• Cliënt E. Busken

    Jeroen Brouwers


    In `Cliënt E. Busken' van Jeroen Brouwers zit de hoofdpersoon vastgegord in zijn rolstoel op de gesloten afdeling van een instelling waar hij tegen zijn zin verblijft en denkt, piekert, maalt en bedoelt. Hij zegt niets en misschien is er iets mis met zijn gehoor, maar van wat om hem heen gebeurt blijft hij een scherp waarnemer en inwendig voorziet hij zijn medebewoners en het personeel van snerpend commentaar. Ongericht wentelen zijn gedachten door elkaar en bewegen zich van verontwaardiging en machteloos verzet tegen zijn situatie via troebele herinneringen naar megalomanie. `Cliënt E. Busken' beschrijft een dag van zijn verblijf in de psychiatrische instelling. Navrant en hilarisch openbaart zich een warrig geestesuniversum.

  • Het hout

    Jeroen Brouwers

    WINNAAR ECI LITERATUURPRIJS 2015

    In een door kloosterlingen geleid jongenspensionaat vindt in de jaren vijftig van de vorige eeuw seksueel misbruik, sadisme en vernedering plaats.
    Broeder Bonaventura is er getuige van en zwijgt zoals iedereen. Maakt dit hem medeplichtig?
    'Het hout' geeft een indringend beeld van de misdaden en de hypocrisie in de roomse kerk, die heden nog de verontwaardiging en frustratie oproepen van wie er het slachtoffer van zijn geweest.

  • Het leven is een opeenvolging van willekeurige anekdoten. De naamloze verteller in deze roman herinnert zich de paar ontmoetingen met zijn buiten zicht geraakte zoon, die hij nu en dan, sporadisch, toevallig, tegen het lijf loopt. Vader en zoon zijn van elkaar vervreemd, de ontmoetingen leiden niet tot toenadering, laat staan beter begrip. De confrontaties vinden plaats op willekeurige `dagen zonder data'. Totdat de zoon zijn verwekker vraagt iets voor hem te doen, dat beider leven...
    De dood bestaat niet. Wat bestaat is: het leven, al is dat minder dan een nevelspatje in de oceanen van de tijd. Datumloze dagen is een roman over een troebele vader-zoonrelatie in het teken van leven, liefde, schaamte, dood.

  • Jeroen Brouwers beleefde in voormalig Nederlands-Indië zijn kinderjaren. In deze roman herinnert hij zich het verloren landschap van zijn jeugd.

    Bekroond met de Multatuliprijs.

  • Brouwers volhardt in zijn streven om de Nederlandse letteren te zuiveren van parvenu's en clichés. In deze bundel staan nieuwe polemieken over collega-schrijvers, recensenten en taalbureaucraten, aangevuld met essays, waaronder een kritisch eerbetoon aan oeuvre en geest van Harry Mulisch.

  • Grijsaard maakt tegen zijn zin een cruise over de Middellandse Zee. Als ex-rechter, ex-politicus en ex-schrijver heeft hij voldoende om op terug te zien, wat hij doet met vrolijk cynisme en opgewekt gekanker. Het voorbije leven was allerminst zonder succes, maar wat eraan ontbrak heeft zijn vereenzaamde nadagen bepaald. Aan boord ontmoet hij een vroegere leerlinge. Het eiland Corsica is het decor van enkele gebeurtenissen, die de oude man en de veel jongere vrouw een etmaal in elkaars gezelschap houden.
    Bittere bloemen is een roman over illusies die even snel verwelken als bloemen.
    Luchtig genoteerd in korte hoofdstukken, waarin Brouwers opnieuw zijn excellente meesterschap demonstreert. Dansend en meeslepend proza. Als een trage tango.

  • Geheime kamers is Brouwers' grote roman over geheime liefdes, huwelijksbedrog en -bederf, hypocrisie en verraad gevolgd door vergelding. In filmische scènes ontrolt zich een merkwaardig drama, aan het slot waarvan alle betrokkenen zich kunnen afvragen: Wat waren nu eigenlijk precies de gebeurtenissen die hiertoe geleid hebben? Is er in werkelijkheid wel `iets' gebeurd?

    Bekroond met de AKO Literatuurprijs, De Gouden Uil en de Multatuliprijs.

  • Winterlicht

    Jeroen Brouwers

    In de roman Winterlicht worden de nadagen beschreven van de schrijver en fotograaf van wolken Jacob Voorlandt. Deze stelt zijn leven in dienst van de literatuur, blijft zijn roeping trouw ondanks tegenspoed, maar slaagt er niet in dat ene onvergetelijke meesterwerk te schrijven. En wat is liefde? Eenzelfde illusie als onsterfelijkheid en voorbijtrekkende wolken.
    In het omvangrijke oeuvre van Jeroen Brouwers behoort Winterlicht tot de hoogtepunten.

  • Reinier Saltsman, concertpianist en schrijver van een wereldberoemd boek over de fuga, overziet zijn bestaan. In Zomervlucht beschrijft Jeroen Brouwers op meesterlijke wijze een midlifecrisis die uitmondt in loutering en nieuwe inzichten.

  • In een kraamkliniek wacht Joris Ockeloen op de geboorte van zijn kind. Hij raakt in een droomtoestand waarin hij zich lijfelijk herplaatst weet op locaties en in situaties uit zijn jeugd. Realiteit en droom verstrengelen zich. Het heden wordt door het verleden bepaald. Alle liefde mondt uit in eenzaamheid en illusie in teleurstelling.

    Deze roman, Brouwers' eerste, werd bekroond met de Vijverbergprijs, om `daarmee recht te doen aan de uitzonderlijke kwaliteiten waarvan de schrijver blijkt geeft' en omdat het werk zelf `het predicaat meesterlijk verdient' (juryrapport).

