Wereldbibliotheek

  • 'Al sinds mijn kinderjaren had ik één doel: voor mezelf kunnen zorgen, en dat heb ik gedaan.' Isabel Allende
    In Wat wij willen neemt Isabel Allende ons mee op haar meest persoonlijke en emotionele reis in jaren. Ze vertelt over de belangrijke rol die het feminisme in haar leven speelt, van haar kindertijd tot nu. Ze roemt de vrouwen die haar leven richting hebben gegeven, zoals haar moeder Panchita, haar dochter Paula en haar literair agent Carmen Balcells. Maar ook schrijvers als Virginia Woolf en Margaret Atwood en vele anderen hebben haar geïnspireerd om zich in te zetten voor vrouwenrechten en om te strijden tegen achterstelling en discriminatie.
    Vandaar dat ze ook met grote betrokkenheid schrijft over actuele thema's als de #MeToo-beweging en het leven in tijden van een wereldwijde pandemie. En dat alles doet Allende met die onmiskenbare passie voor het leven en de aanstekelijke overtuiging dat er ook op haar leeftijd alle tijd is voor de liefde.

  • Hans de Geus kon geen hypotheek krijgen voor de bovenwoning die hij in Amsterdam wilde kopen. Hij kreeg wel een lening voor de aankoop van een paar appartementen die hij wilde verhuren op de vrije markt. Dat zette hem aan het denken over de oorzaken en gevolgen van de woningnood in Nederland.
    Wonen is een grondrecht, maar wonen is onbetaalbaar geworden. De torenhoge huizenprijzen maken het starters en jongeren onmogelijk een huis te kopen. Tenzij ze een beroep kunnen doen op ouders die bemiddeld genoeg zijn om een gift of lening te verstrekken, en hun kinderen straks de dure afbetaalde woning en steeds vaker ook hun beleggingswoningen kunnen nalaten. De pechvogels zijn aangewezen op hoge vrijesectorhuren die een steeds groter deel van het toch al zo onzekere inkomen opslokken. Ze lijden aan woonarmoede en met zijn allen lijden we aan ongelijkheid met alle gevaren voor de samenleving van dien. En dat allemaal omdat in de jaren '80 de marktwerking zonder regulering in de mode raakte en de gehele Nederlandse economie op haar kop zette.
    Aan de hand van zijn eigen ervaringen bespreekt Hans de Geus in Hoe ik een huisjesmelker werd de woningmarkt. Hij analyseert op heldere wijze waar het mis is gegaan en wat de economische en maatschappelijke gevolgen zijn.

  • Het eiland van Arturo Nieuw

    In een oude villa op het Italiaanse eiland Procida woont een jongen met zijn vader. Arturo gaat niet naar school en brengt zijn dagen door in de wilde, weelderige natuur van het eiland. 's Avonds leest hij boeken over grote ontdekkingsreizen en het mysterieuze Oosten uit de bibliotheek van zijn vader Gerace. Die is zijn grote voorbeeld: groot, blond, onverschrokken - zoals de helden uit Arturo's boeken, die geheel hun eigen weg gaan.
    De grote afwezige in huis is de moeder van Arturo, die in het kraambed overleed en nu als een heilige wordt vereerd door haar zoon. Er is geen vrouw ter wereld die bij haar in de buurt kan komen en zowel Arturo als zijn vader ontbreekt het aan enige interesse in en respect voor vrouwen.
    Maar dan op een dag keert zijn vader terug op het eiland met een jonge vrouw, met wie hij net blijkt te zijn getrouwd. Ze is maar twee jaar ouder dan Arturo en staat als brave gelovige uit de grote stad voor alles wat hij verafschuwt. Langzaam maar zeker wordt de paradijselijke microkosmos waarin Arturo leeft doorgeprikt.

