Nijgh & Van Ditmar

  • Na Emma

    Joost Prinsen

    De buurvrouw: `Komt je huis te koop?'
    De dochters: `Natuurlijk wist jij dat niet pap. Je was er nooit.'
    De rouwmeneer: `Sorry dat ik onverwacht nog even binnenval.'
    De dames: `Je hebt mijn telefoonnummer, toch?'
    Emma: `De volgende keer neem ik een stoerdere man.'
    Ik: `Ik kuste de grond waarop je liep!'
    De Koning van de Nacht: `Denk je echt dat alles om Emma draaide?'
    In Na Emma doet Joost Prinsen verslag van de twaalf maanden na de dood van zijn vrouw.

  • Uit hoeveel levens bestaat een mensenleven? Het leven van schrijfster Karlijn komt plotseling tot stilstand wanneer ze op één dag Hanna ontmoet, een vrouw voor wie ze direct gevoelens krijgt, maar ook haar vriend verliest bij een ongeluk. Wie vind je terug als je de dag erna wakker wordt, jezelf of een ander?

    Karlijns omgeving verwacht dat ze rouwt, maar dat lukt haar niet. Haar uitgever hoopt dat ze haar verhaal vertelt, maar ze zwijgt. Wanneer ze Hanna steeds meer gaat zien als een medeplichtige, wordt het tijd om hun verhaal te herschrijven.


    Raam, sleutel is een intrigerend literair spel, over aantrekkingskracht en schuldgevoel, over rouw, leven en literatuur.

    `Robbert Welagen is een van de grootste Nederlandse stilisten.' - Knack

    `Een verteller die schrijft als een schilder.' - de Volkskrant

    Over Antoinette:
    `Dankzij Welagens verfijnde, lichtromantische stijl weerklinkt in dit "kleine" drama een groter, universeler verlangen; naar een andere tijd, een andere plek, een ander leven.' - de Volkskrant

    `Ongewenste kinderloosheid is een catch 22, en zelden las ik dat zo mooi en empathisch verwoord.' **** - De Standaard

    `Welagens secure stijl maakt de gevoelens van de geliefden knap voelbaar, hun teleurstelling, hoop, jaloezie, eenzaamheid.' - NRC Handelsblad

    `Sferisch, verlangend, maar ook zuigend. [...] Een dromerig boek dus. Waarin woorden voor meer reuring zorgen en meer teweegbrengen dan het leven zelf.' - Trouw

  • In De rat van Amsterdam vertelt de 42-jarige Ruben Katz vanuit een Nederlandse gevangeniscel over zijn leven. Met vervalste Joodse identiteitspapieren wil het gezin Katz in 1990 de hoofdstad van de Sovjetrepubliek Letland verruilen voor Tel Aviv, maar blijft uiteindelijk hangen in Amsterdam.
    Terwijl moeder het verdriet om hun in Riga begraven dochter Liza nauwelijks te boven komt en steeds verder wegkwijnt, proberen vader en zoon Katz ieder op hun eigen manier zo snel mogelijk te integreren. Vader Katz begint een instituut voor Duitse taal- en letterkunde, terwijl Ruben Katz na zijn rechtenstudie voor de Nationale Armenloterij gaat werken, een filantropisch rattenbolwerk.
    Zijn obsessie voor Phaedra, een borderline-achtig meisje en dochter van de puissant rijke loterijbaas, voert Ruben Katz uiteindelijk naar het moderne Rusland, waar hij lid wordt van het `Siberisch Front', een schimmige organisatie van Europeanen die Moskou verkiezen boven Brussel.

