Nobelman, Uitgeverij

  • Merlijne groeit op in een doodgewoon gezin met alledaagse problemen. Althans, dat is wat de buitenwereld ziet. In werkelijkheid leeft zij met een groot geheim. Doodsbang voor de gevolgen durft ze haar verhaal met niemand te delen. Wie zou ooit geloven wat opa met haar doet? Wie vermoedt de smerige waarheid achter de terugkerende logeerpartijtjes? Merlijne zwijgt over dat verborgen leven vol leugens en eenzaamheid, schuld en schaamte. Pas wanneer het water haar aan de lippen staat, neemt zij het heft in eigen handen en rekent zij af met haar kwelgeesten.

    In Onschuld tekent Dennis Captein het relaas van Merlijne op. De roman, gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, schetst op een aangrijpende toon de belevingswereld van seksueel kindermisbruik. We zijn getuige van de wanhoop en de groeiende strijdvaardigheid van Merlijne, die zich met vallen en opstaan ontworstelt aan haar verleden.

    Kindermisbruik is van alle tijden. Het komt voor in alle landen en in alle lagen van de samenleving, dwars door alle religies en overtuigingen heen. Dit boek geeft een stem aan alle kinderen die nooit durfden spreken.

    Dennis Captein studeerde Journalistiek en Rechten, is in het dagelijks leven uitgever en daarnaast actief als columnist voor het AD.

  • Leka de hond vertelt het verhaal van Ben Edgeworth, een achttien jaar oude Amerikaanse jongen, en zijn opmerkelijke hond Leka. Samen varen ze in een catamaran, die Ben zelf gebouwd heeft, langs de Griekse eilanden. Leka kwam als zwerfhond bij Ben, terwijl hij de scheepswerf, waar Ben zijn boot bouwde, afzocht naar voedsel.
    Al snel bewijst hij een trouwe metgezel te zijn op een buitengewone reis, die nog lang nadat de laatste pagina is omgeslagen in het geheugen van de lezer zal blijven hangen.
    Reis mee met de twee avonturiers op hun tocht door de Griekse wateren, die tijdens hun odyssee het ene avontuur na het andere beleven. Ze stuiten op onverwachte gevaren, die ze echter weten te trotseren op basis van slimheid en gezond verstand.
    Als je van honden houdt, is dit echt een boek voor jou!

    Willard Manus (1930) is een bekende Amerikaanse schrijver (romans, toneel, film). Van hem verscheen onder andere het cultboek Mott the Hoople, waar de gelijknamige Britse rockband de naam aan ontleende.
    Willard Manus werd geboren in the Bronx, New York City, waar hij zijn jeugd doorbracht. Hij woonde zo'n dertig jaar op het Griekse eiland Rhodos. Zijn jeugdboek Leka de hond speelt zich af in de Griekse archipel.
    Tegenwoordig woont Willard Manus in Beverly Hills, Hollywood.

  • Het is 1935. Piloot Lodewijk Wilde ligt in bed met een kapotte knie, opgelopen bij een schermutseling met drie jonge NSB´ers die een stuk noodlottiger had kunnen aflopen dan nu het geval is. Tijdens een rondvlucht boven Groningen met de drie jonge nazi´s brengt Wilde na een woordenwisseling zijn vliegtuigje opzettelijk in een tolvlucht waar hij zich maar ternauwernood weer uit weet te redden. Na de mislukte landing op Eelde wordt de gewonde Wilde ook nog eens een keer afgetuigd door zijn agressieve passagiers.

    Om de tijd te doden besluit Wilde zijn ´memoires´ te schrijven. Het betreffen zijn herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog, waarin hij piloot was in het Britse Royal Flying Corps en boven Frankrijk en in het Midden-Oosten vocht. Daarnaast vertelt hij over zijn vriendschap met de Nederlandse vliegtuigbouwer Frits Koolhoven die vlak voor en tijdens de Eerste Wereldoorlog in Engeland vliegtuigen ontwierp en later in de Rotterdamse Waalhaven vliegtuigen bouwde, en over zijn ontmoeting met Lawrence of Arabia in het Midden-Oosten. En ten slotte geeft hij zich rekenschap van zijn relatie tot de drie vrouwen die een prominente plaats in zijn leven innemen, de Britse Allyson die hij in Egypte leerde kennen, zijn vrouw Victoria, dochter van een rijke Haagse zeepfabrikant, en het joodse meisje Zelda, dat hij samen met haar ouders op spectaculaire wijze nazi-Duitsland helpt ontvluchten.

