Uitgeverij Pluim

  • Zuurstofschuld

    Toine Heijmans

    De dag dat Walter Welzenbach zijn eerste berg beklimt bepaalt zijn leven: nooit meer wil hij iets anders. Nu staat hij op zijn laatste top, een duizelingwekkende 8188 meter hoog, en kijkt hij uit over zijn eenzaamheid.

    Zuurstofschuld is het adembenemende verhaal van klimvrienden Lenny en Walter, die hun dromen najagen in de Alpen en de Himalaya, en daarmee hun lot bezegelen. Ze dragen de verhalen van de grote alpinisten met zich mee, en zoeken samen een manier om geschiedenis te schrijven. Maar in de ijle lucht gelden andere wetten.

    Tien jaar na het verschijnen van zijn veelbekroonde bestseller Op zee neemt Toine Heijmans de lezer opnieuw mee naar een onverbiddelijke wereld, met een roman over vrijheid en vriendschap, storm en lawines, en de gevolgen van radicale keuzes. Wat de bergen met de mens doen, en wat de mens doet met de bergen, daar gaat het om.

  • Ik ben een eiland Nieuw

    Tamsin Calidas is een vlotte dertiger met een baan in de media, die in de hippe Londense wijk Notting Hill woont. Niksbijzonders. Tot zij en haar man besluiten hun leventje in de stad te verruilen voor het ruige en onbekende van een klein Schots eiland in de Hebriden. Ze gaan er schapen fokken. Landelijk, rustig en idyllisch, is het beeld dat ze voor ogen hebben. Weg van het eeuwige jachtige. Maar wanneer de eerste betovering is verbroken, blijkt het allerminst idyllisch. De gesloten eilanders zitten helemaal niet te wachten op de komst van zo'n stel stedelingen, het kind waarnaar ze verlangden komt maar niet, het weer is onstuimig en het leven zwaar. Hun huwelijk overleeft de storm niet en loopt op de klippen. En dat is nog maar het begin van de pure, bittere ellende die Calidas zal moeten doormaken. Armoede, een traumatisch verlies en ziekte stellen haar op de proef en het onherbergzame land brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. Naarmate de tijd verstrijkt verliest Calidas zich meer en meer in het landschap om haar heen, en het is precies die natuur die verlossing brengt. Calidas trekt alle registers open in dit rauwe, openhartige boek, dat een ode brengt aan het menselijke overlevingsinstinct en barst van de prachtige beschrijvingen van die wilde wereld. Ik ben een eiland is een verhaal over het buitengewone vermogen van de natuur om, wanneer je allesverloren hebt, in je behoeften te voorzien. Een magnifiek boek over eenzaamheid, veerkracht en zelfontdekking.

    Vertaald door Hans Kloos

  • In mijn mand

    Lieke Marsman

    In mijn mand, de derde bundel van Lieke Marsman, behandelt de grootste thema's die het menselijke bestaan kenmerken: de waarde van het leven en de plek van de dood in een mensenleven. Hoe leef je met een levensbedreigende ziekte? Hoe verandert dat je blik op de wereld, op wat van waarde is, op wat je je herinnert en het verloop van de tijd? En hoe verhoud je je tot de wereld in dergelijke omstandigheden? Trek je je eruit terug, of laat je je juist gelden en houd je die wereld een spiegel voor? Lieke Marsman kiest resoluut voor het laatste.

  • De meest besproken man van Nederland Nieuw

    Otto Spanjer heeft één doel: journalist worden. Maar na zijn studie sociologie wil het voor de voormalig gymnasiast maar niet vlotten. Als webredacteur bij een weekblad en socialemediaredacteur bij de Katholieke Televisie Omroep schrijft hij clickbait-artikelen - die het digitale bereik enorm vergroten-, maar voor het schrijven van goede journalistieke verhalen lijkt geen plaats. De banen die Spanjer ambieert zijn bezet door vijftigers met een vast contract. Vol minachting slaat hij hun eeuwige gelanterfant gade. Met de rug tegen de muur bedenkt hij een plan om het old boys network dat hem tegenhoudt te verslaan.


    De meest besproken man van Nederland is een verhaal over een land dat zichzelf in korte tijd heruitvond als Europees kampioen flexwerk. Een verhaal over omroeppolitiek, grenzeloze ambitie en media-ambtenaren. Maar bovenal is De meest besproken man van Nederland een verhaal over de eerste naoorlogse generatie die het slechter kreeg dan haar ouders.