  • Beest

    Lisa Taddeo

    Joan heeft haar hele leven wrede daden van mannen moeten verdragen. Wanneer een van hen zich vlak voor haar ogen door zijn hoofd schiet, vlucht ze de stad uit. Ze gaat op zoek naar Alice, een vrouw die ze nog nooit heeft ontmoet maar de enige persoon ter wereld die ze nodig heeft om af te rekenen met haar schokkende verleden. In het zinderende berggebied boven Los Angeles ontrafelt Joan de gruwelijke gebeurtenis waar ze als kind getuige van was en die haar leven sindsdien beheerst, en verzamelt de kracht om eindelijk genadeloos terug te slaan.
    In haar opwindende debuutroman Beest verkent internationale bestsellerauteur Lisa Taddeo de blijvende gevolgen van een door mannen gedomineerde samenleving. In een betoverende stijl die schuurt en streelt beschrijft ze de woede, pijn en kracht van vrouwen op zijn rauwst.

  • Homo's dragen roze strings, lesbiennes trekken na één date bij elkaar in - inclusief kat. Op 1 april 2001 werd in Nederland als eerste land ter wereld het burgerlijk huwelijk opengesteld voor paren van het gelijke geslacht. Het `homohuwelijk' brengt weliswaar juridische gelijkwaardigheid, maar de clichés rond lhbtiq zijn er nog steeds. Hoe komt dat?

    Journalisten Jessica van Geel en Robbert Blokland, beiden gelukkig gay getrouwd, vinden dat we te weinig persoonlijke verhalen horen over hoe het is om homo, lesbienne, queer, gay of bi te zijn. In gesprekken met onder anderen Nicolaas Veul, Romana Vrede, Paul de Leeuw, Barbara Barend en Carry Slee nemen Van Geel en Blokland de lezer mee in de wereld die gay heet. Over coming-out, huwelijk, gay connection, Grindr en antihomogeweld. Over de lhbtiq-gemeenschap van nu en het verschil met pak 'm beet twintig jaar geleden.

    En: over liefde en seks.

  • Wat als je dezelfde jurk hebt gekocht als een vriendin? Is het onbeschoft seks te hebben op andermans bank? En hoe pakken we die ene vriend aan die nooit een rondje geeft?
    Op deze en vele andere vragen geeft Joost Prinsen al jaren antwoord in het Algemeen Dagblad, waarbij hij menig inzender op eigen treurig falen wijst. Met nooit de etiquette maar steeds het gezond verstand als uitgangspunt.
    Al zijn adviezen zijn nu gebundeld in dit fraaie boekje, onmisbaar voor iedereen met een schoonmoeder, een buurman, een collega of een vriend(in) waar het thuisfront niet van weten mag.
    `Al die vragen zijn te verdelen in twee soorten: valt mee en valt niet mee.
    "Hoe krijg ik die uitvreters van zonen eindelijk het huis uit?"
    Valt mee.
    "Waarom mag ik van mijn schoondochter ons kleinkind niet zien?" Valt niet mee.'
    - Joost Prinsen

  • Thijs en Judith zijn amper getrouwd wanneer Thijs een hartaanval krijgt. Op de dag dat hij thuiskomt uit het ziekenhuis slaan de buren aan het verbouwen. Schoonzus Cora en zwager Ab besluiten dat een pan soep niet afdoende is: er dient stevig uitgerust te worden. Daartoe wordt een
    boswachterswoning gehuurd op een landgoed, voor de hele zomer maar liefst, met zijn vieren. Echter: nergens op aarde is het écht rustig, en eenmaal op het landgoed aangekomen blijkt daar een verbeten strijd gaande, ogenschijnlijk over een boom. Een strijd die op bloedstollende en evenzeer dolkomische wijze uit de hand loopt.

  • Al meer dan 20 jaar bazuin ik rond dat ik 450 lievelingsvogels heb. Poging tot humor. Maar het is waar: ik kan niet kiezen tussen kneu of staartmees, tussen strandleeuwerik en distelvink. Mijn oude hart begint sneller te pompen bij de sneeuwgors, goudvink en wielewaal; ik begeer ze allemaal hevig. Maar nog net voor mijn 80ste verjaardag ben ik erin geslaagd om bijna 400 lievelingsvogels te schrappen. De overgebleven lievelingen zijn stuk voor stuk fabelachtig mooi. Het zijn mijn gevederde sterren, mijn wensvogels.