    De roman schetst een beeld van de beginperiode van de luchtvaart, de politieke situatie in Europa en het Midden-Oosten tijdens en na de Eerste Wereldoorlog (waarmee het boek aan de kern raakt van de huidige problematiek in en met de Arabische wereld) en van het begin van het nazitijdperk.
    Als stoere held, cynische atheïst én vrouwenliefhebber voert Lodewijk Wilde de lezer onweerstaanbaar mee in zijn levensverhaal. In Tolvlucht raakt uiteindelijk alles met elkaar verbonden in een warreling van gebeurtenissen waaruit de hoofdpersoon gedesillusioneerd, gehavend, maar ongebroken optimistisch tevoorschijn komt.

  • EEN HEEL NIEUW LEVEN
    Een briljant boek over een horlogemaker en zijn vrouw die allebei tot de conclusie komen dat het tijd wordt een heel nieuw leven te beginnen.

    Het leven van Tadema komt helemaal op de kop te staan als zijn vrouw Adèle verliefd wordt op de beste klant van de juwelierszaak. Als deze ook nog eens zijn rekening niet betaalt, klopt bovendien het spook van de financiële crisis bij de horlogemaker aan. Tadema, die op het standpunt staat dat alles met alles samenhangt en dat de gebeurtenissen in een mensenleven als de radertjes van een horloge in elkaar grijpen, besluit in actie te komen. De gebeurtenissen nemen een wending die zijn ergste voorgevoelens te boven gaat.
    Gerrit Brands wrange verslag over het zakenleven in tijden van crisis is zowel geraffineerd als vol mededogen geschreven. Zijn proza is rustig, hartverscheurend en geestig, en bovenal volstrekt overtuigend. Een heel nieuw leven is een verrassend nieuwe roman van de schrijver van Tolvlucht.

  • Aleksander Grin (1880-1932) was een Russische schrijver, te vergelijken met Shakespeare wat betreft kracht, schoonheid en poëtische beschrijving van zijn personages en hun omgeving.
    Na het afsluiten van zijn opleiding in Vjatka vertrok hij naar Odessa, waar hij ging werken als lader, visser en matroos. Daarna ging hij goud wassen en diende hij in het leger. Vanwege zijn lidmaatschap van de socialistische partij en zijn propagandawerkzaamheden werd hij in Sevastopol veroordeeld, bracht hij lange tijd in de gevangenis door en werd hij drie keer verbannen.
    Vanaf 1906 verschijnt zijn werk in druk. In 1924 verhuist hij naar Feodosia op de Krim. In 1930 is de schrijver vanwege geldgebrek, omdat er weinig werk van hem verschijnt, genoodzaakt samen met zijn vrouw te verhuizen naar het gebied de Oude Krim. Daar overlijdt hij twee jaar later.

    De hoofdpersonen van zijn boeken wonen altijd in de door hemzelf uitgevonden steden Liss, Zurbagan, Ghel-Ghiu, in het land dat zijn bewonderaars Grinland noemen. In dat land hoor je de zee ruisen, de meeuwen krijsen en gebeuren er wonderlijke dingen die door bruinverbrande matrozen aan elkaar worden doorverteld.

    De novelle De scharlaken zeilen (1923) is negentig jaar geleden geschreven en werd wereldberoemd. De met dromen gevulde zeilen werden als het ware een symbool van liefde, van de kunst, niet alleen van het wachten op wonderen, maar ook van het zelf creëren van wonderen.
    Het boek verscheen in veel talen en er zijn miljoenen exemplaren van verkocht. Met deze uitgave is het voor het eerst in het Nederlands verkrijgbaar.


    'Grin schiep in zijn boeken een wereld van optimistische en dappere mensen, in een prachtig land vol geurig groen en zon, een land dat je niet op de kaart zult vinden. Hij schiep wonderlijke gebeurtenissen, die je hoofd laten tollen, alsof je te veel wijn hebt gedronken. Een wereld, waarin Grins helden leven, en die slechts onwerkelijk voorkomt aan hen die een verarmde geest bezitten.
    Diegene, wiens hoofd een beetje tolt na de eerste zoute, warme ademtocht van de kust, voelt onmiddellijk dat Grins landschap echt is en dat Grins landen werkelijk bestaan.' (Konstantin Paustovski).

    'Dit is toch een verbazingwekkende, opmerkelijke schrijver, een ware romanticus en schepper van
    ongelooflijke geschiedenissen. In de hele wereldliteratuur zijn daarvan maar weinig!' (Jaroslav Golovanov).

    'Als de dagen stoffig worden en de kleuren verbleken, neem ik een boek van Grin. Ik sla het op een willekeurige bladzijde open en direct komt de lente door het raam naar binnen. Alles wordt licht en helder en je voelt een geheimzinnige opwinding, net zo als vroeger toen je kind was.' (Danil Granin).