  • Iedereen met een fobie voor de brievenbus, iedereen die zijn enveloppen dagenlang ongeopend op tafel laat liggen tot hij moedig genoeg is om ze open te maken, zal zich herkennen in Pol Verholst. Hoewel hij de zoon is van een postbode, en een groot liefhebber van de woorden, is zijn angst voor de post zo groot dat hij willens nillens zijn naam schonk aan een ziekte waar zovelen aan lijden. De angst voor post.
    Oftewel: de Ziekte van Verholst. Een ziekte die het hele leven kan ruïneren, en waarbij vergeleken de angst voor spinnen of iets als hoogtevrees werkelijk niets meer voorstelt.

  • Melktanden

    Emma Curvers

    Dit is zoals het moet gaan: je ontmoet die ene persoon, je maakt samen plannen voor morgen, dan voor volgende week, en uiteindelijk voor altijd. Lon heeft het voor elkaar. Ze heeft een vriend, een robot-stofzuiger, een hond en een huis. De muren zijn pas geverfd en het ruikt er naar mogelijkheden. Totdat alles voor haar vriend Philip helemaal niet zaligmakend blijkt te zijn. Voor ze het weet zit ze tegen haar zin in een open relatie, met hem en Xenia.
    Maar dat laat Lon niet over haar kant gaan.
    Curvers schrijft invoelend en met wrange humor over wraak, zusterschap, en de tragiek van het kleine, huiselijke ongeluk. En achtbanen.

  • Gedichten zijn overal: op straat, op gebouwen, in liedjes en films. Ze kunnen je raken, je een leven lang bijblijven, worden getatoeëerd op armen of krijgen miljoenen likes op Instagram.
    Toch deinzen mensen achteruit als ze het woord poëzie horen: te moeilijk, niks voor mij. Maar het is wél iets voor jou.

    Ellen Deckwitz legt uit waarom, biedt een helpende hand en neemt je mee langs de vele ontroerende, dramatische, ronduit hilarische en verbeeldingsrijke paden die de poëzie rijk is.
    Ze laat zien waarom er opeens zoveel gedichten over corona werden geschreven, hoe het lezen van verzen je een veel betere minnaar kan maken en buigt zich over de vraag of er wel zoiets bestaat als Young Adult Poetry. Dit gaat niet over grasmaaien is poëzie voor dummy's, een heerlijk boek dat niet alleen over lezen, maar ook over leven gaat.

    Ellen Deckwitz (1982) brengt haar poëzie over de hele wereld ten gehore, schrijft voor NRC Handelsblad en maakt met Joost de Vries de veelbesproken literaire podcast Boeken FM. Ze won een huifkar vol prijzen, gaf les over de dichtkunst op de Rijksuniversiteit Groningen en in Het Klokhuis en is een graag geziene gast bij diverse televisieprogramma's. Van haar hand verschenen onder andere Olijven moet je leren lezen en de bekroonde bundel Hogere natuurkunde.

    Over Olijven moet je leren lezen:
    `Fijn, slim, grappig en persoonlijk.' - Micha Wertheim
    `Inspireert en prikkelt.' - Tzum
    `Een aanstekelijk en, niet onbelangrijk, zeer toegankelijk boek.' - Trouw
    `Een geweldige, vermakelijke en daardoor zeer besmettelijke cursus Genieten van Poëzie.' - Hebban
    `Olijven moet je leren lezen is uiterst geschikt voor iedereen die behept is met een gezonde nieuwsgierigheid en de wens om van zijn poëzievrees af te komen.' - De Telegraaf
    `Deckwitz schrijft helder en is niet gespeend van humor. Een aanbevelenswaardig boek.' - Meander

  • Een modern verlangen Nieuw

    Een modern verlangen draait om menselijke relaties: tussen geliefden, vrienden, maar ook tussen mens en dier, ouder en kind, mens en ding. De personages in deze veertien verhalen moeten zich soms in moeilijke bochten wringen om door onbegrip en afstand heen te ploeteren, kloven te overbruggen. Daarbij rijst steeds weer de vraag: hoe verhouden wij ons tot elkaar in een soms donkere, labyrintische wereld? En wat vertelt dat ons over onszelf, en onze plek in die wereld?

