Uitgeverij G.A. Van Oorschot B.V.

  • Goljadkin is een sociaal onhandige jonge man die zijn leven ziet ontsporen wanneer plotseling zijn exacte evenbeeld opduikt. Zijn dubbelganger werkt op hetzelfde departement als hij, maar blijkt veel beter te liggen bij de andere ambtenaren. Hoe sympathiek deze nieuwkomer aanvankelijk ook lijkt, Goljadkins zielsverwant is hij niet: door zijn obsessie en jaloezie stevent Goljadkin af op een totale mislukking.

    In De dubbelganger bundelt Dostojevski al zijn psychologisch vernuft, dat hem later zo beroemd en geliefd zou maken. Vladimir Nabokov prees dit verhaal als het beste wat Dostojevski ooit heeft geschreven: 'Het is een perfect kunstwerk.

  • In De dame met het hondje onderzoekt Tsjechov de aard van liefde buiten het huwelijk vanuit een romantisch idealisme en angst voor desillusie. In andere verhalen, zoals Het huis met de mezzanine, schetst hij juist een levendig beeld van het dagelijks leven van de armen in Rusland en hun weerloosheid tegen uitbuiting van bovenaf.
    Niemand was zo virtuoos met het korte verhaal als Anton Tsjechov. Ruim een eeuw na zijn dood wordt hij door elke nieuwe generatie ontdekt als de grootste korte-verhalenschrijver die de wereld ooit heeft gekend. Welke thematiek hij ook aansnijdt, zeker is dat Tsjechovs schrijverschap ervoor zorgt dat de verhalen de lezer voor altijd bijblijven.

  • Wanneer Arkadi Kirsanov op het landgoed van zijn vader komt logeren, samen met een studievriend, is dat het begin van een reeks botsingen en liefdesgeschiedenissen. Toergenjev laveert tussen dandy's en boeren, dienstmeiden en landheren, om te beschrijven waar vele anderen dikke romans voor nodig hadden: dat vroeger niet alles beter was, maar slechter evenmin.
    Toen Toergenjev bij de slotregels van Vaders en zonen belandde, moest hij het blad van zich af schuiven omdat anders zijn tranen de inkt meteen onleesbaar zouden maken. Het slothoofdstuk is niet alleen de ontroerendste maar ook beste passage uit dit onbetwiste meesterwerk, of misschien zelfs uit de Russische literatuur.

  • Tijdens het regime van Katharina de Grote wordt de jonge Grinjov door zijn ouders ingeschreven voor het leger. Onderweg van Sint-Petersburg naar de kleine vesting waar hij gestationeerd wordt, raakt hij verdwaald in een sneeuwstorm. Langs de weg staat een vreemdeling, die hem uit de storm helpt en zo zijn leven redt. Uit dankbaarheid geeft Grinjov hem zijn pels, niet wetende dat dat het begin is van een avontuur vol intriges, liefde en verraad.
    Historische feiten en pure fictie zijn door Poesjkin met elkaar verweven tot een tijdloze vertelling. Zijn humor, levendigheid en scherp oog voor de menselijke natuur maken deze novelle tot een heus sleutelwerk van de Russische literatuur.

  • Over een periode van meer dan vijftig jaar wijdde Konstantin Paustovski zijn leven aan de literatuur. Na de vertalingen van zijn egodocumenten, kan de lezer nu kennis te maken met de kunst van Paustovski's korte verhalen. Van een sneeuwstorm bij een Frans observatorium in de Spaanse bergen tot aan de zonsondergang aan de warme Turkse kust; de verhalen van Paustovski voeren de lezer de wereld over, maar geven vooral inzicht in de menselijke natuur en de eigenaardigheden die daarbij horen.
    Na het succes van Goudzand en Verhaal van een leven volgt nu deze verzameling korte verhalen, vertaald en samengesteld door Wim Hartog.

