• De lichtjaren Nieuw

    Midden in een broeierige hittegolf ontvangen twee jonge dertigers
    met de post een heremietkreeft. Kort daarna kondigt een
    vriendin aan dat ze in verwachting is, wat bij het koppel oud
    verdriet naar boven haalt. Hun wereld is misschien wel onze
    nabije toekomst: de postbezorging is overgenomen door Amazon,
    drones bewaken de openbare orde, rijken migreren naar
    het koelere noorden. Met hun jeugdvrienden filosoferen ze over
    hoe alles anders had kunnen zijn, over tijdreizen, over het koloniseren
    van andere planeten, over het leven dat hun beloofd is
    en het leven dat ze gekregen hebben. Gaandeweg lijken tijd en
    ruimte in de hitte te versmelten: herinneringen vloeien door
    elkaar, oude Europese mythes verweven zich met het heden,
    geesten komen tot leven. Het lijkt wel alsof de hele geschiedenis
    van de mensheid zich verzet tegen het uitsterven.
    Jens Meijen vraagt zich in zijn debuutroman af hoe we een zinvol
    leven kunnen opbouwen, of het wel rechtvaardig is om in dit
    klimaat nog een kind op de wereld te zetten, en welke verantwoordelijkheid
    we dragen voor andere levensvormen op onze
    aarde.

  • Alleen bij eBook.nl - 43%

    De aarde is stervende: de poolkappen smelten, de oceanen zijn
    vervuild, onze longen worden langzaam bruin van de luchtverontreiniging.
    Orkanen, bosbranden en andere natuurrampen vliegen ons om de oren. Meedogenloze dictators worden verkozen.
    Woede overheerst het maatschappelijk debat.
    Tegelijkertijd verliezen woorden hun rijkdom aan betekenissen,
    hun gelaagdheid sterft langzaamaan af en ons taalgevoel verschrompelt.
    Alles moet steeds sneller gaan, alles moet maximaal productief zijn, alles moet opbrengen, renderen, opleveren.
    In Xenomorf tekent Jens Meijen hiertegen verzet aan. Zijn gedichten
    doen een grote greep. De intelligentie en het taalplezier
    spatten van de pagina's af. Woest, meerstemmig en hartstochtelijk
    gaat hij de strijd aan met eenzijdigheid en onverdraagzaamheid.

empty