De Bezige Bij Amsterdam

  • Meursault, een gesloten Franse Algerijn, begraaft zijn moeder, sluit vriendschap met een pooier en begint een relatie met de jonge knappe Marie. Dan, op een zonovergoten stranddag, schiet hij zonder geldige reden een Arabier dood. `En het was alsof ik vier keer kort aanklopte op de deur van het ongeluk.

    Met een nawoord van David van Reybrouck.

  • 'Nu ga ik in jouw naam alles doen wat wij samen niet meer kunnen', beloofde Raoul de Jong aan zijn hond Puck, tijdens Pucks begrafenis. Maar negen maanden later beseft Raoul dat hij in plaats daarvan alleen maar achter zijn laptop heeft gezeten, wederom. De meeste dingen in het leven zijn tegenwoordig met één druk op de knop op te lossen of uit te vinden. Onze machines maken ons groter, vlugger en efficiënter dan we ooit zijn geweest. Maar wat doen we nog als zelf handelende en denkende mens? Wat zijn we vergeten over onszelf en de wereld om ons heen?
    Raoul neemt de proef op de som. Op een warme zomerdag trekt hij de voordeur van zijn huis in Rotterdam achter zich dicht en begint aan een voettocht naar zijn moeder in Marseille, duizend kilometer verderop zonder training, zonder tomtom, zonder uitgestippelde route. Op de bonnefooi. Zijn belevenissen onderweg zijn amusant, treurig, verrassend, angstwekkend, rauw zoals het digitale leven nooit kan zijn.

  • Donna Tartt volgt in haar erudiete en bedwelmende debuutroman enkele studenten die door hun eigen morele hoogmoed ten val komen.
    Richard Papen, een ingetogen jongen van eenvoudige afkomst, wordt tot zijn verbazing opgenomen in een groepje arrogante en excentrieke studenten, dat zich in de ban van een leraar op de bestudering van de Griekse beschaving heeft gestort. In het tweede semester raakt hij betrokken bij een drama dat zich tussen hen heeft afgespeeld. Een drama met grote gevolgen voor iedereen.

  • Een van de grootste problemen van de economie is de opeenhoping en de verdeling van kapitaal. Dat hangt nauw samen met problemen van ongelijkheid, van concentratie van welvaart en van economische groei. Bevredigende oplossingen voor die problemen waren tot nu toe moeilijk te vinden. Theorieën te over, maar relevant historisch onderzoek was niet voorhanden.
    In Kapitaal in de 21ste eeuw analyseert Thomas Piketty een groot aantal gegevens uit de laatste twee eeuwen en uit twintig landen. Zo weet hij fundamentele economische en sociale processen bloot te leggen. Hij toont aan dat de moderne economische groei en de spreiding van kennis ons in staat hebben gesteld om de ongelijkheid op apocalyptische schaal die Marx had voorspeld te voorkomen. Maar de diepere structuur van kapitaal en ongelijkheid is er in wezen niet door veranderd, zoals we in ons optimisme na de Tweede Wereldoorlog dachten. De belangrijkste oorzaak van de ongelijkheid is de tendens dat de opbrengst op kapitaal groter is dan de economische groei - iets wat nu tot extreme ongelijkheid dreigt te leiden. Het wakkert de onvrede aan en ondermijnt democratische verworvenheden. Het is aan de politiek om die tendens in te tomen.
    Kapitaal in de 21ste eeuw is een buitengewoon ambitieuze onderneming, waarvan de grote waarde alom wordt erkend. Het is een herbezinning op de economische geschiedenis en het dwingt ons de werkelijkheid nuchter onder ogen te zien.

  • Athene, juni 2004. De Griekse economie is booming. Werklui leggen de laatste hand aan de stadions voor de Olympische Zomerspelen. De tv-schermen in de tavernes tonen onafgebroken de heldendaden van het Griekse voetbalelftal. In deze euforie raakt de Nederlandse bankier Nico in de ban van Despina,de dochter van een kunsthandelaar met wie hij zaken doet. Als hij na een paar droomachtige weken terugkeert naar zijn gezin, rest hem slechts de herinnering en de kwellende vraag: hoe waarachtig was deze liefde?
    Acht jaar later is alles anders in Athene. Winkels staan leeg, de geur van traangas vult de straten, de sfeer is grimmig. In deze onttakelde metropool gaat hij op zoek naar Despina. Maar wie is zij eigenlijk? En wat vindt hij terug als hij haar weer ontmoet?

