J.M. Meulenhoff

  • Is dit een mens

    Primo Levi

    In 1943, na de tweedeling van Italië, met de koning en de geallieerden in het zuiden en Mussolini in het noorden, trok Primo Levi als verzetsstrijder de bergen in, maar werd al na enkele maanden opgepakt. Als jood werd hij naar Auschwitz gedeporteerd, vanwaar hij als een van de weinigen terugkeerde. Onmiddellijk na de bevrijding schreef hij, aanvankelijk uit een chaotische, blinde drang Is dit een mens, dat wordt beschouwd als een van de klassieke getuigenissen over de jodenvervolging.

  • Een waardevol en uniek document uit de Tweede Wereldoorlog, te vergelijken met Eindstation AuschwitzIn november 1943 wordt Renata Laqueur, dochter van een Pruisische hoogleraar en van Joodse afkomst, met haar man Paul Goldschmidt gearresteerd. Ze komt terecht in doorgangskamp Westerbork en vier maanden later worden ze samen overgebracht naar kamp Bergen-Belsen in Duitsland. Laqueur maakte altijd al aantekeningen wanneer ze op reis was. En hoe cru ook, zij ziet haar gedwongen vertrek naar Bergen-Belsen op dat moment als een soort reis. Vanaf het moment van haar aankomst in het kamp, schrijft ze op wat zij en haar man meemaken. Het is voor haar een manier om de verschrikkingen van het kampleven te doorstaan. Dat houdt ze vol tot december 1944, wanneer ze er te zwak voor wordt.Een paar maanden later, op 10 april 1945, nauwelijks vijf dagen voordat de Engelsen en Canadezen het kamp zullen bevrijden, worden 2500 doodzieke en verhongerde gevangenen, onder wie Renata en haar man, in een trein gestopt. Onder bewaking van de ss rijden ze kriskras door het vernietigde Duitsland. Het doel van de reis is onbekend. Op 23 april wordt de trein door de Russen in Trbitz bevrijd. Daar beschrijft Renata Laqueur deze reis in korte aantekeningen. Eenmaal in Nederland werkt zij de aantekeningen van de reis en het dagboek dat ze heeft bijgehouden verder uit en beantwoordt in 1946 de oproep van Loe de Jong, om oorlogsdagboeken in te leveren.Dagboek uit Bergen-Belsen is een waardevol en uniek document dat het leed van miljoenen weerspiegelt. Renata's schrijven wordt gekenmerkt door een nuchter, meedogenloos maar tegelijk gevoelig waarnemen van eigen en andere reacties. Als lezer kun je niet anders dan haar bewonderen om haar vermogen, zich werkelijk boven de ellende uit te schrijven.

  • Prachtig en aangrijpend geschreven over liefde, familie en overleven
    In januari 2020 wordt de bevrijding van Auschwitz, dan 75 jaar geleden, herdacht
    Een belangrijk en uniek historisch document dat op aangrijpende wijze het lot van gevangenen in de vernietigingskampen in beeld brengt.
    In 1942 meldde de Joodse arts Eddy de Wind zich vrijwillig aan als arts om in Westerbork te werken, in de veronderstelling dat hierdoor zijn moeder uit het kamp zou worden vrijgelaten. Bij aankomst bleek zijn moeder echter al op transport gezet naar Auschwitz. In Westerbork ontmoette De Wind de achttienjarige verpleegster Friedel. Ze werden verliefd en trouwden in het kamp. Samen werden ze in september 1943 naar Auschwitz gedeporteerd. Eddy belandde in barak 9, waar hij werd tewerkgesteld als Pfleger van Poolse gevangenen. Friedel in barak 10, waar de medische experimenten werden uitgevoerd. Pas na de oorlog, die ze beiden op miraculeuze wijze overleefden zonder dat van elkaar te weten, vonden ze elkaar terug in Nederland.
    In Eindstation Auschwitz doet Eddy de Wind verslag van de verschrikkingen in het kamp en analyseert en observeert hij het gedrag - zowel goed als kwaad - waar mensen toe in staat zijn. Hij beschrijft Auschwitz zoals nooit eerder is gezien, rechtstreeks vanuit het kamp en met de emotie van dat moment.
    Geïllustreerd met beeldmateriaal uit het archief van de familie De Wind, waaronder twee niet eerder gepubliceerde foto's van vlak na de bevrijding van Auschwitz
    Het originele schrift is momenteel een van de belangrijkste stukken van de Auschwitz-tentoonstelling, te zien in New York

