Wereldbibliotheek

  • Georg Kempf is een Kroaat met Duitse wortels. In de Tweede Wereldoorlog wordt hij als 'Volksduitser' door de SS ingelijfd en trekt hij door Polen. Maar hij deserteert en komt terecht bij een Pools-Russische sabotage-eenheid. Na de oorlog keert hij terug naar zijn geboorteland. Daar ontmoet hij de liefde van zijn leven, Vera.
    Vera en Kempf hadden elkaar moeten doden als ze elkaar in de oorlog waren tegengekomen want Vera is een Kroatische communiste, die als partizaan tegen de nazi's vocht. Ze zetten een zoon op de wereld, de verteller van de roman, maar het besef dat ze ooit vochten in twee kampen die elkaar op leven en dood bestreden, leidt tot een steeds grotere vervreemding en de ondergang van hun huwelijk.
    Kempf worstelt zijn hele leven met de vraag: wie ben ik, bij wie hoor ik, hoe moet ik leven? Hij wordt zich bewust van een treurige historische continuïteit: 'altijd hetzelfde', verzucht hij in de jaren negentig tijdens de Joegoslavische burgeroorlog. Altijd hetzelfde, een constatering actueler is dan ooit.
    De reparatie van de wereld is een grote historische roman en een tragische familiesaga. Hij beschrijft het lot van een vrouw en een man die voor elkaar bestemd leken te zijn. Maar op de puinhopen van naoorlogs Midden-Europa ontkomt niemand aan de last van het verleden.
    'De reparatie van de wereld is [...] een bijna mythische mini-familieroman, een grimmige schelmenroman, een schrijnende liefdesroman, een ontluisterend portret van een huwelijk, een ontzagwekkende historische roman (over Kroatië, de Tweede Wereldoorlog, het naoorlogse communisme) en, tot slot, een bijna weemoedige ideeënroman over herinnering, engagement, migratie, identiteit, de existentiële betekenis van kunst en over de grote vraag wat we nu eigenlijk aan moeten met het leven.' ***** de Volkskrant
    'Deze epische roman [...] kun je zonder twijfel een meesterwerk uit de Europese literatuur noemen .Scènes in deze roman [kunnen] wedijveren met grote werken uit de wereldliteratuur als Leven en Lot en Oorlog en vrede.' ***** NRC
    'Om lang en traag van te genieten, machtig als de stroom van de Donau [...] een groots verhaal van onze twintigste eeuw.' Vreme (Belgrado)
    'Het bezit de historische weidsheid van De stille Don van Sjolochov en een rijkdom aan stijlen en registers zoals men hoogstens nog bij Ulysses van Joyce kan aantreffen.' Politika (Belgrado)
    'Prachtig en verschrikkelijk.' Corriere della sera
    'Een indrukwekkende familieroman over de noodlottige vervlechting van geschiedenis en lot, van toeval en wil, van geluk en ongeluk.' Neue Zürcher Zeitung
    'Binnen de Kroatische en Europese literatuur een absoluut hoogtepunt.' Zlatno runo (Zagreb)

  • Toevallige bedenksels Nieuw

    Een jaar lang schreef Elena Ferrante iedere week een column in de Engelse krant The Guardian. Die columns waren ietwat afwijkend van de rest. Ze schreef niet over onderwerpen die ze zelf had gekozen, maar over een thema dat de redactie haar opgaf. En omdat ze er maar korte tijd voor had, moest ze de bedachtzaamheid en zorgvuldigheid waarmee ze haar romans componeert, laten varen en vertrouwen op haar intuïtie.
    Dat leverde intieme, heel persoonlijke stukken op, die hier gebundeld zijn. Over haar eerste liefde. Haar politieke passiviteit en haar bezorgdheid over de democratie. Haar kinderdagboeken. Haar liefde voor taal en voor het Italiaans. Haar sterke overtuiging dat een vrouwelijke regisseur haar boeken vrijelijk kan verfilmen en een man niet.
    /> In deze 51 stukken, van prachtige illustraties voorzien door Andrea Ucini, schrijft Elena Ferrante over haar relatie met de wereld, en nodigt ons als het ware uit om de onze met andere ogen te bekijken.