    Edzard Mik (1960) werd geboren in Groningen en woont thans met zijn Griekse vrouw, de componiste Calliope Tsoupaki, in Amsterdam. Zijn twee laatste romans, Goede tijden en Mont Blanc, stonden op de longlist van de Libris Literatuur Prijs.

  • Alleen de wolken beschrijft de jaren van het interbellum. Door de Eerste Wereldoorlog was de wereld compleet veranderd. Als gevolg van de schok van de ongekende destructie van die oorlog leek de bevolking als geheel alle zekerheden, elk geloof en iedere oriëntatie te zijn kwijtgeraakt. Uit dit trauma kwamen de nieuwe ideologieën zoals het communisme en het fascisme voort.
    Philipp Blom gaat te werk als deelgenoot, als tijdgenoot; hij beschrijft de jaren 1918-1938 zoals ze zijn beleefd in al hun complexiteit en tegenstrijdigheid. Hij zoomt telkens in op een bepaald jaar, waarbij hij ingaat op een specifieke gebeurtenis. Evenals in zijn eerdere boek, De duizelingwekkende jaren, betrekt Blom de literatuur en de beeldende kunst erbij en brengt zodoende het verleden op een buitengewoon aantrekkelijke en realistische wijze tot leven.

  • In dit speciale e-book worden de gedichten door de dichter zelf voorgelezen.


    De vernietiging van oude verbanden, god, manipulaties, alledaagse absurditeiten, het universum van een nieuwbouwwijk, de natrillingen van elf september, 'het Westen', 'het Oosten', vader- en moederfiguren, een joodse verloofde.
    In Varkensroze ansichten raapt de dichter zichzelf bijeen en probeert zijn positie te bepalen in een veranderende werkelijkheid. Varkensroze ansichten vormt een onbestemd geheel, een zoektocht waarbij ironie en betrokkenheid, humor en ernst hand in hand gaan.

  • 'Schaffer is op het eerste gezicht een dichter die quasi-nonchalant de wereld om zich heen observeert vanuit een verrassend perspectief. Op het tweede gezicht is hij méér dan dat. De kracht van zijn gedichten schuilt niet zozeer in de observaties, maar in de suggestie.' - Ilja Leonard Pfeijffer, NRC Handelsblad

    'Schaffer is gevoelig voor de absurde werkelijkheid waarin we leven, maar laat zich niet afbluffen. Nuchter en kordaat hakt hij zich een weg, wég met de prietpraat, wég met de ontregeling: dáár moeten we zijn. Alfred Schaffer is nu al een van de dichters die de komende jaren de koers aan zullen geven.' - Adriaan Jaeggi, Het Parool

  • De vernietiging van oude verbanden, god, manipulaties, alledaagse absurditeiten, het universum van een nieuwbouwwijk, de natrillingen van elf september, 'het Westen', 'het Oosten', vader- en moederfiguren, een joodse verloofde.
    In Varkensroze ansichten raapt de dichter zichzelf bijeen en probeert zijn positie te bepalen in een veranderende werkelijkheid. Varkensroze ansichten vormt een onbestemd geheel, een zoektocht waarbij ironie en betrokkenheid, humor en ernst hand in hand gaan.

  • Wiskunde? Hou op zeg! Voor veel mensen is wiskunde een warboel van getallen, sommen en onbegrijpelijke berekeningen. Ook Robert, de jongen in de blauwe pyjama, moet er niks van hebben. Tot hij bezoek krijgt van een telduivel en twaalf nachten lang met getallen aan het goochelen is. Dan blijkt dat wiskunde een spannend en grappig spel is dat Robert en ook de lezers geen enkele moeite kost.

    Wiskunde is niet moeilijk. Zodra het telduiveltje met zijn toverstok zwaait, verdwijnt de angst voor getallen als sneeuw voor de zon.