  • Bespieder van de Eerste Persoon is het laatste boek van Sam Shepard. Deze deels autobiografische novelle, in een uiterste krachtsinspanning geschreven en gedicteerd in het jaar voor zijn dood, vertelt vanuit een dubbel perspectief over een niet bij naam genoemde hoofdpersoon die een aandoening heeft die hem meer en meer afhankelijk maakt van de naasten die voor hem zorgen. Hij slijt zijn dagen op zijn veranda, vervuld van mijmeringen en herinneringen en het besef van vergankelijkheid en teloorgang, en wordt voortdurend bespied door een raadselachtige man die zijn dubbelganger zou kunnen zijn en becommentarieert wat hij waarneemt.
    In ingetogen bewoordingen roept Sam Shepard een indringend beeld op van menselijke kwetsbaarheid, hoop en kracht.

    Sam Shepard (1943-2017) schreef meer dan vijftig toneelstukken en zeven prozawerken. Hij won in 1979 de Pulitzerprijs voor drama. Als acteur speelde hij in meer dan vijftig films, werd diverse malen genomineerd voor belangrijke filmprijzen, waaronder een Oscarnominatie voor zijn rol in The Right Stuff in 1984. In 2012 werd hem een eredoctoraat verleend door Trinity College in Dublin. Hij was lid van de American Academy of Arts and Letters, waarvan hij de Gold Medal for Drama ontving, en hij werd opgenomen in de Theater Hall of Fame. Hij stierf op 27 juli 2017 aan de gevolgen van ALS.
    Bespieder van de Eerste Persoon (Spy of the First Person) is het eerste boek van Sam Shepard dat wordt uitgegeven door Uitgeverij Nobelman. De vertaling van Shepards voorlaatste boek The One Inside staat op stapel

    De pers over Bespieder van de Eerste Persoon
    De thema's van deze roman zijn echt Shepard: vaders en zonen, verschuivende identiteiten en verschillende versies van de werkelijkheid; het idee dat er mensen zijn die observeren en mensen die geobserveerd worden in deze dompige wereld (...) Beckett weerklinkt in de nuchtere stijl van deze roman en er zijn existentiële echo's. (New York Times)
    Shepards laatste roman is niet bedoeld als een definitief statement; daar zijn er genoeg van te vinden in zijn werkzame leven. Toch is het moeilijk niet ontroerd te worden door deze vonken van schoonheid en zich thuis voelen. (Los Angeles Times)
    Als het erop aan komt is het minder een verhaal van actie dan van sfeer, en die sfeer is overweldigend, pijnlijk en melancholisch. (Kirkus Review)
    Shepard geeft prachtig glans aan eenzaamheid in dit dunne maar rijke en ontroerende laatste boek. In de laatste regels ziet de oude man 'de maan groter en helderder worden ... twee zoons en hun vader, achter hen aan de anderen.' Shepards waardevolle boodschap is er een van hoop. (The Independent).

  • Mannenleed

    Per Oostrum

    Mannenleed, een crisisroman

    Spiritualiteit is hot! Steeds vaker moeten hard werkende mensen tijd maken om de hei op te gaan en elkaars energie te voelen, de sauna te delen of met paarden te fluisteren. Je lijkt er niet aan te ontkomen ... Maar of iedereen mee kan komen, is een ander verhaal.

    Ook Mark Speelman, de antiheld van 'Mannenleed', kan er niet langer meer omheen. Ongemerkt is hij op middelbare leeftijd geraakt en ziet de wereld om zich heen langzaam veranderen. En hij móet mee! Niet dat hij op zoek is naar iets anders, iets hogers. Sterker nog, alles wat je niet kunt vastpakken is al zweverig, is hem geleerd.
    Maar zijn omgeving helpt hem een handje. Iedereen heeft wel een suggestie. En langzaam maar zeker dringt het tot Mark door dat het moderne bestaan niet langer een aaneenschakeling van oorzaak en gevolg is, een wereld van loon naar werken. Diegenen met het beste verhaal, de grootste bek, de slimste aanpak krijgen 'de grootste aardbeien'. Meer en meer mensen lijken ervan overtuigd te zijn, dat de wereld 'één grote catalogus' is waaruit je maar je bestelling hoeft te plaatsen om je dromen te verwezenlijken. Maar wat Mark ook probeert, het brengt hem verder van het doel af dat hij zich lang geleden voor ogen gesteld had. Is hij dan de enige voor wie de universele wet van de aantrekkingskracht niet opgaat?
    'Mannenleed' laat de worsteling van een man op middelbare leeftijd zien, met de nieuwe tijd, dat nieuwe werken waar iedereen het over heeft en met de vraag of een carrière, of het leven in het algemeen - zo maakbaar is als het lijkt.

    'Mannenleed' leest als 'Eten, bidden, beminnen' door mannen en is daarom voor zowel mannen als hun vrouwen een ... van herkenning.

empty