  • Hoe ik toch huisjesmelker werd Nieuw

    Hans de Geus kon geen hypotheek krijgen voor de bovenwoning die hij in Amsterdam wilde kopen. Hij kreeg wel een lening voor de aankoop van een paar appartementen die hij wilde verhuren op de vrije markt. Dat zette hem aan het denken over de oorzaken en gevolgen van de woningnood in Nederland.
    Wonen is een grondrecht, maar wonen is onbetaalbaar geworden. De torenhoge huizenprijzen maken het starters en jongeren onmogelijk een huis te kopen. Tenzij ze een beroep kunnen doen op ouders die bemiddeld genoeg zijn om een gift of lening te verstrekken, en hun kinderen straks de dure afbetaalde woning en steeds vaker ook hun beleggingswoningen kunnen nalaten. De pechvogels zijn aangewezen op hoge vrijesectorhuren die een steeds groter deel van het toch al zo onzekere inkomen opslokken. Ze lijden aan woonarmoede en met zijn allen lijden we aan ongelijkheid met alle gevaren voor de samenleving van dien. En dat allemaal omdat in de jaren '80 de marktwerking zonder regulering in de mode raakte en de gehele Nederlandse economie op haar kop zette.
    Aan de hand van zijn eigen ervaringen bespreekt Hans de Geus in Hoe ik een huisjesmelker werd de woningmarkt. Hij analyseert op heldere wijze waar het mis is gegaan en wat de economische en maatschappelijke gevolgen zijn.

  • Aurora

    Luis Landero

    Aurora is getrouwd met Gabriel en vanaf het moment dat ze zijn familie leerde kennen, is ze niet alleen het luisterend oor voor hem, maar ook voor haar schoonmoeder en twee schoonzussen. Ze heeft er bijna een dagtaak aan om ieders leed en verhalen aan te horen - over elkaars tekortkomingen en het gebrek aan begrip bij de ander. Tegelijkertijd willen ze maar één ding, en dat is zichzelf kunnen zijn. Maar zoals dat in families gaat, kunnen ze zich niet van elkaar losmaken.
    Op een goede dag besluit Gabriel, het zondagskind in de familie, om een familiediner te organiseren ter gelegenheid van zijn moeders tachtigste verjaardag. Eigenlijk vindt niemand dat een goed idee, zelfs zijn moeder niet. Aurora probeert Gabriel van zijn plan af te brengen, bang dat zijn goedbedoelde poging om de familie weer bij elkaar te brengen, slecht zal aflopen.

  • Het is juli 1914 en de keizer van Oostenrijk-Hongarije tekent een oorlogsverklaring aan Servië. De ceremonie vindt plaats op een onmetelijke afstand van Piotr, die in een uithoek van het immense Habsburgse keizerrijk woont. Piotr is een simpele ziel, ongeletterd en goedgelovig, en hij vereert de keizer als een godheid. Hij doet klusjes op het dorpsstationnetje en zijn kostbaarste bezit is een afgedankte baanwachterspet.
    Na enkele weken bereikt het wereldgebeuren Piotr dan toch. Wanneer hij zijn dienstoproep krijgt, aan hem voorgelezen door een gendarme, is het alsof God zelf hem een bevel heeft gegeven. Hij begint zijn reis naar het front en probeert te begrijpen wat er in de wereld om hem heen gebeurt, terwijl hij wordt verslonden door de onmenselijke machinaties van het oorlogsapparaat.
    De eerste Nederlandse vertaling van 'Het zout der aarde' werd in 1937 gezamenlijk uitgegeven door de uitgeverijen Allert de Lange en Wereldbibliotheek. Zij waren getipt door Joseph Roth, die goed bevriend was met Józef Wittlin. De vertaling werd gemaakt door Abraham Elias Boutelje, die zes jaar later in Sobibor omkwam.
    Deze geheel nieuwe vertaling door Dirk Zijlstra is voorzien van een nawoord door Madeleine Rietra, vicevoorzitter van het Internationale Joseph Roth Genootschap in Wenen.