  • Twee mannen bewaken de enige ingang van een buitengewoon gebouw met veertig luxueuze appartementen, bewoond door de rijken der aarde. Die ingang bevindt zich in de kelder, op de zwaarbeveiligde parkeerverdieping. De bewakers vormen de laatste linie van verdediging, ze houden wacht bij de liften.
    Wanneer op een dag op een na alle bewoners vertrekken weten zij niet wat er buiten, in de stad, in het land, gaande is. Hun enige bron van informatie is de man die zorgt voor hun bevoorrading. Maar ook voor hem zijn ze op hun hoede. Waarom draagt hij geen lederen schoenen en stropdas, zoals zij doen? En wat te denken van de aangekondigde derde bewaker, die maar niet verschijnt?
    De bewaker is een spannend, allegorisch verhaal over oorlog en vrede: oorlog met een ongrijpbare vijand, vrede die elk voor zichzelf moet bevechten. Een tijdloos boek, geschreven in de puntgave stijl waarvoor Peter Terrin geroemd wordt.

  • Dezelfde zee

    Amos Oz

    In Bat Jam, een badplaats bij Tel Aviv, woont de wat saaie belastingadviseur Albert Danon. Zijn vrouw Nadja is pas overleden aan kanker en hun enige zoon Rico is op reis in het Verre Oosten, op zoek naar zichzelf en naar zijn overleden moeder, door wie hij zich verlaten en verraden voelt. In korte hoofdstukken roept Oz een wereld op waarin levenden en doden, romanpersonages en bestaande mensen met elkaar optrekken, alsof ze allemaal `uit dezelfde bron komen en naar dezelfde zee stromen.
    In Dezelfde zee schrijft Amos Oz voor het eerst expliciet over de zelfmoord van zijn moeder. Het verhaal waarin de themas liefde, dood en verlating een essentiële rol spelen, kan gezien worden als een metafoor voor zijn eigen leven. Dezelfde zee is helder en nuchter, maar tegelijkertijd subtiel en gevoelig, en van een poëtische schoonheid.

  • Tokio, 1946. Een jaar na de capitulatie van Japan is 't Tokio Tribunaal in volle gang. De Nederlander Rem Brink is een van de rechters die een vonnis moeten vellen over de belangrijkste Japanse oorlogsmisdadigers. Ter afleiding van de machtsspelletjes en voortdurend wisselende allianties van zijn collega's probeert Brink het hem volstrekt vreemde en totaal verwoeste land te verkennen.
    Als Brink de Japanse sopraan Itchiko leert kennen, die tijdens de bombardementen op Japan haar ouders heeft verloren ontluikt er een tedere, geheime liefde die niet zonder gevaar is. Wanneer deze relatie is uitgekomen verliest Itchiko het protectoraat van haar westerse weldoenster. Haar beloftevolle toekomst ligt aan duigen en ze vertrekt zwanger naar haar geboortedorp in de bergen. Het is juist dat dorp waar vlak daarvoor in stilte gruwelijke oorlogsmisdaden hebben plaatsgevonden.
    Kees van Beijnum sleept de lezer mee in de grote morele worstelingen van zijn personages. Hij stelt onnadrukkelijk maar stellig de vraag naar goed en kwaad, en naar de morele verantwoordelijkheid van het individu. De offers beschrijft een onbekend deel uit de wereldgeschiedenis en is een sensationele leeservaring, waarin Van Beijnum een gebied betreedt waar hij en zijn lezers nog niet eerder kwamen.

    Kees van Beijnum is de auteur van zeer succesvolle romans als Dichter op de Zeedijk (1995), De ordening (1998) en De oesters van Nam Kee (2000, bekroond met de F. Bordewijk-prijs). Zijn meest recente romans zijn Het verboden pad, de bestseller Paradiso en Een soort familie. Die laatste roman werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs.