  • Een aangrijpende, emotionele getuigenis van het leven in Auschwitz, in prachtig, poëtisch proza, met een voorwoord van Arnon GrunbergNiemand van ons zal terugkeren is een vergeten klassieker binnen de Holocaust-literatuur voor de lezers van Primo Levi en Elie WieselIn 1942 werd Charlotte Delbo in Parijs gearresteerd en gevangengezet omdat ze voor het Franse verzet werkte. In 1943 werd ze samen met tweehonderddertig Franse gevangenen, van wie er slechts negenenveertig zouden overleven, gedeporteerd naar het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau. In Niemand van ons zal terugkeren reconstrueert Delbo haar herinneringen aan leven en dood in korte, poëtische scenes. Ze spreekt met de stem van een collectief; van alle vrouwelijke gevangenen die, hoewel hun identiteit hun was ontnomen, elkaar wisten te steunen. Ze slaagt erin woorden voor het onuitsprekelijke te vinden en schoonheid te beschrijven daar waar je haar niet verwacht. Niemand van ons zal terugkeren is een aangrijpende getuigenis, noodzakelijke Holocaustliteratuur en een literair meesterwerk. In de pers'Delbo behoort tot de groten van de literatuur.' Arnon Grunberg`Opmerkzaam, delicaat en aangrijpend: kortom, exceptioneel.' Elie Wiesel over de Amerikaanse vertaling van Delbo's werk, Auschwitz and After`Dit boek stelt je in staat de verlorenen te ontmoeten in het trouwe gezelschap van een schrijver die getuige is geweest van de ergste vernietigingskrachten, en die alles desondanks heeft weten te vangen in de mooiste woorden.' Le Monde`Een stem die je vangt en niet laat ontsnappen. Ik ken geen werk vergelijkbaar met dat van Charlotte Delbo.' L'Express

  • Zo was Auschwitz

    Primo Levi

    Na de Tweede Wereldoorlog maakte Primo Levi de wereld op indringende wijze deelgenoot van zijn oorlogservaringen. Met zijn aangrijpende verhalen en getuigenissen zorgde hij ervoor dat de Jodenvervolging niet vergeten werd. Als kampoverlevende mocht hij niet zwijgen; erover schrijven was voor hem een morele en wettelijke plicht.
    In Zo was Auschwitz worden zijn nooit eerder gepubliceerde getuigenissen gebundeld, samen met zijn Auschwitz-rapportage. Sommige teksten zijn zeer gedetailleerd, andere zijn verhalender van toon, bijvoorbeeld de getuigenis waarin Levi een medegevangene beschrijft, en een brief waarin hij schetst hoe de oorlog voor hem verliep vanaf de eerste rassenwetten in 1938.
    In de heldere, aangrijpende stijl die we kennen van de literaire klassiekers Is dit een mens en Het respijt, schrijft Primo Levi met Zo was Auschwitz een mozaïek van aangrijpende herinneringen en kritische reflecties die van onschatbare historische waarde zijn.

  • Nacht

    Elie Wiesel

    Elie Wiesel werd als kind naar de nazi-vernietigingskampen Auschwitz en Buchenwald gezonden. Nacht is het openhartige en diep ontroerende verslag van de verschrikkingen die zich daar hebben afgespeeld. Een joodse jongen vertelt hoe hij er ongewild getuige van was hoe zijn moeder en zusje direct na aankomst in het kamp naar de gaskamer werden gestuurd, en hoe zijn vader van uitputting stierf na de gedwongen mars naar Buchenwald.
    Nacht is een hartstochtelijk pleidooi om nooit te vergeten tot welke onmenselijkheid de mens in staat is. Op een indringende en krachtige manier brengt Elie Wiesel het kwaad in zijn meest extreme vorm opnieuw tot leven.

  • `Als geen ander lukte het Levi invoelbaar te maken dat de bevrijding van Auschwitz, dat de bevrijding van het nazi-juk, nog geen bevrijding van angsten en ontberingen was.' Trouw
    Aangrijpende en indrukwekkende getuigenissen van de Holocaust - een overlevende van Auschwitz richt zich met zijn woorden tot ons allemaal
    Het respijt is het verhaal van Primo Levi's absurde zwerftocht in de zomer en herfst van 1945 na de bevrijding uit Auschwitz. Zes maanden lang trok Levi door Oost-Europa op weg naar Turijn, zijn thuis. Een tijd van respijt, vol explosieve levenslust, vreemde avonturen en bizarre ontmoetingen; een precair bestand tussen leven en dood. Het respijt gaat over hoop en wanhoop tussen de ruïnes van het Derde Rijk. Ingetogen, zonder zelfmedelijden en huiveringwekkend exact vertelt Levi over zijn ervaringen. Na zijn terugkeer in Turijn begon Levi aan zijn indrukwekkend oeuvre.
    In de pers
    `Het onbeschrijfelijke moest en zou beschreven worden, in zorgvuldig afgewogen, zuivere woorden, doorzichtig als glas, hard als marmer - zodat geen enkel misverstand zou kunnen ontstaan over wat de nazi's hadden gedaan.' Bas Heijne in NRC Handelsblad
    `Een van de meest indrukwekkende getuigenissen van het leven in het naziconcentratiekamp Auschwitz.' Nederlands Dagblad
    `Wat Primo Levi kon, was de afgrijselijkste en grootste misdaad in de moderne geschiedenis, de Holocaust, van binnenuit zo beschrijven, dat hij recht doet aan de complexiteit ervan. Hij heeft de morele autoriteit om dat te doen, hij is een geniaal schrijver en hij heeft het zelf meegemaakt.' Louis Theroux, in de Volkskrant