    Omdat de lezer zoveel schoonheid bij elkaar misschien niet kan verdragen, heb ik de vogelportretten afgewisseld met herinneringen aan Baardmannetjes, het lang vervlogen tv-programma dat ik samen met grootvogelaar Nico de Haan maakte. En soms heb ik een sombere monoloog van mezelf ingelast om het boek het nodige gewicht te verschaffen.

  • Eerst begeeft de ijskast het, lekkend van ouderdom. Dan het internet. De kinderen in de nabijgelegen speeltuin gaan steeds scheller krijsen. Een lek kruipt langs de badkamermuur naar beneden. Buiten zwiept een storm de bomen omver. Waarom kijkt ze al een hele avond naar The Voice? En hoe is ze op een winderig treinstation in Krommenie beland? Dan blijken het allemaal voorboden voor de natuurramp die niemand had verwacht en die haar aan huis kluistert waar de katten elkaar de oorlog hebben verklaard.

    Overdag bang en 's avonds dronken spookt Sylvia Witteman door een verdeeld huis, en probeert ze er met humor het beste van te maken.

  • Aan het begin van deze eeuw, toen ik nog een puisterige puber was, voelde ik een grote behoefte om in de literatuur de antwoorden op mijn levensvragen te vinden. Dat lukte niet. Hoewel ik het kunstenaarsleven leidde, inclusief een getormenteerde ziel en een geveinsde zucht naar drank, net als mijn literaire helden, duwden de meeste boeken me verder in de put. Tot ik het werk van Levi Weemoedt ontdekte.

    De persoonlijke ellende spat van zijn poëzie, maar hij verpakt het in de liefde voor taal en ongebreidelde zelfspot, een combinatie die ik niet voor mogelijk hield. Als hij een mislukking beschreef, bood me dat troost, en moest ik ongemakkelijk lachen om mijn eigen pathetische overdrijvingen. Nog vaker deed hij me huiveren om zijn tekstuele spitsvondigheid en het superieure spel met woorden dat hij telkens speelt. De gedichten kwamen soms wat kort en eenvoudig op me over, maar er zijn maar weinig dichters die het autonoom na kunnen doen.

    Het gedicht `Don Juan Lul' tors ik al ruim een decennium ingelijst met me mee naar de verschillende huizen die ik heb bewoond. Nu hangt het pontificaal in onze woonkamer. In al zijn eenvoud schetst het een beeld van iemand die ogenschijnlijk alles al heeft opgegeven. In werkelijkheid houdt de taal hem overeind. Iedereen moet Weemoedt lezen! Vandaar deze bloemlezing, die ik met veel plezier heb samengesteld.'

    - Özcan Akyol

  • Ergens tijdens deze reis meende ik dat ik genoeg had van de oorlog. Nu besef ik dat de liefde niet is uitgedoofd. Ik houd van mijn geliefde, maar de oorlog is mijn vrouw.'

    In 2006 begon Arnon Grunberg met zijn reis naar het Nederlandse leger in Afghanistan de reportagereeks `Grunberg onder de mensen', gebaseerd op Maxim Gorki's advies aan Isaak Babel om de schrijftafel te verlaten en zich onder de mensen te begeven. Dat resulteerde in de bundel Kamermeisjes en soldaten (2009).
    Ook daarna bleef Grunberg onvermoeibaar berichten over de mens en de politieke en sociale actualiteit. Van een roadtrip van Nijmegen door voormalige Sovjetstaten met bestemming Kabul in het gezelschap van een voormalige Afghaanse asielzoeker tot een verblijf bij een circus uit de Achterhoek. Van een onderzoek naar liefde en seks in de VS tot participerende journalistiek bij diverse slachterijen. Van een reis naar de bezette gebieden op de Westelijke Jordaanoever (waar Grunbergs zus woont) tot zijn vrijwillige opname in een psychiatrische kliniek in België.
    Slachters en psychiaters is een onverschrokken zoektocht naar de mens; de mens in oorlogstijd, de mens op vakantie, de mens in psychische nood. Grunberg schreef deze reportages om zijn eigen ervarings- en denkwereld én die van de lezer te vergroten, om waarheid en werkelijkheid in de periferie te vinden.