  • De tunnel

    ,

    Zvi Luria is een gepensioneerde ingenieur, die zijn leven lang wegen en tunnels heeft aangelegd. Wanneer bij hem beginnende dementie wordt geconstateerd, weet zijn vrouw te regelen dat zijn opvolger bij de overheidsinstelling voor wegenbouw, Asaël Maimoni, hem als onbezoldigd assistent aanneemt. Door zijn brein actief te houden hoopt ze zijn dementie te vertragen.
    Asaël werkt aan een geheim militair project: de aanleg van een weg in de Negev-woestijn. Op het uitgetekende traject blijkt op een heuvel tussen oude Nabateese ruïnes echter een Palestijnse familie te bivakkeren, die onder bescherming staat van de raadselachtige archeoloog Sjibbolet. Asaël en Sjibbolet willen, allebei om persoonlijke redenen,
    een tunnel aanleggen waardoor de heuvel gespaard kan blijven. Het is aan Zvi dit voor elkaar te krijgen.
    De tunnel is een menselijke komedie, waarin Zvi, zijn vrouw en alle personages worden neergezet alsof we midden in een film zitten. Maar op subtiele wijze heeft Yehoshua er ook een hoopvolle vertelling in gevlochten over Israël en de Palestijnen.

  • De zestiger Simon Leyland heeft te horen gekregen dat hij nog maar kort te leven heeft. Hij verkoopt de uitgeverij in Triëst die hij na de dood van zijn vrouw ruim tien jaar heeft geleid, en vertrekt naar Londen. Daar is hij volwassen geworden, daar is hij ooit begonnen als vertaler, daar heeft hij zijn vrouw leren kennen en met haar twee kinderen gekregen. Daar heeft hij ook een huis geërfd van een oom. Hij neemt de tijd om de brieven te herlezen die hij het afgelopen decennium aan zijn overleden vrouw heeft geschreven om te ontdekken wie hij geworden is. Het zijn schitterende brieven over liefde, verlangen, eenzaamheid en de kracht van de taal die in hun leven zo'n belangrijke rol heeft gespeeld. En al neemt zijn lot toch nog een onverwachte wending, hij laat zich er niet door van de wijs brengen. Uiteindelijk is Simon Leyland, net als de hoofdpersoon van de roman waaraan hij begint, een gelouterd mens.

  • De dertienjarige Giovanna leidt een perfect leven. Ze woont in een van de beste wijken van Napels, haar ouders dragen haar op handen en hebben haar opgevoed tot een lief en gehoorzaam kind dat netjes praat en op school goede cijfers haalt. Dat verandert allemaal wanneer ze haar vader tegen haar moeder hoort zeggen dat Giovanna steeds meer begint te lijken op zijn zus. Er is in hun gezin geen groter kwaad denkbaar dan tante Vittoria.
    Giovanna is geschokt en nieuwsgierig tegelijk en besluit Vittoria op te zoeken. Haar tante woont in het arme deel van Napels en blijkt een volkse, grofgebekte vrouw te zijn. Het enige wat ze wil, is praten over de ware aard van Giovanna's ouders. Langzaam valt het beeld van het volmaakte gezin in gruzelementen. Vanaf nu moet Giovanna balanceren tussen trouw aan haar ouders en de nieuwe vriendschap met haar tante - het zijn Giovanna's eerste stappen naar volwassenheid.
    Deze nieuwe roman van Elena Ferrante bevestigt opnieuw haar grote en unieke talent: als geen ander is ze in staat om heel gedetailleerd vriendschappen en relaties tussen vrouwen neer te zetten. Haar vaak rebelse personages zijn zo levendig beschreven dat je al snel het idee krijgt dat je ze al je hele leven kent. 'Het leugenachtige leven van volwassenen' doet verlangen naar meer.

  • Kiendops oorlog Nieuw

    Het is 1944. Willem, die thuis Kiendop wordt genoemd, woont in een volkswijk in Arnhem. Hij is veertien jaar oud, een nakomertje in een gezin met twee oudere broers en een zus. Zijn oudste broer heeft hij al vier jaar niet gezien, want die voer op zee toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Wanneer de Slag om Arnhem begint, moet hij halsoverkop met zijn ouders huis en stad verlaten. Zijn moeder beweert dat het voor hooguit een weekje zal zijn, maar zijn vader en hij vermoeden dat het wel eens langer kan gaan duren. Er breekt een periode aan van ingrijpende gebeurtenissen die de rest
    van zijn leven zullen bepalen. Als hij uiteindelijk terugkeert naar de ruïnes van hun huis is hij vijftien en volwassen.
    Een verrassend vertelde coming-of-ageroman, die gebaseerd is op het waargebeurde verhaal van jazzmusicus Willem Reinen.

