• 't Hooge Nest

    Roxane van Iperen

    • Lebowski
    • 13 November 2018

    'Wanneer er gevochten moet worden, moet er maar gevochten worden. Je kunt jezelf niet ontrouw worden. Je kunt jezelf ook niets wijsmaken. We stonden ervoor. We hebben gedaan wat we moesten doen, wat we konden doen. Niet meer en niet minder.' Janny Brandes-Brilleslijper
    Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn de twee joodse zussen Janny en Lien Brilleslijper actief in het verzet in Amsterdam en Den Haag. Als het net zich rond hen begint te sluiten, moeten ze onderduiken. Ze komen terecht in 't Hooge Nest, een villa verscholen in de bossen van 't Gooi. Spoedig zal het huis onder hun leiding uitgroeien tot een van de grootste onderduikadressen in Nederland.
    Terwijl de laatste joden in het land worden opgejaagd gaat het leven van enkele tientallen onderduikers zo goed en kwaad als het gaat door, pal onder de neus van nsb-buren en nazikopstukken. Als het einde van de oorlog in zicht is wordt het Nest verraden en de familie Brilleslijper belandt met het laatste transport in Auschwitz, samen met de familie Frank.
    't Hooge Nest is een verhaal over moed, verraad en menselijkheid in barbaarse tijden, en brengt een ongekende geschiedenis met kracht tot leven.

  • Een waardevol en uniek document uit de Tweede Wereldoorlog, te vergelijken met Eindstation AuschwitzIn november 1943 wordt Renata Laqueur, dochter van een Pruisische hoogleraar en van Joodse afkomst, met haar man Paul Goldschmidt gearresteerd. Ze komt terecht in doorgangskamp Westerbork en vier maanden later worden ze samen overgebracht naar kamp Bergen-Belsen in Duitsland. Laqueur maakte altijd al aantekeningen wanneer ze op reis was. En hoe cru ook, zij ziet haar gedwongen vertrek naar Bergen-Belsen op dat moment als een soort reis. Vanaf het moment van haar aankomst in het kamp, schrijft ze op wat zij en haar man meemaken. Het is voor haar een manier om de verschrikkingen van het kampleven te doorstaan. Dat houdt ze vol tot december 1944, wanneer ze er te zwak voor wordt.Een paar maanden later, op 10 april 1945, nauwelijks vijf dagen voordat de Engelsen en Canadezen het kamp zullen bevrijden, worden 2500 doodzieke en verhongerde gevangenen, onder wie Renata en haar man, in een trein gestopt. Onder bewaking van de ss rijden ze kriskras door het vernietigde Duitsland. Het doel van de reis is onbekend. Op 23 april wordt de trein door de Russen in Trbitz bevrijd. Daar beschrijft Renata Laqueur deze reis in korte aantekeningen. Eenmaal in Nederland werkt zij de aantekeningen van de reis en het dagboek dat ze heeft bijgehouden verder uit en beantwoordt in 1946 de oproep van Loe de Jong, om oorlogsdagboeken in te leveren.Dagboek uit Bergen-Belsen is een waardevol en uniek document dat het leed van miljoenen weerspiegelt. Renata's schrijven wordt gekenmerkt door een nuchter, meedogenloos maar tegelijk gevoelig waarnemen van eigen en andere reacties. Als lezer kun je niet anders dan haar bewonderen om haar vermogen, zich werkelijk boven de ellende uit te schrijven.

