• Brieven aan 't Hooge Nest Nieuw

    Het kwaad kwam niet van buiten, maar uit onszelf. Om het moerasland heen blijven fietsen en alleen op het prille bloemenveld wijzen, is lui en gevaarlijk. Alles wat toen gebeurd is, kan per definitie nogmaals gebeuren en die kans wordt alleen maar groter als er geen streven is het gebeurde ten minste te onderzoeken.
    Sinds de verschijning van 't Hooge Nest in november 2018 hebben talloze lezers Roxane van Iperen geschreven. Ontroerende brieven met ontboezemingen over de oorlog, over onbesproken leed en over opgroeien in een door trauma's getekend gezin. Maar ook kwam er nieuwe informatie over personen uit 't Hooge Nest aan het licht, die door deze publicatie wordt ontsloten.
    Een simpel streven zoveel mogelijk stemmen aan het woord te laten. Geen historici, onderzoekers of oorlogskenners, hoewel die niet zijn uitgesloten, maar willekeurige lezers die zich geroepen voelden hun persoonlijke ervaringen op te schrijven over gebeurtenissen nu of uit die tijd.
    Samen met de 4-meilezing Stemmen uit het diepe die ze in 2021 uitsprak, de Cleveringalezing en het aangrijpende relaas over de ontruiming van de psychiatrische instelling Het Apeldoornsche Bosch in 1943, vormen deze brieven een reflectie op de realiteit van onderdrukking, wegkijken, moed en medemenselijkheid.
    Het zwijgen hielp niet. In hoeverre de brieven iets van het zwijgen opheffen is niet te zeggen - zij die in het zwijgen volharden schrijven niet.

  • Bert Keizer – ‘Een fascinerende en onvergetelijke portrettengalerij waarin Van Beukering zowel de vertrekkenden als de achterblijvers beschrijft in hun tragiek, onhandigheid, verdriet en humor. Ze slaagt er terloops ook in om een beetje les te geven over hoe we onze gedwongen aftocht iets van draaglijkheid en soms zelfs van grandeur kunnen geven.’
    We weten maar één ding zeker in ons leven en dat is dat we op een dag doodgaan. Toch stoppen we de gedachte hieraan bij voorkeur zo ver mogelijk weg. Toen de ouders van Barbara van Beukering ongeneeslijk ziek waren, wilde haar vader er niet over praten, terwijl haar moeder heel bewust alle tijd nam om afscheid te nemen van haar dierbaren. Hierdoor realiseerde Van Beukering zich dat de manier waarop je afscheid neemt van het leven grote impact heeft op je nabestaanden. Ze combineerde haar eigen ervaringen met openhartige verhalen van nabestaanden over de dood van hun dierbare en sprak ook met diverse deskundigen: oncologen, euthanasieartsen, rouwdeskundigen en stervensbegeleiders.
    Je kunt het maar één keer doen is een persoonlijke zoektocht waarin Van Beukering op haar bekende luchtige en integere toon aanzet tot nadenken over de manier waarop we sterven. Er bestaat geen blauwdruk voor een goed sterfbed, maar je kunt je er wel degelijk op voorbereiden.
    Met verhalen van:
    Angela Groothuizen over haar vriendin Ria Brieffies
    Babs van den Bergh over haar man René Gude
    Ernst Daniël Smid over zijn vrouw Roos Giesen van der Sluis
    Frank Sanders over zijn man Jos Brink
    Frenk Reemer over zijn zus Sandra Reemer
    Jet Steinz over haar vader Pieter Steinz
    Maarten de Boer over zijn vrouw Renate Dorrestein
    Mienke Schaberg over haar man Frans Swarttouw
    Natascha van Weezel over haar vader Max van Weezel
    Veerle Claus over haar man Hugo Claus
    Barbara van Beukering (53) is journalist en was ruim twintig jaar hoofdredacteur, onder andere van Het Parool en Volkskrant Magazine. In 2018 verscheen haar eerste boek, Kruip nooit achter een geranium, een persoonlijke zoektocht naar een lang en gelukkig leven. In dat kader sprak zij veertien bekende vrouwen van boven de zeventig en combineerde de interviews met persoonlijke verhalen. Van dit boek verkocht ze 20.000 exemplaren.