  • Ondergrondse notities bevat stukken uit de memoires van een bitter en geïsoleerd man. Vervreemd en afgezonderd van de maatschappij, houdt deze gepensioneerde ambtenaar een fel en cynisch relaas. In het eerste deel vertelt hij over zijn strijd met het bestaan, met het definiëren van zichzelf, menselijk gedrag en de denkwijzen in de wereld om zich heen. Vervolgens beschrijft de ondergrondse man zijn avonturen en perikelen in het dagelijks leven in Petersburg, gebeurtenissen die de man vervullen met triomf of hem in een diep dal storten.
    Dostojevski's tragikomische novelle kan gezien worden als het begin van de moderne roman. In deze nieuwe vertaling van Gerard Cruys komt het waanzinnige en filosofische pleidooi van de ondergrondse verteller naar voren als nooit tevoren.

  • Dit aangrijpende verhaal is een van Tolstojs meesterwerken en wordt vaak genoemd als het beste voorbeeld van een novelle. Een vooraanstaand rechter van het gerechtshof lijdt aan een mysterieuze ziekte en is ervan overtuigd dat hij hieraan zal sterven, al denkt zijn familie daar heel anders over. Zijn collega's zijn ondertussen vooral bezig met de voordelen die zijn dood zal brengen. Hij blikt terug op zijn jonge jaren en het verloop van zijn huwelijk; stap voor stap onderkent de man de leegte van zijn leven. Op zijn karakteristieke indringende wijze beschrijft Tolstoj hoe Ivan Iljitsj zieker en zieker wordt en hoe zijn omgeving hem nauwelijks serieus neemt.

  • Nikolaj Gogol werd wereldberoemd met zijn Petersburgse verhalen, alle opgedist met aanstekelijk vertelplezier en rijkelijk voorzien van zijn unieke kenmerk: oog voor volmaakt overbodige details, waarvan de liefhebber er niet één zou willen missen. De verhalen gaan over het leven achter de koude en elegante façades in de hoofdstad, over een neus die zijn eigen leven gaat leiden en over de dramatische gevolgen van het verliezen van een overjas. Als geen ander schetst Gogol een absurd portret van een stad vol hilarische maar melancholieke personages terwijl zijn verhalen tegelijkertijd aanzetten tot denken over de wereld om ons heen.

  • Er is nauwelijks een verhaal dat beter laat navoelen wat het betekent om voor het eerst te vallen voor iemand die onbereikbaar blijkt te zijn.

    Toergenjevs charmante, lyrische toon sluit naadloos aan bij de storm van gevoelens die zijn hoofdpersoon ondergaat. De jongen in kwestie is gegrepen door de jonge vrouw die naast hem komt wonen en er een groepje aanbidders op nahoudt. Op den duur valt hij ten prooi aan jaloezie, hoewel hij niet weet op wie hij die zou moeten richten. Ten slotte raakt hij door toedoen van de vrouw verwikkeld in een kat-en-muisspel, dat onder de pen van Toergenjev tot een onvergankelijk en pijnlijk meesterstukje is geworden.

  • De uit Odessa afkomstige Isaak Babel gaf de Russische literatuur iets nieuws, iets zonnigs en zuidelijks. Zijn verhalen zijn de bonte, groteske en gedetailleerde neerslag van de raad die Maksim Gorki hem gaf, om zich 'onder de mensen te begeven'. Ze lopen over van wilde energie, zinnelijkheid en ironie, maar tegelijk schreef Babel met grote zelfbeheersing. Zijn werk is bondig en precies. Bij al zijn warmbloedigheid slaat Babel een aardse, heldere toon aan, die zowel vanzelfsprekend als volkomen nieuw aandoet.

    De Rode ruiterij bezorgde Isaak Babel wereldfaam, groeide uit tot zijn bekendste werk en werd een lijfboek van generaties lezers.

  • Oorlog en vrede vertelt de grootse verhalen van de adellijke families Rostov en Bolkonski, hun zinderende feesten en liefdesgeschiedenissen, en dat tegen de achtergrond van Napoleons desastreus verlopen Russische veldtocht, afgesloten met Tolstojs beschouwingen over de aard en betekenis van de geschiedenis en over het probleem van de vrije wil. Kortom, het ene boek waarin liefde, vriend- en vijandschap, het intiem-persoonlijke en het grootmenselijke samenkomen in een verbluffende roman die het hele leven omvat.