  • Langs de rivier

    Esther Kinsky

    Een vrouw verhuist naar een buitenwijk van Londen, een buurt met veel immigranten. Allemaal spreken ze een andere
    taal en verhouden ze zich op hun eigen manier tot de stad. Ook zij is een vreemde. Als buitenstaander observeert ze het leven en de omgeving. Ze maakt lange wandelingen langs de rivier de Lea en ziet hoe stad en land in elkaar overgaan, elkaar vormen, hoe mensen uit de hele wereld er als een stroom doorheen trekken en om elkaar heen cirkelen. Dat alles tegen de achtergrond van de Europese geschiedenis, van de kleine en grote verhalen die mensen elkaar vertellen, en van de essentiële vraag hoe je als mens in dat geheel je plaats kunt vinden. 

    `Als Langs de rivier je doet denken aan het werk van W.G. Sebald, die zijn eigen literaire rafelranden tussen geografie en geschiedenis, tussen autobiografie en fictie in kaart bracht, dan heb je gelijk. Het is doordrongen van dezelfde melancholische toon, en dezelfde geesten van de Europese geschiedenis dreigen aan de horizon. Maar Kinsky is meer in mensen geïnteresseerd dan Sebald en staat meer in contact met de moderne stad en haar bewoners. Dit boek is een genot om te lezen vanwege de nauwkeurige beschrijving van landschap en weer, en vanwege de belangstelling voor de
    ballast in het leven van anderen die we gewoonlijk over het hoofd zien.' - The Guardian

    `Of Kinsky nu dingen, haar onbekende mensen of landschappen beschrijft, de overdadige liefde waarover ze beschikt wordt zichtbaar in de empathische taal waarmee ze haar wereld beschrijft.' - Süddeutsche Zeitung


    Vertaald door Josephine Rijnaarts

  • De wereld staat op een kantelpunt. We zijn nog nooit zo welvarend geweest, maar er is crisis waar we ook kijken. Het is tijd om onze waarden en principes te herzien, nieuwe doelen te stellen en een manier van leven te vinden die ook voor de planeet houdbaar is. Maja Gpel nodigt je uit om de wereld opnieuw te bezien. In zeven stappen toont ze de grootste uitdagingen van deze generatie: overbevolking, uitputting van natuurlijke hulpbronnen, ongebreideld consumentisme, technologische ontwikkelingen die alleen maar tot meer productie leiden en het ontstaan van oligopolisten' zoals Amazon. Met sterke voorbeelden laat ze zien hoe we slimmer kunnen omgaan met natuurlijke bronnen en menselijke arbeidskracht en hoe we de huidige omstandigheden kunnen omzetten naar een houdbare situatie. Haar uitgangspunten: blijf vriendelijk en geduldig, zoek medestanders en laat je niet ontmoedigen.


    Vertaald door Marcel Misset.

  • De Warnow

    Hans Steketee

    `Een boek waaraan ik geen weerstand kon bieden. Hans Steketee laat je de zuigende werking voelen van het onbezonnen avontuur. De Warnowlezen voelt als scheep gaan bij windkracht 10.' - Frank Westerman

    Zee kiezen met vrienden, muziek maken en leven van de wind - voor Arnoud is dat het ultieme idee van vrijheid. In 2013 vertrekt hij met zijn vriendin Tirza en zes anderen op zijn zelf verbouwde schip, de Warnow, naar Schotland en Noorwegen, op zoek naar het noorderlicht. Nadat ze bijna schipbreuk hebben geleden gaat een deel van de bemanning van boord. Maar Arnoud, Tirza en Peter besluiten hun avontuur door te zetten.

    Hans Steketee, NRC-journalist en zeezeiler, raakt in de ban van dit verhaal. In het kielzog van de Warnow reist hij van Schiedam naar Schotland en probeert te begrijpen wat er tijdens die laatste oversteek is gebeurd. Wie was Arnoud? Wat bewoog hem? Waarom dwong hij de Warnow op de ruige Noordzee te varen, terwijl het scheepje hier niet voor was gebouwd? In een meeslepende reconstructie laat Steketee zien waar de gedroomde en de echte zee elkaar vinden.

    Kun je een schip met dromen overladen?

