Atlas Contact

  • `De tuinen van Buitenzorg' is Jan Brokkens nieuwste boek. Toen de 23-jarige Olga en de twee jaar oudere Han in 1935 naar Nederlands-Indië verhuisden, was het alsof de ene na de andere wereld voor hen openging, in een bijna duizelingwekkend tempo. De eerste maanden brachten ze door op Java, later woonden ze in Makassar, waar Han als theoloog onderzoek deed. Het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog verwoestte de wereld waarin Olga en Han volledig waren opgegaan. In 1947 moesten ze terugkeren naar Nederland.
    Olga is de moeder van Jan Brokken vóór ze zijn moeder werd. Na het overlijden van zijn ouders overhandigde tante Nora hem de brieven en foto's die haar zus Olga haar vanuit Buitenzorg en Makassar schreef. Teder, sensitief en tastend zoekt Brokken in die brieven naar de vrouw die gedurende haar leven altijd een onbekende voor hem was gebleven.
    Brokken verweeft Olga's verhaal op ingenieuze wijze met beschouwingen over muziek, literatuur, cultuur en geschiedenis, zoals over componist Leopold Godowsky die in de ban raakte van de gamelan en de moeder van Hella S. Haasse, die de bekendste concertpianist van Indië was. `De tuinen van Buitenzorg' is een juweel van een boek, van een schrijver op de toppen van zijn kunnen.

  • KliFi Nieuw

    KliFi

    Adriaan van Dis

    In `KliFi' van Adriaan van Dis zijn De Oranjes verjaagd, de republiek Nederland likt haar wonden na een orkaan en het volk schikt zich in een president die ontkennen tot kunst heeft verheven. Jákob Hemmelbahn, zoon van Hongaarse vluchtelingen, verbaast zich over de gelatenheid van zijn medeburgers. Geheel tegen zijn aard verzet hij zich en geeft hij een stem aan de slachtoffers van een lokale overstroming. `KliFi' is een bitter vrolijke vertelling over uit de pas lopen, over onze neiging tot aanpassen en veinzen, en over lastige vriendschappen.

  • `Mijn lieve gunsteling' is de nieuwe roman van Marieke Lucas Rijneveld. Het verhaal van de veearts en zijn `uitverkorene', de dochter van een boer. Tijdens een hete zomer zoeken ze toenadering tot elkaar omdat ze willen ontsnappen aan de grilligheid en de leemten van het plattelandsleven en omdat ze willen ontkomen aan wat er in hen gezaaid is. Gedurende die zomer ontwikkelen ze een obsessieve fascinatie voor elkaar.

    De beklemmende bekentenis `Mijn lieve gunsteling' is een hartverscheurend en tegelijk angstaanjagend verhaal over verlies, verboden liefde, eenzaamheid en identiteit. Het is daarmee een meer dan waardige opvolger van de debuutroman `De avond is ongemak' waarmee Marieke Lucas Rijneveld als eerste Nederlandse schrijver de International Booker Prize won.

  • Eerste persoon enkelvoud Nieuw

    In de verhalenbundel `Eerste persoon enkelvoud' van Haruki Murakami verandert een toevallige ontmoeting op een parkbankje in een raadselachtig wiskundig onderhoud dat de verteller decennia later nog bezighoudt. Een naamloze, oudere man denkt terug aan twee bepalende liefdes uit zijn jeugd. Een reiziger in een aftandse herberg wordt deelgenoot van de romantische ontboezemingen van een melancholieke aap.
    In de acht verhalen in `Eerste persoon enkelvoud' is steeds een klassieke Murakamiëske ik-figuur aan het woord die een uniek fragment van zijn werkelijkheid met ons deelt. Het is Haruki Murakami op zijn zuiverst: bevreemdend, troostrijk, weemoedig, geestig, ontroerend.
    Barack Obama schreef over de korte verhalen in `Mannen zonder vrouw': `Je zult erdoor ontroerd raken, en in verwarring, en soms met meer vragen achterblijven dan antwoorden.' Deze zinnen kun je gerust betrekken op het hele universum van Haruki Murakami, dat zich in al zijn schitterende bevreemding ontvouwt in de bundel `Eerste persoon enkelvoud'.

