• Wie niet weg is wordt gezien

    Ida Vos

    • Leopold
    • 20 Maart 2014

    Stel je voor: je bent elf jaar en je mag niet zwemmen, niet naar school, niet buiten op een bankje zitten, niet naar de bioscoop en niet op straat van 's avonds acht tot de volgende morgen zes uur... Voor joodse kinderen, zoals Rachel en Esther in dit boek, was alles wat het leven leuk maakte verboden door de Duitse bezetter, die Nederland in zijn macht had van mei 1940 tot mei 1945.
    Ida Vos heeft dat allemaal zelf meegemaakt en vertelt hoe het was en vooral hoe het vóélde een joods kind te zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hoe het voelde je te moeten verbergen - onderduiken, heette dat - om uit de handen van de nazi's te blijven.
    Het boek verscheen voor het eerst in 1981 en over de hele wereld zijn er nog steeds kinderen die oorlog en geweld meemaken, die moeten vluchten en zich verbergen. Ida Vos wilde kinderen die in vrijheid leven laten zien hoe erg dat is. In 1987 verscheen haar boek ook in Duitsland.
    Bekroond met een Vlag en Wimpel door de Griffeljury
    Genomineerd voor de Duitse Staatsprijs voor Jeugdliteratuur

  • Anna is er nog

    Ida Vos

    • Leopold
    • 22 Maart 2013

    'Vandaag proberen we over de zee te schreeuwen,' zegt vader. 'Rennen, Anna!'

    Hand in hand rennen ze naar de zee. Het stormt en de golven zijn zo hoog als een kerktoren.

    'Aan de overkant ligt Engeland,' zegt vader. 'Wie is de koning van Engeland?'

    'Koning George.'

    'Goed zo. Roep jij nu maar eens naar de koning van Engeland en vraag wat hij bij zijn ontbijt wil vanmorgen. Vooruit maar.'

    Anna was tijdens de oorlog ondergedoken en gescheiden van haar ouders. Nu woont ze weer bij hen, maar ze moeten aan elkaar wennen. En het is moeilijk om niet meer bang te zijn. Als je zo lang nauwelijks hebt gepraat, kun je niet meer schreeuwen...

    /> Anna durft bijna niemand te vertrouwen. Ook mevrouw Neumann niet. Tot ze het verhaal hoort over haar verdwenen dochtertje. Dan neemt Anna een besluit: Fannie moet gevonden worden!

    Ida Vos kreeg bekendheid als jeugdboekenschrijfster met Wie niet weg is wordt gezien, waarin ze vertelt over de tijd dat ze zelf was ondergedoken. Ook Anna is er nog is gebaseerd op de werkelijkheid. De gebeurtenissen die worden beschreven heeft Ida zelf meegemaakt of van andere mensen gehoord.

  • Witte zwanen, zwarte zwanen

    Ida Vos

    • Leopold
    • 27 Augustus 2009

    Eva stopt haar vingers in haar oren. Het is net of ze een beetje opgelucht is. Nu hoeft ze niet meer bang te zijn dat de oorlog komt. De oorlog is er al. Hoog boven haar hoofd.
    '... Steeds meer vliegtuigen begeven zich in westelijke richting...' Het radiobericht komt terug in Eva's hoofd. Het helpt niet dat ze haar vingers in haar oren heeft gestopt. Ze hoort de sirenes.

    Al gauw merken Eva en haar zusje dat het leven niet meer hetzelfde is, nu de oorlog is uitgebroken. Zeker voor Joden. En hoe moelijker en gevaarlijker alles wordt, hoe dapperder Eva! Maar zullen ze het redden op tijd te ontsnappen...?

empty