• Cliënt E. Busken

    Jeroen Brouwers


    In `Cliënt E. Busken' van Jeroen Brouwers zit de hoofdpersoon vastgegord in zijn rolstoel op de gesloten afdeling van een instelling waar hij tegen zijn zin verblijft en denkt, piekert, maalt en bedoelt. Hij zegt niets en misschien is er iets mis met zijn gehoor, maar van wat om hem heen gebeurt blijft hij een scherp waarnemer en inwendig voorziet hij zijn medebewoners en het personeel van snerpend commentaar. Ongericht wentelen zijn gedachten door elkaar en bewegen zich van verontwaardiging en machteloos verzet tegen zijn situatie via troebele herinneringen naar megalomanie. `Cliënt E. Busken' beschrijft een dag van zijn verblijf in de psychiatrische instelling. Navrant en hilarisch openbaart zich een warrig geestesuniversum.

  • De tolk van Java

    Alfred Birney

    • De geus
    • 11 Maart 2016

    Voor een Helmondse schoenmakersdochter, een Indische voormalige oorlogstolk en hun zoon - de verteller - bestaat er geen heden. Er is alleen een belast verleden: de jeugd van de moeder tijdens de Tweede Wereldoorlog in Brabant; de jeugd van de vader, die na de oorlog van Oost-Java naar Nederland vlucht; en de jeugd van de verteller die, geterroriseerd door zijn paranoïde vader, zijn tienerjaren op een internaat doorbrengt. Jarenlang zal hij zijn ouders achtervolgen met vragen over de oorlog, die ook hij als een zware last met zich meedraagt. Hun verhalen zijn spannend, hilarisch, gruwelijk, treurig en rauw. Hun onderlinge verhouding is afwijkend: ze zijn eerder tot elkaar veroordeeld dan dat ze een liefhebbende band hebben, met de herinnering als hun gezamenlijke vijand.

  • Deze roman is een monument voor een stad zoals er maar één is: Genua, La Superba (de hoogmoedige).
    En meer nog dan een roman over een schokkend echte en labyrintische stad, is het een liefdesverhaal dat tragisch eindigt.
    En meer nog dan een stadsroman en een liefdesroman, onderzoekt, vertelt en ontrafelt La Superba de fantasie van een beter leven elders en laat zien hoe mensen van gerenommeerde schrijvers en verlopen heren van stand tot arme Senegalese sloebers en flanerende hoeren op verschillende manieren verdwalen in die fantasie.
    En meer nog dan over de stad, de liefde en het lot van de zoekende mens gaat deze grandioze meerstemmige roman over het schrijven van een grandioze meerstemmige roman.
    Hoertjes zijn voor de lunch. Rond een uur of elf, half twaalf, komen ze tevoorschijn. Ze hangen rond in het labyrint van steegjes in de hellende driehoek tussen Via Garibaldi, Via San Luca en Via Luccoli, aan weerskanten van de Via della Maddalena, in duistere straatjes met poëtische namen als Vico della Rosa, Vico dei Angeli en Vico ai Quattro Canti di San Francesco. Dit zijn stegen waar zelfs op het middaguur de zon niet doordringt. Daar leunen ze achteloos tegen deurposten of ze zitten in groepjes bij elkaar op straat. Ze zeggen dingen tegen mij als `amore . Ze zeggen dat ze van mij houden en dat ze willen dat ik bij hen kom.

  • Uit het leven van een hond beslaat een zaterdag uit het leven van Henk van Doorn, 56, IC-verpleegkundige, alleenstaand. Hij wordt wakker, ontbijt, laat de hond uit, doet boodschappen. Het wordt allesbehalve een doodgewone zaterdag als Henks hond ziek blijkt. Het dier zal sterven, niet vandaag of morgen, maar binnen afzienbare tijd. Dat gegeven gaat als een sleepnet over de bodem van de dag en haalt de gebruikelijke gedachten boven: dat de tijd maar één richting kent; dat we zo kwetsbaar zijn; dat we zo eenzaam zijn, hoeveel liefde we ook vinden.