  • Cliënt E. Busken

    Jeroen Brouwers


    In `Cliënt E. Busken' van Jeroen Brouwers zit de hoofdpersoon vastgegord in zijn rolstoel op de gesloten afdeling van een instelling waar hij tegen zijn zin verblijft en denkt, piekert, maalt en bedoelt. Hij zegt niets en misschien is er iets mis met zijn gehoor, maar van wat om hem heen gebeurt blijft hij een scherp waarnemer en inwendig voorziet hij zijn medebewoners en het personeel van snerpend commentaar. Ongericht wentelen zijn gedachten door elkaar en bewegen zich van verontwaardiging en machteloos verzet tegen zijn situatie via troebele herinneringen naar megalomanie. `Cliënt E. Busken' beschrijft een dag van zijn verblijf in de psychiatrische instelling. Navrant en hilarisch openbaart zich een warrig geestesuniversum.

  • Weekendaanbieding - 64%

    `Klara en de Zon' van Kazuo Ishiguro (winnaar Nobelprijs voor de Literatuur 2017) gaat over Klara, een zogenaamde Kunstmatige Vriendin met een uitstekend waarnemingsvermogen, die vanaf haar plek in de winkel nauwkeurig het gedrag gadeslaat van de kinderen die binnenkomen om rond te neuzen met hun ouders. Klara blijft hopen dat een kind haar zal kiezen. Wanneer dat eindelijk gebeurt, en haar bestaan voorgoed lijkt te veranderen, krijgt ze bij haar vertrek naar haar nieuwe gezin de waarschuwing dat ze niet al te veel waarde moet hechten aan de beloften van mensen. Maar Klara houdt haar eigen ideeën erop na.

    `Klara en de Zon' is een adembenemend mooie roman die ons een blik gunt op onze veranderende wereld door de ogen van een onvergetelijke buitenstaander. Zoals vaker in zijn vindingrijke, verfijnde, aangrijpende oeuvre onderzoekt Kazuo Ishiguro ook hier wat het betekent om écht van iemand te houden.

  • - 50%

    Nienke Beintema vertelt het verhaal van de grootste roofvogel van de Lage Landen in `De zeearend'. Deze broedt sinds 2006 in ons land en is sindsdien met een spectaculaire opmars bezig. In 2020 waren er al twintig broedparen; meer dan honderd jonge zeearenden kropen in Nederland uit het ei. En de groei zet nog altijd door.
    Hoe is dat mogelijk, in een land waarin de natuur zo schrijnend onder druk staat? En waarom zijn we nu allemaal zo enthousiast over deze machtige vogel, terwijl we hem nog geen eeuw geleden achteloos uit de lucht schoten?
    Nienke Beintema ging op pad met boswachters, onderzoekers, een kunstenaar en een fotograaf om deze vragen te beantwoorden. In de Nederlandse zeearendgebieden, van Biesbosch tot Zuidlaardermeer, maar ook in Noorwegen, Duitsland en Schotland. Ze dook in boeken, artikelen en reisverslagen, op zoek naar de feiten en de mooiste anekdotes. Het boek maakt ook een uitstapje naar de zeearenden van Noord-Amerika.