  • Wat helpt als niets helpt?
    Elk rouwproces is uniek, maar zijn er ook overeenkomsten te vinden waar je mee te maken krijgt als je je geliefde verliest? Voor haar nieuwe boek sprak auteur Lisette Schuitemaker vrouwen van verschillende leeftijden die weduwe werden, soms plotseling, soms na een ziekbed. De vijftien vrouwen vertellen in Weduwen, hoe werkt dat? over de dag die hun leven in tweeën scheurde, hoe ze na het afscheid het ene been voor het andere zetten, beslissingen namen en hun leven opnieuw uitvonden.
    Hoe verschillend de vrouwen ook zijn, Lisette zag dat ze in het proces van rouw ook een vergelijkbare reis afleggen. Aan de hand van wat er allemaal op ze af komt, lees je in dit boek de verhalen van de vrouwen, die ervoor zorgen dat je je als weduwe niet alleen of gek voelt en die je als naaste helpen om weduwen beter te begrijpen en te steunen. Want, zoals een van de weduwen in het boek zegt: 'Al kan niemand helpen, er voor me zijn hielp toch.'
    Lisette Schuitemaker (1954) is auteur, voormalig ondernemer en bestuurder. Ze studeerde Oude Talen aan de Universiteit Leiden en haalde later een BSc in Brennan Healing Science in de Verenigde Staten. Lisette is een onderhoudende spreker voor onderwijsinstellingen, organisaties en events. Haar boeken zijn in vijf talen verschenen.

  • Kinderen én experts aan het woord.
    Leoniek van der Maarel werkt al jaren met kinderen die geconfronteerd worden met het verlies van een ouder. Ze laat in haar boek zien dat kinderen niet alleen rouwen na de dood van een ouder maar ook na een echtscheiding, en dat hun rouw in beide situaties vaak dezelfde fases doorloopt. Ook benadrukt ze dat de omgeving in deze turbulente periode een belangrijke rol speelt. Kinderen komen zelf aan het woord over wat voor hen werkt en wat absoluut niet. Dat maakt het boek bijzonder.

  • Leven zonder ouders

    Daan Westerink

    Je ouders verliezen betekent: onvoorwaardelijke liefde verliezen. En hoe de band ook was de dood van je vader of moeder is het definitieve einde van het kind-zijn. Leven zonder ouders is het eerste boek waarin volwassen zonen en dochters zelf vertellen hoe het was toen zij op verschillende leeftijden hun ouder(s) verloren. En welke gevolgen het verlies later in hun leven had.

    Over jonge kinderen die hun vader of moeder verliezen wordt steeds meer geschreven. Daan Westerink vraagt in haar boek echter aandacht voor de verhalen van volwassen kinderen, die op verschillende leeftijden hun ouder(s) verloren. Sommigen waren kind of puber, anderen studeerden of waren net aan het werk, weer anderen waren veertigers of zelfs vijftigplussers toen hun ouder stierf. Zij vertellen in dit boek wat er gebeurde en wat de gevolgen kunnen zijn.

  • Verder zonder jou

    Daan Westerink

    Je bent jong en iemand die je lief is, overlijdt. Alles is ineens anders. Mensen in je omgeving weten niet altijd hoe ze met je moeten omgaan. En zelf aangeven wat je nodig hebt is ook niet makkelijk. Hoe ga je dan verder?

    In Verder zonder jou vertellen 28 jongeren over hun leven na de dood van hun broer, zus, vader, moeder of grootouder. Ze vertellen hoe binnen hun omgeving, vrienden- en familiekring en op school op die dood werd gereageerd. Ook geven zij tips hoe je om kunt gaan met jongeren die een dierbare verliezen.

    Met een voorwoord van Margaret Stroebe-Harrold,onderzoeker en hoofddocent aan de afdeling Klinische Psychologie,Universiteit Utrecht.