  • 'Dat bevalt mij eigenlijk aan deze fantastische oorlog, dat die helemaal geen "zin" lijkt te hebben,' schreef Hermann Hesse op 26 december 1914, vijf maanden nadat de Eerste Wereldoorlog was uitgebroken. En hij stond niet alleen in zijn geestdrift: duizenden van Europa's meest vooraanstaande kunstenaars, schrijvers en wetenschappers waren euforisch toen de oorlog uitbrak. Hun uitspraken zijn vaak genoeg aangehaald, maar niet eerder verscheen er een boek dat het oorlogsenthousiasme van 1914 tot in de diepste wortels probeert te begrijpen.
    Schrijver en historicus Ewoud Kieft duikt in de levens van een tiental van de meest intrigerende oorlogsenthousiastelingen uit de vroege twintigste eeuw, onder wie Hesse, Sigmund Freud, Vladimir Majakovski en H.G. Wells, om het antwoord te vinden op het mysterie: hoe konden zoveel intelligente, vooruitstrevende en sociaal geëngageerde mannen en vrouwen veranderen in militante, oorlogsverheerlijkende radicalen?
    Oorlogsenthousiasme legt motieven in Europa's moderne cultuur bloot die lang zijn doodgezwegen: want wie het oorlogsenthousiasme van 1914 begrijpt, begrijpt ook het ontstaan en de aantrekkingskracht van het fascisme en nationaalsocialisme. Bovenal toont Kieft de verontrustende, aanzuigende kracht die oorlog heeft op mensen, telkens weer opnieuw.

  • Helemaal in het noorden van Italië ligt de vallei van de ijsmakers: een tiental dorpjes dat al generaties lang gespecialiseerd is in het bereiden van ijs. Volgens Giuseppe Talamini is het er zelfs uitgevonden. Zijn familie vertrekt elke lente naar de ijssalon in Rotterdam, in de winter keren ze terug naar de bergen.
    Maar zijn zoon Giovanni besluit met deze traditie te breken. Hij is gegrepen door de poëzie en schopt het tot directeur van het belangrijkste poëziefestival van de wereld. Op een dag doet zijn jongere broer Luca, die niet alleen de ijszaak in Rotterdam maar ook het mooiste meisje van het dorp heeft gekregen, hem een hoogst ongebruikelijk verzoek. Dan komt Giovanni voor de keus te staan nog eenmaal het belang van de familie te dienen of definitief voor zichzelf te kiezen.
    De ijsmakers is een hartveroverende roman over familiebanden, die moeilijker te verbreken blijken dan menigeen zou wensen. Daarnaast is het een bijzonder smakelijk boek over de poëzie van het ijsmaken, en de ijzingwekkende kracht van de poëzie.

    Ernest van der Kwast (1981) werd geboren in Bombay, India. Hij debuteerde in 2005 met de roman Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen. Onder de naam Sieger Sloot publiceerde hij de roman Stand-in (2007). Tevens was hij medeverantwoordelijk voor de verhalenbundel Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken, die onder de auteursnaam Yusef el Halal verscheen. Van zijn autobiografische roman Mama Tandoori (2010) werden meer dan 70 000 exemplaren verkocht. In 2012 verscheen de novelle Giovannas navel.

  • In Dwars door de dagen beschrijft James Salter op fijnzinnige en lyrische wijze zijn leven, dat na een jeugd in Manhattan door twee hemelsbreed verschillende carrières bepaald is: die van gevechtspiloot bij de Amerikaanse luchtmacht en die van schrijver. Na zijn studie ging Salter het leger in; hij voerde meer dan honderd gevechtsvluchten uit tijdens de Koreaoorlog. Daarna werkte hij tien jaar in de filmindustrie, waar hij kennismaakte met een groot aantal sterren, onder wie acteurs en producenten als Robert Redford en Roman Polanski, en waar hij ook de auteurs ontmoette die hem later zouden beïnvloeden.
    Dwars door de dagen is een onvergetelijke elegie van een schrijver die vertelt over zijn avonturen in de liefde, de oorlog en de literatuur.

  • Broze stad (1985), Schimmen (1986) en De gesloten kamer (1986) vormen samen de fenomenale New York-trilogie van Paul Auster. Het werk dat zijn definitieve doorbraak betekende en waarin Austers liefde voor zijn stad en zijn fascinatie voor het genre van de mystery novel op meesterlijke wijze samenkomen. De New York-trilogie is een klassieker, die je gelezen móét hebben.

