• De nachtelijke roep van de bosuil, de ijselijke kreet van een kerkuil, de priemende blik van een steenuil. We hebben iets met uilen. Ze staan voor wijsheid, zoals het steenuiltje van de godin Pallas Athena, of trouw, zoals Hedwig, de sneeuwuil van Harry Potter, maar ze zijn ook onheilsbodes, aankondigers van de dood, spookachtige wezens van de nacht. Meer dan andere vogels zijn uilen geladen met symboliek en intrigeren ze ons met hun mysterieuze voorkomen. Hoe versiert een velduil een vrouwtje? Met welk slim trucje vangt een steenuil kevers? John Lewis-Stempel prikt in Het geheime leven van de uil allerlei mythes door en ontleedt de verhalen over uilen in volksvertellingen, gedichten en literatuur. Maar wat dit boek bovenal onweerstaanbaar maakt is hoe Lewis-Stempel in prachtig proza over de vogels zélf schrijft; hoe ze echt zijn, hun voorkomen, hun schoonheid en hun
    verbintenis met de wereld van de mens.

  • De fascinatie voor uilen bestaat al sinds mijn jeugd. Bij het huis waar ik opgroeide, verderop in de straat, broedden bosuilen en de uilen en hun jongen zaten regelmatig in de grote kastanjeboom bij ons in de tuin. Ik kreeg er nooit genoeg van om naar deze vogels te kijken en vond het prachtig ze 's avonds en 's nachts te horen roepen. En dat in de jaren '50 in het centrum van Rotterdam. Later bij mijn werk in Diergaarde Blijdorp kregen we regelmatig jonge uilen die als takkeling gevonden waren en naar de Diergaarde gebracht werden. Veel van deze uilen waren tam en aanhalig. Bosuilen werden het meest gebracht maar ook steenuilen, ransuilen en een enkele kerkuil. De kerkuilen waren fascinerend mooi met hun zijdeachtige vaak witte verenkleed, maar hielden zich gewoonlijk wat afzijdig van de andere uilen. Ze zaten het liefst in een hoekje weggedoken, waar de andere uilen gezellig naast elkaar zaten.

empty