    Henk heeft het grote talent om uit een acuut besef van sterfelijkheid een krachtig carpe diem te putten: leef het leven ten volle. En dat maakt Uit het leven van een hond tot het tegenovergestelde van een verdrietig boek. Aan het eind van de dag zien we Henk, in helderziende dronkenschap, met zijn hond op de bank. Wat was dit voor een dag? Een reinigende ervaring? Een catharsis? Nee, het was simpelweg een dag, tijd die voorbijging, het leven dat werd geleefd.

  • Een grensstad in de steppe. Uit de vlakte duikt een groep verwilderde vluchtelingen op. Ze veroorzaken angst en onrust in de stad. Als Pontus Beg, commissaris van politie, ze laat oppakken, wordt in hun bagage het bewijs van een misdaad gevonden. Beg ontrafelt de geschiedenis van hun helletocht, die gaandeweg verweven raakt met de ontdekking van het verhaal over zijn eigen afkomst. De ontmoeting met een oude rabbijn, de laatste Jood van de stad, leert hem de waarheid kennen over zichzelf.
    Met humor en wijsheid verbindt Tommy Wieringa de duistere binnenwereld van de mens met de vraag naar wie wij zijn en of verlossing mogelijk is.

  • Tirza

    Arnon Grunberg

    De vrijheid mag lonken, maar liefst niet de hele dag; wanneer de vrijheid uitsluitend tijdens de zomervakantie lonkt, is het leven al zwaar genoeg. Jörgen Hofmeester is vader van twee dochters en werkzaam voor een gerenommeerd bedrijf. Dankzij een uitgekiend financieel beleid woont hij op stand: bandeloosheid leidt tot rampen. Stilstand is voor Hofmeester de voorwaarde voor liefde en geluk. Loom houdt hij van zijn dochters. Dat zijn echtgenote hem ingeruild heeft voor een jeugdliefde op een woonboot en dat een gedeelte van zijn vermogen is verdwenen door malversaties van merkwaardige groeperingen die de wereldeconomie beheersen, het deert hem niet. Zolang hij maar van zijn kinderen mag houden. Maar op een avond staat zijn echtgenote weer voor de deur. En dan doet een man zijn intrede in het leven van Jörgen Hofmeester, een man die als twee druppels water op Mohammed Atta lijkt.

  • Ik kom terug

    Adriaan van Dis

    'Ik kom terug' van Adriaan van Dis' is een tragikomedie over een moeder-zoonrelatie en het woeste leven van een vrouw die, na een lang leven van zwijgen en buitensluiten, opeens begint te praten tegen haar zoon - aarzelende ontboezemingen over grensoverschrijdende liefde, verraad en drie oorlogen. Hij, een romanschrijver, mag haar biograaf worden, maar er is een voorwaarde: hij moet haar een zachte dood bezorgen.

  • Lucia en Casanova leren elkaar kennen op een feest nabij Venetië, worden verliefd en beloven elkaar eeuwige trouw. Maar kort daarna verdwijnt Lucia plotseling uit Casanova's leven. Vele jaren later ontmoeten ze elkaar in een Amsterdamse schouwburg bij toeval opnieuw. Hij heeft er geen weet van dat zij het is omdat ze haar gezicht onder een sluier verbergt, en hij probeert haar te veroveren op de van hem bekende wijze.
    Voor Lucia is de schokkende confrontatie aanleiding tot een reconstructie: haar jeugd in de Veneto, haar kortstondige maar heftige liefde voor Casanova, de verwoestende ziekte die haar trof, haar vlucht naar Amsterdam en haar werk als hoer. Langzaam wordt duidelijk dat haar verdwijning geen verraad was, maar een daad van liefde.

