Houtekiet

  • Wat doen we tegen een nieuw dodelijk virus dat zich razendsnel over de hele wereld verspreidt? Een vaccin ontwikkelen natuurlijk! Maar hoe zijn we erin geslaagd om op zo'n korte termijn zoiets complex te realiseren?

    David Van Turnhout duikt in de medische geschiedenis en fileert de lange weg die de mens aflegde in de strijd tegen vreselijke ziektes en pandemieën. In het verleden vindt hij antwoorden op de meest pertinente vragen van vandaag en ontrafelt hij het oneindige conflict tussen de medische wetenschap
    en de samenleving.

    Op zijn pad kruist de auteur briljante - soms onbekende - wetenschappers die elk hun bijdrage leverden tot de grote medische kennis van vandaag. Zijn verhaal is doorspekt met sappige anekdotes over de kleine overwinningen en tragedies van onderzoekers die door hun tijdgenoten vaak niet eens werden erkend voor hun baanbrekende ontdekkingen. Zo kreeg Edward Jenner alle krediet voor de ontdekking
    van het vaccin, maar vergat de wereld dat een veehouder hem dertig jaar eerder al voor was geweest. Ook Louis Pasteur bouwde voort op het baanbrekende werk van anderen die werden verguisd door het medische establishment van hun tijd.

    In Hoe koeien mensen redden wordt meer dan ooit duidelijk dat de mensheid er niet één, maar driehonderdduizend jaar over deed om ziektes te overwinnen. Vooral de laatste 150 jaar boekten we daarbij een enorme vooruitgang. Leve de wetenschap!

  • David Van Turnhout volgt samen met Dirk Verhofstadt het spoor van zijn Joodse grootvader, Ide Leib Kartuz. Op de vlucht voor antisemitisme en geweld, kwam hij in 1929 naar Antwerpen, waar hij zich vestigde als kleermaker. Zijn achtergebleven familie belandde in het getto van Radomsko. Elk familielid werd vergast in Treblinka, er bleef niemand meer over. In België ging Kartuz bij het verzet, maar in 1942 pakten de nazi's hem op en deporteerden hem via Breendonk en de Dossinkazerne naar Auschwitz. Zijn vrouw en twee kinderen vonden meteen bij hun aankomst een gruwelijke dood.

    Zelf overleefde hij in een commando van kleermakers en onderging hij een onmenselijke dodenmars naar Mauthausen. Na de oorlog maakte hij in Antwerpen maatpakken voor bankiers, diamantairs en andere toplui. Hij hertrouwde en kreeg opnieuw twee kinderen. Zijn laatste strijd voerde hij tegen de Belgische staat voor erkenning als Belg, weerstander en oorlogsslachtoffer. Slechts weinigen weten hoe bijzonder moeilijk het na de bevrijding voor de Joden in België nog was.

    De auteurs graven tot diep in de kern van de Holocaust en onderzoeken van Radomsko tot Miami elk spoor. In de archieven van Auschwitz ontdekten ze onuitgegeven getuigenissen van kleermakers in Blok 1. Totaal onverwacht vonden ze in Florida ook een nichtje van Ide. Zij overleefde door als kind onder te duiken op een zolder in Brussel. Hun zoektocht slingert een jaar lang tussen belangrijke ontdekkingen en tegenslagen, maar in dit eerbetoon krijgt een onbekende geschiedenis eindelijk een gezicht.

  • Het verhaal van de belegering en de Val van Antwerpen in de eerste maanden van de Grote Oorlog is de voorbije honderd jaar grotendeels vergeten. Weinig mensen weten dat het eerste grote Belgische slagveld van de Eerste Wereldoorlog, met loopgraven en artillerieduels, heldenmoed en nutteloze offers rond Antwerpen lag.

    Antwerpen 1914 vertelt het verhaal van een stad die tijdens de eerste oorlogsmaanden hoofdstad van België werd, een stad die dankzij twee grote fortengordels onneembaar werd geacht. Toen Duitse troepen begin augustus België binnenvielen, veroverden ze in een mum van tijd de ene stad na de andere. Maar voor Antwerpen werden ze tot staan gebracht. En ook al duurde de slag rond Antwerpen maar enkele weken, toch zou dit het verdere verloop van de oorlog bepalen.