  • De dood van een kind heeft een enorme impact op de relatie tussen ouders. Beiden verwerken het verlies op hun eigen manier. Vaak heel verschillend.

    Ook de tijd heeft invloed op hun rouw. Soms lukt het hun niet om samen verder te gaan, maar soms is het beter om uit elkaar te gaan. Er is daarbij geen goed of fout.

    `Samen verder van Beate Matznetter, psycholoog, rouwbegeleider en ervaringsdeskundige, helpt je om meer te begrijpen van de processen die er spelen tijdens deze specifieke periode van rouw.

    `Samen verder is een boek voor ouders, familieleden, leerkrachten en hulpverleners.

    'Een belangrijk boek voor iedereen die zelf of van dichtbij de dood van een kind heeft meegemaakt.'- Johan Maes

  • Een sky full of gedoofde lichtjes van Remco de Ridder is een aangrijpende, autobiografische roman over de impact van de ramp met MH17.

    De eenendertigjarige Ruben is met vakantie in Spanje als hij hoort dat vlucht MH17 is neergestort. Aan boord waren zijn halfzus en haar gezin. Ruben wordt overvallen door een explosie van emoties: verdriet, ongeloof en woede nemen zijn leven over. Ruben, een jongen die al jaren worstelt met een angststoornis, merkt dat het gevoel dat de ramp oproept sterker is dan zijn angst. Terwijl hij met zijn familie in een bizarre hel belandt, lijkt het of zijn angst verdwijnt.

    Een rauwe en aangrijpende roman geschreven in een precieze, onsentimentele stijl vol treffende observaties. Remco de Ridder weet woorden te geven aan een realiteit die het voorstellingsvermogen te boven gaat.

  • 50 manieren om afscheid te nemen Nieuw

    De veelgelezen Volkskrant-rubriek gebundeld.
    'Prachtige en vaak ontroerende stukjes over afscheid nemen in de Volkskrant. Ik zou daar een boek van uitgeven.' Lezersreactie
    De dood kan niemand ontlopen, maar afscheid nemen van het leven kan op vele manieren. En hoe je dat doet, maakt nogal wat uit, zo blijkt uit Barbara van Beukerings Volkskrant magazine-rubriek 'Je kunt het maar één keer doen'.
    Menig lezer pinkte een traantje weg bij de indrukwekkende gesprekken die ze met nabestaanden voerde over het stervensproces van hun dierbaren. Een bundeling van verdrietige, maar vaak ook heel ontroerende, intieme en troostrijke verhalen kan dan ook niet uitblijven. Het slotakkoord op de eerste reeks van wat Van Beukering zelf haar meest dankbare werk ooit noemt, en dat haar van haar eigen doodsangst af hielp.
    Een bundeling van de veelgelezen Volkskrant Magazine-rubriek, die voortkwam uit haar tweede boek Je kunt het maar één keer doen (25.000 exemplaren verkocht) met een voorwoord waarin Van Beukering haar persoonlijke ervaring belicht.
    Barbara van Beukering (1966) volgde de School voor Journalistiek in Utrecht en werkte vervolgens als verslaggever voor de TROS, de AVRO. Ze maakte de overstap naar tijdschriften, en werkte als hoofdredacteur voor Blvd., AvantGarde en Volkskrant Magazine. Daarna was Van Beukering ruim zeven jaar hoofdredacteur van Het Parool en aansluitend leidde ze het digitale nieuwsmagazine Paper. In 2018 verscheen haar eerste boek Kruip nooit achter een geranium.

  • Mijn weg naar eenheid

    - Intrigerend, ongebruikelijk levensverhaal van Nederlandse vrouw met internationale reputatie
    - In gewone bewoordingen wordt het sjamanisme beschreven
    - Quote Frits Sissing: De stap naar mijn televisiecarrière heb ik aan Astrid te danken
    - Quote van Eckhart Tolle: your star will rise and shine


    Astrid Marx is een analytisch ingestelde vrouw met een conventionele secretaressebaan tot het moment dat haar man plotseling dood gaat. Als vervolgens ook haar rouwtherapeut sterft en haar zwangerschap eindigt in een miskraam, vraagt ze zich af wat ze met dit leven moet, wie ze is en wat ze hier op aarde komt doen. Haar rouwproces is de aanzet tot een zoektocht die langs therapieën, vorige levens en contacten met gene zijde voert; langs Aboriginals in Australië en Indianen in Amerika, langs tijdloze rituelen en oosterse filosofieën. Inmiddels heeft Astrid als hedendaags sjamaan een praktijk waarin zij met name zakenmensen adviseert.