  • De razzia's van 22 en 23 februari 1941 in Amsterdam Nieuw

    Wally de Lang vertelt het verhaal van de Februaristaking in De razzia's van 22 en 23 februari 1941 in Amsterdam. Op 25 februari 2021 is het tachtig jaar geleden dat de Februaristaking
    plaatsvond. Nederland was op dat moment bijna een jaar door de Duitsers bezet. De staking was een verzetsactie tegen de bezetter, een openlijk en massaal protest tegen de Jodenvervolging in Nederland en in heel Europa. De razzia's van 22 en 23 februari 1941 in Amsterdam, waarbij 389 Joodse mannen werden opgepakt en naar Mauthausen gedeporteerd, vormden de directe aanleiding voor de Februaristaking.
    Wally de Lang reconstrueert de geschiedenis van die razzia en traceert de achtergrond van al deze mannen. Over de meesten was niets bekend toen De Lang aan dit onderzoek begon, er bestond
    zelfs niet eens een volledige namenlijst. Door grondig speurwerk heeft zij van alle mannen althans iets van hun geschiedenis kunnen achterhalen. Het boek vertelt het verhaal van hun deportatie, van wat er daarna gebeurde en hoe zij aan hun einde zijn gekomen. Ze achterhaalde soms een gezicht, van bijna allemaal is er de laatste handtekening, we weten nu waar en uit wie ze zijn voortgekomen, waar ze hebben gewoond, welke schoolopleiding ze hadden. Zo krijgt elk van hen een naam.

  • Naar omstandigheden nogal slecht Nieuw

    In `Naar omstandigheden nogal slecht' vertelt Inger Boxsem over haar ervaringen met burn-out en langdurige depressie. Ze werpen haar met een smak op de bodem van haar gestel en van de sociaal-maatschappelijke ladder. Tijdens haar ziekte en gesprekken met therapeuten, bedrijfsartsen en hoogleraren maakt ze stapels aantekeningen. Over de veeleisende televisiewereld waarin ze jaren werkte, haar goedgehumeurde maar chaotische gezin, haar opname in een kliniek, de ziekmakende bezoeken aan het UWV en haar worsteling met antidepressiva. Haar zoektocht naar genezing voert langs schuld, schaamte, begrip en onbegrip. Ziet haar omgeving wel hoe ziek ze is? Telt ze nog mee zonder carrière? Wordt ze ooit nog beter? En: is zij nou gek of is de hele maatschappij doorgedraaid? Want hoe kan het dat in zo'n gelukkig land 800000 mensen aan de antidepressiva zijn en er evenzoveel burn-out raken?
    `Naar omstandigheden nogal slecht' is de literaire neerslag van een zwarte periode, aangrijpend en, eerlijk is eerlijk, vaak herkenbaar. Openhartig en met verbazingwekkende lichtheid schrijft Inger over de zwaarste en zwartste tijd in haar leven.

  • Wij slaven van Suriname van Anton de Kom is zowel een literair meesterwerk, persoonlijke en algemene geschiedschrijving als een felle aanklacht tegen racisme en uitbuiting. In dit boek uit 1934 werd voor het eerst de Surinaamse geschiedenis beschreven vanuit antikoloniaal gezichtspunt, door een afstammeling van slaafgemaakten die de gevolgen van de koloniale overheersing aan den lijve had ondervonden. De Kom vertelt hoe het Nederlandse koloniale bewind het land en zijn inwoners onderdrukte, en hoe verschillende Surinaamse bevolkingsgroepen daartegen in opstand kwamen. Met grote eruditie schrijft hij over de verschrikkingen, maar ook over moed, zelfrespect en vrijheid. 157 jaar na de officiële afschaffing van de slavernij en 86 jaar na publicatie heeft het boek, en zijn boodschap, niets aan zeggingskracht ingeboet.
    /> Deze nieuwe editie bevat nieuwe inleidingen van Mitchell Esajas, Tessa Leuwsha en Duco van Oostrum