  • Dimitri Verhulst presenteert u de geschiedenis van de mensheid in minder dan tweehonderd pagna's, in een oerknal van taal. Vanaf het moment dat we uit het water kwamen gekropen en op twee benen gingen lopen tot en met de jaren dat we elkaar naar de andere wereld zijn gaan bombarderen. Evolutie als bildungsroman. Een met het mes geschreven vertelling waarin naam noch datum valt. De inventaris van een ondersoort, het curriculum van een smeerlapperij. Gegoten in een verhaal met een hoofdpersonage waarin u zich ongetwijfeld zo nu en dan herkennen zal, herkennen moet. Prettig is anders.

  • Gewassen vlees

    Thomas Rosenboom

    • Querido
    • 31 Oktober 2009

    De Friese burgemeesterszoon Willem Augustijn van Donck wil maar één ding en dat is de liefde van zijn vader winnen. Alles wat hij doet blijkt verkeerd uit te pakken. Hij is onhandig met vrouwen en brengt zichzelf keer op keer in moeilijkheden. Om indruk te maken verdiept hij zich in een nieuw procédé voor het maken van suiker te maken en probeert hij deugdzaam te leven. Maar zijn inspanningen zijn vergeefs. Om uit te vinden waarom zijn vader hem afwijst zal hij zich in diens verleden moeten verdiepen. Daarbij roept hij de hulp in van de door zijn vader gehate maar geniale heer Bergsma. Maar Augustijn raakt al spoedig verstrikt in een web van leugens, chantage, liefdadigheid en waanbeelden. Na Vriend van verdienste was het bijna tien jaar stil rond Thomas Rosenboom. Maar toen in 1994 Gewassen vlees verscheen was het een literaire sensatie. Het verhaal speelt zich weliswaar af in het midden van de achttiende eeuw maar heeft de spanning van een moderne pageturner. Aangrijpende en hilarische scènes worden afgewisseld met prachtige dialogen en schunnige taferelen. Gewassen vlees is een menselijke tragedie in een triomf van taal. In 1995 werd de roman bekroond met de Libris Literatuur Prijs.

  • Publieke werken

    Thomas Rosenboom

    • Querido
    • 10 Juli 2009

    Het is 1888. De Amsterdamse vioolbouwer Walter Vedder leest in de krant dat er op de plaats van zijn huis een groot hotel gebouwd gaat worden, en onmiddellijk begrijpt hij de kracht van zijn onderhandelingspositie tegenover de NV Victoria Hotel, die hem immers zal moeten uitkopen.
    In dezelfde tijd, maar dan in Hoogeveen, krijgt zijn neef, de oude apotheker Anijs, een nieuwe concurrent. Wanneer hij ontdekt dat die jongeman, anders dan hijzelf, een universitaire graad in de farmacie bezit, besluit hij zijn ambitie te verschuiven van het medische, waarin hij toch al overvleugeld is, naar het medemenselijke: het gebrek in een naburig turfstekersgehucht is groot; de mensen zouden eigenlijk moeten worden verplaatst, maar dat kost een vermogen, precies het vermogen dat Walter Vedder wel voor zijn huis meent te kunnen bedingen. Vanaf dat moment slaan beide verhaallijnen ineen tot één grote intrige, en houden de twee hoofdpersonen elkaar onbedoeld vast in een wederzijdse wurggreep, die ook de lezer zal benauwen, tot de bevrijdende finale aan toe: Amerika.
    Publieke werken werd meteen als een meesterwerk herkend. Het schitterende verhaal werd geïnspireerd door de twee huisjes die nu nog te zien zijn in de gevel van het Amsterdamse Victoria Hotel en door de biografie van de Hoogeveense apotheker Radijs.
    Voor Publieke werken won Thomas Rosenboom in 2000 de Libris Literatuur Prijs. Het werd vertaald in het Duits en het Deens.