  • Het sterven van een kind veroorzaakt een verdriet dat niet verdwijnt. Dat geldt voor allen die achterblijven: ouders, grootouders, broers en zussen, vrienden. Dit verdriet kent veel verschijningsvormen. Veel hangt af van de levensfase waarin de nabestaande verkeerde toen de dood toesloeg.

    In de opzet van zijn boek volgt Marinus van den Berg de levensloop. Hoe beïnvloedt de dood van een kind het leven van de familieleden? Hoe grijpt het in bij een ouder, grootouder, bij een broer of zus? Ook gaat hij na welke waarde vriendschap en levensbeschouwing hebben in deze omstandigheden.
    De auteur besteedt veel aandacht aan mensen die op jonge leeftijd of later een broer of zus hebben verloren. Dat is volgens hem een sterk onderschat verlies.

    Marinus van den Berg schrijft met onderscheidingsvermogen en gebruikt veel voorbeelden uit zijn pastorale praktijk. Naast korte, beschouwende hoofdstukken bevat het boek een groot aantal poëtische teksten, die herkenning oproepen.
    '

  • Rouw is de achterkant van liefde

    * Een expert op het gebied van sterven deelt haar persoonlijke ervaringen
    * Bemoedigende verhalen voor mensen die afscheid moeten nemen van hun geliefden

    Edith Plantier heeft als predikante en wetenschapper naam op het gebied van sterfprocessen en rouwverwerking. Dan wordt ze in tien jaar tijd geconfronteerd met het overlijden van haar man, haar ouders en talrijke vrienden en familieleden. De invloed daarvan op haar werk en op haar leven beschrijft ze in dit boek. Het levert ontroerend mooie hoofdstukken op met een indrukwekkende balans tussen observaties, emoties en reflecties. Als in een donkere spiegel geeft ook aanwijzingen om na de dood van een dierbare weer in je eigen kracht te komen.
    />
    Het proefschrift van Edith Plantier, Door de dood omvangen; Elisabeth Kübler- Ross en het pastoraat uit 1994 wordt tot op de dag van vandaag gelezen. Thans werkt ze als predikante in algemene dienst van de Protestantse Kerk Nederland.

  • De dood en de jongen

    Tsjitske Waanders

    Dit boek vertelt mijn verlangen en vastberadenheid om weer heel te worden, het zoeken naar een andere, betekenisvolle relatie met mijn overleden zoon en mijn zoektocht naar een zinvolle toekomst.
    Bij een ernstig ongeval tijdens zijn werk verliest de 27-jarige zoon van Tsjitske Waanders het leven. Wat gebeurt er met een moeder die zo haar kind verliest? Hoe vind je woorden voor dat onuitsprekelijk verdriet?
    Tsjitske Waanders beschrijft vooral het eerste jaar, de vier seizoenen na dit fatale ongeluk. Ze ondervindt dat de dood en het leven onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De rauwe confrontatie met de dood brengt haar dichter bij het leven. Zij ontdekt dat elk leven een zin heeft, die niet door de dood teniet gedaan kan worden. In De dood en de jongen weet de schrijfster een relatie te leggen tussen haar verdriet, de cyclus van leven en dood in de natuur, de troostende schoonheid van muziek en de kracht van taal. Op de bijgevoegde cd staat muziek van onder anderen Bach, Vivaldi, Chopin en Bruch.
    Woorden en muziek waar kracht en troost van uitgaan.
    Tsjitske Waanders is orthopedagoog en publiceerde eerder over ontwikkeling en opvoeding.

