• Ik

    Elton John

    • Lebowski
    • 16 Oktober 2019

    In zijn eerste en enige autobiografie vertelt poplegende Elton John het verhaal van zijn buitengewone leven: hoe het verlegen jongetje Reginald Dwight transformeerde tot de 23-jarige ster die het publiek tijdens zijn eerste Amerikaanse tournee verbijsterde met zijn felgele tuinbroek en een handstand.
    Openhartig schrijft hij over de eerste afwijzing van zijn werk tot het bestormen van de hitparades; over de vriendschappen met Bernie Taupin, John Lennon, Freddie Mercury en George Michael; over de excessen en de verslavingen die hem decennialang in hun greep hielden, maar ook hoe hij weer clean werd en eindelijk zijn grote liefde vond. Dit is Elton John - warm, grappig en oprecht - over zijn muziek en relaties, zijn successen en zijn mislukkingen.

  • Het verlangen naar geslachtsverandering vormt het hoofdthema van Ik had een wapenbroeder, een aangrijpende en spannende roman over de homoseksuele relatie van een dienstplichtige domineeszoon met een mederekruut. Toen het boek in 1973 verscheen, wist niemand dat het deels autobiografisch is. Dat een keurig getrouwde bioloog als Maarten 't Hart zich met travestie inliet, hield geen mens voor mogelijk. Inmiddels is algemeen bekend dat dit hartverscheurende verhaal over een met zijn identiteit worstelende jongeman mede berust op eigen ervaringen van de schrijver. Behalve taboedoorbrekend en visionair is deze als een thriller lezende roman een sleutelwerk in 't Harts omvangrijke oeuvre. - Elsbeth Etty
    Ik had een wapenbroeder> (1973) is een van de drie romans (naast De droomkoningin en Onder de korenmaat) die Elsbeth Etty nomineerde voor heruitgave ter gelegenheid van Maarten 't Harts vijfenzeventigste verjaardag. Etty herlas 't Harts hele oeuvre voor haar boek Minnebrieven aan Maarten (2019), waarin zij het verband tussen zijn leven en werk onderzoekt.

  • Ik heb Alzheimer

    Stella Braam

    Nieuwe, herziene editie van een moderne klassieker. Onderzoeksjournaliste Stella Braam dook onder in de gedachtewereld van haar vader, de oud-psycholoog René van Neer, die in 2003 te horen kreeg dat hij Alzheimer had. Stella volgde zijn lotgevallen gedurende twee jaar van dichtbij en schreef er dit unieke document over dat bij verschijning een schok in Nederland teweeg bracht. 'Het stempel Alzheimer is een vrijbrief om iemand zijn burgerrechten te ontnemen,' aldus René van Neer. Helaas is Ik heb Alzheimer nog steeds actueel. Het medisch personeel is nog steeds niet deskundig, de veiligheid van de medicijnen blijft een groot probleem en de patiënten worden nog te veel in hun vrijheid beperkt. Een onmisbaar én meeslepend boek.

  • Augustus 1931. De stormachtige ontvangst van een `on-Hollands' schaamteloos boek. De roman Twee meisjes en ik slaat in als een bom. De naam Nijhoff is voorgoed te schande gemaakt, meent de Nederlandse pers. De lezers krijgen inderdaad heel wat te verteren. Twee nog jonge meisjes en hun relatie tot een veel oudere arts, die het verhaal vertelt. Een Fransman met zijn wat opzichtige jonge lover, een ruwe kolonel, een nukkige nurse, toespelingen op een lesbische verhouding, abortus en drugs. Kortom: een boek van een auteur met lak aan de conventies, die baas in het eigen leven wil zijn, en dat in 1931.
    De personages vinden elkaar bij toeval in een suf dorp aan de Zuid-Engelse kust. Het decor is een klein hotel en een vakantiehuisje, rotsen en regen, groengrijs water en een streepje strand. A.H. Nijhoff schetst de complexe ontwikkeling in de verhoudingen tussen deze mensen. Ze beschouwt en analyseert, zonder zich over te geven aan de beschrijving van grote allesbeheersende acties. Twintig jaar later vinden de spelers van het eerste uur elkaar terug: ervaringen op veel plaatsen rijker, illusies armer, nieuwe ervaringen tegemoet.
    De critici richten zich in de maanden na publicatie van Twee meisjes en ik niet zozeer op de (tekorten aan) specifieke, scherp getekende, handelingen. Ze hebben vooral moeite met de onontkoombare geest en sfeer van dit stoere boek die de lezer van nu op de juiste waarde weet te schatten.
    `Het is geen pornografisch boek, er komen geen al te zwoele scènes in voor, de intens gemeene, smerige dingen er in worden slechts even, gevoileerd aangegeven.' - Het Vaderland, 30 augustus 1931

empty