  • Bloed in de rivier

    Marjoleine Kars

    In `Bloed in de rivier' vertelt Marjoleine Kars over een onbekend stuk koloniale geschiedenis. Op zondag 27 februari 1763 kwamen duizenden tot slaaf gemaakten in de Nederlandse kolonie Berbice (het hedendaagse Guyana, naast Suriname) in opstand tegen hun overheersers en de verschrikkelijke omstandigheden waarin ze leefden. Deze revolutionairen zouden een vol jaar standhouden en hun overwinning was bijzonder dichtbij. Uiteindelijk sloegen de Nederlanders de opstand neer met hulp van soldaten uit bevriende buurkolonies en Europa.
    Slavernijhistoricus Kars baseert zich op een unieke bron: de ruim 900 transcripties van de ondervragingen van slaafgemaakten die plaatsvonden nadat de Nederlanders de macht weer in handen hadden. Zo schetst ze een zeldzaam levendig en spannend beeld van de dagelijkse gebeurtenissen tijdens de opstand en de mensen die er een rol in speelden. `Bloed in de rivier' is een belangrijke verrijking van onze kennis van het Nederlandse koloniale verleden, van slavernij en de strijd om vrijheid.

  • Het lied van de goden Nieuw

    Het lied van de goden

    Reggie Baay

    `Het lied van de goden' van Reggie Baay is het aangrijpende verhaal van de tot slaaf gemaakte Flora van Makassar, die in de 18e eeuw als jong meisje in Oost-Indië wordt geroofd en door een VOC-koopman wordt meegenomen naar de Republiek. Parallel aan haar geschiedenis loopt die van de regent van een Amsterdams tuchthuis, Joachim van der Elst, een man met een tomeloze ambitie. De wegen van Flora en Van der Elst kruisen elkaar op verschillende manieren. Flora vertrouwt de lijdensweg die ze heeft afgelegd aan het papier toe en dit zal leiden tot de roemloze ondergang van Van der Elst.
    `Het lied van de goden' is op feiten gebaseerd en geeft een beeld van de nog relatief onbekende slavernij in de Oost en het tragische lot van de tot slaaf gemaakten die destijds legaal en illegaal werden meegenomen en in ons land aan hun einde kwamen.

  • Hans Wiegel

    Pieter Sijpersma

    In `Hans Wiegel' beschrijft Pieter Sijpersma het roerige leven van een van de meest talentvolle én meest controversiële politici van na de Tweede Wereldoorlog: Hans Wiegel. Er zijn weinig politici die hun stempel zozeer op de vaderlandse politiek hebben gedrukt als hij.

    Zijn retorisch talent, zijn `gewonemensentaal', zijn gevatheid, zijn vermogen om gecompliceerde onderwerpen tot hun essentie terug te brengen en zijn humor bezorgde Hans Wiegel al snel een grote aanhang. In 1967 kwam hij als 25-jarige Gooise Amsterdammer de Kamer in, tot dan toe als jongste Kamerlid ooit. Ten tijde van het kabinet-Den Uyl profileerde hij zich als oppositieleider. Zijn finest hour als VVD-politicus beleefde hij in 1977, toen hij vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken werd (1977-1981).
    Tot veler verbazing verliet hij in 1982 op 41-jarige leeftijd de Haagse politiek en werd commissaris van de Koningin in Friesland.

  • In `Nu de wereld niet meer kijkt' vertelt journalist Eduard Cousin over het roerige afgelopen decennium van Egypte. Begin 2011 waren de ogen van de wereld op dit land gericht, toen ook daar de massale protesten van de Arabische Lente losbraken. Twee jaar later verhuisde de Nederlandse journalist Eduard Cousin naar Caïro en trof ook toen een vol Tahrirplein aan, met demonstranten tegen de Moslimbroederschap van president Morsi. Cousin ging aan de slag voor lokale media, ontmoette zijn Egyptische vrouw en maakte de protesten van dichtbij mee.
    Inmiddels kijkt de wereld niet meer toe, maar de gevolgen van de Arabische Lente zijn in het dagelijks leven onverminderd voelbaar. Hoe kijken gewone Egyptenaren naar het recente verleden en de toekomst? Wat zijn de dromen en zorgen van de eigenaar van Cousins stamcafé; de boer in de Nijldelta die besluit op zijn landbouwgrond een huis voor zijn zoon te bouwen; de journalist die zich schikt in het schrijven van staatspropaganda; en de moslimbroeder die nog steeds droomt van een islamitische staat in Egypte? In `Nu de wereld niet meer kijkt' verbindt Cousin hun verhalen soepel en invoelbaar met zijn eigen verhaal en de politieke, economische en sociale ontwikkelingen, en geeft zo een levendig en gelaagd beeld van dit intrigerende land.