  • Wat wij willen Nieuw

    'Al sinds mijn kinderjaren had ik één doel: voor mezelf kunnen zorgen, en dat heb ik gedaan.' Isabel Allende
    In Wat wij willen neemt Isabel Allende ons mee op haar meest persoonlijke en emotionele reis in jaren. Ze vertelt over de belangrijke rol die het feminisme in haar leven speelt, van haar kindertijd tot nu. Ze roemt de vrouwen die haar leven richting hebben gegeven, zoals haar moeder Panchita, haar dochter Paula en haar literair agent Carmen Balcells. Maar ook schrijvers als Virginia Woolf en Margaret Atwood en vele anderen hebben haar geïnspireerd om zich in te zetten voor vrouwenrechten en om te strijden tegen achterstelling en discriminatie.
    Vandaar dat ze ook met grote betrokkenheid schrijft over actuele thema's als de #MeToo-beweging en het leven in tijden van een wereldwijde pandemie. En dat alles doet Allende met die onmiskenbare passie voor het leven en de aanstekelijke overtuiging dat er ook op haar leeftijd alle tijd is voor de liefde.

  • Els Borst Nieuw

    Els Borst

    Nele Beyens

    Els Borst (1932-2014) was van 1994 tot 2002 namens D66 minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in de paarse kabinetten-Kok. Zij werd door veel Nederlanders als een van de betrouwbaarste politici gezien, en stond aan de basis van ons huidige zorgstelsel.
    Toen Borst op tweeënzestigjarige leeftijd minister werd, had zij een lange carrière in de gezondheidszorg achter de rug. Opgeleid als arts was zij onder meer medisch directeur van het Academisch Ziekenhuis in Utrecht, vicevoorzitter van de Gezondheidsraad en bijzonder hoogleraar evaluatie-onderzoek aan de Universiteit van Amsterdam. Als minister voerde zij de wettelijke regeling voor euthanasie en hulp bij zelfdoding in, de eerste ter wereld. Zij maakte serieus werk van tabaksontmoediging, voerde een donorregistratie in, gaf patiënten medezeggenschap in de zorg, bereidde de invoering van de basisverzekering voor, en dit is nog slechts een selectie. Wie was deze vrouw, wat dreef haar en hoe kreeg ze dat allemaal voor elkaar terwijl ze drie kinderen opvoedde en voor haar zieke man zorgde?
    Nele Beyens schreef een pakkende biografie, waarbij ze ook gebruik mocht maken van de persoonlijke archieven van Els Borst en haar familie. Els Borst. Een medicus in de politiek biedt daarnaast een fascinerende blik op ruim zestig jaar geschiedenis van de Nederlandse zorgsector

  • De huilende molenaar Nieuw

    Er is een nieuwe bewoner in het dorp, de boomlange Huttunen. Hij heeft zijn intrek genomen in een verwaarloosde graanmolen, die hij zowaar weer aan de praat weet te krijgen. De molenaar wordt met argwaan bekeken, en vooral beluisterd, want hij blijkt de onweerstaanbare drang te hebben om 's nachts luidkeels te huilen als een wolf. Hoe lang gaat het goed tussen deze bijzondere man en de op rust en regelmaat gerichte dorpsbewoners?
    De huilende molenaar is het tijdloze verhaal van een kleine gemeenschap die zich tegen een excentrieke eenling keert. Paasilinna vertelt het met zichtbaar plezier en met de hem kenmerkende humor en lichte absurditeit. Het is een van de hoogtepunten in zijn oeuvre en werd opgevoerd als toneelstuk en twee keer verfilmd - meest recentelijk in 2017 in Frankrijk.

  • 'Allende op haar best.' NRC
    Aan het eind van de gruwelijke Spaanse Burgeroorlog wordt de jonge arts Víctor Dalmau samen met zijn vriendin, de pianiste Roser Bruguera, gedwongen om Barcelona te verlaten en te vluchten naar Frankrijk. Met nog tweeduizend andere Spaanse vluchtelingen gaan ze aan boord van de Winnipeg, een schip dat is gecharterd door de Chileense dichter en consul Pablo Neruda, op weg naar Chili. Tot hun grote verrassing worden ze ontvangen als helden in hun nieuwe thuisland - dat 'langgerekte bloemblad van zee', in de woorden van Neruda. Ze bouwen er een nieuw leven op en worden volwaardige Chilenen. Maar in 1973 gebeurt het onvoorstelbare: er breekt een dictatuur uit en weer moeten Víctor en Roser huis en haard verlaten.
    'Bloemblad van zee' is een reis door de twintigste eeuw aan de hand van onvergetelijke personages. Ze ontdekken dat een mens steeds weer aan een nieuw leven kan beginnen. Een prachtige historische roman over ballingschap en liefde.

