Banier Bv, Uitgeverij De

  • Van een geïsoleerd gehucht, omgeven door heide, ontwikkelde Elspeet zich tot een van de welvarendste dorpen van Nederland en het toeristisch hart van de Biblebelt. In Elspeet biedt een beeld van die ontwikkeling, op grond van geschreven bronnen en gesprekken met tal van dorpelingen: bosarbeiders, kalvermesters, middenstanders, ondernemers, schoolmeesters, dominees, dorpspolitici, de kapper, de huisarts, de begrafenisondernemer, de jongerenwerker, de schaapherder, de dirigent van de fanfare ... Ze bieden inzicht in de verhoudingen binnen de dorpsgemeenschap, het denken van de Elspeters en de worsteling om hun eigen traditie te bewaren in een opengebroken wereld. Op dorpsniveau illustreert dit boek de gang van de gehele gereformeerde gezindte.

    Huib de Vries (1961) werkt als redacteur voor de Erdee Media Groep. Eerder publiceerde hij bij De Banier Eredienst aan huis, Gedragen door de Herder, Thuisloos in twee werelden en Strijder voor gerechtigheid

  • Amsterdam, 30 april 1980. Hoofdagent Van Stuijvenberg zit in een ME-busje. Gelaatscherm voor het gezicht, keelbeschermer om, beenbeschermers aan, schild en wapenstok gereed. Dan moeten ze eruit. Een regen van brokken trottoirtegels vliegt door de lucht. ME'ers vallen neer ...

    Dertig jaar na dato herinnert Adrie van Stuijvenberg zich nog elk detail. Levendig doet hij daar verslag van.

    Eerder verscheen van deze auteur Een straatagent kijkt achterom

  • Wie maar de goede God laat zorgen
    en op Hem hoopt in 't bangst gevaar,
    is bij Hem veilig en geborgen,
    die redt Hij godlijk, wonderbaar:
    wie op de hoge God vertrouwt,
    heeft zeker op geen zand gebouwd.

    De donkere jaren van de Tweede Wereldoorlog staan bij velen in het geheugen gegrift. Herinneringen aan onderduikers op zolder, bloedstollende verzetacties, smartelijke verliezen, bijzondere kerkdiensten, een ijzig koude hongerwinter... en uiteindelijk de lang verwachte bevrijding. In dit boek zijn meer dan vijftig unieke herinneringen bijeengebracht. De persoonlijke verhalen getuigen van moed, trouw en volharding, maar ook van verdriet, teleurstelling en strijd. Vijf bange dagen om nooit te vergeten!

  • Een kort briefje is het laatste levensteken dat Samuel Serlui
    van zijn vader krijgt. Kort daarop wordt Elias Serlui op de trein
    naar Auschwitz gezet. Om nooit meer terug te keren.
    De kleine Samuel stond eenzelfde lot te wachten. Maar door
    een wonder mag hij voor het einde van de oorlog Bergen-Belsen
    verlaten. Hij krijgt een plaats op het roemruchte Transport
    222, waarin 222 gevangenen uit Bergen-Belsen tegen Duitse
    krijgsgevangenen worden uitgewisseld.

    RD-journalist Richard Donk was gegrepen door de bijzondere
    overlevingsgeschiedenis van de Joodse familie Serlui.
    Hij sprak met overlevende Samuel Serlui en kreeg inzage in het
    familiearchief. Op basis hiervan vertelt hij het verhaal van deze
    Joodse familie dat niemand onberoerd kan laten.

  • Als politieagent werken in de havenstad Rotterdam. Dat betekende in de zeventiger jaren: inbrekers op heterdaad betrappen, achtervolgingen door de smalste straatjes van de stad, of relletjes op straat en in huis ...

    De auteur vertelt op een boeiende manier over zijn tijd bij de Rotterdamse politie. In de vele contacten met mensen komen soms tragische, maar vaak ook komische voorvallen aan de orde.

  • Engeland, 1763 Dominee John Newton krijgt van een nieuwgierige vriend het verzoek om zijn levensverhaal te schrijven.

    In de veertien brieven die Newton aan zijn vriend stuurt, doet hij verslag van zijn avontuurlijke en wonderlijke leven. Eigenzinnig en onbedachtzaam als hij was, volgde hij zijn eigen hart en kwam in de grootste moeilijkheden.
    Newton vertelt hoe hij als slaaf op een bijna onbewoond eiland woonde, hoe hij werd bevrijd en hoe hij ten slotte door God uit de duisternis tot Zijn wonderbaarlijke licht geroepen werd.

    De autobiografie van Newton is opnieuw vertaald. Zijn levensverhaal bewijst dat het waar is wat hij schreef in Ámazing Grace'. Genade bracht me veilig hier. Genade brengt me thuis

  • Het is 10 mei 1940, de Duitsers vallen Nederland, België en
    Luxemburg binnen. De 22-jarige Koos van Schaïk, verpleegster
    voor het Rode Kruis, is op dat moment in Luik. Ze gaat meteen
    op de fi ets naar Heer, waar haar ouders wonen. Maar onderweg
    haalt de oorlog haar in...
    Zo begint het verhaal van Koos, dat bewaard is gebleven door de
    dagboeken die zij tijdens de oorlog schreef. Ze vormen een uniek
    en intrigerend document.
    Koos schrijft over haar gevaarlijke tocht naar huis, dwars door
    het eerste oorlogsgeweld. Ze doet verslag van de zoektocht naar
    een vermiste vriendin in Frankrijk en vertelt over de dilemma's
    die ze tegenkomt bij haar werk voor het Rode Kruis.
    Wie de notities van deze jonge verpleegster leest, kijkt niet alleen
    met andere ogen naar de oorlog, maar wordt ook geconfronteerd
    met een vraagstuk dat nog even actueel is als zestig jaar geleden:
    de tweestrijd tussen neutraliteit en partijdigheid.

