Epo, Uitgeverij

  • Vooruit! Nieuw

    Vooruit!

    Ico Maly

    "Of ik de spil op links wil worden? De spil van de politiek zelfs." Conner Rousseau heeft veel kwaliteiten in de aanbieding, de stereotype Vlaamse bescheidenheid hoort daar niet bij. Zijn parcours oogt dan ook indrukwekkend: als nobele onbekende werd hij voorzitter van sp.a, gooide ramen en deuren open en liet de radeloze partij vervellen tot de hippe nieuwe beweging Vooruit. In dit boek buigt Ico Maly, die eerder standaardwerken over N-VA en Nieuw Rechts schreef, zich over de vraag op welke manier Rousseau de sociaaldemocratie nieuw leven inblaast. Hoe gebruikt hij digitale media en digitale cultuur om de beweging op te bouwen? Verbeeldt Vooruit een nieuwe socialistische strijd? Kan het project, zoals Rousseau zegt, een dam tegen extreemrechts opwerpen? Een boek over matekes, sneakers, algoritmes, het dataficeren van inspraak, Alexandria Ocasio-Cortez en Hendrik De Man.

  • Bang om niet rond te komen, bang om te falen, bang voor aanslagen, bang om alleen te zijn, bang om samen te gaan wonen, bang voor verandering, bang voor morgen. We leven in een angstsamenleving. Onze angst is soms zo verpletterend dat je dreigt te denken: zouden we niet beter meteen stoppen met leven? Maar ook sterven is geen optie, want we zijn bang van de dood.

    Filosoof Bleri Lleshi ziet maar één oplossing: de Liefde. Niet de romantische of peperkoeken versies uit tv-programma's (Verboden liefde!), literatuur (Vijftig tinten grijs!) of filmwereld (The Twilight Saga!). Die leren je vooral dat liefde een product is uit een met tl-lampen belichte rayon in de supermarkt.

    Wél de liefde die ons laat bloeien en groeien, en ons samenbrengt. Alleen heeft die, net zoals een boom, stevige wortels nodig: in gezinnen, onderwijs, middenveld, media en politiek. Liefde in tijden van angst is een prikkelend essay dat, zoals het een straatfilosoof betaamt, vertrekt vanuit de dagelijkse verhalen van gewone mensen. Over solidariteit, spiritualiteit en de noodzaak van een liefdessamenleving. Broodnodig in tijden van angst.

    'Bleri Lleshi's oproep om de liefde in tijden van angst opnieuw uit te vinden, ze van de grond af opnieuw te denken, is niet alleen hartverwarmend, maar ook dringend nodig.' - Stefan Hertmans, schrijver

  • Van 'We kunnen er toch niets meer aan doen' en 'Wij zijn te klein om het verschil te maken' tot 'Het klimaat is altíjd veranderd!' en 'We gaan toch niet terug naar de middeleeuwen?' Wie al eens in een discussie over het klimaat verzeilt, voelt de dooddoeners vaak al van kilometers ver aankomen. Origineel zijn ze zelden. Eigenlijk komen ze altijd op hetzelfde neer: maak je geen zorgen, doe zo weinig mogelijk of laat anderen het probleem oplossen. Ze zaaien vooral twijfel en verwarring. Want intuïtief voel je aan dat de redenering rammelt. Maar overtuig maar eens de luide nonkel die beweert dat zijn planten net 'heel content' zijn met meer CO2 en dat niet het klimaat maar de overbevolking het probleem is.
    In dit even speelse als ernstige boek gaat Tine Hens, door haar lezingen goed bekend met een terugkerend type interventies uit de zaal, de uitdaging aan. Vertrekkend van tien dooddoeners klopt ze aan bij bekende en minder bekende klimaatwetenschappers. Een zelfhulpboek bij klimaatverwarring.

    Met illustraties van Bart Schoofs

  • Hoe durven ze?