  • 'Na bijna 50 jaar is dit boek, geheel terecht, herontdekt.' ***** de Volkskrant
    In de jaren zeventig is Rome een monumentale maar onverschillige stad. Bijna-dertiger Leo Gazzara is er naartoe verhuisd om het burgerlijke leventje dat hem in Milaan wacht te ontlopen. Hij gaat dan ook lukraak van het ene onbeduidende baantje naar het andere, naar bijeenkomsten en ontmoetingen waar menselijk contact vluchtig en gerafeld is. Het is zijn credo om nooit ergens bij betrokken te raken, zo veel mogelijk aan de zijlijn te blijven. Maar tijdens een avondje bij welgestelde vrienden thuis ontmoet hij de eigenaardige en onweerstaanbare Arianna, die even rusteloos is als hijzelf. Ze krijgen een stormachtige affaire. Het wordt zijn laatste zomer in de stad.
    /> 'De laatste zomer in de stad' verscheen in 1973 voor het eerst in Italië. Door het wrange tijdsbeeld en portret dat de auteur schetst van Rome, groeide het langzaam uit tot een cultroman. Veertig jaar later werd het herontdekt door het algemene Italiaanse publiek en omarmd.

  • Vaderland is een grootse roman over familie, loyaliteit en strijd. Twintig jaar na de dood van haar man verhuist Bittori terug naar hun geboortedorp. Haar man werd vermoord door de Baskische terreurbeweging eta, vermoedelijk door de zoon van Bittori's jeugdvriendin, Miren. Voor Bittori sterft, wil ze de ware toedracht kennen. Ze denkt zelfs Mirens zoon te kunnen vergeven om zo het verleden af te sluiten.Bittori en Miren zijn getekend door een politiek fanatisme waar geen van beiden een boodschap aan had maar dat hen lijnrecht tegenover elkaar heeft geplaatst. En nu moeten ze hun wonden en verdriet, keuzes en hun levens onder ogen zien. Is een verzoening mogelijk?Vaderland is een grootse roman over familie, loyaliteit en strijd. Fernando Aramburu beschrijft met veel menselijkheid de slachtoffers én de daders, in deze magistrale verbeelding van de bloedige geschiedenis die het Baskenland heeft verscheurd.

  • Een spoorwegbeambte besluit de balans van zijn leven op te maken door zijn memoires te schrijven. Wanneer hij klaar is en ze doorleest, vallen hem allerlei inconsequenties en onduidelijkheden op. Hij ontdekt tot zijn verbazing en wanhoop dat in zijn binnenste verschillende personen hebben geleefd: een simpele ziel, een eerzuchtige streber, een verwend kind, een kwaadaardige misdadiger en een fijnbesnaarde romanticus. Zijn leven blijkt gecompliceerd te zijn geweest, vol tegenstrijdigheden, en heel anders dan hij zich bewust was.
    `Capek is zo'n schrijver die vele decennia geleden in een glasheldere stijl zijn licht liet schijnen over de grote, tijdloze vragen van het leven, in een roman die leest alsof de inkt nog nat is.' De Standaard