  • Een aangrijpende, emotionele getuigenis van het leven in Auschwitz, in prachtig, poëtisch proza, met een voorwoord van Arnon GrunbergNiemand van ons zal terugkeren is een vergeten klassieker binnen de Holocaust-literatuur voor de lezers van Primo Levi en Elie WieselIn 1942 werd Charlotte Delbo in Parijs gearresteerd en gevangengezet omdat ze voor het Franse verzet werkte. In 1943 werd ze samen met tweehonderddertig Franse gevangenen, van wie er slechts negenenveertig zouden overleven, gedeporteerd naar het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau. In Niemand van ons zal terugkeren reconstrueert Delbo haar herinneringen aan leven en dood in korte, poëtische scenes. Ze spreekt met de stem van een collectief; van alle vrouwelijke gevangenen die, hoewel hun identiteit hun was ontnomen, elkaar wisten te steunen. Ze slaagt erin woorden voor het onuitsprekelijke te vinden en schoonheid te beschrijven daar waar je haar niet verwacht. Niemand van ons zal terugkeren is een aangrijpende getuigenis, noodzakelijke Holocaustliteratuur en een literair meesterwerk. In de pers'Delbo behoort tot de groten van de literatuur.' Arnon Grunberg`Opmerkzaam, delicaat en aangrijpend: kortom, exceptioneel.' Elie Wiesel over de Amerikaanse vertaling van Delbo's werk, Auschwitz and After`Dit boek stelt je in staat de verlorenen te ontmoeten in het trouwe gezelschap van een schrijver die getuige is geweest van de ergste vernietigingskrachten, en die alles desondanks heeft weten te vangen in de mooiste woorden.' Le Monde`Een stem die je vangt en niet laat ontsnappen. Ik ken geen werk vergelijkbaar met dat van Charlotte Delbo.' L'Express

  • Is dit een mens

    Primo Levi

    In 1943, na de tweedeling van Italië, met de koning en de geallieerden in het zuiden en Mussolini in het noorden, trok Primo Levi als verzetsstrijder de bergen in, maar werd al na enkele maanden opgepakt. Als jood werd hij naar Auschwitz gedeporteerd, vanwaar hij als een van de weinigen terugkeerde. Onmiddellijk na de bevrijding schreef hij, aanvankelijk uit een chaotische, blinde drang Is dit een mens, dat wordt beschouwd als een van de klassieke getuigenissen over de jodenvervolging.

  • Prachtig en aangrijpend geschreven over liefde, familie en overleven
    In januari 2020 wordt de bevrijding van Auschwitz, dan 75 jaar geleden, herdacht
    Een belangrijk en uniek historisch document dat op aangrijpende wijze het lot van gevangenen in de vernietigingskampen in beeld brengt.
    In 1942 meldde de Joodse arts Eddy de Wind zich vrijwillig aan als arts om in Westerbork te werken, in de veronderstelling dat hierdoor zijn moeder uit het kamp zou worden vrijgelaten. Bij aankomst bleek zijn moeder echter al op transport gezet naar Auschwitz. In Westerbork ontmoette De Wind de achttienjarige verpleegster Friedel. Ze werden verliefd en trouwden in het kamp. Samen werden ze in september 1943 naar Auschwitz gedeporteerd. Eddy belandde in barak 9, waar hij werd tewerkgesteld als Pfleger van Poolse gevangenen. Friedel in barak 10, waar de medische experimenten werden uitgevoerd. Pas na de oorlog, die ze beiden op miraculeuze wijze overleefden zonder dat van elkaar te weten, vonden ze elkaar terug in Nederland.
    In Eindstation Auschwitz doet Eddy de Wind verslag van de verschrikkingen in het kamp en analyseert en observeert hij het gedrag - zowel goed als kwaad - waar mensen toe in staat zijn. Hij beschrijft Auschwitz zoals nooit eerder is gezien, rechtstreeks vanuit het kamp en met de emotie van dat moment.
    Geïllustreerd met beeldmateriaal uit het archief van de familie De Wind, waaronder twee niet eerder gepubliceerde foto's van vlak na de bevrijding van Auschwitz
    Het originele schrift is momenteel een van de belangrijkste stukken van de Auschwitz-tentoonstelling, te zien in New York

  • De jongen in de gestreepte pyjama begint in Berlijn in 1943. Als de negenjarige Bruno op een dag uit school komt, zijn al zijn spullen in kratten gepakt. Hun nieuwe huis staat naast een hek dat zich uitstrekt zover het oog reikt, een hek dat Bruno afschermt van de vreemde mensen die hij daarachter ziet bewegen. Op een van zijn ontdekkingstochten ontmoet Bruno een jongen wiens leven en ­omstandigheden zeer verschillen van die van hem. Toch sluiten de jongens vriendschap, maar het is een vriendschap die niet zonder gevolgen blijft...