    Antwerpen 1914 is niet alleen het verhaal van militaire strategieën, bevelhebbers en politieke intriges. Het is vooral een verhaal over mensen, hun angsten en hun hoop. Naast achtergrondinformatie en historische duiding bevat dit boek een uniek en meeslepend tijdsdocument: het dagboek van de kunstcriticus Jozef Muls.

    http://www.linkeroeveruitgevers.be/boeken/p/detail/antwerpen-1914

  • De Groote Oorlog

    Sophie De Schaepdrijver

    Op 4 augustus 1914 viel het grootste invasieleger tot dan toe ooit gemobiliseerd, een klein en weinig oorlogsbereid buurland binnen. En zo begon voor België de groote oorlog. Een oorlog die leek op die van andere landen en toch ook weer niet. Belgiës Eerste Wereldoorlog verliep od twee fronten: in de modder van de Ijzer en in het bezette land. Loopgraven en bezetting, gifgas en dwangarbeid, of twee oorlogen in één: '14-'18 was voor België, wellicht meer nog dan voor andere landen in Europa, de erfzonde van de twintigste eeuw. Sinds de publicatie van De Groote Oorlog in 1997 heeft het onderzoek naar Blegiës Eerste Wereldoorlog een stroomversnelling gekend. Deze heruitgave biedt een nieuwe inleiding. Het boek werd bekroond met de Arkprijs van het Vrije Woord.

  • De bundel Erfzonde van de twintigste eeuw biedt een selectie uit het `oorlogswerk van de schrijfster sinds 1997. Deze uit het Engels en Frans vertaalde artikels gaan over frontschrijvers,
    bezettingshumor, oorlogsdagboeken, geweld en kitsch en troost: een wereldoorlog van onderop bekeken.

    http://www.linkeroeveruitgevers.be/boeken/p/detail/erfzonde-van-de-twintigste-eeuw

  • 1000 jaar slaaf

    Mark Heirman

    In de jaren 1440-1840 werden door Europese handelscompagnieën circa 12 miljoen Afrikaanse slaven over de Atlantische Oceaan naar Amerika afgevoerd. Dat waren er naar schatting evenveel, 12 tot 13 miljoen, die over een periode van twaalf eeuwen door Noord- en Oost-Arabische slavendrijvers gedeporteerd werden. Voor zwart Afrika, dat rond het jaar 1500 hooguit 50 miljoen inwoners telde, was dat een nooit geziene aderlating. Toen Afrika aan het einde van de 19de eeuw uit die duizendjarige ellende ontwaakte, was het continent rijp voor de koloniale opdeling ervan onder de Europese mogendheden. Zeker de eerste decennia was die koloniale overgang voor zwart Afrika nog erger dan de slavenhandel. Het bevrijde Afrika is nauwelijks vijftig jaar oud. Geen wonder dat de dubbele geseling van slavernij en kolonialisme in Afrikaanse harten en geesten nog zoveel sporen nalaat, ook in Afrikaanse gemeenschappen elders ter wereld. Wel wetend dat de wereld anno 2016 in absolute cijfers meer slaven telt dan er de voorbije duizend jaar vanuit Afrika gedeporteerd werden.

  • Het Arabische kruitvat

    Mark Heirman

    Geen regio telt meer oorlogen en conflicten dan de Arabische wereld. Daar worden vandaag minstens vijf oorlogen uitgevochten. Irak, Jemen, Libië, Somalië, Syrië. Algerije en Libanon likken nog de wonden van hun meest recente burgeroorlogen. Israël en Palestina leven al achtenzestig jaar in staat van oorlog. In Soedan leidde veertig jaar oorlog tot de afscheiding van Zuid-Soedan.
    Tegelijk scoren de Arabische landen wereldwijd het hoogst op de schaal die de herkomst van de golf van terreuraanslagen van de voorbije decennia opmeet. Die dubbele vloek roept zelfs de vraag op wat vandaag het zwaarst weegt. De Arabische wereld omvat hooguit een kwart van de islamitische wereld. Toch is het in de Arabische wereld dat de meeste klappen vallen. Misschien is het niet de islam maar de Arabische wereld die buitenstaanders een verklaring voor zoveel geweld verschuldigd is.
    Mark Heirman (1947) is een Vlaamse cultuurfilosoof en polemoloog. Bij Houtekiet schreef hij een twintigtal boeken over cultuur en beschaving, politiek en religie, oorlog en vrede. Zijn meest recente boeken zijn 'Waterloo 1815-1914. De Europese erfenis van Napoleon' (2014), 'De Condor en de Kolibrie.Oorlog en vrede' in 2015 en '1000 jaar slaaf. De vloek van Zwart-Afrika' (2016).

  • Dit had ik nooit verwacht

    Ruud De Ridder

    Mijn leven is een aaneenschakeling van dingen die ik nooit had verwacht. Ik had nooit verwacht dat ik een boek zou schrijven, nooit verwacht dat ik überhaupt zou schrijven. Hoewel, dat laatste is niet helemaal waar. Dat ik zou schrijven stond eigenlijk al heel vlug voor mij in de sterren geschreven. De sterren... Ze zijn me, naar mijn gevoel, altijd gunstig gezind geweest. Ze stonden op de juiste plaats om me te helpen, om mijn geluk te bepalen. Want geluk
    heb ik gehad, meer dan eens.