  • Koffiebars en carabinieri Nieuw

    Iedereen weet wel iets over Italië: dat er een scheve toren staat, dat ze er pasta eten en dat ze er goed kunnen voetballen. Maar er is natuurlijk nog veel meer te vertellen over dit prachtige land, met zijn bergen, stranden en vulkanen. Koffiebars en carabinieri brengt je dieper het land in dan je zelf als toerist zou komen. Niet eerder kwamen geschiedenis, reizen en echte mensen zo mooi bij elkaar in één boek over Italië.
    Italië-expert Miriam Bunnik reist door de laars, op zoek naar de verhalen achter typisch Italiaanse verschijnselen. Van klassiekers als caffè, de Fiat 500 en pizza, tot belangrijke Italiaanse historische personen over wie je weleens hebt gehoord, zoals Garibaldi en Dante. Van de vanzelfsprekende liefde van Italianen voor hun geboorteplaats tot de herkomst van de Italiaanse vlag. Miriam ontmoet onderweg Italianen die er alles over weten en die haar vertellen over hun passies, tradities en cultuur. Ze zit bijvoorbeeld op de bank bij een fanatieke voetbalsupporter, eet een bordje pasta bij een traditionele pastamaakster en wisselt van gedachten met een toegewijde carabiniere. Zo brengt ze de rijke geschiedenis en cultuur van Italië tot leven.

  • Georg Kempf is een Kroaat met Duitse wortels. In de Tweede Wereldoorlog wordt hij als 'Volksduitser' door de SS ingelijfd en trekt hij door Polen. Maar hij deserteert en komt terecht bij een Pools-Russische sabotage-eenheid. Na de oorlog keert hij terug naar zijn geboorteland. Daar ontmoet hij de liefde van zijn leven, Vera.
    Vera en Kempf hadden elkaar moeten doden als ze elkaar in de oorlog waren tegengekomen want Vera is een Kroatische communiste, die als partizaan tegen de nazi's vocht. Ze zetten een zoon op de wereld, de verteller van de roman, maar het besef dat ze ooit vochten in twee kampen die elkaar op leven en dood bestreden, leidt tot een steeds grotere vervreemding en de ondergang van hun huwelijk.
    Kempf worstelt zijn hele leven met de vraag: wie ben ik, bij wie hoor ik, hoe moet ik leven? Hij wordt zich bewust van een treurige historische continuïteit: 'altijd hetzelfde', verzucht hij in de jaren negentig tijdens de Joegoslavische burgeroorlog. Altijd hetzelfde, een constatering actueler is dan ooit.
    De reparatie van de wereld is een grote historische roman en een tragische familiesaga. Hij beschrijft het lot van een vrouw en een man die voor elkaar bestemd leken te zijn. Maar op de puinhopen van naoorlogs Midden-Europa ontkomt niemand aan de last van het verleden.
    'De reparatie van de wereld is [...] een bijna mythische mini-familieroman, een grimmige schelmenroman, een schrijnende liefdesroman, een ontluisterend portret van een huwelijk, een ontzagwekkende historische roman (over Kroatië, de Tweede Wereldoorlog, het naoorlogse communisme) en, tot slot, een bijna weemoedige ideeënroman over herinnering, engagement, migratie, identiteit, de existentiële betekenis van kunst en over de grote vraag wat we nu eigenlijk aan moeten met het leven.' ***** de Volkskrant
    'Deze epische roman [...] kun je zonder twijfel een meesterwerk uit de Europese literatuur noemen .Scènes in deze roman [kunnen] wedijveren met grote werken uit de wereldliteratuur als Leven en Lot en Oorlog en vrede.' ***** NRC
    'Om lang en traag van te genieten, machtig als de stroom van de Donau [...] een groots verhaal van onze twintigste eeuw.' Vreme (Belgrado)
    'Het bezit de historische weidsheid van De stille Don van Sjolochov en een rijkdom aan stijlen en registers zoals men hoogstens nog bij Ulysses van Joyce kan aantreffen.' Politika (Belgrado)
    'Prachtig en verschrikkelijk.' Corriere della sera
    'Een indrukwekkende familieroman over de noodlottige vervlechting van geschiedenis en lot, van toeval en wil, van geluk en ongeluk.' Neue Zürcher Zeitung
    'Binnen de Kroatische en Europese literatuur een absoluut hoogtepunt.' Zlatno runo (Zagreb)