    De schitterende vertaling van Yolanda Bloemen en Marja Wiebes van het grootste meesterwerk uit de Russische literatuur behelst onverkort het door Tolstoj zelf in boekvorm gepubliceerde verhaal: de enige echte Oorlog en vrede.

  • In 2013 verscheen Dostojevski's meesterwerk De idioot in een nieuwe vertaling in de Russische Bibliotheek. Het boek kreeg razend lovende besprekingen in de media. 'Een overweldigende soaproman,' noemde Michel Krielaars het boek in NRC Handelsblad. Arthur Langeveld heeft het werk volgens hem 'briljant vertaald'.
    Vorst Mysjkin, bijgenaamd 'de idioot', is een van de origineelste hoofdpersonen uit Dostojevski's in dit opzicht toch al zo rijke oeuvre. 'Een mens die in alle opzichten goed is', een soort Jezus, maar toch een mens van vlees en bloed, hoe naïef en goed van vertrouwen hij ook is.

  • Noodgedwongen verscheen het alom geprezen meesterwerk Dokter Zjivago van Boris Pasternak niet in Rusland maar in het Westen. De sovjetautoriteiten vreesden de invloed van zijn poëtische en waarachtige roman, over de tijd van de Eerste Wereldoorlog, de Revolutie en de daaropvolgende burgeroorlog. Het leven van dichter en arts Zjivago raakt in het caleidoscopisch vertelde verhaal ontregeld door zowel de nationale gebeurtenissen als zijn liefde voor de getrouwde Lara. Ondanks alles weet hij zijn innerlijke vrijheid te behouden. Het is niet voor niets dat de CIA het boek liet verspreiden om daarmee de Sovjetunie te ondermijnen. Dokter Zjivago werd in 1965 verfilmd met Omar Sharif en Julie Christie in de hoofdrollen.

    Ruim vijftig jaar na de film verschijnt nu een nieuwe Nederlandse vertaling van Dokter Zjivago, gemaakt door Aai Prins. Daarmee is Pasternaks langverwachte toetreding tot de Russische Bibliotheek een feit. Zijn verhalen, brieven en poëzie zullen binnen afzienbare tijd eveneens in de reeks verschijnen.

  • De romans van Ivan Toergenjev zijn een romantische afspiegeling van een lang vervlogen tijd, van een voorrevolutionair Rusland dat werd gedragen door landarbeiders en edellieden.
    Met zijn subtiele muzikale stijl, zijn kenmerkende combinatie van lyrische charme en ingetogen gevoeligheid wist Toergenjev als geen ander het Russische platteland te schilderen, en alles wat zich tegen dat decor kan afspelen aan lief en leed.

    Behalve het zeer bekende 'Vaders en zonen' bevat dit deel met romans ook 'Roedin', 'Een adelsnest', 'Aan de vooravond' en 'Rook': stuk voor stuk beknopte en krachtige werken van uitzonderlijke kwaliteit.

  • Verzamelde werken | 1 Nieuw

    Hoewel omringd door een pleiade van dichters in de eerste decennia van de 19e eeuw van het cultureel ontluikende Rusland, geldt Poesjkin als de eerste en grootste onder hen. Hij heeft de Russische taal vrij gemaakt, de poëzie nieuwe lyrische bewogenheid gegeven, voor het proza gehaal nieuwe vormen geschapen. Dit deel van de werken van Poesjkin bevat het drama Boris Godoenow, de kleine tragedies die als dramatische gedichten kunnen worden beschouwd en al het bellettristische proza. Het wonder van dit proza is dat het nergens de lyrische dichter verraadt, zo gedisciplineerd, zo eenvoudig en ongekunsteld is het, zo tintelend echter tegelijk en meeslepend.