    Peter Mertens

    Peter Mertens kreeg voor dit boek de Prijs Jaap Kruithof 2012 (Recht voor de Jaap prijs)

    Met een woord vooraf van Dimitri Verhulst

    De Eyjafjallajökull is een natuurfenomeen. De economische crisis niet. Hier past geen verbijstering over ontembare krachten, maar verontwaardiging. Bankiers, poenslurpers en luchtbellenblazers kregen na de crisis van 2008... nog meer macht. In een grote hold-up verhuisden opnieuw miljoenen euro's naar de miljonairs. In Europa hebben de speculanten ondertussen een keizerlijke status gekregen, en worden ze braafjes "markten" genoemd. Als waren ze keizer Nero, beslissen ze met duim omhoog of omlaag over de toekomst van gehele volkeren. Van Griekenland en Italië tot bij ons eisen zij alweer dat u en ik de crisis betalen, voor de tweede keer. Hoe durven ze!

    Hoe durven ze? brengt de geest van Tijl Uilenspiegel en de geuzen tot leven, de tegenstroom die democratie, vrijheid en economie opnieuw wil veroveren op de papen en zakenkabinetten van het kapitalistische Europa.

    'Dit boek, dat ik des te zeer zou willen bestickeren als "noodzakelijk", begroet ik als een warm en hernieuwd begin in de strijd tegen het asocialisme.' Dimitri Verhulst

  • Niet het verschil in taal maar de aan- of afwezigheid van delfstoffen in de ondergrond bepaalde eeuwenlang de verhouding tussen Wallonië, Vlaanderen en Brussel. In de negentiende eeuw was Wallonië dankzij zijn natuurlijke rijkdom een van de rijkste en meest vooruitstrevende regio's op de planeet. In Vlaanderen controleerden veldwachters de huizen om te zien of de inwoners nog leefden. Waren de Vlamingen van honderd-en-zoveel-jaar geleden dan lui en de Walen harde werkers?

    Dit is een boek over een ménage à trois en de voortdurend veranderende krachtsverhoudingen tussen de drie geliefden. Guido Fonteyn schetst hoe Brussel, traditioneel in het midden van het bed, altijd met het Waalse geld ging lopen en zo rijk werd dat de stad op het doodarme Vlaanderen en zijn périphérie begon te wegen. Maar ook hoe de holdings en de naamloze vennootschappen zich van Wallonië naar Vlaanderen verplaatsten, zoals ze zich nu verplaatsen van Vlaanderen naar elders.

    Van het zinken bad van Napoleon tot de ontfransing van de Brusselse Rand: dit boek is een caleidoscoop van kleine en grote geschiedenissen.

    Dit boek is het derde in een trilogie over België. Eerder verschenen Over de taalgrens. Van Komen naar Voeren en Grensgebied. Van Voeren tot Sankt-Vith.

  • Terwijl de kanonnen in de rest van Afrika al in 1915 zwegen, bestreden Belgisch-Congolese en Duitse koloniale troepen in Oost-Afrika elkaar tot het bittere einde, tot de wapenstilstand een punt achter de Eerste Wereldoorlog zette. Voor België en Duitsland was de oorlog erg belangrijk omdat beide landen te laat kwamen bij de verdeling van Afrika. Dankzij de Congolese soldaten kreeg België als oorlogsbuit twee nieuwe kolonies: Rwanda en Burundi.

    U dacht dat de Groote Oorlog zich voornamelijk aan de Somme en achter de IJzer afspeelde? Historicus van Vergeten Zaken Lucas Catherine steekt een vinger achter het zwartgele bloemetjesbehang van de nakende, officiële herdenkingen. Want zoals inleider Jan Blommaert schrijft: 'Wij, de Europeanen, hadden de koloniale onderdanen nodig om de strijd op leven en dood te voeren. We hadden hen heel hard nodig, want we konden die oorlog niet winnen zonder hen.'

    Met veertig merkwaardige archieffoto's.

  • Van alle levende auteurs is hij de meest geciteerde. Reken je de doden mee dan moet hij enkel Marx, Lenin, Shakespeare, Aristoteles, Christus, Plato en Freud laten voorgaan. De essentiële Chomsky bundelt vier van de meest essentiële werken van Noam Chomsky, de neerslag van lezingen en interviews met David Barsamian. Drie daarvan verschenen nooit eerder in het Nederlands.