  • Aurora

    Luis Landero

    Aurora is getrouwd met Gabriel en vanaf het moment dat ze zijn familie leerde kennen, is ze niet alleen het luisterend oor voor hem, maar ook voor haar schoonmoeder en twee schoonzussen. Ze heeft er bijna een dagtaak aan om ieders leed en verhalen aan te horen - over elkaars tekortkomingen en het gebrek aan begrip bij de ander. Tegelijkertijd willen ze maar één ding, en dat is zichzelf kunnen zijn. Maar zoals dat in families gaat, kunnen ze zich niet van elkaar losmaken.
    Op een goede dag besluit Gabriel, het zondagskind in de familie, om een familiediner te organiseren ter gelegenheid van zijn moeders tachtigste verjaardag. Eigenlijk vindt niemand dat een goed idee, zelfs zijn moeder niet. Aurora probeert Gabriel van zijn plan af te brengen, bang dat zijn goedbedoelde poging om de familie weer bij elkaar te brengen, slecht zal aflopen.

  • De zestiger Simon Leyland heeft te horen gekregen dat hij nog maar kort te leven heeft. Hij verkoopt de uitgeverij in Triëst die hij na de dood van zijn vrouw ruim tien jaar heeft geleid, en vertrekt naar Londen. Daar is hij volwassen geworden, daar is hij ooit begonnen als vertaler, daar heeft hij zijn vrouw leren kennen en met haar twee kinderen gekregen. Daar heeft hij ook een huis geërfd van een oom. Hij neemt de tijd om de brieven te herlezen die hij het afgelopen decennium aan zijn overleden vrouw heeft geschreven om te ontdekken wie hij geworden is. Het zijn schitterende brieven over liefde, verlangen, eenzaamheid en de kracht van de taal die in hun leven zo'n belangrijke rol heeft gespeeld. En al neemt zijn lot toch nog een onverwachte wending, hij laat zich er niet door van de wijs brengen. Uiteindelijk is Simon Leyland, net als de hoofdpersoon van de roman waaraan hij begint, een gelouterd mens.

  • Een jaar lang schreef Elena Ferrante iedere week een column in de Engelse krant The Guardian. Die columns waren ietwat afwijkend van de rest. Ze schreef niet over onderwerpen die ze zelf had gekozen, maar over een thema dat de redactie haar opgaf. En omdat ze er maar korte tijd voor had, moest ze de bedachtzaamheid en zorgvuldigheid waarmee ze haar romans componeert, laten varen en vertrouwen op haar intuïtie.
    Dat leverde intieme, heel persoonlijke stukken op, die hier gebundeld zijn. Over haar eerste liefde. Haar politieke passiviteit en haar bezorgdheid over de democratie. Haar kinderdagboeken. Haar liefde voor taal en voor het Italiaans. Haar sterke overtuiging dat een vrouwelijke regisseur haar boeken vrijelijk kan verfilmen en een man niet.
    /> In deze 51 stukken, van prachtige illustraties voorzien door Andrea Ucini, schrijft Elena Ferrante over haar relatie met de wereld, en nodigt ons als het ware uit om de onze met andere ogen te bekijken.

  • Sparagmos Nieuw

    Sparagmos

    Hans Dekkers

    Wat is het leven waard als het niet een beetje kapot is? In Sparagmos duikt Hans Dekkers in het Dionysos-ritueel, waarbij het lichaam van een mens of dier in een roes uiteengereten wordt. In zinnenprikkelende gedichten verkent Dekkers een wereld waarin genot niet zonder pijn kan en waarin een heldere kijk op het leven niet kan bestaan zonder het offer en de beneveling. Sparagmos is een bundel vol verscheurdheid en versplintering.
    ruk me uiteen, dierbare vriend,
    in alle levens die ik ben, in alle personen,
    alle plekken en herinneringen,
    in alle jaargetijden, in alle woorden
    ondanks een gordel van vlees, een gevliesde
    omheining
    vallen wij uiteen in eenmalige sintels
    oplichtend met ieder een eigen gezicht
    vuurvliegjes in een bronzen zonsondergang
    /> op een strand in de snerpende zon
    de lichamen, perfect en lijdend, volgestouwd
    met verleden en toekomst
    druipend van onmatige sentimenten
    sta ik op, sta ik met ontvangende handen
    met mijn buik vol verzinsels
    vol fabels, fictie, verdichtsels
    splijtend zal de wereld zijn majesteit
    ontvouwen