  • Jeannette en ik kregen vier kinderen. Wouter, de jongste, stierf op 30 januari 1994, ruim een maand voor zijn tiende verjaardag.'
    Ide Wolzak beschrijft in dit boek hoe hij met zijn gezin na het plotselinge overlijden van hun zoon Wouter verder moest gaan. Langzaam wisten ze uit het diepe dal de weg omhaag te vinden.
    'Rouwen is ronddolen in een wereld waarin alle oriëntatiepunten zijn weggevaagd. Het hele gebied moet opnieuw verkend worden en telkens verdwaal je weer. Het opbouwen en in kaart brengen van die vergane wereld vordert weliswaar gestaag, maar het is met vallen en opstaan. Ik zie het als iets waar Jeannette en ik de rest van ons leven mee bezig zullen zijn

  • Troost voor tranen

    Ineke Wienese

    Omgaan met verlies en verdriet hangt samen met cultuur en religie. Jongeren met een niet-Nederlandse afkomst kunnen daardoor in hun rouwproces op onbegrip stuiten.
    In dit boek komen 22 jongeren aan het woord, allen kinderen van ouders met een niet-Nederlandse afkomst. Zij vertellen openhartig over het overlijden van gezinsleden, familieleden of vrienden en over hun rouwproces, dat sterk bepaald wordt door hun achtergrond.

  • De succesvolle Janis Heaphy Durham werkt als journalist. Haar man overlijdt in 2004 aan kanker. Er gebeuren onverklaarbare dingen: lichten gaan aan en uit, deuren gaan vanzelf open en dicht. Janis wijt het aan haar verdriet en zoekt er niks achter. Maar dan ziet ze, precies een jaar na het overlijden van haar man, zijn handafdruk op de spiegel. Dat verandert haar leven.

    Janis is nieuwsgierig en besluit op onderzoek uit te gaan. Tijdens haar zoektocht praat ze met paragnosten, wetenschappers en ervaringsdeskundigen. Ze ontdekt dat leven en dood toch niet zo ver uit elkaar liggen. In De hand op de spiegel deelt ze haar nieuwe visie op de werkelijkheid.

    Dit waargebeurde verhaal laat zien dat liefde alles kan overwinnen. Het biedt je hoop en troost als je een geliefde hebt verloren.

  • In `Het jaar van de uil' van Pascale Bruinen (voormalig officier van justitie) schrijft Pascale Bruinen over het verlies van haar vader die op hoge leeftijd overlijdt. Pascale raakt hierdoor emotioneel volledig van slag. In de loop van het eerste jaar na zijn dood beleeft Pascale een intense spirituele ervaring. De ervaring komt voort uit de Wet van de Aantrekkingskracht. Een uil speelt daarbij een bijzondere, bijna magische rol.
    Pascale Bruinen beseft hierna dat er iets moet veranderen. Voortaan volgt ze nog maar één weg: die van haar hart. Dit leidt ertoe dat Pascale stopt met haar werk als officier van justitie. In `Het jaar van de uil' schrijft Pascale over dit proces en haar onvermoede veerkracht. Een prachtig waargebeurd verhaal.
    Pascale Bruinen schreef als debuut het boek `Mijn eerste lijk is gelukkig vers'.

  • `Het laatste uit liefde' door Cathy Rentzenbrink is een schokkend, droevig maar hartverwarmend waargebeurd verhaal over een broer en zijn zus en een tragisch ongeluk.
    In 1990 wordt Cathy's broer Matty aangereden door een auto. Hij is zwaargewond en raakt in coma door dit ongeluk. Cathy en haar ouders zijn verantwoordelijk voor de slopende zorg, en willen maar één ding: dat Matty in leven blijft. Maar zijn coma is uitzichtloos.
    Na acht jaar nemen ze de aangrijpende beslissing om Matty's leven te beëindigen met euthanasie. Het valt Cathy zwaar met de dood van Matty is het reine te komen. Toch weet ze de draad van haar leven weer op te pakken, ook dankzij de liefde van haar Nederlandse man.

empty