  • Verzamelde werken | 11 Brieven Nieuw

    De eerste brief schreef Dostojevski samen met zijn broers en zusje in 1832, de laatste een paar dagen voor zijn dood. Dostojevski is in zijn brieven bijzonder openhartig over zijn levensomstandigheden, in het bijzonder over zijn bijna altijd precaire financiële situatie, zodat er veel gegevens uit geput kunnen worden die relevant zijn voor zijn biografie. Bovendien is hij bijzonder eerlijk en persoonlijk - hij schrijft zijn brieven niet omwille van uiterlijk vertoon of met het oog op publicatie.

    Zijn volgehouden, onbevangen vertelwijze van dramatische en banale voorvallen kan niemand onberoerd laten.

  • Brieven Nieuw

    Vertaald door Tom Eekman

    'Het publiek waardeert in de kunst vooral datgene wat banaal is en wat het allang kent, waaraan het gewend is.' Aldus Tsjechov, in een van de notities die na zijn dood werden aangetroffen in kleine opschrijfboekjes. En: 'Misschien bevindt ons heelal zich in de kies van een of ander monster.' Behalve deze notities en een aantal dagboekpassages, bevat dit zevende deel van Tsjechovs Verzamelde werken een keuze uit zijn brieven. Tsjechov was veel onderweg en de vele en uitvoerige brieven die hij dan schreef geven een goede kijk op zijn persoonlijk leven, zijn denken, en zijn verhouding tot zijn eigen werk. Een verrukkelijk boek waarin je een leven lang niet uitgelezen raakt.

  • Dit zevende deel van Tolstojs Verzamelde werken bevat zijn toneelwerken: De nihilist, Een besmette familie, Het levende lijk e.a.

  • Ivan Toergenjev was een van Ruslands ijverigste briefschrijvers. Er zijn meer dan 6000 brieven van hem bewaard gebleven. De hier gepresenteerde brieven werden gekozen en van commentaar voorzien door Karel van het Reve en vertaald door Arie van der Ent en Jan Timmers.

    Deftige brieven aan Alexander ii of Victor Hugo, liefdesbrieven aan Pauline Viardot, aan de actrice Sawina. Zakenbrieven aan een wagenmaker die een verkeerd product had afgeleverd. Politieke discussie met Herzen. De revolutie van 1848 in Parijs. De Frans-Duitse oorlog van 1870. De herrie met Gontsjarov over vermeend plagiaat. De ontvangst van Vaders en zonen. De opheffing van de slavernij in Rusland in 1863. De vertalingen. De jacht. Toergenjevs hulp aan Bakoenin, aan Lavrov. Zijn eeuwige ellende met de beheerders van zijn landgoed, dat veel zou hebben opgeleverd als hij zich niet jarenlang links en rechts had laten bestelen. Zijn jicht. Zijn pogingen om twee joodse dames voor deportatie te behoeden en om andere schrijvers te helpen: Zola, Maupassant, Garsjin. De dood van zijn moeder, die een vreselijke vrouw moet zijn geweest. Zijn pogingen om aan zijn broer een lelijk schilderij van een naakte vrouw te verkopen.
    Toergenjev was standvastig in zijn opvattingen en ook kon hij zich bijzonder kwaad maken over kwesties die hem onrechtvaardig voorkwamen. Daarbij treedt hij in zijn brieven naar voren als een buitengewoon beminnelijk man met een edel karakter. Lezing van zijn brieven maakt dat men hem graag zou hebben willen kennen: hij was een man om van te houden.