  • De dertienjarige Giovanna leidt een perfect leven. Ze woont in een van de beste wijken van Napels, haar ouders dragen haar op handen en hebben haar opgevoed tot een lief en gehoorzaam kind dat netjes praat en op school goede cijfers haalt. Dat verandert allemaal wanneer ze haar vader tegen haar moeder hoort zeggen dat Giovanna steeds meer begint te lijken op zijn zus. Er is in hun gezin geen groter kwaad denkbaar dan tante Vittoria.
    Giovanna is geschokt en nieuwsgierig tegelijk en besluit Vittoria op te zoeken. Haar tante woont in het arme deel van Napels en blijkt een volkse, grofgebekte vrouw te zijn. Het enige wat ze wil, is praten over de ware aard van Giovanna's ouders. Langzaam valt het beeld van het volmaakte gezin in gruzelementen. Vanaf nu moet Giovanna balanceren tussen trouw aan haar ouders en de nieuwe vriendschap met haar tante - het zijn Giovanna's eerste stappen naar volwassenheid.
    Deze nieuwe roman van Elena Ferrante bevestigt opnieuw haar grote en unieke talent: als geen ander is ze in staat om heel gedetailleerd vriendschappen en relaties tussen vrouwen neer te zetten. Haar vaak rebelse personages zijn zo levendig beschreven dat je al snel het idee krijgt dat je ze al je hele leven kent. 'Het leugenachtige leven van volwassenen' doet verlangen naar meer.

  • 'Allende op haar best.' NRC
    Aan het eind van de gruwelijke Spaanse Burgeroorlog wordt de jonge arts Víctor Dalmau samen met zijn vriendin, de pianiste Roser Bruguera, gedwongen om Barcelona te verlaten en te vluchten naar Frankrijk. Met nog tweeduizend andere Spaanse vluchtelingen gaan ze aan boord van de Winnipeg, een schip dat is gecharterd door de Chileense dichter en consul Pablo Neruda, op weg naar Chili. Tot hun grote verrassing worden ze ontvangen als helden in hun nieuwe thuisland - dat 'langgerekte bloemblad van zee', in de woorden van Neruda. Ze bouwen er een nieuw leven op en worden volwaardige Chilenen. Maar in 1973 gebeurt het onvoorstelbare: er breekt een dictatuur uit en weer moeten Víctor en Roser huis en haard verlaten.
    'Bloemblad van zee' is een reis door de twintigste eeuw aan de hand van onvergetelijke personages. Ze ontdekken dat een mens steeds weer aan een nieuw leven kan beginnen. Een prachtige historische roman over ballingschap en liefde.

  • Het is juli 1914 en de keizer van Oostenrijk-Hongarije tekent een oorlogsverklaring aan Servië. De ceremonie vindt plaats op een onmetelijke afstand van Piotr, die in een uithoek van het immense Habsburgse keizerrijk woont. Piotr is een simpele ziel, ongeletterd en goedgelovig, en hij vereert de keizer als een godheid. Hij doet klusjes op het dorpsstationnetje en zijn kostbaarste bezit is een afgedankte baanwachterspet.
    Na enkele weken bereikt het wereldgebeuren Piotr dan toch. Wanneer hij zijn dienstoproep krijgt, aan hem voorgelezen door een gendarme, is het alsof God zelf hem een bevel heeft gegeven. Hij begint zijn reis naar het front en probeert te begrijpen wat er in de wereld om hem heen gebeurt, terwijl hij wordt verslonden door de onmenselijke machinaties van het oorlogsapparaat.
    De eerste Nederlandse vertaling van 'Het zout der aarde' werd in 1937 gezamenlijk uitgegeven door de uitgeverijen Allert de Lange en Wereldbibliotheek. Zij waren getipt door Joseph Roth, die goed bevriend was met Józef Wittlin. De vertaling werd gemaakt door Abraham Elias Boutelje, die zes jaar later in Sobibor omkwam.
    Deze geheel nieuwe vertaling door Dirk Zijlstra is voorzien van een nawoord door Madeleine Rietra, vicevoorzitter van het Internationale Joseph Roth Genootschap in Wenen.