  • Tonio

    A.F.Th. van der Heijden

    • Querido
    • 23 Augustus 2011

    Op de Eerste Pinksterdag van 2010 komt Tonio van der Heijden, het enig kind van A.F.Th. van der Heijden en Mirjam Rotenstreich, bij een verkeersongeval om het leven. Het is vroeg in de ochtend als hij, ter hoogte van het Vondelpark in het centrum van Amsterdam, wordt geschept door een auto. Hij wordt in kritieke toestand naar het Academisch Medisch Centrum vervoerd, waar hij diezelfde dag aan zijn verwondingen overlijdt. Tonio zal niet ouder worden dan 21 jaar.
    A.F.Th. van der Heijden doet het enige waar hij op dat moment toe in staat is: in zijn herinnering graven, aantekeningen maken, schrijven. Daarbij voortgedreven door twee dwingende vragen: wat gebeurde er met Tonio in de laatste uren en dagen voorafgaand aan de ramp, en hoe kon dit ongeluk plaatsvinden? Een zoektocht naar het wat en het hoe, die leidt langs verschillende ooggetuigen, vrienden, politiemensen, artsen en het mysterieuze meisje Jenny, dat in de laatste weken van Tonios leven een cruciale rol blijkt te hebben vervuld.
    Tonio vormt de neerslag van die zoektocht. Een nauwgezette reconstructie van een jongensleven en een radeloze queeste naar zin en betekenis.

  • Victor Werker doet onderzoek naar het geheimzinnige moment waarop dode materie overgaat in leven. De verteller in De Procedure lokt de lezer met de belofte dat die in de geheimen van dit moment zal worden ingewijd. Om deze belofte gestand te kunnen doen is een duivels spel met het goddelijke vereist, dat Victor Werker noodlottig zal worden.
    De Procedure (1998) is een aangrijpend boek waarin Mulisch wederom alle registers bespeelt.

  • Jij zegt het

    Connie Palmen

    Voor de meeste mensen bestaan wij alleen in een boek, mijn bruid en ik. De afgelopen vijfendertig jaar heb ik met een machteloos afgrijzen moeten aanzien hoe onze echte levens bedolven raakten onder een modderstroom van apocriefe verhalen, valse getuigenissen, roddels, verzinsels, mythen, hoe onze ware, complexe persoonlijkheden werden vervangen door clichématige personages, ingedikt tot een simpel, hanteerbaar logo, op maat gesneden voor een sensatiebelust lezerspubliek.
    En dan was zij de broze heilige, en ik de brute verrader.
    Ik heb gezwegen.
    Tot nu.

    Ted Hughes en Sylvia Plath vormen het beroemdste liefdespaar uit de moderne westerse literatuur. In Jij zegt het geeft Connie Palmen de in 1998 overleden Ted Hughes een stem. Ze laat hem terugkijken op zijn gepassioneerde huwelijk dat op 11 februari 1963 eindigt in de zelfmoord van zijn vrouw, en op zijn leven dat vanaf dat moment door deze dood wordt beheerst. In de talloze biografieën die van haar verschijnen krijgt zij de status van martelares, hij die van verrader en moordenaar, beschimpt door wildvreemden en aangeklaagd door mensen die hij als vriend beschouwde.
    Op ingetogen, scherpzinnige wijze beschrijft Palmen de gedachten, angsten en bezweringen van de bruidegom, en de diep tragische band met de vrouw die zijn leven zou bepalen.
    Jij zegt het is een aangrijpende roman over de liefde en de dood.

    Connie Palmen schreef in een kwarteeuw vijf grote romans, een novelle, verhalen, essays en het Logboek van een onbarmhartig jaar.

    `De wetten is niet een triomf van betekenis, maar van mysterie (...). Deze dualiteit geeft het een eigenaardigheid die verzacht en verbittert, die het verhaal kruidt met de belofte van paradox en verrassing. Het is een verkwikkend fictiedebuut.'
    the Independent over De wetten

    `Een uitzonderlijk mooi boek, omdat het de filosofie en het verhaal, het vertelde en de verbeelding in een grote greep weet te houden.'
    Doeschka Meijsing over de Vriendschap

    `Het hartverscheurende verloop van een grote liefde - pretentieloos, sober en met grote wijsheid geschreven.'
    Buchkultur, Wenen, over I.M.