    Het ware gelaat van Uncle Sam ontrafelt de buitenlandpolitiek van de Verenigde Staten vanaf de Tweede Wereldoorlog tot aan de eeuwwisseling.
    De welvarende elite en de rusteloze massa gaat over de wereldeconomie, economische mirakels in de derde wereld en de wortels van racisme.
    Geheimen, leugens en democratie is een analyse van de binnenlandse situatie in de Verenigde Staten, van de wereldwijde ongelijkheid en van maatschappelijke tendensen.
    Het algemeen belang gaat over vrijheid en gelijkheid, de media en de mythe van de schuldenlast van de derde wereld.

    Samen vormen de vier boeken een monument voor Amerikas meest vooraanstaande dissident en een briljante maar eenvoudige inleiding op zijn politieke denken.

    "Chomsky is een wereldfenomeen. Misschien de meeste gelezen stem over buitenlandse politiek op de planeet." The New York Times Book Review

  • Kent u Friedrich von Hayek? Beroemd denker. Nobelprijswinnaar. Patroonheilige van alles wat rechts is, van Mark Rutte in Nederland tot Bart De Wever in Vlaanderen. Zijn centrale these: inmenging van de staat in de economie is een beperking van de vrijheid van de mens. Zijn alternatief: de absolute vrijheid van de ondernemer.

    Hayek, met zijn Nobelprijs, zijn publicaties en zijn invloed op hele generaties politici en economen zal het wel weten, zeker? Toch maken de auteurs in dit toegankelijk en met veel voorbeelden gestoffeerd boekje brandhout van zijn theorieën. Uitvoerig puttend uit onderzoek naar hedendaagse arbeidsverhoudingen en -organisatie stellen ze onomwonden: Hayek leidt tot vrijheid voor de elite en armoede voor de werkende mensen.

    Als de sociale strijd ook een strijd is om de hegemonie van ideeën is het ontmaskeren van de pin-up van Nieuw Rechts stevige munitie.

  • Juli 1936. Opstandige franquistische troepen rukken op richting Madrid. Met de omsingeling volgen al snel de eerste luchtbombardementen. Maar terwijl de Volksfrontregering van de Republiek, onder leiding van de socialist Caballero, naar Valencia vlucht, blijven de hoofdstedelingen zich drie jaar lang met hand en tand verzetten. De Slag om Madrid biedt een caleidoscopisch perspectief van deze bloedige bladzijde uit de Spaanse geschiedenis. De republikeinse generaal Miaja, communistische en anarchistische strijders, vakbonders, bouwvakkers, barricadebouwers, burgers, vijandelijke militairen: allemaal krijgen ze een gezicht. De taal is bondig, bijna zakelijk, nergens is er sprake van retoriek, overbodige versieringen of breedsprakigheid. Maar de beelden komen aan als mokerslagen. En de structuur van het verhaal reconstrueert de ritmiek van de zinderende actie. Manuel Chaves Nogales maakte de Slag om Madrid mee van op de eerste rij. Zijn boek bewijst dat de realiteit de fictie nog steeds overtreft.

  • `Het lijkt altijd onmogelijk', zei de betreurde Nelson Mandela, `tot het gerealiseerd is.' De kinderen uit de mijnen halen en de schoolplicht invoeren, dat was voor sommigen `te gek voor woorden'. En toch gebeurde het. Betaald verlof en de vijfdagenweek golden ooit als `van een andere planeet'. Tot ze verwezenlijkt werden.

    Vandaag leveren we in. Niet alleen op ons budget. Veel meer nog op ons denkvermogen. Dit boek brengt daar verandering in.

    Zestien doeners die durven dromen, brengen in dit boek acht overrompelende kleuren samen. Een palet van acht verrassende ideeën die de samenleving creatief uitdagen.

    Stel je voor dat schoolmoeheid een uitstervend woord wordt. Stel je voor dat we met z'n allen straks nog 30 uren werken, en al die andere uren kunnen besteden aan muziek, aan cultuur, aan sport of gewoon aan samen zijn. Ja, stel je voor dat er geen wooncrisis meer zou zijn, geen drempels meer voor dokters, en geen straffeloosheid voor racisme. Dat we in klimaatneutrale steden zouden leven, en ook echt zelf zouden beslissen.

    Ja, stel je voor, dat het alledaagse ongewoon wordt, en het ongewone alledaags.

    Laat je vervoeren door deze zuurstoftrein van vernieuwing.