  • 'Na bijna 50 jaar is dit boek, geheel terecht, herontdekt.' ***** de Volkskrant
    In de jaren zeventig is Rome een monumentale maar onverschillige stad. Bijna-dertiger Leo Gazzara is er naartoe verhuisd om het burgerlijke leventje dat hem in Milaan wacht te ontlopen. Hij gaat dan ook lukraak van het ene onbeduidende baantje naar het andere, naar bijeenkomsten en ontmoetingen waar menselijk contact vluchtig en gerafeld is. Het is zijn credo om nooit ergens bij betrokken te raken, zo veel mogelijk aan de zijlijn te blijven. Maar tijdens een avondje bij welgestelde vrienden thuis ontmoet hij de eigenaardige en onweerstaanbare Arianna, die even rusteloos is als hijzelf. Ze krijgen een stormachtige affaire. Het wordt zijn laatste zomer in de stad.
    /> 'De laatste zomer in de stad' verscheen in 1973 voor het eerst in Italië. Door het wrange tijdsbeeld en portret dat de auteur schetst van Rome, groeide het langzaam uit tot een cultroman. Veertig jaar later werd het herontdekt door het algemene Italiaanse publiek en omarmd.

  • Vaderland is een grootse roman over familie, loyaliteit en strijd. Twintig jaar na de dood van haar man verhuist Bittori terug naar hun geboortedorp. Haar man werd vermoord door de Baskische terreurbeweging eta, vermoedelijk door de zoon van Bittori's jeugdvriendin, Miren. Voor Bittori sterft, wil ze de ware toedracht kennen. Ze denkt zelfs Mirens zoon te kunnen vergeven om zo het verleden af te sluiten.Bittori en Miren zijn getekend door een politiek fanatisme waar geen van beiden een boodschap aan had maar dat hen lijnrecht tegenover elkaar heeft geplaatst. En nu moeten ze hun wonden en verdriet, keuzes en hun levens onder ogen zien. Is een verzoening mogelijk?Vaderland is een grootse roman over familie, loyaliteit en strijd. Fernando Aramburu beschrijft met veel menselijkheid de slachtoffers én de daders, in deze magistrale verbeelding van de bloedige geschiedenis die het Baskenland heeft verscheurd.

  • De tunnel

    ,

    Zvi Luria is een gepensioneerde ingenieur, die zijn leven lang wegen en tunnels heeft aangelegd. Wanneer bij hem beginnende dementie wordt geconstateerd, weet zijn vrouw te regelen dat zijn opvolger bij de overheidsinstelling voor wegenbouw, Asaël Maimoni, hem als onbezoldigd assistent aanneemt. Door zijn brein actief te houden hoopt ze zijn dementie te vertragen.
    Asaël werkt aan een geheim militair project: de aanleg van een weg in de Negev-woestijn. Op het uitgetekende traject blijkt op een heuvel tussen oude Nabateese ruïnes echter een Palestijnse familie te bivakkeren, die onder bescherming staat van de raadselachtige archeoloog Sjibbolet. Asaël en Sjibbolet willen, allebei om persoonlijke redenen,
    een tunnel aanleggen waardoor de heuvel gespaard kan blijven. Het is aan Zvi dit voor elkaar te krijgen.
    De tunnel is een menselijke komedie, waarin Zvi, zijn vrouw en alle personages worden neergezet alsof we midden in een film zitten. Maar op subtiele wijze heeft Yehoshua er ook een hoopvolle vertelling in gevlochten over Israël en de Palestijnen.