  • Slatykov (1826-1889) verwierf zich blijvende roem met de fantastische, maar tegelijk ongelooflijk reële plattelandsgeschiedenis De familie Golowljow. De handelende personen zijn onvergetelijk: moeder Arina die het landgoed van de Golowljows steeds groter maakt door sluwe aankopen en een uiterst zuinig beleid. Haar man, die jarenlang dronken in bed ligt en schunnige verzen declameert. Haar zoon, die niet wil deugen, hoewel hij gestudeerd heeft en officier is geweest. Hij komt ten slotte geheel berooid bij moeder Arina terug die hem op water en brood zet in een kamer zonder kaarsen, waar hij de winter ijsberend en mompelend doorbrengt. En dan ten slotte haar andere zoon Porfiri, het 'judasje' dat al als kind zijn moeder vleiend aan placht te kijken en slijmerig placht toe te spreken, ondertussen overwegend hoe hij haar eenmaal het vel over de oren zou halen. Kortom, het oude, feodale Rusland in al zijn modderigheid.

  • Poesjkin is een briljant brievenschrijver; Herzberg is een uitmuntend vertaalster, ook van de veelvuldig in de brieven opduikende verzen. Het commentaar van Van het Reve verheldert veel van wat anders - brieven bevatten tenslotte altijd veel zaken die spoedig vergeten en voorbij zijn - obscuur bleef. De grote dichter Poesjkin treedt in zijn brieven naar voren als een warmbloedig man, die behagen schepte in platte grollen, spitsvondige beledigingen en scherpe kritieken op de literaire producten van zijn tijdgenoten. De brieven aan zijn vrouw Natalja zijn juweeltjes: beurtelings betoont Poesjkin zich een tortelduifje, een bezorgde echtgenoot die zich druk maakt om haar gezondheid en ook, vanwege haar bijzonder schoonheid en lichtzinnige reputatie, een buitengewoon jaloerse man.

  • 'Onegin! Wat zit je te geeuwen!' 'Ach, Lenski, dat doe ik al eeuwen!'
    Het zijn slechts twee regels uit de briljante roman in verzen Jewgeni Onegin, door Tsjaikovski bewerkt tot een opera. De hoofdpersoon is een melancholische dandy die op een landgoed woont. Zijn vriend Lenski brengt hem in contact met Tatjana, het zusje van Lenski's verloofde. Tatjana wordt onmiddellijk verliefd op Onegin maar die versmaadt haar liefde. Drie jaar later zien ze elkaar weer. Nu zijn de rollen omgedraaid. Tatjana is inmiddels getrouwd en Onegin probeert haar voor zich te winnen. Maar het is te laat. Jewgeni Onegin is dé roman over een 'voorbestemde' liefde die nooit verwezenlijkt wordt. Over het laten lopen van een geliefde en daar vervolgens de rest van je leven verschrikkelijke spijt van hebben.

  • Duizend zielen van de Russische auteur Aleksej Pisemki (1821-1881) behoort tot de klassieke werken uit de Russische literatuur. Hoofdpersoon van deze roman is Kalinovitsj, een niet-adellijke, eerzuchtige intellectueel, die zijn verloofde in de steek laat om te trouwen met een rijke eigenares van 'duizend zielen', de horige boeren van het landgoed. Pisemski beschrijft cynisch hoe de begaafde, eerzuchtige Kalinovitsj omwille van een carrière en een comfortabel leven zijn rechtschapen principes laat varen, de mensen die hem na aan het hart liggen opoffert en eenmaal op een hoge post gekomen, zichzelf door rechtvaardigheid en onkreukbaarheid te gronde richt.

  • Nadat Nikolaj Ljeskow (1831-1895) twee 'nihilistische' romans had gepubliceerd die hem van linkse zijde op veel kritiek kwamen te staan, vond hij zijn eigen vorm in wat Karel van het Reve noemde 'het Sheherazade-genre': korte geschiedenissen, aaneengeregen tot een verhaal. Titels als 'De betoverde zwerver' en 'De verzegelde engel' zijn hier sprekende voorbeelden van. Ze zijn opgenomen in Romans en verhalen, tezamen met nog zes verhalen en de romans De lady Macbeth uit het district Mtsensk en Het kapittel. Dat laatste boek geldt als een unicum in de Russische literatuur, omdat voor het eerst een literair werk geheel aan de geestelijkheid was gewijd. Tom Eekman kreeg onder meer voor dit boekdeel de Martinus Nijhoffprijs voor vertalingen.

empty