    Over Kamermeisjes en soldaten:
    `Een fenomeen' - de Volkskrant

    `Weinig schrijvers durven zoveel risico's te nemen voor hun schrijverschap. [...] De slimme schrijver dwingt je hier om met zijn priemende blik naar de mad world out there te kijken. Ooggetuige Grunberg kent de impact van zijn pen.' - De Morgen
    `Eigenzinnig en tragikomisch' - Vrij Nederland

  • Gezondheid!

    Levi Weemoedt

    Overal in Drente,
    op de hei, in het bos,
    geldt: uw hond moet vast,
    de wolf mag los.
    Nadat Lévi Weemoedt het trieste Vlaardingen verlaten had, besloot hij zijn geluk in Assen te zoeken. Maar een mens kan dan wel van omgeving veranderen, zijn ziel verhuist met hem mee. Ook in de nog grotendeels ongekerstende veengebieden en op de Hondsrug blijft de vrolijke wanhoop uit Weemoedts aderen stromen.
    In deze nieuwe verzenbundel heeft Lévi Weemoedt de oude kluizenaar in zichzelf hervonden. Maar dat belemmert hem niet om oog te hebben voor alle gekkigheid van deze tijd - en die belachelijk te maken.

    Lévi Weemoedt is schrijver van tragikomische korte verhalen en gedichten, die hij als geen ander voor publiek ten gehore brengt. In 2018 stelde Özcan Akyol de bloemlezing Pessimisme kun je leren! samen, die een ongekend succes werd. Piet Piryns noemde Weemoedts wederopstanding `de meest opzienbarende verrijzenis sinds Lazarus' (Nacht van de Poëzie 2019).

  • Hamnet

    Maggie O'Farrell

    Op een zomerdag in 1596 gaat Judith, een jong meisje uit Stratford-upon-Avon met een flinke griep in bed liggen. Haar tweelingbroer Hamnet zoekt overal vergeefs om hulp. Hun moeder, Agnes, is ver buiten het dorp met haar geneeskrachtige planten in de weer. Hun vader werkt in Londen als toneelschrijver. Beide ouders hebben nog geen idee dat een van hun kinderen de week niet zal overleven.
    Hamnet is een aangrijpende pageturner geïnspireerd op de zoon van William Shakespeare. Het is het verhaal van een zoon van een handschoenmaker die in navolging van de liefde zijn vaders regels aan zijn laars lapt, het verhaal van de vrouw voor wie hij valt, en hun familie. Een verhaal over moed, verdriet en liefde, over de unieke band tussen tweelingen, en over een vlo die in Alexandrië op een schip richting Europa terechtkomt. Maar bovenal het onvergetelijke verhaal van een jongen wiens naam werd gegeven aan een van de meest gevierde stukken ooit geschreven.

    Over Ik ben ik ben ik ben:
    `Het eerste non-fictieboek van de geweldige O'Farrell is al net zo verpletterend als haar romans... Adembenemend goed.' - VPRO Gids
    `Een extreem levendige autobiografie. [...] een lofzang op het leven.' - De Standaard

  • Ja, leuk,' reageerde Annie M.G. Schmidt toen haar begin jaren zestig werd gevraagd om een musical te schrijven. Terwijl ze eigenlijk helemaal niet wist wat dat nou was, een mjoeziekul. Sanne Thierens ontmaskert in Mjoeziekul deze en andere mythes. Aan de hand van talrijke bronnen en interviews met betrokkenen reconstrueert ze de ontstaansgeschiedenis van de zeven musicals die Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink samen maakten. Van Heerlijk duurt het langst (1965) en Foxtrot (1977) tot Ping ping (1984). Van het eerste idee en de soms moeizame schepping tot de immer roerige ontvangst.