  • Het is 1944. Willem, die thuis Kiendop wordt genoemd, woont in een volkswijk in Arnhem. Hij is veertien jaar oud, een nakomertje in een gezin met twee oudere broers en een zus. Zijn oudste broer heeft hij al vier jaar niet gezien, want die voer op zee toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Wanneer de Slag om Arnhem begint, moet hij halsoverkop met zijn ouders huis en stad verlaten. Zijn moeder beweert dat het voor hooguit een weekje zal zijn, maar zijn vader en hij vermoeden dat het wel eens langer kan gaan duren. Er breekt een periode aan van ingrijpende gebeurtenissen die de rest
    van zijn leven zullen bepalen. Als hij uiteindelijk terugkeert naar de ruïnes van hun huis is hij vijftien en volwassen.
    Een verrassend vertelde coming-of-ageroman, die gebaseerd is op het waargebeurde verhaal van jazzmusicus Willem Reinen.

  • Sira Quiroga werkt in een van de beste naaiateliers van het Madrid in de jaren dertig van de vorige eeuw. Ze is verloofd met een nette jongen en haar toekomst lijkt uitgestippeld. Dan gooien twee mannen haar leven overhoop: een aantrekkelijke bon-vivant en haar vader, die ze nooit heeft gekend. Sira laat alles achter en vlucht met haar minnaar voor de naderende burgeroorlog naar Marokko, waar ze zorgeloos geniet van een leven vol feesten, vrijheid en luxe. Totdat ze in de steek wordt gelaten en berooid achterblijft. Dankzij haar talent als naaister weet ze echter te overleven. Ze krijgt belangrijke klanten en via hen maakt ze kennis met een agent van de Engelse geheime dienst, die haar overhaalt te gaan spioneren voor de Britse overheid. Wanneer de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, keert Sira terug Madrid. Onder een nieuwe identiteit opent ze er een naaiatelier en zoekt haar cliëntèle zo veel mogelijk onder vrouwen van hoge nazi-officieren, zodat ze ongemerkt vertrouwelijke informatie kan ontfutselen. Maar als ze verwikkeld raakt in een netwerk van internationale spionage, kan ze niemand meer vertrouwen. Het wordt steeds moeilijker haar ware identiteit verborgen te houden voor de mensen om wie ze geeft. Ze moet kiezen wie ze wil zijn: de afstandelijke, berekenende vrouw van de wereld die ze als spionne is geworden, of de eenvoudige vrouw die ze ooit was en die nu in stilte hartstochtelijk houdt van een man - ook al is ze bang om hem in haar leven toe te laten. Het geluid van de nacht is het onvergetelijke verhaal over een vrouw die met vallen en opstaan leert dat ze alleen kan vertrouwen op haar eigen kracht. Het voert je door de even kleurrijke als aangrijpende geschiedenis van Spanje, Marokko en Portugal en de Tweede Wereldoorlog. Het geluid van de nacht is een verslavende pageturner met een onweerstaanbare sfeertekening en een superieure cast van personages. María Dueñas' debuutroman over een eenvoudig meisje dat uitgroeit tot een couturière van aanzien en tot een geheim agent, is door een miljoenenpubliek en door de pers zeer lovend ontvangen. 'Het geluid van de nacht grijpt je bij de ziel en laat je niet meer los tot en met de laatste zin. De stijl is harmonieus, nauwgezet, gevarieerd, lichtvoetig en smaakvol - en dat alles grenzend aan de perfectie. Verslavend, meeslepend, overweldigend.' - El Mundo

  • Leven en wandel van Zorbás de Griek is het wereldberoemde verhaal van de vriendschap tussen een teruggetrokken schrijver die voortdurend wordt geplaagd door twijfels en die alles probeert te beredeneren, en een levenskunstenaar die vertrouwt op zijn gevoel en instinct en die in volledige harmonie leeft met zichzelf en de wereld. Er is voor de lezer dan ook veel te vinden in deze rijke roman: vriendschap, liefde, loyaliteit, dans, muziek en zelfs moord.