  • Het waargebeurde verhaal van het gevecht van een vader en een zoon om te overleven
    In 1939 werden Gustav Kleinmann, een Weense stoffeerder, en zijn zestienjarige zoon Fritz samen met honderden andere Joodse mannen gearresteerd door de SS. Losgerukt van hun familie werden Gustav en Fritz in eerste instantie naar Buchenwald in Duitsland gestuurd, waar het beruchte concentratiekamp op dat moment werd gebouwd.
    Het is het begin van een oorlogsverhaal dat zijn weerga niet kent, voor de eerste keer verteld in dit boek. Gustav en Fritz werden gedwongen om te helpen Buchenwald te bouwen. Ze deden loodzwaar werk in de steengroeve van het kamp waaraan veel dwangarbeiders stierven. Toen de ouder wordende Gustav en vierhonderd andere Joden werden geselecteerd voor overplaatsing naar het angstaanjagende nieuwe kamp Auschwitz, kon Fritz het niet verdragen om gescheiden te worden van zijn vader. In een daad van buitengewone liefde en moed bood Fritz zichzelf ook aan voor het transport naar Auschwitz. Zo begon een nieuwe beproeving voor hen allebei, nog wreder en gruwelijker dan hun ervaringen tot dan toe.
    De pers over De jongen die zijn vader naar Auschwitz volgde
    `Hartverscheurend en meeslepend, dit is het meeslepende waargebeurde verhaal van een vader en een zoon die de verschrikkingen overleven. Prachtig geschreven en vol vreselijk aangrijpende details.' Helen Fry, auteur van The London Cage
    `De gruwelen van de holocaust worden op menselijke schaal verteld in dit hartverscheurende verslag.' Publishers Weekly
    `Een persoonlijk en universeel verslag van het kwaad op zijn slechtst en van familie op haar best.' Kirkus Review

  • De experimenten

    Marion Pauw

    • Lebowski
    • 18 Januari 2019

    Vijftig jaar lang hebben ze elkaar niet gezien of gesproken. Maar nu is Alma ziek en dit weekend is er niemand anders om voor haar te zorgen dan haar stiefdochter Charlie. Zodra ze terug is in het huis van haar jeugd weet Charlie weer waarom ze het al die jaren geleden voorgoed heeft verlaten. Maar dan begint Alma te vertellen: over hoeveel mensen er in een kolenwagon passen; de eeuwige jeuk in de barakken; over de experimenten in Blok 10 van Auschwitz. Kan een gruwelijke getuigenis een levenslange verwijdering overbruggen?

  • Het schokkende verhaal van de man die gedwongen werd de oorlogsmisdaden van de nazi's vast te leggen
    Iedereen kent de foto's van de gevangenen in Auschwitz en die van de slachtoffers van ­Mengeles wetenschappelijke onderzoeken. Maar wíe nam die foto's? Een SS'er? Mengele zelf?
    Wilhelm Brasse, gevangene nummer 3444 in ­Auschwitz, werd van 1940 tot 1945 gedwongen om met `Deutsche Gründlichkeit' elk gruwelijk detail van het kampleven op foto's vast te leggen. Dagelijks geconfronteerd met de wanhoop en het lijden van de gevangenen, realiseerde Brasse zich dat hij iets moest doen om deze misdaden openbaar te maken. Keer op keer riskeerde hij zijn leven door foto's en negatieven in handen van het Poolse ­verzet te spelen.
    Toch vond Brasse zelfs in de dodenkampen on­verwachte blijken van hoop: de moed van de ­verzetsstrijders, een klein, vriendelijk gebaar en het vinden van liefde op de onwaarschijnlijkste plek op aarde, overtuigden Brasse ervan dat zelfs oog in oog met de dood sommige mensen nooit hun menselijkheid en de hoop op een beter leven verliezen.
    De pers over De fotograaf van Auschwitz
    `Een ontroerend bewijs van de kracht van een man die vocht om zijn menselijkheid te bewaren in een tijd van mensonterende wreedheid.' La Stampa
    `Wat een bescheiden maar onovertroffen getuige van de Holocaust.' La Repubblica
    `Een gezicht bij de gruwelen.' HDC-kranten (Boek van de Dag)