  • 'Zonsopgangen boven zee' vertelt over een veertigjarige man en zijn jonge geliefde Aurora, met wie hij vast komt te zitten in een lift. De roman is een minutieuze beschrijving van obsessionele angsten over vergankelijkheid, seks en dood.

  • De laatste deur

    Jeroen Brouwers

    Liefde-literatuur-dood is de thematische drie-eenheid binnen het oeuvre van Jeroen Brouwers. Zijn fascinatie voor zelfmoord dateert van het begin van de jaren zeventig, toen een vriendin zich het leven had benomen. Brouwers' wens om het zelfmoordraadsel te begrijpen resulteerde in het inmiddels legendarische boek De laatste deur. Dit is de ingrijpend herziene en zeer uitgebreide editie van het dertig jaar geleden verschenen werk, dat handelt over de zelfverkozen dood van Nederlandstalige schrijvers. Vanuit gevoelens van mededogen, begrip en solidariteit met hen die in het verleden en de meer recente tijd de hand aan zichzelf sloegen (van wie hij er enkelen van zeer nabij heeft gekend), poogt Brouwers aan de hand van hun literaire werk een mogelijke verklaring te vinden voor hun ultieme daad. Brouwers karakteriseert op integere en invoelende wijze uiteenlopende figuren als François Haverschmidt (Piet Paaltjens), Menno ter Braak, Halbo Kool, Jan Emmens, Jan Arends, Dirk de Witte, Jan Emiel Daele, Jotie T'Hooft en tal van anderen. Deze nieuwe editie bevat ook levensgeschiedenissen van overledenen in de laatste jaren: Adriaan Venema, Anil Ramdas, Nanne Tepper, Joost Zwagerman en Wim Brands. Aan De laatste deur is een supplement toegevoegd (De zwarte zon, De versierde dood en verspreide opstellen) met essays over buitenlandse schrijvers en
    onderwerpen als zelfmoordverenigingen en -sekten, en geruchten en verzinsels over zelfmoord. Een aantal van deze opstellen is niet eerder in boekvorm verschenen.

  • De zondvloed

    Jeroen Brouwers

    Binnen het imposante oeuvre van Jeroen Brouwers geldt `De zondvloed' volgens critici als zijn belangrijkste roman. `De zondvloed' vertelt het verhaal van een jongen die opgroeit in Indië, zijn verblijf in een Japans gevangenkamp, het eerste contact met meisjes, zijn kostschooljaren in Nederland en uiteindelijk zijn eerste huwelijk. Maar de roman is vooral een overweldigend epos over de invloeden die het leven richting geven en waardoor een persoonlijkheid wordt gevormd.

    Jeroen Brouwers wordt door lezers, critici en collega-schrijvers beschouwd als de grootste nog levende schrijver van het Nederlandse taalgebied.

  • In de roman `Bezonken rood' verwerkt Jeroen Brouwers zijn kleuterjaren die hij samen met zijn moeder doorbracht in het Japanse interneringskamp Tjideng op Java. `Vrij Nederland' schreef bijna veertig jaar geleden: `Dit is wat Brouwers in `Bezonken rood' is gelukt: schrijven over het vergankelijke op een onvergankelijke manier.' En met dat `onvergankelijk' is niets te veel gezegd: het boek werd door de critici vrijwel unaniem lovend besproken, er verschenen vertalingen in Frankrijk, Duitsland, Engeland, de Verenigde Staten, Zwitserland, Noorwegen, Zweden, Polen, Portugal, Turkije, Servië en Japan. `Bezonken rood' is een magnifiek boek, een van de mooiste moeder-zoonromans uit de Nederlandse literatuur.

  • Het is niets: een leefwereld als mozaïek van herinneringen, stemmingen. Ontmoetingen, gesprekken, invallen, leesindrukken en commentaren. De toon van dit boek herinnert aan die van Brouwers brieven laconiek, gedreven hilarisch en buitengewoon trefzeker. Niemand anders dan hij kan zo intens over alles schrijven (in het ironische besef dat dit alles niets is). De Brouwers van dit boek is, bij alle ernst, speelser en spitvondiger dan ooit tevoren.

  • Godfried Bomans was de beroemdste en meest gelezen Nederlandse schrijver van zijn tijd. Erik of het klein insectenboek behoort met Pieter Bas en Sprookjes tot zijn bekendste werken. Behalve met zijn boeken bereikte hij legendarische faam als televisieverschijning.

    Dit boek beschrijft zijn leven.

    `Brouwers vertelt niet het leven van Bomans, nee, hij behandelt, aan de hand van biografisch materiaal, aan de hand van het werk, en aan de hand van uitspraken die Bomans in interviews deed, diens persoonlijkheid en levensloop. Brouwers gaat eigenlijk als een psychograaf te werk en aldus is een boek ontstaan waarvan ik zo snel geen tweede voorbeeld zou weten. Het is haast alsof Brouwers een nieuw genre heeft geschapen. Maarten t Hart, Vrij Nederland

  • In het jaar van zijn literaire debuut, 1964, trad hij in dienst van de Brusselse uitgeverij Manteau, waarover de oprichtster, Angèle Manteau, tot 1970 de directie voerde.
    Over deze periode van zeven jaar schreef Brouwers zijn herinneringen: opzienbarend, hilarisch, polemisch, nu en dan ontroerend. Bij gedeelten lijken deze geheugenrelazen op een zowel beklemmende als geestige roman.

    'Geheugen, spreek!' zegt Brouwers Nabokov na. 'Er moeten nog wat memoires op papier voordat het licht voorgoed wordt uitgedraaid.' '

empty