  • Vrij van corona

    Jaap Goudsmit

    Viroloog Jaap Goudsmit werd net als iedereen overvallen door het coronavirus. Hij beschrijft in dit boek wat een jaar onderzoek door duizenden onderzoekers overal ter wereld opleverde en hoe feit van fictie te onderscheiden.

    Hij stelt zich vragen die we allemaal hebben: waar komt het virus vandaan, verandert het virus tijdens zijn tocht over de wereld, waarom treft het virus kinderen vrijwel niet en ouderen zo zwaar, verspreidt het zich vooral zonder dat je er iets van merkt, wat is de oorzaak dat sommige mensen veel besmettelijker zijn dan anderen, hoe is het mogelijk dat zo snel goede vaccins zijn gemaakt, spelen het weer en het klimaat een rol bij de verspreiding en moeten we onze leefstijl veranderen om niet op de ic te belanden door dit virus of het volgende virus dat langskomt?

    Jaap Goudsmit laat zien dat de wetenschappelijke vooruitgang de kennis heeft geleverd om pandemieën het hoofd te bieden. De oorzaak was binnen een paar maanden aangewezen en gekarakteriseerd, virustesten werden binnen een paar maanden gemaakt, vaccins werden binnen het jaar getest en kwamen meteen beschikbaar.

    Volgens Goudsmit is er een nieuw tijdperk aangebroken: het immunoceen, het tijdperk waarin we wereldwijd in staat zijn ons te beschermen tegen aandoeningen die onze levensverwachting en onze kwaliteit van leven negatief beïnvloeden.

  • Dirk Jan Roeleven en zijn vrouw Hester van der Vliet doen hun Subaru Forester, bijgenaamd de Boswachter, een belofte: als hij 500.000 km op de teller heeft staan zullen ze hem terugbrengen naar zijn geboortegrond in Japan. En zo beginnen ze aan een reis van 23.832 kilometer, zonder airco en zonder kennis van autotechniek, over getergd Russisch asfalt, Mongolische woestijnwegen en Kazachse steppe-highways naar Vladivostok, van waaruit de veerboot naar Japan vertrekt. Weg van hun hectische leven en aangewezen op elkaar worden ze danig op de proef gesteld, en kunnen ze eindelijk eens goed praten over hun ongewilde kinderloosheid.

  • Alles wat er was

    Hanna Bervoets

    In 'Alles wat er was' van Hanna Bervoets komen acht mensen op een zondag in een schoolgebouw samen voor de opnamen van een wetenschapsprogramma. Maar die worden nooit gemaakt. Want plotseling klinkt er een knal. Op bevel van de autoriteiten gaan ramen, deuren en gordijnen dicht. En ze blijven dicht. Eerst dagen, dan weken. Door de ogen van tv-redactrice Merel zien we hoe de groep zich probeert staande te houden in een nieuwe wereld. Een wereld van duisternis en isolatie. Van slapen op een gymmat en tien korrels rijst per dag. Naarmate de voedselvoorraden verder slinken, lopen de spanningen tussen de schoolbewoners steeds hoger op. Als alles wat er was er niet meer is, wat is dan nog de waarde van liefde, loyaliteit en vriendschap?

  • Toen The New York Times Amsterdam-Noord vergeleek met Brooklyn en op nummer drie plaatste in hun jaarlijkse lijst van onontdekte parels die je bezocht móét hebben, maakte Massih Hutak zich zorgen. Want nu was de buurt hip, maar hij constateerde dat tegelijkertijd meer en meer bewoners en ondernemers in de problemen kwamen door de steeds hogere huren. Zij profiteerden niet mee van de investeringen die nu in de buurt werden gedaan.

    Dit gebeurt niet alleen in Amsterdam, maar overal ter wereld. San Francisco, Los Angeles, Londen, Parijs en Berlijn, overal zag hij hetzelfde fenomeen: de oorspronkelijke bewoners worden in hoog tempo vervangen door nieuwe, vaak jonge bewoners, met hogere inkomens. Hippe koffietenten nemen de plaats in van de oude groente- en fruitboer. Dure koopwoningen voor de happy few komen in de plaats van betaalbare huur.

    Gentrificatie, heet dit, en het is geen natuurverschijnsel, maar het resultaat van beleid. Getuige van de veranderingen in zijn eigen buurt ging Massih Hutak op zoek naar hoe het werkt, en naar een antwoord op de vraag hoe steden kunnen groeien en oude en nieuwe bewoners samen kunnen leven. Want de stad moet een plek voor iedereen zijn.