  • Ik spreek je aan

    Primo Levi

    Een nog nooit eerder gepubliceerd werk van Primo Levi, zowel voor lezers die zijn werk goed kennen als voor hen die voor het eerst met hem kennismaken
    Autobiografische getuigenissen over de Tweede Wereldoorlog
    Begin 1987 voert Giovanni Tesio gesprekken met Primo Levi als basis voor een geautoriseerde biografie. Levi laat zich uitgebreid interviewen en geeft zich bloot en praat over zaken die in zijn boeken niet aan bod komen: zijn kindertijd en zijn jeugd, de vormende jaren tijdens het opkomende fascisme, zijn ouders, familie en vrienden, zijn studentenleven en het vage besef Joods te zijn. Het blijkt dat Levi zich vanaf zijn puberteit tot aan de ontmoeting met zijn vrouw dood- en doodongelukkig voelde: klein van stuk, seksueel extreem verlegen en niet in staat te voldoen aan het beeld van de man. De biografie kwam er niet omdat Levi vroegtijdig stierf.
    In Ik spreek je aan zijn de gesprekken opgenomen, die samen een kleine, mooi gecomponeerde autobiografie vormen waarin Levi prachtig over zijn leven vertelt. De intensieve dialogen laten het geheugen spreken en zitten vol leven, vol verhalen en vol geschiedenis.
    De pers over het werk van Primo Levi
    `Primo Levi heeft een immens rijk en rauw idee van de psychologie van misbruik en onderdrukking en dat kan hij ook nog eens op een heel emotieloze manier vertellen. Zo hebben verhalen het meeste effect, voor mij, als ze zonder opsmuk of retorische trucs worden verteld.' Louis Theroux, de Volkskrant
    `De toon: precies, beheerst, klassiek, isde grootste kracht van Is dit een mens,een boek dat vijftig jaar na verschijningnog altijd een verpletterende indrukachterlaat.' NRC Handelsblad
    `Is dit een mens is geen klaagzang, geeneindeloze aanklacht tegen de nazi's, maarhet verslag van een nog jonge man, eenwetenschapper, die in het kamp ontdektwaartoe de mens in staat is. De distantieen Levi's subtiele, analytische pen, makenhet boek indringend en de aanklacht tegen de nazi's des te krachtiger.' Het Parool

  • 'Primo Levi is een geniaal schrijver.' Louis Theroux in de Volkskrant
    Een overlevende van Auschwitz en de holocaust richt zich met zijn woorden tot ons allemaal
    Als verzetsstrijder trok Primo Levi in 1943 de bergen in, maar hij werd al na enkele maanden gepakt en naar Auschwitz gedeporteerd. Als een van de weinigen keerde hij terug en schreef, aanvankelijk uit een chaotische, blinde drang, Is dit een mens, dat terecht als een van de klassieke getuigenissen over de Jodenvervolging wordt beschouwd.
    Zestien jaar later volgde Het respijt: de afstand in tijd heeft duidelijk de heftigheid van de emoties getemd en ruimte gemaakt voor een met zichtbaar plezier gehanteerd schrijverschap. In Het respijt beschrijft Primo Levi zijn thuisreis in de zomer en herfst van 1945, een absurde zwerftocht door Polen, Oekraïne, Wit-Rusland, Roemenië en Oostenrijk. Het is een tijd van respijt, vol explosieve levenslust en bizarre ontmoetingen en avonturen; een precair bestand tussen leven en dood.
    Is dit een mens en Het respijt zijn twee aangrijpende literaire klassiekers over de verschrikkingen van de oorlog, die de lezer niet snel los zullen laten.
    De pers over Is dit een mens en Het respijt
    'Zelden heb ik zo indringend de kunst en de zin van het leven gedemonstreerd gezien.' De Groene Amsterdammer
    `Wat Primo Levi kon, was de afgrijselijkste en grootste misdaad in de moderne geschiedenis, de Holocaust, van binnenuit zo beschrijven, dat hij recht doet aan de complexiteit ervan. Hij heeft de morele autoriteit om dat te doen, hij is een geniaal schrijver en hij heeft het zelf meegemaakt.' Louis Theroux in de Volkskrant
    `Er zijn weinig boeken die me zo geraakt hebben, het is indrukwekkend en ongelooflijk. Door dit boek ben ik toch anders om me heen gaan kijken. Beschaving is maar een dun laagje en dat geldt voor iedereen. Dit boek blijft actueel.' Carola Schouten
    `Een van de meest indrukwekkende getuigenissen van het leven in het naziconcentratiekamp Auschwitz.' Nederlands Dagblad

empty