  • Tot aan het einde van de achttiende eeuw werden de Middeleeuwen afgedaan als een duister, barbaars tijdperk tussen de klassieke Oudheid en de Verlichting. Petrarca vond het een diepe afgrond. Erasmus verafschuwde de steriele geleerdheid van de Middeleeuwen. Voltaire haatte de middeleeuwse kerk, die het leven van mensen vergiftigde. En Adam Smith betreurde de macht van de gilden, die een vrije markt van vraag en aanbod in de weg stonden. Rond 1800 veranderde dat ineens. De Middeleeuwen waren nu een voorbeeld van authentieke menselijkheid, onderlinge verbondenheid en wederzijdse verantwoordelijkheid in hechte volksgemeenschappen. De Duitse dichter Novalis sprak van schone schitterende tijden, toen Europa één christelijk land was, Walter Scott verheerlijkte in Ivanhoe de belangeloze trouw van de ridder, Karl Marx en William Morris zagen in de middeleeuwse gilden een voorafspiegeling van de solidariteit van de arbeidende klasse. Peter Raedts laat zien hoe deze radicale breuk samenhangt met de opkomst van de moderne nationale staat en met de overgang van een agrarische naar een geïndustrialiseerde samenleving. Deze ingrijpende veranderingen haalden de bestaande sociale structuren overhoop en om de veelal kwalijke gevolgen daarvan het hoofd te bieden keken schrijvers, dichters, filosofen en politici naar idealen van nationale tradities en volksgeest - en die vonden ze in de Middeleeuwen. De ontdekking van de Middeleeuwen is een baanbrekend boek over de manier waarop men in Duitsland, Engeland, Frankrijk en Italië een eigen verleden heeft geconstrueerd. En het laat zien waarom de Nederlandse blik op de eigen geschiedenis volkomen anders was dan die van de ons omringende landen. Waren de Middeleeuwen een tijd van hechte gemeenschap en ridderlijke trouw of een tijd van barbaars geweld en ruwe onderdrukking? Een tijd om te vergeten of een tijd om naar terug te verlangen? Tolkien's Lord of the Rings of Verhoeven's Flesh and Blood? Sinds de Renaissance roept het beeld van de Middeleeuwen sterk wisselende emoties op. Afkeer en idealisering wisselen elkaar af tot op de dag van vandaag. Dit boek brengt die wisselende waardering van de Middeleeuwen in kaart en onderzoekt waarom de Middeleeuwen nooit een vaste plaats gevonden hebben in het collectieve geheugen van Europa.
    Het baanbrekende boek over de middeleeuwen van historicus Peter Raedts verscheen onlangs in duitse vertaling.
    `Diepe indruk maakt De ontdekking van de Middeleeuwen. Wat een knap en heerlijk boek!' - NRC Handelsblad
    `De ontdekking van de Middeleeuwen biedt heel veel moois.' - Reformatorisch Dagblad
    `****' - het Parool
    `Raedts toont zich een meester over zijn stof, die de lezer moeiteloos weet vast te houden en geregeld tot nieuwe inzichten laat komen.' - Trouw

  • Gloed

    Sándor Márai

    Een oude generaal krijgt op een dag een brief waarin een vriend van lang geleden, Konrád, zijn komst aankondigt. Dat is voor Henrik, de generaal, een schok. Van jongsaf waren zij onafscheidelijk, ondanks hun verschillende achtergrond en afkomst. Tot Konrád plotseling verdween, niet lang na Henriks huwelijk met de mooie Krisztina. Het bezoek van Konrád - na 41 jaar - brengt een stroom van prachtige en pijnlijke herinneringen bij de generaal op gang.

    Henrik en Konrád delen een geheim met een bijzondere kracht, 'een kracht die het weefsel van het leven verschroeit als een kwaadaardige straling, maar aan het leven tegelijk een spanning, een verhoogde temperatuur geeft'.

    Eén avond, één nacht duurt de ontmoeting van de twee oude mannen. Hun laatste gesprek is een duel zonder wapens, en veel wreder. Met mededogenloze openhartigheid praten zij over passie en vriendschap, over waarheid en leugen. Wat is er 41 jaar geleden gebeurd? En was het verhaal van Konrád onvermijdelijk?

    Het verhaal wordt verteld met een rust en overtuigingskracht waar je als lezer van schrikt. Diepe indruk maakte het boek op pers én publiek in Italië en Duitsland. Die Zeit noemde het 'een literaire sensatie', de Corriere della Sera 'een boek van tijdloze schoonheid' en Willem Kuipers schreef naar aanleiding van de Duitse vertaling in de Volkskrant een juichende bespreking waarin hij het had over 'een onvergetelijk boek'.

  • Alba is het kind van een verboden liefde, waarmee haar moeder schande bracht over de familie Trueba. Alba gaat op zoek naar haar voorgeschiedenis en ontdekt drie uitzonderlijke vrouwen. Ze tekent het levensverhaal op van haar passionele moeder Blanca, van haar helderziende grootmoeder Clara en van Clara's mooie zus, Rosa de Schone.
    Met deze meeslepende liefdesroman bereikte Isabel Allende in één keer een miljoenenpubliek over de hele wereld. Het huis met de geesten werd verfilmd met in de hoofdrollen Antonio Banderas en Winona Ryder.

