• Haar hele leven is de moeder van Édouard Louis het slachtoffer van het geweld van mannen. Op haar negentiende heeft ze twee kinderen, geen opleiding en een man die ze is gaan haten. Hij komt elke nacht dronken thuis en valt haar steeds vaker aan. Ze vecht altijd terug, en na een paar jaar verlaat ze hem. Ze wordt verliefd op een nieuwe man, en een jaar later krijgen ze samen een zoon, Édouard. Heel even zijn ze gelukkig. Maar dan mag ze van haar nieuwe man niet meer werken, en mag ze geen make-up dragen, want dat is voor `sletten'. En ook hij komt steeds later thuis.
    Édouard groeit op met het idee dat zijn moeder alles heeft opgegeven. Ze is nog jong, maar ze lijkt wel een schaduw. Hij droomt van een andere moeder. Een moeder die lacht, die straalt. Hij loopt weg van huis en gaat studeren in Parijs. De afstand tussen moeder en zoon wordt steeds groter, ze spreken elkaar niet meer. Dan, midden in een nacht, belt ze haar zoon. Ze vertelt hem dat ze haar man heeft verlaten, en een baan en
    een eigen appartement heeft gevonden. Als Édouard haar daarna in Parijs ontmoet herkent hij haar nauwelijks: ze maakt grapjes, ze lacht. Strijd en metamorfose van een vrouw is het verhaal van haar bevrijding - de bevrijding van een vrouw.

  • Dialoog over kunst en politiek Nieuw

    Ken Loach is een van de meest geroemde Britse filmregisseurs van de afgelopen vijftig jaar. Zijn hele carrière wordt gekenmerkt door een fel realistische kijk op maatschappelijke kwesties als armoede, klassenverschillen en de rechten van arbeiders.
    De jonge Franse schrijver Édouard Louis heeft veel overeenkomsten met Ken Loach, toch verschillen ze sterk van elkaar. Inmiddels is Louis gevierd en succesvol, maar hij werd geboren in de achtergestelde wereld die Loach veelvuldig probeert te portretteren in zijn films.
    Louis en Loach gaan met elkaar in gesprek over kunst en politiek. Wat is de toekomst van het socialisme? Hoe kan rechtsextremisme
    worden bestreden? Beide mannen ontdekken gaandeweg hoe sommige onderwerpen grenzen van afkomst en leeftijd doen vervagen, ook al verschillen ze over de oplossingen sterk van mening.

  • Ze hebben mijn vader vermoord van Édouard Louis is een uitzonderlijke aanklacht tegen de Franse staat én een aangrijpende liefdesbetuiging van een zoon aan zijn afgetakelde vader. Louis keert terug naar het grauwe stadje van zijn jeugd en ziet met eigen ogen de schaamteloze uitbuiting en minachting van de Franse werkende klasse door de politieke elite. Met nauwelijks verholen woede probeert Louis te doorgronden wat zijn vader als arbeider in zijn leven heeft moeten doorstaan. Zijn kijk op hun relatie, jarenlang geteisterd door schaamte, armoede en homofobie, zal er blijvend door veranderen.
    'Dit is het verhaal van mijn vaders leven en de gebeurtenissen die dat leven hebben verwoest, van zijn geboorte tot zijn naderende dood. Het is een poging om hem, en de wereld waarin hij leeft, te begrijpen. Dit is het verhaal van een man uit de arbeidersklasse, wiens verwachtingen, geluk, passies en dromen langzaam maar zeker verpletterd worden door de samenleving en de politiek. Dit is het verhaal
    van een man, of een persoon, waar het in de literatuur bijna nooit om draait.' - Édouard Louis

  • Geschiedenis van geweld is een nietsontziende roman over de nacht waarin Édouard Louis op gruwelijke wijze werd aangevallen. Dit boek vertelt het verhaal van die nacht en probeert de oorzaken en consequenties van het fenomeen geweld te doorgronden.

    'Ik ontmoette Reda tijdens kerstavond 2012, en ik nam hem mee naar huis, rond vier uur in de ochtend. Hij vertelde mij over zijn jeugd en over de reis van zijn vader van Algerije naar Frankrijk. Hij vertelde over het geweld dat een immigrant meemaakt, over ontheemd zijn, over racisme, en over wanhoop. Ik bracht de nacht door met Reda, en hij vertelde over zichzelf terwijl hij naast mij lag in mijn bed in mijn kleine appartement. Rond zes uur 's ochtends pakte hij een pistool en zei dat hij mij ging vermoorden. De volgende dag belandde ik in een wereld van juridische en medische procedures.

empty