  • Efter

    Hanna Bervoets

    Efter speelt in een nabije toekomst waarin artsen en wetenschappers verliefdheid als psychische aandoening zijn gaan beschouwen. De medische industrie springt gretig op de nieuwe diagnose in. Er openen klinieken tegen liefdesverslaving. En farmaceut Fizzler wil als eerste een geneesmiddel tegen verliefdheid op de markt brengen: Efter.

    In Efter volgen we negen personages die met de introductie van het medicijn te maken krijgen. De pr-man die Efter in de markt moet zetten, een pubermeisje dat voor het eerst verliefd wordt, een journaliste die onraad ruikt. Wat zij niet weten, is dat hun individuele keuzes en beslissingen een noodlottige reeks gebeurtenissen in gang zetten.

  • Moe van de mens, kampioen van de solitude, woont Mattis afgelegen aan een meer, waar
    hij zijn potentie naar beneden drinkt. Een donker denker met een tanend geloof in zowat
    alles, dus zeker ook in de liefde. Soms, echter, twijfelt hij aan zijn kwaliteiten als eenzaat
    en misantroop, en overweegt hij een leven in een stad vol heerlijke drukte om niets.
    Maar wanneer een weduwe opeens vergeten gevoelens weer in hem aanwakkert,
    verlegt hij zijn ambities.
    Dimitri Verhulsts oeuvre leest als een hommage aan de falende mens, die keer op keer
    met nietsontziende precisie en onvervalste empathie wordt opgevoerd in zijn arena. De
    helaasheid der dingen werd een klassieker, voor Godverdomse dagen op een godverdomse
    bol ontving Verhulst de Libris Literatuur Prijs, en ook de talrijke vertalingen en
    verfilmingen van zijn werk gooiden hoge ogen.
    In zijn nieuwe roman De pruimenpluk bewijst Verhulst zich wederom als fijnschrijver en
    chroniqueur van de menselijke eenzaamheid.
    De pers over eerder werk van Verhulst:
    `Een stilistisch miniatuurtje van grote emoties.' - De Standaard
    'Niet vaak spreekt er uit een vrolijk boek zoveel tragiek.' - de Volkskrant
    `Verhulsts proza betovert keer op keer.' - Financial Times

  • De Dutchionary

    Gaston Dorren

    Double Dutch voor koeterwaals. Dutch Butt Disease voor lelijke dikke billen. Dutch treat voor juist niet trakteren. Een Dutch rose voor als je met je hamer de spijker mist en het hout raakt. Dutch oven voor een scheet in bed. Dutch courage voor sterkedrank. En een Dutch uncle geeft je op je donder. Als je naar de Engelse taal kijkt, lijkt het wel of Engelsen en Amerikanen ons laffe, lompe, lelijke, boerse, vieze, blowende, oversekste en suïcidale oplichters vinden. Die ook nog eens de straat verkeerd oversteken door middel van een Dutch crossing.

    In De Dutchionary komen ruim 400 oude, nieuwe en tijdloze uitdrukkingen aan bod die allemaal het woord Dutch bevatten. Hoe komen wij aan zo'n slechte naam? Dorren laat zien hoe politieke, economische en demografische ontwikkelingen hun sporen in de taal hebben nagelaten. De aanleidingen zijn vergeten, de uitdrukkingen zijn gebleven. Dorren verklaart in welke periodes, in welke streken en om welke redenen `Dutch' zo'n ongunstige lading kreeg. Een woordenboek vol nare vooroordelen - van anderen over ons - is een ongemakkelijke herinnering aan de absurde uitwassen waar bekrompenheid en vreemdelingenhaat toe kunnen leiden.