    Mjoeziekul is het fascinerende verhaal van een eigengereide schrijfster en een uitzonderlijke componist die samen aan de wieg stonden van een unieke Nederlandse musicaltraditie die nog altijd tot de verbeelding spreekt.


    Een hoogtepunt in de historiografie van het muziektheater' Jacques Klters

  • Roofstaat - wat iedere Nederlander moet weten behelsde de geschiedenis van Nederland in twaalf hoofdstukken. Van de roof- en kruistochten in de middeleeuwen tot de massa-executies in voormalig Nederlandsch-Indië bijna zeventig jaar geleden. Wat begon als een essay in de Playboy midden jaren tachtig is uitgegroeid tot hét standaardwerk over de gruweldaden van Nederland door de jaren heen. En dat is nu uitgebracht in een gecondenseerde editie. Wat iedere Nederlander moet weten in 248 pagina's samengevat.

    Over Roofstaat:

    `Belangwekkende radicale herschrijving van de vaderlandse geschiedenis.' - de Volkskrant*****

    `Eindelijk een naslagwerk voor alle Nederlanders, een helder en confronterend licht op onze geschiedenis. Een must have als aanvulling op het onderwijs.' - Typhoon

    `Roofstaat: verplichte kost die Nederland niet lust. [...] De toekomst vraagt meer dan ooit om een lenige geest, alleen daarom al kan het geen kwaad ons grimmig verleden onder ogen te zien. Het lezen van Roofstaat helpt daarbij.' - Adriaan van Dis

  • Er is iets geks aan de hand. Westerse landen behoren al jaren tot de gelukkigste landen ter wereld. Nooit eerder was de welvaart hoger, rijkdom groter en levenskwaliteit beter. Ze staan aan de top van de wereld op het gebied van onderwijs, leefomgeving, gezondheid, veiligheid en welzijn. Toch lijden vier op de tien mensen in hun leven aan een psychische stoornis en ondergaan in Nederland jaarlijks een miljoen mensen een behandeling voor psychische klachten. We zijn welvarender, maar mentaal zieker dan ooit. We zijn gelukkiger, maar lijden meer dan ooit. Hoe kunnen we deze paradoxen begrijpen? Verwachten we te veel van het leven? Brengt welvaart meer ongeluk? Waarom faalt de mentale zorg? Kunnen we nog gezond en normaal lijden? Zijn onze verwachtingen te hoog? Mogen we nog menselijk zijn?

  • Kees 't Hart en Maarten 't Hart - geen familie, wel leeftijdsgenoten - vonden elkaar in een uitvoerige en hoogstpersoonlijke briefwisseling over Simon Vestdijk. Hun beider inspiratie, held, leidsman en voorbeeld. Hoe kwam hun bewondering voor deze uitzonderlijke schrijver tot stand? Wat betekent Vestdijk nog altijd voor hen? Waarom wordt Vestdijks werk veronachtzaamd?
    Wat is kenmerkend aan Vestdijks stijl en waarom gaan huidige schrijvers niet meer bij hem in de leer? In deze intieme, vaak geestige, soms diepgravende, altijd nieuwsgierige brieven - regelmatig doorspekt met hoogstpersoonlijke ontboezemingen en merkwaardige uitweidingen - komt hun diepe bewondering en grote waardering voor elkaar en voor Vestdijk scherp naar voren.