  • Inaya

    Bleri Lleshi

    Inaya. Zo zal het eerste kind van Bleri Lleshi heten. Terwijl de auteur vol ongeduld op haar geboorte zit te wachten, staan zijn gedachten niet stil. Hij besluit ze te bezweren met een brief. Over zijn eigen roots diep in de Albanese Alpen. Over Brussel, de geboortestad van Inaya. Over de wereld waarin ze zal opgroeien. 'Ik kan niet alles over deze tijden vertellen', schrijft hij. 'Je zal ze zelf moeten beleven. Maar de dag dat je dit boek in handen neemt, zal je een aantal reflecties van je vader kunnen lezen over de geest van onze tijd. Ik wil je bewust maken over ongelijkheid en uitsluiting. Over het racisme en het seksisme die je zal meemaken. Maar ik wil je ook vertellen over hoopvolle mensen en initiatieven. En over de verrijking die je in jou hebt. Over de verschillende werelden en hoe je het beste uit die werelden moet nemen om jouw eigen levensverhaal te maken. Een verhaal gebaseerd op het goede doen, op rechtvaardigheid, verbondenheid en zorgzaamheid.' Poëtisch, beklijvend en inspirerend.

    Met een voorwoord van Joke van Leeuwen.

  • Graailand

    Peter Mertens

    Eindelijk is het er: het langverwachte vervolg op Hoe durven ze?

    De elite graait, grabbelt en grijpt als nooit tevoren. Ongestraft verstoppen miljonairs en multinationals miljarden euro's in postbusbedrijven en belastingparadijzen. Overbetaalde politici walsen ongestoord de draaideur door tussen politiek en grootbedrijf. Wat crisis?

    Crisis is voor sissies, zegt de kaste, en ze verhogen opnieuw de taksen en bevriezen de lonen. We leven toch boven onze stand? Ondertussen vloeit het verse geld naar nieuwe speculatieve zeepbellen, tot de bubbels barsten. Hoe meer ellende de graaiers zaaien, hoe meer opstand ze oogsten tegen de elites.

    Mertens gooit geen steen in de kikkerpoel, maar meteen een hele muur. Graailand biedt een alternatief op de profeten van de angst, zoals Trump, Le Pen en Wilders. Graailand toont de sprankeling van het sociaal verzet, stelt de New Kids in Town voor, en offreert een politiek van hoop.

    Graailand is een boek dat brandt in de handen. Neem het vast, en geef het vuur door.

  • Bijna vijftig jaar geleden schreef Noam Chomsky zijn eerste essay over de buitenlandpolitiek van de Verenigde Staten. Wat is er sindsdien veranderd? In De Chomsky Papers brengt hij alle draden van een half leven analyseren en studeren samen. Over het Amerikaanse primaat van de militaire interventie en de dwang om de enige wereldmacht te blijven. Over het eigenaardige zelfbeeld van de yankees ('de good guys van de wereld!') dat zelfs in het post-Obamatijdperk ongewijzigd zal blijven. Over leven in het antropoceen, het tijdperk waarin het klimaat en de atmosfeer de gevolgen ondervinden van menselijke activiteit. Maar ook over president Trump, de klassenoorlog in de VS en de stijgende onverschilligheid van Jan Modaal. En het gevaar van een vernietigende kernoorlog, islamitisch terrorisme, Charlie Hebdo, Irak, Iran, Afghanistan, Israël/Palestina en Cuba. Een briljante en precieze analyse over de fatale gevolgen van de imperiale VS-politiek.

    'Chomsky is een wereldfenomeen. Misschien de meest gelezen stem over buitenlandse politiek op de planeet.' - The New York Times Book Review

  • Mei 1945. Een ploeg Sovjetsoldaten doorzoekt Hitlers geheime bunker in Berlijn. Ze vinden lichamen, documenten, juwelen en schilderijen maar ... stuiten ook op een uitgebreide collectie 78-toerenplaten. Dat daar werk van Beethoven, Wagner en Bruckner tussen zit, verbaast niemand. Hetzelfde voor een stoet andere door de nazi's gepromote reuzen: 'Het lijkt wel alsof de nazi's Mozart een stalen helm hebben opgezet, Schubert met een sabel hebben omgord en Johann Strauss prikkeldraad rond zijn nek hebben gewikkeld', zei componist Robert Stolz daar ooit over. Maar hoe is het mogelijk dat Hitler ook 'verboden' joodse en Russische componisten en uitvoerders in de aanbieding heeft? In dit boek vertelt Fred Brouwers over de merkwaardige verhouding van de nazi's met klassieke muziek. Want terwijl de Führer plaatjes draaide in zijn bunker broodroofden zijn troepen een hele reeks levende musici of, erger, stuurden ze naar concentratiekampen of de psychiatrie. Anderen konden dan weer op tijd vluchten, heulden mee met het regime of verzetten zich. Een fascinerend stuk muziekgeschiedenis.