  • De wereld lijkt steeds complexer en onoverzichtelijker te worden. In de hedendaagse `netwerksamenleving' kun je geen kop koffie drinken zonder je medeschuldig te maken aan uitbuiting en slavernij, en staat je baan op het spel omdat aan de andere kant van de wereld een bank omvalt. Hierdoor beschouwen we de wereld steeds vaker als iets gevaarlijks waarover we geen controle hebben. Terwijl de maakbare samenleving ten grave gedragen wordt, keren we de blik naar binnen en klampen we ons vast aan de dingen die we nog wél in de hand hebben. Het resultaat: collectief narcisme, de `ikeaficatie' van de samenleving en een publieke sfeer waarin een scherpe mening meer waard is dan een weloverwogen oordeel.
    Met soepele pen en scherpe analyses biedt filosoof Thijs Lijster een caleidoscopische blik op de meest uiteenlopende culturele en maatschappelijke fenomenen, zoals design, de heropleving van het detectivegenre, de alomtegenwoordigheid van opiniepeilingen en de positie van illegale immigranten.
    De grote vlucht inwaarts is een pleidooi voor tegendraads denken en een brede filosofische blik waarbij zelfs het meest onbeduidende detail beschouwd kan worden als betekenisvol.

  • Wat betekent het om eenzaam te zijn? Hoe gaan we verbindingen aan met andere mensen? Brengt de technologie ons dichter bij elkaar of houdt die ons gevangen achter onze schermen? Olivia Laing onderzoekt de relatie tussen stad, eenzaamheid en creativiteit. Voor de liefde verhuisde ze ooit van Londen naar New York, maar toen die liefde al snel vertrok maakte ze vier seizoenen eenzaamheid door. Hoewel die gemoedstoestand haaruitval veroorzaakte en haar tot een verlegen voyeurist maakte, stelde die haar ook in staat na te denken over uitsluiting, het verband tussen solitarisme en schaamte, en de verhouding tot de ander.
    In haar zoektocht focust Laing zich op New York en vier kunstenaars die in deze metropool wonen: Edward Hopper, Andy Warhol, David Wojnarowicz en Henry Darger. Aan de hand van hun levens en werk ondervindt ze hoe stedelijke eenzaamheid de populaire cultuur als een epidemie heeft geïnfecteerd en ontdekt ze hoe kunst ook kan werken als medicijn.

  • De zeventienjarige Adele is moederziel alleen in de verloskamer van het ziekenhuis aan het bevallen. De vader van haar kind zit in de gevangenis, en ook al heeft hij verlof gekregen, ze wil hem er niet bij hebben, en evenmin haar moeder en zus. Ze heeft van tevoren besloten de baby ter adoptie af te staan, in het besef dat zij het kind geen goed leven kan bieden - al begint de twijfel nu wel te knagen. Ze weet dat haar jonge leven hoe dan ook voor altijd zal veranderen. Dit moment is een afscheid, of een nieuwe start.
    De dertigjarige Dora probeert al lange tijd zwanger te worden. Wat eerst een droom was, is inmiddels een obsessie, en om haar huwelijk te redden besluit ze een kind te adopteren. Maar ook hier is er geen zekerheid, en beide vrouwen zien zichzelf geconfronteerd met dezelfde vraag: wanneer ben je een moeder?

  • Met een minimum aan woorden weet Sanneke van Hassel een rijke en dynamische wereld op te roepen. Haar verhalen vormen een grootstedelijk universum, bevolkt door kleurrijke figuren. Een vastgoedhandelaar, twee Portugese vrachtwagenchauffeurs, een pasgetrouwd stel, een bouwvakker die van vogels houdt, een schaap op een binnenplaats en een meisje dat wil schaatsen: dicht op elkaar leiden zij in de stad hun totaal verschillende levens.
    Hier blijf ik is een bijzondere samenwerking tussen De Bezige Bij en de stadsexpositie De Kracht van Rotterdam. Voor FD Persoonlijk, het magazine van Het Financieele Dagblad liet Van Hassel zich een jaar lang inspireren door nieuwe stadsbeelden van jonge Rotterdamse fotografen.
    Hier blijf ik is een sprankelende bundel waarin verhaal en beeld een magisch verband aangaan.

    Sanneke van Hassel (Rotterdam, 1971) debuteerde in 2005 met de verhalenbundel IJsregen, gevolgd door de bundel Witte veder (2007). In 2008 ontving ze de BNG Nieuwe Literatuurprijs. In 2010 verscheen haar roman Nest, in 2012 gevolgd door een derde bundel, Ezels. Van Hassels werk wordt alom geprezen om de literaire kwaliteit. In 2013 werd haar de Anna Blaman Prijs toegekend.