  • De wereld is radicaal veranderd sinds de Grote Lockdown. In energie, toerisme, vastgoed, financiering, waardeketens, mobiliteit en it wordt het nooit meer zoals het was. De schulden zijn geëxplodeerd en er komt een zware recessie. De kosten zijn enorm, de kansen ongekend. Maar die kansen gaan niet gepakt worden in het `kleine-bufferkapitalisme' dat Nederland de laatste dertig jaar omarmde.
    In dit boek wordt dat kleine-bufferkapitalisme van vlak voor de Grote Lockdown op heterdaad betrapt. Financiële vermogens groeien er ten koste van innovatie, veerkracht en draagvlak. De staatsschuld moet altijd maar lager en er hoopt zich geld op bij aandeelhouders, bij de staat, en in de internationale financiële markten. Dit alles ten koste van lonen en financiële buffers bij huishoudens.
    /> Dit kan beter. De plannen om Nederland anders in te richten liggen klaar. We moeten het alleen nog doen. Daarom eindigt dit boek met een terugblik vanuit 2030 op het bijzondere decennium na de Grote Lockdown. Het worden beslissende jaren.

    `Bezemer schrijft zoals hij denkt: helder en puntig. (...) In dit boek gaat hij de ideeënarmoede met verve te lijf.' - Joris Luyendijk

    `In een razend actuele, opgewekte analyse maakt Bezemer duidelijk dat vooral de overheid nu leiderschap moet tonen, om ons gemeenschappelijke welzijn in de toekomst veilig te stellen.' - Jeroen Smit, schrijver van Het grote gevecht en De prooi

    `Dit uitstekende boek laat zien hoe ver de financialisering van de Nederlandse economie is gegaan. Ook in Nederland functioneren de economie en de financiële sector daardoor niet goed. De coronapandemie en de economische en financiële crisis vormen een unieke gelegenheid voor diepgaande hervorming.' - prof. dr. Willem Buiter, Columbia University New York

  • Meteen na haar schrijversresidentie in Tilburg kreeg Lieke Marsman ernstig nieuws: ze had kanker. In 'De volgende scan duurt vijf minuten' onderzoekt zij in tien gedichten en een essay hoe een ziek lichaam zich verhoudt tot een zieke wereld. 'De kortstondigheid van mijn behandeltraject heeft ervoor gezorgd dat ik sinds mijn operatie het gevoel heb met lege handen te staan en ik heb het schrijven van dit boekje nodig om de tijd kloppend te maken, mijn ziekteproces wat uit te rekken. Maar ik heb geen idee wat ik moet doen als ik dit boekje inlever. Hoe moet ik mijn leven weer oppakken?' In 'De volgende scan duurt vijf minuten' wordt de blik niet uitsluitend naar binnen gericht, integendeel: het is ook een vurig pleidooi om om je heen te kijken en je maatschappelijke verantwoordelijkheid op je te nemen in een zieke samenleving.

  • Hogere natuurkunde

    Ellen Deckwitz

    Bij het overlijden van haar Indische grootmoeder ontdekte Ellen Deckwitz (1982) dat ze de
    enige in haar familie is die haar levensverhaal te horen heeft gekregen. Hogere natuurkunde
    - deels reisverhaal, deels mythe, deels getuigenis - is het resultaat van de talloze
    gesprekken die Deckwitz in de jaren daarna voerde met mensen wier wortels ook in
    voormalig Nederlands-Indië liggen. Ze kwam erachter dat ze niet het enige kleinkind is dat
    een familiegeheim op haar schouders torst.

    Hogere natuurkunde is deels verhaal, deels gedicht - maar vooral een werk dat uit elkaar
    spat van verbeeldingskracht en lef. Ontroerend, geestig en confronterend schetst Ellen
    Deckwitz de gevolgen van een oorlog die inmiddels in miljoenen Nederlanders doorwerkt, en
    tot op de dag van vandaag hun levens tekent.

    OVER DE AUTEUR
    Vanaf het moment dat Ellen Deckwitz haar entree in de letteren maakte bleek ze niet te stuiten: de afgelopen jaren verschenen prijswinnende bundels (onder meer De steen vreest mij, C. Buddingh'-prijs 2012), boeken over schrijven (het alom geprezen Zo word je een geweldige dichter) en de bestseller Olijven moet je leren lezen. Daarnaast presenteert ze geregeld poetry slams, won er zelf ontelbare, haalde de finale van De Slimste Mens, trekt de wereld over om nieuwe poëzie te ontdekken, maakte theater en schrijft daarnaast wekelijks bejubelde columns in zowel NRC Handelsblad als De Morgen.