    De dagboeken zijn geïllustreerd met uniek fotomateriaal en
    landkaarten

  • Hendrik Kooi, beroepsmilitair bij het Korps Mariniers vertrok op 31 augustus 1938 naar "de Oogst"om pas op 2 augustus 1945 weer in zijn vaderland terug te kren, Bijna zeven jaar was hij gescheiden van zijn vrouw en kinderen en maakte hij de Japanse overheersing van ons voormalig Nederlands- Indië mee.

  • Rik Valkenburg beschrijft in dit boek het oorlogsverhaal van Wim van Schaik dat zich afspeeld in de St. Pietersberg bij Maastricht.

  • Dominee W.L. Tukker (1909-1988) was een vooraanstaand persoon in de Nederlands Hervormde Kerk. Door zijn warme pastorale benadering maakte hij vrienden binnen, maar ook buiten zijn eigen kring. Hij was van eenvoudige afkomst, maar genade maakte hem gracieus. Hij had een deftige verschijning, en wie zijn preken hoorde kwam onder de indruk van wat men noemde zijn koninklijke stem.

    Hij was dienaar van het Goddelijk Woord in de kerk die hem lief was: de Hervormde Kerk. Hij wilde deze kerk dienen omdat de Heere hem in die kerk zoveel geschonken had, hij wilde daarin de weg van het Woord gaan. Deze kerk bleef hij ook dienen toen de vrouw in het ambt toegelaten werd. Hij bekleedde diverse functies: vijftien jaar was ds. Tukker visitatorgeneraal, zevenentwintig jaar hoofdbestuurslid van de Gereformeerde Bond, waarvan de laatste negen jaar voorzitter. Van zijn hand verschenen meditaties in het Gereformeerde Weekblad, zodat een groot lezerspubliek kennis nam van zijn pennenvruchten. Verschillende meditaties verschenen in boekvorm.

    Voordat zijn ambtelijke loopbaan begon, hield hij een proefpreek over de tekst 'En de zaligheid is in geen ander; want er is ook onder de hemel geen andere naam, die onder mensen gegeven is, door welken wij moeten zalig worden.' Het was de hoofdinhoud van zijn prediking.

    Ds. W.L. Tukker diende de hervormde gemeenten: Hei- en Boeicop, Elburg, Bleskensgraaf, Delft, Rotterdam, Katwijk aan Zee, Zwolle en Groot-Ammers. Na zijn emeritaat was hij bijstand in het pastoraat in Sirjansland, Wassenaar, Arnemuiden en Ridderkerk.

  • Zijn broer kwam om in het concentratiekamp, zijn zwager was een van de weinigen die uit Duitsland terugkeerden. Zelf ontsnapte G. Elbertsen ternauwernood aan de razzia in Putten. 'De mannen die werden weggevoerd, kende ik allemaal. Echt allemaal.'

    Journalist L. Vogelaar interviewde in de loop der jaren een groot aantal mensen over hun ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een aantal van deze indrukwekkende ervaringsverhalen is in dit boek gebundeld.

    G. Elbertsen blikt terug op de razzia in Putten, een Joodse vrouw vertelt hoe ze ternauwernood aan de gaskamer ontsnapte. Joke Folmer begeleidde piloten na het neerstorten van hun vliegtuig richting de grens. Oud-premier De Jong ontsnapte als duikbootcommandant aan de Duitsers én de Japanners.

    Gerrit Fokkema vertelt hoe hij uit de gevangenis in Leeuwarden werd bevrijd, Ronald Scholte overleefde de atoomaanval op Nagasaki. Koos Kik ontsnapte aan de razzia in Rotterdam en overleefde daar de Hongerwinter.

    Anderen vertellen over de verwoesting van Westkapelle, de gevechten in Oosterbeek, een scheepsramp op de Indische Oceaan en andere indrukwekkende gebeurtenissen.

  • John Bunyan is nog steeds een van 's werelds meest gelezen christelijke schrijvers. Zijn unieke allegorie,The Pilgrim's Progress (1678), werd in 1682 als eerste van meer dan 200 talen in het Nederlands vertaald. Toch was er tot op heden geen uitvoerige, actuele en niet romantiserende biografie in onze taal. Deze biografie plaatst Bunyan midden in het bewogen politieke, kerkelijke en maatschappelijke leven van het 17e-eeuwse Engeland, de wereld waardoor hij als pelgrim reisde naar het hemelse vaderland. In Nederland heeft slechts een deel van Bunyans werken bekendheid gekregen. Daarom wordt in deze biografie uitvoerig aandacht geschonken aan de bedoelingen en de context van alle geschriften die hij tijdens zijn leven heeft gepubliceerd.

empty