  • De nachtegaal

    Kristin Hannah

    De zussen Viann en Isabelle hebben altijd een goede band gehad, ondanks hun verschillen. Isabelle, de jongste en brutaalste van de twee, woont in Parijs, terwijl Viann op het platteland van Frankrijk een rustig bestaan leidt met haar man Antoine en hun dochtertje. Maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit en Antoine moet meevechten.
    Met het voortduren van de oorlog wordt niet alleen de relatie tussen de zussen zwaar op de proef gesteld, maar ook hun moed en hun gevoel voor goed en fout. Kan Viann haar beste vriendin verraden als het leven van haar kind op het spel staat? Moet Isabelle haar familie in gevaar brengen als dat betekent dat ze levens kan redden? Hoe kan je overleven als de wereld om je heen in elkaar stort?

  • Nacht

    Elie Wiesel

    Elie Wiesel werd als kind naar de nazi-vernietigingskampen Auschwitz en Buchenwald gezonden. Nacht is het openhartige en diep ontroerende verslag van de verschrikkingen die zich daar hebben afgespeeld. Een joodse jongen vertelt hoe hij er ongewild getuige van was hoe zijn moeder en zusje direct na aankomst in het kamp naar de gaskamer werden gestuurd, en hoe zijn vader van uitputting stierf na de gedwongen mars naar Buchenwald.
    Nacht is een hartstochtelijk pleidooi om nooit te vergeten tot welke onmenselijkheid de mens in staat is. Op een indringende en krachtige manier brengt Elie Wiesel het kwaad in zijn meest extreme vorm opnieuw tot leven.

  • Zo was Auschwitz

    Primo Levi

    Na de Tweede Wereldoorlog maakte Primo Levi de wereld op indringende wijze deelgenoot van zijn oorlogservaringen. Met zijn aangrijpende verhalen en getuigenissen zorgde hij ervoor dat de Jodenvervolging niet vergeten werd. Als kampoverlevende mocht hij niet zwijgen; erover schrijven was voor hem een morele en wettelijke plicht.
    In Zo was Auschwitz worden zijn nooit eerder gepubliceerde getuigenissen gebundeld, samen met zijn Auschwitz-rapportage. Sommige teksten zijn zeer gedetailleerd, andere zijn verhalender van toon, bijvoorbeeld de getuigenis waarin Levi een medegevangene beschrijft, en een brief waarin hij schetst hoe de oorlog voor hem verliep vanaf de eerste rassenwetten in 1938.
    In de heldere, aangrijpende stijl die we kennen van de literaire klassiekers Is dit een mens en Het respijt, schrijft Primo Levi met Zo was Auschwitz een mozaïek van aangrijpende herinneringen en kritische reflecties die van onschatbare historische waarde zijn.