  • - 50%

    New York, december 2015. De stad wordt geteisterd door een vreselijke sneeuwstorm. Door een bizar toeval kruisen drie mensen elkaars pad: een gedesillusioneerde Amerikaan met pensioen, een vrijgezelle Chileense vrouw van begin zestig en een jonge illegale immigrante, op de vlucht voor drugscriminelen. Ze raken tegen wil en dank verzeild in een soort roadmovie waarin ze zich moeten ontdoen van een lijk, een pistool en een auto. Tijdens deze bizarre tocht leren ze elkaar steeds beter kennen en langzaam vallen voor de lezer alle puzzelstukjes op hun plaats.Met De winter voorbij heeft Isabel Allende een rijke en hartverwarmende roman geschreven over moed en immigratie, ouderdom en een tweede kans. Want wat er ook gebeurd is in iemands leven, iedereen verdient een tweede kans.

  • Een indrukwekkend en origineel boek over verlies en levenskracht op het snijvlak van fictie en non-fictie

    Na de plotselinge dood van haar man, met wie ze 21 jaar gelukkig is geweest, komt Rosa Montero in een diepe depressie terecht. Bij toeval krijgt ze het dagboek in handen dat Marie Curie bijhield na de dood van haar man Pierre in 1906. Het beschrijft het bijzondere levenspad van Curie, die we hier leren kennen van een volkomen onbekende kant.

    De vondst zet Rosa Montero aan tot dit heel persoonlijke boek, waarin zij beschrijft wat er met haar gebeurde na het verlies van haar grote liefde. Zij schrijft over het overwinnen van pijn, de verhouding tussen mannen en vrouwen, over de reddende kracht van de literatuur, en over de wijsheid van mensen die hebben leren leven met verlies en rouw. Voortdurend spiegelt zij zich aan wat Marie Curie in haar dagboek noteerde over het omgaan met verlies en het hervinden van levenszin. Dat dagboek is opgenomen aan het einde van dit boek.

  • New York, december 2015. De stad wordt geteisterd door een vreselijke sneeuwstorm. Door een bizar toeval komen drie mensen samen, die elkaar niet kennen. Ze raken verzeild in een soort roadmovie tegen wil en dank waarin ze zich moeten ontdoen van een lijk, een pistool en een auto. Tijdens deze absurde en bizarre tocht leren ze elkaar steeds beter kennen en langzaam vallen ook voor de lezer alle puzzelstukjes op hun plaats.Opnieuw schreef Isabel Allende een onweerstaanbare pageturner zoals miljoenen lezers wereldwijd van haar verwachten. Een rijk en hartverwarmend verhaal vol liefde en verraad, waarin ze een vleugje maatschappijkritiek met betrekking tot de positie van migranten niet schuwt.

  • Na het ongekende succes van de Napolitaanse romans brengt uitgeverij Wereldbibliotheek nu een bundeling van de drie eerdere romans van Elena Ferrante.
    In Kwellende liefde keert een vrouw na de dood van haar moeder terug naar Napels, de stad waar ze is opgegroeid. In een taal die doordringt tot de diepste lagen van het leven ontleedt Ferrante de gevoelens van een vrouw die op zoek is naar de wortels van haar bestaan.
    Dagen van verlating is een scherp en genadeloos portret van de achtendertigjarige Olga die van de ene op de andere dag door haar man wordt verlaten voor een andere vrouw. Een ongekend relaas waar de wanhoop, de woede, het ongeloof en de eenzaamheid van afspatten.
    In De verborgen dochter tot slot, denkt Leda in een huisje aan zee over de moeizame relatie die zij met haar dochters onderhoudt. Ferrante schrijft over grote thema's als identiteit, verlangen en moederschap in een sobere stijl die de lezer diep raakt.

  • De langverwachte nieuwe roman van Maria DuenasDrie Spaanse zussen emigreren begin twintigste eeuw naar de VS, waar ze het restaurant van hun overleden vader overnemen. Aanvankelijk verzetten ze zich tegen de manier van leven in New York, maar algauw beseffen ze dat ze alleen kunnen overleven als ze het restaurant ombouwen tot een variétéclub. Het krijgt de naam `De dochters van de kapitein'. Ieder van de drie dochters beleeft daarbij haar eigen avonturen...
    De dochters van de kapitein is het fascinerende verhaal van emigranten die willen terugkeren naar hun geboorteland maar door omstandigheden gedwongen worden in het land van hun bestemming te blijven. Het is een verhaal van vallen en opstaan, van geluk en tegenspoed, van doorzetten en volhouden. En een verhaal van drie sterke vrouwen, ieder met haar eigen karakter, met samen één doel voor ogen: overleven in een bruisende stad vol vernieuwingen, en zelf opnieuw beginnen.

empty