  • Deel 1 van de Napolitaanse romans
    Lila en Elena groeien samen op in een volkswijk in het Napels van de jaren vijftig, een tijd waarin het ondenkbaar is dat meisjes hun tijd verspillen met leren. De intelligente Lila moet van school om te gaan werken. Ze probeert aan haar milieu te ontsnappen door jong te trouwen. Haar beste vriendin Elena mag wél verder leren, maar beseft maar al te goed hoeveel slimmer Lila is. En mooier.
    De geniale vriendin is de eerste van Ferrantes vier Napolitaanse romans, waarin zij met groot inlevingsvermogen en in een onnavolgbare stijl vertelt over twee vrouwen en hun levenslange vriendschap, die even sterk om liefde als om rivaliteit draait. Ferrante vertelt met het verhaal van Lila en Elena ook het verhaal van een wijk, een stad en een land in een tijd vol veranderingen.
    `De momenten waar het echt om draait in het leven, dat zijn er maar een paar. De gebeurtenissen waardoor we zijn geworden wie we zijn, staan als een brandmerk in onze ziel geschroeid. We kunnen er nooit van loskomen. Hooguit kunnen we ze beschrijven. Dat is het verhaal van de Napolitaanse romans van Elena Ferrante.' De Groene Amsterdammer
    `Als ik Elena Ferrante lees, kan ik niet meer stoppen.' The New Yorker
    `Zoveel beter dan goed. *****' De Standaard
    `Een prachtig beschreven vriendschap.' VROUW
    `Ferrante weet met rake typeringen elk personage tot mens van vlees en bloed te maken. ****' Leeuwarder Courant
     
    `Net zo heftig als een uitbarsting van de Vesuvius.' La Repubblica
    `Ferrante concentreert zich op een postzegel die ze uitvergroot tot wereldformaat. ****' NRC Handelsblad
    `Zadie Smith is fan - en wij ook.' Vogue

  • Alma is tien jaar oud als ze in 1939 door haar ouders
    naar familie in de Verenigde Staten wordt gestuurd om
    aan de nazi's te ontkomen. Het verdriet om haar in
    Polen achtergebleven vader en moeder, die de naziterreur
    niet zullen overleven, wordt slechts verzacht
    door de vriendschap met haar achterneef Nathaniel en
    met haar vriendje Ishimei, de zoon van een Amerikaans-
    Japans echtpaar. De vijandschap waarmee de Amerikaanse samenleving
    hen bejegent tijdens en na de Tweede Wereldoorlog - Alma is een vluchteling,
    Nathaniel Jood en Ishimei Japanner - brengt hen bij elkaar. Ishimei
    wordt Alma's grote liefde, maar zij trouwt met Nathaniel. Toch
    blijven hun levens met elkaar verbonden, want zij delen een afschuwelijk
    geheim.
    Jaren later wordt dit verhaal ontrafeld door Alma's kleinzoon Seth,
    die Alma regelmatig komt opzoeken in het bejaardentehuis. Daar leert
    hij de verzorgster Irina kennen, een jonge vrouw met een getroebleerd
    verleden. Tussen Seth en Irina ontstaat voorzichtig iets moois, maar
    ook Irina moet zich eerst bevrijden van wat zij jarenlang geheim probeerde
    te houden.

  • Een indrukwekkend en origineel boek over verlies en levenskracht op het snijvlak van fictie en non-fictie

    Na de plotselinge dood van haar man, met wie ze 21 jaar gelukkig is geweest, komt Rosa Montero in een diepe depressie terecht. Bij toeval krijgt ze het dagboek in handen dat Marie Curie bijhield na de dood van haar man Pierre in 1906. Het beschrijft het bijzondere levenspad van Curie, die we hier leren kennen van een volkomen onbekende kant.

    De vondst zet Rosa Montero aan tot dit heel persoonlijke boek, waarin zij beschrijft wat er met haar gebeurde na het verlies van haar grote liefde. Zij schrijft over het overwinnen van pijn, de verhouding tussen mannen en vrouwen, over de reddende kracht van de literatuur, en over de wijsheid van mensen die hebben leren leven met verlies en rouw. Voortdurend spiegelt zij zich aan wat Marie Curie in haar dagboek noteerde over het omgaan met verlies en het hervinden van levenszin. Dat dagboek is opgenomen aan het einde van dit boek.