  • De vergrijzing: als je beleidsmakers mag geloven, gaat het om 'een tsunami', 'een aardverschuiving', 'een storm die op ons af raast'. De kosten ervan 'swingen' dan weer 'de pan uit' en de verhoging van de pensioenleeftijd is 'een kwestie van gezond verstand'. Patrick Deboosere is demograaf: hij peilt, cijfert en meet. Nuchter. Marijke Persoone stelt hem de vragen die ertoe doen. Zijn antwoorden leiden tot een verrassend ander perspectief. Lang leve de vergrijzing is een relaas over het beschavingssucces dat meer mensen langer leven en over de mythe dat de baby's van vandaag 120 jaar zullen worden. Over de onrust rond de betaalbaarheid van de sociale zorgen in het Frankrijk van ... 1936. Over waarom niet zozeer het aantal actieven in een maatschappij telt, maar veeleer hoeveel rijkdom we produceren. Over de verdeling van deze rijkdom en over de sleutelrol van de sociale zekerheid.

  • In de spektakeldemocratie is het volk een publiek dat op sleeptouw wordt genomen, zijn politici performers en is politiek conflict een commercieel product. Verkiezingscampagnes zijn permanent geworden en wie politieke macht wil veroveren moet gehoorzamen aan de genadeloze wetten van commerciële media(platformen). De gevolgen daarvan zijn niet min. Het leidt tot een politiek systeem dat voortgestuwd wordt door provocatie en sensatie. Het is een systeem dat figuren produceert als Donald Trump, Thierry Baudet, Theo Francken, Boris Johnson of Matteo Salvini en waarin de burger niet meer is dan een consument die de duim omhoog of omlaag mag houden. Werk maken van een democratie die democratischer is en waarin het trumpisme niet langer dominant is, betekent breken met de spectaculaire vorm die de democratie vandaag heeft aangenomen. Dat kan enkel door de democratie terug te brengen naar haar oorsprong: de straat, de barricade en de opstand.

  • Vraag: wat heeft Facebook-COO Sheryl Sandberg, die pleit voor meer vrouwelijke bedrijfsleiders, gemeen met de meer dan vijf miljoen dames die Spanje plat legden 'tegen de alliantie van patriarchaat en kapitalisme'? Antwoord: zowel Sandberg als de Spaanse vrouwen bestempelen zichzelf als feministen. Die vaststelling drijft Cinzia Arruzza, Tithi Bhattacharya en Nancy Fraser, drie monumenten van de Amerikaanse vrouwenbeweging die mee de International Women's Strike organiseerden, naar hun schrijftafel. Want: wat is er nu zo feministisch aan een multinational met een vrouw aan het roer? En: hoe komt het dat je de Sandbergs van deze wereld nooit hoort spreken over hamburgerjobs, dure gezondheidszorg en slechte huizen? Met dit manifest, bij elkaar getikt op de schouders van andere, beroemde manifestschrijvers, zetten ze de kwestie op scherp: feminisme moet zich bezighouden met de problemen van de overgrote meerderheid van de vrouwen op de wereld. Een vurig pleidooi voor een antikapitalistisch, ecosocialistisch en antiracistisch feminisme.

    Met een voorwoord van Sofie De Graeve en Fatma Arikoglu.
    Oorspronkelijke titel: Feminism for the 99%. A manifesto. Verschenen bij Verso, 2019. Vertaald door Gaston Van Dyck.

  • De laatste vrijdag van augustus 2019. Dirk Van Duppen krijgt een keiharde diagnose: uitgezaaide pancreaskanker. Eerst is er het onwezenlijke verdriet. Dan groeit de verbondenheid. Verbondenheid in verdriet, verdriet in verbondenheid.

