat zijn dood nadert en die stap voor stap de leegte van zijn leven onderkent. De minstens zo beroemde novelle De Kreutzersonate handelt om het thema van jaloezie, wellust, waanzin en de kwellende banden van het huwelijk.

    Voor deze spiksplinternieuwe vertaling tekent wederom de trojka Yolanda Bloemen, Marja Wiebes en Froukje Slofstra, die veel lof oogstte met de vertaling van Tolstojs vroege verhalen.

empty