  • Nelly Denies, alias `Oliebollen-Nel', geldt in de jaren twintig en dertig als een ware sensatie op de Nederlandse kermissen, waar ze menig mannenhart sneller doet kloppen. Tijdens en na de Tweede Wereldoorlog raakt ze om heel andere redenen bekend, wanneer ze ervan beschuldigd wordt een gewetenloze dubbelspionne te zijn geweest. Zelf houdt ze vol dat ze haar intieme contacten met Duitse officieren alleen maar gebruikt heeft om het verzet te helpen. De officier van justitie typeert haar strafdossier als een van de moeilijkste zaken die het Bijzonder Gerechtshof ooit te behandelen kreeg, en daaraan lijkt geen woord te veel gezegd.
    Haar verre achterneef Michèl de Jong raakte gefascineerd door de geruchten over dit zwarte schaap in zijn familie. Aan de hand van diepgravend archiefonderzoek en gesprekken met kermisexploitanten, jonkheren en verzetsstrijders reconstrueert hij het opmerkelijke levensverhaal van een even kleurrijke als ongrijpbare kermisdiva.

  • Otto Kadoke werkt als psychiater in een crisiscentrum: zijn specialiteit is suicide-preventie, hij dient mensen met een doodswens voor het leven te behouden. Wanneer hij op een dag bij zijn oude en hulpbehoevende moeder op bezoek gaat, doet een van de Nepalese verzorgsters de deur open, gehuld in slechts een handdoek. De psychiater, die zich altijd aan het protocol houdt, wordt overmand door gevoelens van liefde voor het meisje, met als gevolg dat hij de verzorging voor zijn moeder voortaan alleen dient te organiseren.
    Kadoke is kinderloos, van middelbare leeftijd, maar niet onaantrekkelijk voor artsen in opleiding: hij heeft er menig weten te verleiden. Na opnieuw een grensoverschrijdende ontmoeting, ditmaal met een suïcidale jonge vrouw, lopen het professionele en privéleven van Kadoke definitief in het honderd: zijn moeders huis wordt een ambulant crisiscentrum.
    Moedervlekken is een genadeloos eerlijke roman over de liefde van een zoon voor zijn moeder en vader, en vice versa. Een boek over twee mensen die niet kunnen leven - en niet dood kunnen gaan - zonder elkaar. Het markeert een nieuwe fase in Arnon Grunberg's veelomvattende schrijverschap: zorg en liefde sluiten elkaar niet langer uit. Ondanks verlies en pijn blijkt het mogelijk liefde voor het leven te voelen.

  • De oorlog is nog alom in de hoofden van de mensen aanwezig als Liza Bender met haar ouders - rijk geworden met een worstfabriek - eind jaren vijftig vanuit Keulen in een Hollandse badplaats arriveert om met hotelierszoon Ludo Bagman te trouwen. Liza heeft een zwangerschap voorgewend om te ontsnappen aan de klem van haar moeder, terwijl Ludo op de dag van zijn bruiloft lijdt aan een kort daarvoor opgelopen syfilis. Het zijn maar een paar van de maskers die de hoofdpersonen op- en weer afzetten in deze pageturner, waarin vijf liefdesgeschiedenissen op ingenieuze wijze met elkaar zijn verstrengeld.
    Duitse bruiloft, de filmische, internationaal geprezen roman van Pieter Waterdrinker, is een intelligente opera van moedwil en misverstand, die eindigt met een zinderend slotakkoord.

  • Introvert zijn: ineens was het er. Niet voor de introverten; zij wisten allang dat ze bestonden. Maar voor de rest van de wereld stond het onderwerp plotseling op de kaart. En dat is broodnodig, als je beseft dat de mensheid zeker voor een derde uit introverte mensen bestaat. Hoog tijd dus dat we serieus kennisnemen van deze 'soort': wat is introversie nu precies allemaal wel en vooral ook niet, hoe kun je een echte introvert herkennen en niet te vergeten: wat is reuze herkenbaar, zelfs voor mensen die wél uit een taart durven te springen op hun verjaardag?