  • Sister Outsider

    Audre Lorde

    In Sister Outsider neemt Audre Lorde seksisme, racisme, leeftijdsdiscriminatie, homofobie
    en klassenwaan onder de loep. Haar essays laten zien hoe ingewikkeld identiteit is. Aan de
    hand van voorbeelden en anekdotes uit haar eigen leven onderzoekt ze welke barrières
    vrouwen tegenkomen en hoe daarmee om te gaan. Lorde geloofde in het erkennen en
    begrijpen van verschillen als drijvende kracht voor de vrouwenbeweging.

    De zwarte, feministische, lesbische schrijver en dichter had een uitzonderlijk talent om haar
    hoop en dromen om te zetten in heldere, krachtige taal. Haar essays ademen
    doortastendheid, onverschrokkenheid en bevlogenheid uit. Na bijna dertig jaar hebben ze
    nog niets aan zeggingskracht en actualiteit ingeboet. Sister Outsider, verschenen in 1984, is
    nog altijd een baanbrekend boek voor de ontwikkeling van het hedendaagse feminisme.

    Audre Lorde (1934-1992) was hoogleraar, dichter, schrijver en een revolutionaire zwarte
    feminist. Ze publiceerde zowel poëzie als proza en was politiek actief in burgerrechten-,
    pacifistische en feministische bewegingen. Lorde ontving diverse onderscheidingen,
    waaronder eredoctoraten van Hunter, Oberlin en Haverford Colleges, en kreeg de titel New
    York State Poet (1991-1993). Ze was een zelfbenoemde `zwarte lesbische feministische
    krijgsdichter'.

  • Ogenschijnlijk uit het niets begon Dimitri Verhulst een aantal jaar geleden een dagboek om te schrijven waarover hij niet praten kon. Onze verslaggever in de leegte is het verslag van een zelfvernietiging: liever zelf naar de klote dan dat je ondergang door een ander wordt veroorzaakt. De angst voor het moment waarop zijn leven zal worden vernietigd leidt tot een eenzame tocht langs kroegen, drugsdealers en lege hotelkamers. Hij vlucht in zowat alles waarin te vluchten valt, tot we uitkomen bij de reden van zijn angst. Uiteindelijk bleek ook het dagboek een vlucht, maar dat zag hij pas later. Onze verslaggever in de leegte is een pijnlijk eerlijk boek in de traditie van Jeroen Brouwers, Charles Bukowski en Bohumil Hrabal en laat ons een schrijver zien zoals hij niet gezien wil worden. Maar bovenal is dit dagboek een liefdesverklaring aan Tutut.

  • `In dit urgente en betoverende boek maakt Halberstadt de balans op van zijn familie en de
    geschiedenis.' - Andrew Solomon

    Alex Halberstadts zoektocht naar zijn vader brengt hem terug naar zijn gekwelde en
    raadselachtige geboorteland Rusland, waar het leven onder het Sovjetregime drie generaties
    van zijn familie heeft gebroken. In Oekraïne spoort hij zijn grootvader op, wellicht de laatste
    bodyguard van Jozef Stalin die nog in leven is. Hij keert terug naar Litouwen, de
    geboortegrond van zijn Joodse moeder, om de erfenis van de Holocaust en het verzwegen
    antisemitisme onder de loep te nemen. En hij zoekt zijn geboorteplaats Moskou op, waar zijn
    grootmoeder kleding voor de echtgenotes van de Sovjetdominees ontwierp, zijn moeder
    dissidenten in een psychiatrisch ziekenhuis troostte en zijn vader niet zonder risico zijn brood
    verdiende door Amerikaanse platen op de zwarte markt te verkopen. Tijdens deze reis
    onderzoekt Halberstadt ook zijn eigen verhaal: dat van een immigrant die is opgegroeid in
    New York, de zoveelste zoon die door het woelige tij van politiek en geschiedenis van zijn
    vader werd gescheiden.

    De jonge helden van de Sovjet-Unie is een ontroerend onderzoek naar de dunne scheidslijn
    tussen geschiedschrijving en biografie. Wanneer Halberstadt op zoek gaat naar de trauma's
    die zijn familie hebben gevormd, legt hij bloot hoe angst, lijden en woede van generatie op
    generatie worden doorgegeven. En hij realiseert zich ook: naties, net als mensen, hebben
    trauma's die doordringen tot in de ziel van hun burgers.
    `Een liefdevol en treurig verhaal, maar ook sceptisch, verrassend, en vaak erg grappig.' - The
    New York Times

empty