    Bertolt Brecht wist al: het mooiste geschenk dat je kan geven is het voorbeeld van je eigen leven. In Zo verliep de tijd die me toegemeten was blikt Dirk Van Duppen terug op een compleet leven. Hij werkt in een leerlooierij. Is dokter in Palestijnse vluchtelingenkampen. Bouwt een groepspraktijk uit in Deurne. Plaatst het kiwimodel voor goedkopere geneesmiddelen op de agenda. Bindt de strijd aan tegen het fijn stof in Antwerpen. Zetelt voor de PVDA in de districtsraad, gemeenteraad en OCMW-raad. Onderbouwt de idee dat de mens een supersamenwerker is.

    In dit laatste boek van Dirk Van Duppen is de dood niet ver weg. Toch zindert het van het leven. En van de hoop. Het gaat over engagement en solidariteit. Over de liefde die je vindt in de strijd maar ook over hoe je in de strijd geliefd wordt. Gracias a la vida.

    Opgetekend door Thomas Blommaert.

  • Sommigen beweren dat hij stierf van de kou, anderen dat hij omkwam van de honger en nog anderen zeggen dat de homo sapiens hem uitroeide. Maar hoe kwam de neanderthaler nu écht aan zijn einde? In dit boek gaan paleoantropologe Silvana Condemi en wetenschapsjournalist François Savatier op zoek naar het antwoord dat al decennialang wetenschappers en historici in de ban houdt. Hun boek, ondertussen in vijfentwintig talen vertaald, leest als een whodunit. Hoofdstuk na hoofdstuk volgen ze diverse sporen, sluiten pistes uit en boren er andere aan om zo een eeuwenoude puzzel te reconstrueren. Te midden dat minutieuze speurwerk strooien ze kwistig verhalen rond over de solidariteit die ervoor zorgde dat de neanderthaler het twintigduizend generaties uithield, over overleven in ijstijden en het eten van mensenvlees, maar ook ... over de vermenging van de neanderthaler met de homo sapiens en de daaruit volgende genetische band tussen 'ons' en 'hem'. Populaire wetenschap van de bovenste plank. Rijkelijk geïllustreerd.

    Vertaald uit het Frans door Boudewijn Deckers. Oorspronkelijke titel: Néandertal, mon frère: 300.000 ans d'histoire de l'homme, Flammarion, 2019.

  • Hij was een van de studentenleiders van mei 68. Groeide uit tot de belangrijkste onderzoeksjournalist in dit land. Publiceerde onthullingen over de moord op PS-leider André Cools, de Bende van Nijvel, wapenhandel en extreemrechts. Hield van de idee dat de machthebbers zonder hem veiliger zaten. Had een fenomenaal archief. Stierf jong aan alzheimer.

    In dit boek vertelt Klaartje Schrijvers het fascinerende verhaal van Walter De Bock, die ze leerde kennen bij het schrijven van haar doctoraat over een 20ste-eeuwse neoaristocratische elite. Toch is dit geen klassieke biografie. Het archief van Walter trapt ook de naoorlogse tijdsgeest op de staart: de Koude Oorlogssfeer, de anticommunistische netwerken, de periode waarin een deel van de elite Brussel wilde ombouwen tot het New York van Europa.

    Maar bovenal gaat dit boek over het weten en het vergeten, over wat geschiedenis betekent wanneer kennis verdwijnt. Het is een reis doorheen historische en journalistieke zoektochten naar de waarheid en een ode aan de heuristiek: de kunst van het vinden.

  • Wat na corona? Willen we echt terug naar het oude 'normaal' van besparen in de sociale zekerheid, de zorg en het onderwijs, en fiscaal pamperen van superrijken? Naar een wereld waar de mensen die de samenleving rechthouden géén helden zijn?

    In deze brief aan Vlaanderen houdt filosoof Bleri Lleshi een krachtig en inspirerend pleidooi om het roer om te gooien. Want corona heeft een aantal problemen op scherp gezet. Maar de crisis maakt ook duidelijk dat de mens supersociaal, solidair en zorgzaam is. Voor Bleri Lleshi is dat geen verrassing. Al meer dan tien jaar doorkruist hij Vlaanderen om te spreken over hoop en liefde. Hij kent de verhalen van de mensen die het gehad hebben met de richting waarin onze samenleving aan het evolueren was, van de 94-jarige die vluchtelingen Nederlands leert tot de BV's op de barricades voor het klimaat en het middenveld en de cultuursector met hun protest tegen de kaalslag van de Vlaamse regering.