    `Een scherpzinnig en erudiet boek, maar bovenal een bezwering.'
    Harry Mulisch over Geheel de uwe

    `Palmen heeft zichzelf overtroffen: Lucifer is een rijke, meerstemmige roman, verbluffend goed geschreven. Palmen slaagt erin in Lucifer twee onverzoenlijke genres te combineren: de klassieke tragedie en de thriller.'
    Jeroen Vullings, Vrij Nederland, over Lucifer

    `Net als Thomése, Hemmerechts, Van der Heijden en Mortier vóór haar, weet ze de juiste woorden te vinden om de genadeloosheid van verdriet en ontreddering te laten zien. Logboek ontroert en ontregelt, choqueert en onthult.'
    de Telegraaf over Logboek van een onbarmhartig jaar

  • Wees onzichtbaar

    Murat Isik

    Murat Isik is met Wees onzichtbaar genomineerd voor de NS Publieksprijs 2019. Help Murat deze prijs te winnen en stem via www.nspublieksprijs.nl/boek/wees-onzichtbaar.

    Wees onzichtbaar van Murat Isik is een grootse epische roman over de wanhopige strijd van een gezin tegen een tirannieke vader en een prachtige coming of age van een sensitieve jongen die opgroeit in een onveilige wereld, gebaseerd op Murat Isiks eigen jeugd. Maar het is ook een schitterende en kleurrijke ode aan de Bijlmer.

    De Bijlmermeer, begin jaren tachtig. De vijfjarige Turkse Metin komt met zijn ouders en zus naar Nederland. Vader is een werkloze communist die overdag boeken van Marx leest en zich 's avonds bezat met vrienden. Thuis is hij vaak gewelddadig en dan siddert het hele gezin. Metin vreest hem en maakt zich onzichtbaar. Maar langzaam - als de kinderen ouder worden en de moeder emancipeert - groeit het verzet tegen de vader.

    Ondertussen verandert de Bijlmer ook. Bedoeld als vooruitstrevende wijk verwordt die tot een gevreesd getto met veel criminaliteit en hordes junks. Op een zondagavond in 1992 boort een Boeing 747 zich in de flat Kruitberg. Tientallen bewoners komen om. In de weken daarna lopen op Metins middelbare school de raciale spanningen op. De Bijlmer verandert in de daaropvolgende jaren definitief: ondanks fysiek verzet van activistische bewoners worden veel flats gesloopt, waaronder die van Metin.

    Genomineerd voor de NS Publieksprijs 2019
    Winnaar Libris Literatuur Prijs 2018
    Winnaar Boekhandelsprijs 2018
    Het beste boek van 2017 volgens NRC Handelsblad en bol.com

    Over Wees onzichtbaar:

    'Boeiend en meeslepend.' - NRC
    'Leest als een trein.' - Het Parool
    'Met soepele pen geschreven.' - Trouw
    'Aanstekelijk en levendig.' - De Standaard
    'Prestatie van formaat.' - De Volkskrant
    'Een monument van een boek.' - Jeroen Pauw

  • René Catrijsse, deserteur in een koloniale oorlog, keert begin jaren zestig terug naar zijn Vlaamse geboortedorp. Zijn komst verwekt een reeks mysterieuze incidenten. Twintig jaar later vertelt de broer van René Catrijsse, Noël, aan een geheimzinnige ex-politiecommissaris zijn gruwelijk sprookje van schuld en liefde. De Geruchten werd bekroond met de Europese Aristeionprijs en de Libris Literatuur Prijs 1997 en geldt als een hoogtepunt in het indrukwekkende oeuvre van de Vlaamse taalvirtuoos.