  • Waargebeurd verhaal van de auteurs van De fotograaf van Auschwitz
    Een strijdbaar Joods meisje verzamelt bewijsmateriaal voor het artsenproces in Neurenberg
    Hedy Epstein is een meisje als vele anderen. Ze is veertien jaar oud en leeft een rustig leven met haar joodse familie in een klein Duits dorpje. Tot 10 november 1938, de ochtend na de Kristallnacht. Het lukt haar ouders om Hedy te laten ontsnappen: ze word op het Kindertransport naar Engeland gezet, net voor de ramp van de Tweede Wereldoorlog hen overweldigt.
    Acht jaar later keert ze terug naar Duitsland, waar de processen tegen de nazi-misdadigers beginnen. Hedy gaat voor de Amerikaanse overheid werken: in de archieven moet ze bewijsmateriaal verzamelen voor het Artsenproces in Neurenberg. In dit proces worden 23 artsen beschuldigd van onmenselijke experimenten op gevangenen in de concentratiekampen. Naast het verzamelen van bewijsmateriaal zoekt ze in de archieven ook naar sporen van haar ouders, van wie ze voor het laatst wat heeft gehoord uit Auschwitz. Het wordt een zwaar proces, maar Hedy gaat de heftige strijd aan en besluit te blijven vechten zonder op te geven.
    De pers over De fotograaf van Auschwitz
    `Een ontroerend bewijs van de kracht van een man die vocht om zijn menselijkheid te bewaren in een tijd van mensonterende wreedheid.' La Stampa
    `Wat een bescheiden maar onovertroffen getuige van de Holocaust.' La Repubblica
    `Een gezicht bij de gruwelen.' HDC-kranten, Boek van de Dag

  • Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden in België meer dan 25.000 Joden vanuit de Dossinkazerne in Mechelen per trein naar Auschwitz gedeporteerd. Drie jongemannen uit Brussel besluiten tot actie over te gaan en beramen een levensgevaarlijk plan om een volgende trein te stoppen en zoveel mogelijk gevangenen te bevrijden. Op 19 april 1943 vertrekt Jodentransport XX met 1.631 mannen, vrouwen en kinderen. Gewapend met slechts één pistool staan de drie jongemannen klaar om de trein tot stoppen te dwingen...

  • Himmlers geheime deal

    Max Wallace

    • Spectrum
    • 9 Augustus 2017

    In de vroege ochtend van 26 november 1944 werd het crematorium van concentratiekamp Auschwitz getroffen door een zware explosie die het gebouw volledig verwoestte. De explosie was niet het gevolg van sabotage, zoals de gevangenen dachten, maar kwam uit de koker van SS-chef Heinrich Himmler, de architect van de Joodse genocide – iets wat historici meer dan zestig jaar voor een raadsel plaatste. 
    In Himmlers geheime deal ontrafelt Max Wallace dit mysterie door middel van recent vrijgegeven documenten van Amerikaanse en Zweedse veiligheidsdiensten en de herinneringen van de enige nog levende getuige. Het resultaat is een unieke primeur, waarin hij het verhaal vertelt van de geheime onderhandelingen van een opmerkelijk trio: de Zwitserse fascist en oud-bondspresident Jean-Marie Musy, de orthodox-joodse Recha Sternbuch en Hitlers rechterhand Heinrich Himmler. Hun doel: het leven van duizenden joden redden aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. 
    Max Wallace is een Canadese historicus, gespecialiseerd in de Holocaust. Hij heeft als journalist voor The New York Times gewerkt. Eerder is van hem The American Axis: Ford, Lindberg and the Rise of the Third Reich verschenen.