    We staan op een kruispunt. Ofwel misbruiken machthebbers deze crisis. Ofwel grijpen wij dit moment om te kiezen voor positieve verandering: naar een sociale, duurzame en rechtvaardige samenleving.

  • Sterren zie je pas als het donker wordt. In de coronacrisis is het plots donker geworden. Heel donker. Iedereen zag de sterren. De coronahelden. De werkende klasse. Zij die de boel doen draaien. 'Ze zijn ons vergeten, Peter', schrijft Anna. Ze is poetsvrouw in een ziekenhuis. Ze heeft het over de rekeningen die moeten worden betaald. En over haar man, die zijn job op de luchthaven kwijt is. 'Applaus, dat leg je niet tussen de boterham.'

    Covid-19 heeft de maskers afgetrokken. Van een maatschappij waar winstzucht koning is en corruptie prinses. Dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten is larie en apekool. Dat het vanzelf beter wordt ook. We tuimelen pardoes in een diepe recessie. Miljoenen mensen worden werkloos, de rijksten worden rijker en vanonder donkere stenen wringen allerlei gedrochten zich naar boven. Stop.

    Ze zijn ons vergeten. Een striemend manifest over crisis en hebzucht in tijden van corona. Over een oude wereld die afsterft en een nieuwe die nog geboren moet worden. Een verhaal over sterren, over solidariteit en nieuwe hoop. Een oproep tot engagement. De toekomst is een strijdtoneel. Van hen die de boel doen draaien.

  • Van toenemende ongelijkheid tot een economie zonder veerkracht, van hete zomers zonder regen tot het in elkaar storten van de biodiversiteit: onze vertrouwde wereld staat op losse schroeven. Is onze samenleving voorbereid op de toekomst? Het massale protest van klimaatjongeren maakt duidelijk van niet. Er is nood aan een nieuw hoopvol perspectief, aan nieuwe grondslagen waarmee we aan de slag kunnen. Dat betekent een trendbreuk in hoe we vragen stellen en antwoorden formuleren. Het gaat over zich verbonden weten met elkaar en de natuur, zich solidair voelen met alle aardbewoners en de toekomstige generaties. Over het streven naar levenskwaliteit in plaats van steeds meer en altijd sneller. Het ecologisch kompas probeert in deze turbulente tijden een kader te bieden voor de toekomst, de richting aan te wijzen waarin we niet alleen catastrofes vermijden maar bovenal een nieuwe invulling geven aan wat het goede leven voor iedereen kan betekenen.

    Met een voorwoord van Meyrem Almaci en bijdragen van Annelies Debels, Marie-Monique Franssen, Myriam Dumortier, Jessica Schoors, Imade Annouri, Jef Peeters, Jan Mertens, Johan Malcorps en Dirk Holemans.

  • "Twee van mijn maîtres à penser stierven relatief jong. Michel Foucault was 57, Erving Goffman 60. Het is zeer waarschijnlijk dat ook ik relatief jong zal sterven. Ik ben nu 58 en bij mij is medio maart 2020 kankerstadium 4 gediagnosticeerd. Als er plotseling heel weinig toekomst over is om te plannen, over te speculeren of van te dromen, gebruikt men zulke historische momenten vaak als een aansporing om na te denken over het verleden. De leidende vraag hierbij - een nogal voor de hand liggende - is: wat was er belangrijk?"

    Zo begint dit essay van Jan Blommaert. Wat was er echt belangrijk in mijn academisch leven? is de terugblik van een geëngageerde publiek intellectueel die een academische loopbaan op internationaal topniveau uitbouwde. Over de ontwikkeling van de academische industriële cultuur, de groei van een beroemdheidscultuur en de terreur van het publiceren. Maar ook - en vooral - over geven, vormen, inspireren en democratisch zijn.

    Zoals Ico Maly in zijn voorwoord schrijft: "Een uitnodiging aan docenten om de rol op te nemen van publiek intellectueel en democratisch pedagoog."

empty