    In Ik moet nog even kijken of ik kan rekent Liesbeth Smit af met het idee dat introversie iets zieligs of saais zou zijn. Met een frisse en heldere blik gaat ze uitgebreid in op de verschillende kanten van introvert zijn: want hoe ga je er op de werkvloer mee om? Zijn er ook mensen die zowel introvert als extravert zijn? En wat moet je eigenlijk allemaal weten over je introverte kind?

    Ik moet nog even kijken of ik kan is het Nederlandse antwoord op Susan Cain. Scherp en met veel humor geschreven, en vol handige tips en lijstjes. Voor introverten én extraverten - en iedereen daartussenin die 'nog even moet kijken of-ie kan'.

  • Wanderlust

    Rebecca Solnit

    Wandelen is waarschijnlijk de meest simpele en dagelijkse bezigheid die we kennen. In een wereld waar het steeds makkelijker is geworden om ons snel en zonder fysieke inspanning te verplaatsen, laat cultuurhistorica en bekroonde bestsellerauteur Rebecca Solnit ons zien hoe belangrijk het is om te lopen, nietig te zijn in een eindeloos landschap, te wandelen zonder te weten waarnaartoe, of te verdwalen in een stad.
    Solnit verbindt de evolutie van het menselijk lichaam - ons vermogen om rechtop te staan en ons voort te bewegen - met de belangrijkste wandelaars uit de geschiedenis en literatuur: van Kierkegaard, Thoreau en Gary Snyder tot Jane Austens romanpersonage Elizabeth Bennet. Wanderlust is een fascinerend, persoonlijk portret waarin Solnit de diepgaande, onlosmakelijke relatie tussen wandelen en denken blootlegt.

    `Solnit is briljant en de sociale kwesties waar ze over schrijft zijn zeer urgent.'
    DE CORRESPONDENT

    Over Wanderlust :
    `Radicaal, menselijk, humoristisch, hartstochtelijk en belangrijk.'
    ALAIN DE BOTTON

    `Een schrijver met verrassende frisheid en precisie.'
    NEW YORK TIMES BOOK REVIEW

    `Ik loop van kust naar kust dus neem ik Rebecca Solnits diepgravende en fascinerende Wanderlust mee om me te laten inspireren.'
    THE OBSERVER

    `Magistraal.'
    THE GUARDIAN

    `Deze aangename en verhelderende geschiedenis van het wandelen ontvouwt zich als een gesprek met een bijzonder goed geïnformeerde en breed georiënteerde medewandelaar.'
    PUBLISHERS WEEKLY

    `Het thema van Wanderlust mag gewoontjes lijken, wat zij ermee doet is ronduit fascinerend.'
    L.A. WEEKLY

  • In een klein, net appartement aan de rand van de metropool Seoul woont Kim Jiyoung, een dertigjarige millennial die onlangs haar kantoorbaan heeft opgegeven om fulltime voor haar pasgeboren dochter te kunnen zorgen. Maar al snel begint ze vreemde symptomen te vertonen die haar man, ouders en schoonouders verontrusten: Jiyoung imiteert de stemmen van andere vrouwen - levend en zelfs dood.
    Terwijl ze dieper in deze psychose duikt, stuurt haar echtgenoot haar naar een psychiater. Jiyoungs hele leven komt voorbij. Een verhaal doordrenkt van frustratie, doorzettingsvermogen en onderwerping. De rode draad: haar gedrag wordt altijd gecontroleerd door de mannelijke figuren om haar heen.

  • In de lange lockdownmaanden zijn we meer gaan wandelen dan ooit. Op zoek naar manieren om onze huizen te ontvluchten namen we de parken over, en overspoelden we de natuurgebieden. Wat hopen we op onze wandelingen te vinden? En wat zegt deze wandelwoede over onze tijd?
    Brainwash vroeg acht filosofen, wetenschappers en schrijvers om zich te buigen over onze gezamenlijke vlucht naar buiten. De grote vertraging is een tijdsdocument van een bijzonder jaar, maar bovenal een boek om in te verdwalen.

empty