  • Een spoorwegbeambte besluit de balans van zijn leven op te maken door zijn memoires te schrijven. Wanneer hij klaar is en ze doorleest, vallen hem allerlei inconsequenties en onduidelijkheden op. Hij ontdekt tot zijn verbazing en wanhoop dat in zijn binnenste verschillende personen hebben geleefd: een simpele ziel, een eerzuchtige streber, een verwend kind, een kwaadaardige misdadiger en een fijnbesnaarde romanticus. Zijn leven blijkt gecompliceerd te zijn geweest, vol tegenstrijdigheden, en heel anders dan hij zich bewust was.
    `Capek is zo'n schrijver die vele decennia geleden in een glasheldere stijl zijn licht liet schijnen over de grote, tijdloze vragen van het leven, in een roman die leest alsof de inkt nog nat is.' De Standaard

  • Gloed

    Sándor Márai

    Een oude generaal krijgt op een dag een brief waarin een vriend van lang geleden, Konrád, zijn komst aankondigt. Dat is voor Henrik, de generaal, een schok. Van jongsaf waren zij onafscheidelijk, ondanks hun verschillende achtergrond en afkomst. Tot Konrád plotseling verdween, niet lang na Henriks huwelijk met de mooie Krisztina. Het bezoek van Konrád - na 41 jaar - brengt een stroom van prachtige en pijnlijke herinneringen bij de generaal op gang.

    Henrik en Konrád delen een geheim met een bijzondere kracht, 'een kracht die het weefsel van het leven verschroeit als een kwaadaardige straling, maar aan het leven tegelijk een spanning, een verhoogde temperatuur geeft'.

    Eén avond, één nacht duurt de ontmoeting van de twee oude mannen. Hun laatste gesprek is een duel zonder wapens, en veel wreder. Met mededogenloze openhartigheid praten zij over passie en vriendschap, over waarheid en leugen. Wat is er 41 jaar geleden gebeurd? En was het verhaal van Konrád onvermijdelijk?

    Het verhaal wordt verteld met een rust en overtuigingskracht waar je als lezer van schrikt. Diepe indruk maakte het boek op pers én publiek in Italië en Duitsland. Die Zeit noemde het 'een literaire sensatie', de Corriere della Sera 'een boek van tijdloze schoonheid' en Willem Kuipers schreef naar aanleiding van de Duitse vertaling in de Volkskrant een juichende bespreking waarin hij het had over 'een onvergetelijk boek'.

  • Deel 3 van de Napolitaanse romans: onweerstaanbaar, indringend en een wereldwijd succes
    Lila en Elena, de twee meisjes die we voor het eerst ontmoetten in De geniale vriendin, zijn nu volwassen vrouwen. Lila, die op haar zestiende trouwde en een kind kreeg, heeft inmiddels haar man, huis en luxeleven verlaten en werkt in een fabriek om rond te kunnen komen. Elena heeft de universiteit doorlopen en een succesvolle roman geschreven. Voor haar staan de deuren open naar een andere wereld, ver weg van de Napolitaanse wijk waar ze opgroeide.
    Beide vrouwen vechten tegen wat de wereld van hen verwacht: berusting in het moederschap, onwetendheid en onderwerping. Ze zoeken hun weg in de vrijheden en kansen die de jaren zeventig lijken te bieden. Hoe verschillend hun zoektochten ook zijn, hun levens blijven met elkaar verbonden door een sterke, onbreekbare band.
    `Zeldzaam goed. *****' De Standaard
    `Een van de grootste romanschrijvers van onze tijd.' The New York Times
    `Ferrante maakt indruk. ****' NRC Handelsblad
    `Hartverscheurend! *****' AD
    `Turbulent en verslavend. ****' Het Parool
    `Fenomenaal!' LINDA.
    `Samen met Knausgård de opvallendste romancyclus van het afgelopen decennium.' Humo
    `De hype is terecht!' Elle

empty