  • Felix Post, nog net geen dertig, dwaalt de week voor kerst door Amsterdam. Zijn vrienden zijn druk bezig met hun baan, terwijl zijn eigen werk juist stagneert. Zijn oudere zus heeft een crisis binnen haar gezin, dat hij nog niet bezit. Felix ontvlucht zijn huis: drinkt, snuift, belandt op suffe feestjes die hij ook weer ontvlucht, en eindigt zo steeds in het diepe donker van de nacht. Op die windstille plek tussen de studententijd en het gebonden leven met loopbaan, hypotheek en gezin, ervaart Felix niets anders dan leegte.
    Boek van de doden is een genadeloze roman over een generatie die geleerd heeft te streven naar een maximum aan aandacht en likes en naar een minimum aan verplichtingen of idealen. Een boek over deze tijd, zoals Gimmick! dat was voor de jaren tachtig, Trainspotting voor de jaren negentig en A Heartbreaking Work of Staggering Genius voor de jaren nul.

    Philip Huff (1984) studeerde filosofie en geschiedenis in Amsterdam. Zijn debuutroman Dagen van gras (2009) werd genomineerd voor de Academica Debutantenprijs, vertaald en verfilmd. Zijn tweede roman, Niemand in de stad, werd juichend ontvangen en bekroond met de Dioraphteprijs. Daarna volgde de verhalenbundel Goed om hier te zijn. Huff is winnaar van de Hollands Maandblad Prozaprijs voor zijn korte verhalen.

  • Voor beiden is het hun eerste vriendschap. Daniël en Xander, buurt- en leeftijdgenoten, trekken met elkaar op zoals dieren dat doen, simpelweg omdat het met zn tweeën minder gevaarlijk is dan alleen. Na hun schooltijd vertrekken de zelfverklaarde bondgenoten naar Italië, waar Daniël valt voor de Zuid-Afrikaanse Sophie, zijn eerste meisje. Hun liefde is nu eens licht, uitnodigend en intiem, dan weer donker en koel. Wanneer Xander plotseling verdwijnt, kan Daniël niet anders dan naar hem op zoek gaan. Samen met Sophie en een hond die Jan van Riebeeck heet reist hij af naar het zuiden, door een steeds onherbergzamer landschap, niet wetend wat hij nog van de vriendschap verlangt: een begrafenis of een wedergeboorte.
    In deze indrukwekkende roman over vriendschap en (on)volwassenheid, wisselt Heerma van Voss, die in 2010 debuteerde met het veelgeprezen Een zondagsman, speelsheid, humor en absurdisme af met spanning en ontroering. Hij schept een wereld van gedachten, personages en scènes die niet uit het geheugen zullen verdwijnen.
    'Cynisch, erg grappig, maar ook melancholisch, gevoelig en herkenbaar, een boek waaruit je talloze prachtzinnen kunt citeren. Ik kreeg zin om alle tijd in te halen die niet in te halen valt.' Maartje Wortel

    'Daan Heerma van Voss schrijft zo schijnbaar makkelijk en weet diepe emotie zo goed met relativerende humor te combineren dat het lezen van Zonder tijd te verliezen niets meer en niets minder is dan puur genieten.' Knack

  • Zelf

    Pieter Boskma

    In zijn nieuwe dichtbundel Zelf maakt Pieter Boskma zes jaar na de dood van zijn vrouw de balans op van zijn leven en dichterschap. In een unieke combinatie van openhartig realisme en mysterieuze vervreemding, van het verhalende en het lyrische, van humor en melancholie, ontworstelt de dichter zich aan de rouw, die niet zomaar overgaat, maar waarvan je zelf afscheid moet nemen.
    Soms geestig provocerend, dan weer innig en ontroerend, weet Boskma in deze bijzondere zelfportretten uiteindelijk uit te stijgen boven de tragedie die zijn bestaan ontwrichtte, en bezingt hij krachtig, opgeruimd en vol verwondering zijn herwonnen leven.

    Pieter Boskma (1956) publiceerde twaalf dichtbundels, alsmede de novelle Een foto van God (1993), het roman-gedicht De aardse komedie (2002) en de verhalenbundel Westerlingen (2006). Een van zijn meest recente, veelgeprezen en -gelezen bundels is Doodsbloei (2010), een 'rouwdagboek in verzen'. In 2012 verscheen de dichtbundel Mensenhand die genomineerd is voor de Ida Gerhard Poëzieprijs 2014.

empty