    In 'Dit had ik nooit verwacht' vertelt Ruud De Ridder openhartig over zijn leven. Uiteraard speelt de geboorte van het echt Antwaarps teater daarin een belangrijke rol, maar ook de beginjaren van vtm met succesvolle reeksen als Bompa en Drie mannen onder één dak komen aan bod. Tegelijk gunt de auteur de lezer een inkijkje in zijn persoonlijke leven vanaf zijn kinderjaren tot vandaag.

  • Mooie dagen

    Johan Verminnen

    In het songbook van mijn hart staan meer dan vierhonderd liedjes. Ze vertellen het verhaal van mijn leven, van liefde voor muziek en muziek in de liefde, van mooie en minder mooie dagen. Luister naar mijn liedjes en je krijgt een vermoeden van wie ik ben.

    Dat songbook is de voedingsbodem van deze biografie. Samen met auteur Karel Michiels ben ik in mijn oude en jonge teksten gedoken, wat een schat aan herinneringen en anekdotes opleverde. Vrienden en vriendinnen van vroeger passeren de revue, jaren van verzet en verzoening, hits en missers. Met zeven aan de tafel, met twee op het podium. Vaak alleen, zelden eenzaam. Thuis in Brussel en de wereld. Zanger en veel meer.

    Al dat materiaal en dagen van lange gesprekken hebben we samengebracht in dit boek, mijn leven dit keer niet op noten gezet maar in woorden en zinnen gevat. Ergens tussen een glimlach en een traan, in het gezelschap vanspelers en drinkers, een solozeiler die altijd zijn eigen koers heeft gevaren.

  • Lange tijd konden vrouwen geen arts worden, omdat ze geen toegang hadden tot de universiteit. Sommigen werden heks, anderen verkleedden zich als man om dat beroep te kunnen uitoefenen. Pas eind 19de eeuw kwam daar bij ons verandering in. Isala van Diest en Aletta Jacobs werden toen de eerste vrouwelijke artsen, respectievelijk in België en Nederland. Baanbrekers, die er eindelijk in slaagden binnen te dringen in het mannenbastion van de geneeskunde.
    Markante vrouwen in de geneeskunst vertelt het verhaal van een tachtigtal opmerkelijke vrouwen die een spoor hebben getrokken in de geschiedenis van de geneeskunst en -kunde. Dankzij hen vinden wij vrouwelijke artsen normaal. De vrouwelijke winnaars van de Nobelprijs geneeskunde en topvrouwen als Christine Van Broeckhoven tonen dat er vandaag veel veranderd is en dat de vrouwelijke arts, de verpleegster en de vroedvrouw eindelijk de erkenning krijgen waar ze recht op hebben.
    Michel Deruyttere portretteert krachtige, inventieve vrouwen die op de barricades hebben gestaan om hun levensdroom -`hun medemens verzorgen' - waar te maken, niet alleen thuis, maar in de hele samenleving.
    Michel Deruyttere was specialist Inwendige Ziekten in Leuven tot 2005. Hij is secretaris van Montanus vzw, de medisch-historische kring van Brugge en is ook stadsgids in Brugge. Hij werd dat met de scriptie: Ziek zijn in Brugge in de 16de-17de eeuw.

    http://www.houtekiet.be/boeken/p/detail/markante-vrouwen-in-de-geneeskunst-e-book

  • De zwarte dood

    Mark Heirman

    Geen ramp trok ooit diepere sporen door Europa dan de zwarte pest die in 1347 het Avondland overviel. Nauwelijks vijf jaar later had de snelste en meest dodelijke epidemie die Europa ooit trof 30 miljoen doden begraven. Een Europeaan op drie. Nog erger was dat 1347 hooguit het begin inluidde van een onbestrijdbare epidemie die Europa meer dan vier eeuwen teisterde.

    Pas in 1772, aan de vooravond van de Franse Revolutie, trok de pest zich uit Europa terug, even onverklaarbaar als ze gekomen was. Een remedie tegen de pest werd in die eeuwen nooit en nergens gevonden. Toch waren dit de eeuwen die Europa een andere richting uitstuurden.

    Uitgerekend van de 14de tot de 18de eeuw was Europa een smeltkroes van nieuwe ideeën en vernieuwende praktijken. Door ontdekkers, uitvinders, kunstenaars, humanisten, hervormers, wetenschappers, verlichters en revoluties werd vanuit Europa een nieuwe wereld geschapen. Toen rond 1780 in Europa de pest verdween, stond dat nieuwe Europa nog in de steigers. Honderd jaar later beheerste het de ganse wereld. Pas dan werd ook de zwarte pest bedwongen, de gesel die in 1347 zoveel Europeanen het leven kostte.

  • Wij, Habsburgers Nieuw

empty