  • Kleine dagen

    Bernard Dewulf

    Er groeit een vrouw in mijn huis. Een-twee-drie is ze vijf geworden. Op een ochtend kwam ze de keuken binnen. Ze zei dag en het was anders. Ze gaf een zoen en hij verschilde. Haar haar hing los, ze had een rokje aan en daaronder lange kousen. Daarin waren haar benen gestegen en ze stapte, ik zocht in verwarring het woord, pront. Parmantig. Koket. Er was iets opgeschoven in haar. Samen met de lengte van haar benen. Ik stond ernaar te kijken: zo dus groeit er een vrouw in mijn huis. Later zal ik misschien zeggen: ik heb jou zien worden. Ik heb jou uit de grond van een vrouw zien komen. Op een dag kwam je de keuken binnen, toen zag ik het beginnen.

    Bernard Dewulf (1960) kijkt naar zijn dagelijkse omgeving: het huis, de kinderen, de vrouw, de tuin, het licht een kleine wereld waarin soms grootse dingen gebeuren, ook al gebeurt er schijnbaar niets. Zo kijkend en schrijvend ontstaat stukje bij beetje Kleine dagen: een kroniek in miniaturen van de gloed van het gewone.  

    Van Dewulf verschenen onder meer de dichtbundels Waar de egel gaat en Blauwziek, en de essaybundels Bijlichtingen en Naderingen, beschouwingen over beeldend kunstenaars. In 2006 verscheen Loerhoek, proza over de waan en de zin van de dag.

     In vlijmscherpe poëtische taal toont Dewulf de breekbaarheid van de mens en zijn pogingen om genegenheid en warmte te verwerven. In de kleinste gebeurtenissen  de paardenstaart in het haar van zijn dochter, de dag doornemen op onvermoede wondjes ziet hij de tijd zijn werk doen. Zonder pretenties legt hij filosofische diepgang in de details. Fleur Speet, Het Financieele Dagblad.

    Zelden schrijven vaders over zichzelf als vader of over hun relatie met hun opgroeiende kinderen. Een opvallende uitzondering is de dichter en essayist Bernard Dewulf. Het ene literaire pareltje volgt op het andere.. [...] Schitterende zinnen over die kwetsbare jonge wezentjes die voor onze neus razendsnel veranderen. Dirk Verhofstadt, De Morgen 

  • De goede zoon

    Rob van Essen

    'De goede zoon' van Rob van Essen is een meeslepend verslag van een tocht door een labyrint vol vreemde gebeurtenissen, maar ook een verrassend autobiografische roman over een zoon die de balans opmaakt na de dood van zijn moeder. In een wereld waar invoering van het basisinkomen heeft gezorgd voor lethargie en stijgend museumbezoek reizen twee mannen met een geheime opdracht af naar het zuiden. De een kent het echte doel van de reis. De ander heeft net zijn moeder begraven. Samen gaan ze op zoek naar verlossing en vergetelheid, bijgestaan door ironische robots en praatgrage zelfrijdende auto's.

  • Franklin

    Tomas Lieske

    • Querido
    • 15 Februari 2013

    Door zijn moeder verstoten, door zijn vader vrijwel genegeerd, moet Franklin Lowendaal zich van jongs af een weg door het leven banen. Dat leidt hem via internaten en slordige huurkamers naar de ijskoude wereld van zijn oom Charles en diens vriend Niel.
    Aan het eind van de oorlog waren zij spectaculair ontsnapt uit een hels werkkamp binnen de Russische poolcirkel. De roman opent dampend en stomend met de ongenaakbare locomotief waarop de beide mannen uit het diepst van de aarde de beschaafde wereld binnen denderen. Gewend aan de ontberingen in het hoge noorden weten zij zich moeiteloos aan te passen aan de kille maatschappij in het naoorlogse Nederland, waarin het eigenbelang vooropstaat. De misdadige Charles en de sinistere Niel zijn voor Franklin voorbeelden waaraan hij zich kan spiegelen, met wie hij zich vrolijk snaterend een plaats verovert in de poel des verderfs Den Haag.
    Uiteindelijk probeert Franklin zich met zijn grote liefde Michelle te ontworstelen aan de kilte die hem altijd omringd heeft. Franklin vertelt het verhaal van een verschoppeling die met zijn grote fantasie, zijn onaangepastheid en ondanks zijn neiging tot zelfdestructie overeind blijft en zich niet door het leven laat ringeloren.

