• Branduren

    Cobi van Baars

    "Branduren" van Cobi van Baars beschrijft een geboortedag en een sterfdag. Twee gebeurtenissen waarbij Naomi's familie samenkomt in een te kleine ruimte. Uren waarin groot en klein leed door elkaar lopen en de toch al moeizame verstandhouding zwaar onder druk komt te staan.
    In beeldende, indringende en tegelijk ingehouden taal weet Cobi van Baars de onderstromen van het menselijk gemoed te schetsen en haarfijn bloot te leggen welke psychologische mechanismen er binnen een familie werken. Zo weet ze een universum op te roepen waarin je wil blijven maar tegelijk uit wil verdwijnen, even onontkoombaar als het leven zelf.

  • `Schipper & Zn.' is de debuutroman van Cobi van Baars waarin Ad en Eef een huis aankopen aan de rand van een bos. Ze geven Schipper & Zn. opdracht de tuin aan te leggen. De barse Schipper stampt en blaft bevelen rond en voert zijn eigen plan uit; zijn zachtmoedige zoon, die het onderhoud toegeschoven krijgt, richt zijn blikken vooral op Eef. Omdat Ad op militaire missie is, leeft Eef een week lang in een caravan op het erf. Vandaaruit observeert ze de spanning tussen vader en zoon - en blijft zelf ook niet buiten schot: een giftig mengsel van woede en verlangen stuwt haar naar een drastische daad.

    `Schipper & Zn.' is een compact verhaal dat staat als een huis: sterk van sfeer, zwanger van suggestie en humor - en dat alles subtiel gedoseerd.

  • In `Over het krakende ei', slaat `Cobi van Baars' in haar tweede roman van, overtuigend een brug tussen beeldende kunst en literatuur.
    Voor de sociaal onhandige Saar, dochter van een afwezige vader en een hardvochtige moeder, is schilderen het baken in haar leven. Maar als dat leven kantelt en de mensen om haar heen een voor een verdwijnen, laat juist de scheppingsdrift het afweten en verliest Saar alle houvast. De nalatenschap van haar geliefde, een studie naar de poëzie van Lucebert, prikkelt haar zinnen. Maar hoezeer ze zich ook in zijn woorden probeert te verliezen, haar scheppingsdrift komt er niet mee terug en de geliefde evenmin. Nietsontziend zet Saar haar lichaam in, de biologische scheppingskracht, in de hoop dat die haar kunstenaarschap wakker kust en haar het baken brengt waar ze zo naar hunkert.

empty