  • Een nog nooit eerder gepubliceerd werk van Primo Levi, zowel voor lezers die zijn werk goed kennen als voor hen die voor het eerst met hem kennismaken
    Autobiografische getuigenissen over de Tweede Wereldoorlog
    Begin 1987 voert Giovanni Tesio gesprekken met Primo Levi als basis voor een geautoriseerde biografie. Levi laat zich uitgebreid interviewen en geeft zich bloot en praat over zaken die in zijn boeken niet aan bod komen: zijn kindertijd en zijn jeugd, de vormende jaren tijdens het opkomende fascisme, zijn ouders, familie en vrienden, zijn studentenleven en het vage besef Joods te zijn. Het blijkt dat Levi zich vanaf zijn puberteit tot aan de ontmoeting met zijn vrouw dood- en doodongelukkig voelde: klein van stuk, seksueel extreem verlegen en niet in staat te voldoen aan het beeld van de man. De biografie kwam er niet omdat Levi vroegtijdig stierf.
    In Ik spreek je aan zijn de gesprekken opgenomen, die samen een kleine, mooi gecomponeerde autobiografie vormen waarin Levi prachtig over zijn leven vertelt. De intensieve dialogen laten het geheugen spreken en zitten vol leven, vol verhalen en vol geschiedenis.
    De pers over het werk van Primo Levi
    `Primo Levi heeft een immens rijk en rauw idee van de psychologie van misbruik en onderdrukking en dat kan hij ook nog eens op een heel emotieloze manier vertellen. Zo hebben verhalen het meeste effect, voor mij, als ze zonder opsmuk of retorische trucs worden verteld.' Louis Theroux, de Volkskrant
    `De toon: precies, beheerst, klassiek, isde grootste kracht van Is dit een mens,een boek dat vijftig jaar na verschijningnog altijd een verpletterende indrukachterlaat.' NRC Handelsblad
    `Is dit een mens is geen klaagzang, geeneindeloze aanklacht tegen de nazi's, maarhet verslag van een nog jonge man, eenwetenschapper, die in het kamp ontdektwaartoe de mens in staat is. De distantieen Levi's subtiele, analytische pen, makenhet boek indringend en de aanklacht tegen de nazi's des te krachtiger.' Het Parool

  • 'Primo Levi is een geniaal schrijver.' Louis Theroux in de Volkskrant
    Een overlevende van Auschwitz en de holocaust richt zich met zijn woorden tot ons allemaal
    Als verzetsstrijder trok Primo Levi in 1943 de bergen in, maar hij werd al na enkele maanden gepakt en naar Auschwitz gedeporteerd. Als een van de weinigen keerde hij terug en schreef, aanvankelijk uit een chaotische, blinde drang, Is dit een mens, dat terecht als een van de klassieke getuigenissen over de Jodenvervolging wordt beschouwd.
    Zestien jaar later volgde Het respijt: de afstand in tijd heeft duidelijk de heftigheid van de emoties getemd en ruimte gemaakt voor een met zichtbaar plezier gehanteerd schrijverschap. In Het respijt beschrijft Primo Levi zijn thuisreis in de zomer en herfst van 1945, een absurde zwerftocht door Polen, Oekraïne, Wit-Rusland, Roemenië en Oostenrijk. Het is een tijd van respijt, vol explosieve levenslust en bizarre ontmoetingen en avonturen; een precair bestand tussen leven en dood.
    Is dit een mens en Het respijt zijn twee aangrijpende literaire klassiekers over de verschrikkingen van de oorlog, die de lezer niet snel los zullen laten.
    De pers over Is dit een mens en Het respijt
    'Zelden heb ik zo indringend de kunst en de zin van het leven gedemonstreerd gezien.' De Groene Amsterdammer
    `Wat Primo Levi kon, was de afgrijselijkste en grootste misdaad in de moderne geschiedenis, de Holocaust, van binnenuit zo beschrijven, dat hij recht doet aan de complexiteit ervan. Hij heeft de morele autoriteit om dat te doen, hij is een geniaal schrijver en hij heeft het zelf meegemaakt.' Louis Theroux in de Volkskrant
    `Er zijn weinig boeken die me zo geraakt hebben, het is indrukwekkend en ongelooflijk. Door dit boek ben ik toch anders om me heen gaan kijken. Beschaving is maar een dun laagje en dat geldt voor iedereen. Dit boek blijft actueel.' Carola Schouten
    `Een van de meest indrukwekkende getuigenissen van het leven in het naziconcentratiekamp Auschwitz.' Nederlands Dagblad

empty