  • Huldigingen

    Alfred Kossmann

    • Querido
    • 25 September 2013

    In elk van de vijf delen waaruit de roman Huldigingen bestaat is Jacob Drent, op de voorgrond of op de achtergrond, de hoofdpersoon. Een literator, in 1914 bemiddeld geboren, in 1994 schatrijk gestorven. Vergeefsheid en vergetelheid. Dat is het thema van Drent is zijn latere jaren. De vele andere mensen in de roman variëren het thema op heel verschillende manieren.

  • Een soort Engeland

    Robert Anker

    • Querido
    • 2 Januari 2013

    Wie is David Oosterbaan, gevierd acteur, maar op twee dramatische momenten in zijn leven door zichzelf verguisd? Welke twijfels knagen er onder zijn masker van babbelzucht en ijdeltuiterij? Ligt daar de reden dat hij besluit zijn drugsverslaafde dochter te gaan redden, die hij dertig jaar geleden op de wereld heeft gezet en daarna nooit meer heeft gezien? En wie is de geheimzinnige Brian, ambtenaar bij de gemeente Amsterdam, die David vergezelt op dit traject dat naar zijn ondergang voert? Of is het zijn bevrijding? In ieder geval is het zijn laatste rol: Hamlet, inmiddels een oude, kalende relnicht, die als personage verzeild is geraakt in Theatervernietiging, het krankzinnige toneelstuk van de jonggestorven Oostenrijkse toneelschrijver Thomas Schwaigl. Davids hopeloze liefde voor zijn piepjonge tegenspeelster Lena Verbraeckel werkt bij dit alles als katalysator.
    In grote stijl leidt Robert Anker ons in zijn nieuwe roman Een soort Engeland door de toneelcarrière van David Oosterbaan, die zich daarin een weg vecht naar de vrijheid om telkens iemand anders te zijn. Daarnaast treffen wij hem aan de zijde van zijn dappere, mooie maar stuurloze dochter Laura in duistere cafés en opvallend heldere drugspanden, strijdend om haar uit de schijn van haar bestaan terug te voeren naar de werkelijkheid die hij zelf zo slecht kent. Een emotionerend maar ongelijk gevecht. Ronduit schokkend is de manier waarop Laura uiteindelijk ongewild Davids vonnis voltrekt.

  • Waar was je nou

    K. Schippers

    • Querido
    • 10 Juli 2009

    Ruud sluit zichzelf buiten. Stom maar geen ramp, want hij kan het huis van zijn overleden moeder in. Hij en zijn zus zijn bezig haar spullen op te ruimen. In haar nalatenschap vinden ze de foto's die ze met haar Kodak maakte. Wanneer Ruud naar een oude strandfoto kijkt, is het alsof hij de stemmen van vroeger weer hoort. En beweegt daar niet iets? Voor hij het weet gaat hij zo in de afbeelding op dat hij er in verdwijnt. Hij hoort de vliegers klapperen in de wind. Als hij omhoog kijkt, ziet hij ze boven zich in de lucht. Hij is in de foto!
    Bij terugkomst gelooft natuurlijk niemand hem, al is het vreemd dat hij zomaar was verdwenen. Hij wil bewijzen dat hij echt het vermogen bezit in en uit een beeld te stappen. Daarom zal hij een broche van zijn moeder uit het verleden mee naar het hier en nu proberen te nemen. Maar wat doet hij als hij ineens de kans krijgt om daar te blijven, bij een geliefde uit zijn eigen jeugd?
    Zie ook: www.waarwasjenou.nl

empty