  • Naar Lillehammer Nieuw

    Naar Lillehammer

    Vonne van der Meer

    In `Naar Lillehammer' van Vonne van der Meer vraagt een moeder op een kinderspeelplaats een wildvreemde vrouw even op haar driejarige dochter te passen. Wanneer de moeder niet meer komt opdagen, neemt de kinderloze Cécile eerst alleen de zorg voor het kind op zich, maar algauw krijgt ze de moeder erbij: de Nigeriaanse Gladys wil met haar oude leven breken en voelt zich in de stad niet langer veilig. Zelfs in een afgelegen vakantiehuis in de bossen bij Lunteren ontkomt ze niet aan de macht van haar pooier. Gaandeweg wordt het Cécile duidelijk waarom naar Lillehammer vluchten zo moeilijk voor Gladys is.
    `Naar Lillehammer' is geen thriller. Toch komt er een rechercheur in voor, een mortuarium en een verhoor. Het is een andersoortig boek in Van der Meers oeuvre en tegelijk ook helemaal niet, want het stelt vragen over goed en kwaad. Waar de één dodelijk bevreesd is voor `de vloek' moet de ander haar eigen demon in de ogen kijken.

  • In `Een kat achterlaten', een autobiografische verhaal, stipt Haruki Murakami een paar schijnbaar terloopse herinneringen aan die hem bij nader inzien een diep gevoel van verbondenheid met zijn vader verschaffen. Diens verhalen over zijn militaire dienstjaren in China blijken bovendien een onuitwisbare indruk op de schrijver te hebben gemaakt.
    Haruki Murakami heeft veel onderwerpen aangestipt in zijn lange carrière, maar één thema liet hij tot nu toe onaangeroerd: zijn vader. Meer dan twintig jaar lang hadden vader en zoon Murakami nauwelijks contact met elkaar; pas kort voordat zijn vader stierf, heeft de schrijver hun band kunnen herstellen.

  • Witte suprematie & ik Nieuw

    Hoe kun je concreet en constructief bijdragen aan antiracisme? Layla Saad geeft (witte) lezers daartoe handvatten in `Witte suprematie & ik'. Helder en toegankelijk legt ze uit wat centrale begrippen in het antiracisme precies betekenen, zoals wit privilege, witte fragiliteit en witte apathie, en waarom bijvoorbeeld `kleurenblindheid', culturele toe-eigening en tokenisme problematisch zijn. Dagelijkse reflectieopdrachten dwingen je ertoe je privilege onder ogen te zien. Zo werpt `Witte suprematie & ik' verhelderend licht op verhulde vooroordelen en blinde vlekken. Dat is confronterend, maar het is een noodzakelijke stap voor witte mensen die niet langer Mensen van Kleur willen schaden en willen bijdragen aan een rechtvaardige samenleving.

  • Mannen, ik haat ze Nieuw

    Mannen, ik haat ze

    Pauline Harmange

    Vrouwen die zich kritisch uitlaten over mannen karakteriseren als mannenhater: het is nog altijd een wijdverspreide tactiek om vrouwen monddood te maken. Pauline Harmange is de misogynie en on­gelijkheid in de wereld zat en verheft scheldwoord tot geuzen naam: ja, ze is een mannenhater. Want vrouwen hebben goede redenen om mannen te verwerpen en te verafschuwen. Haar systeemkritiek gaat een stap verder: wat als woede jegens man­nen in feite een vreugdevolle, emancipatoire weg is naar een recht­vaardiger wereld? Wat als het verwerpen van mannen nieuwe ruimte biedt voor vrouwelijke relaties die wel wederkerig en gelijkwaardig zijn? Dit bruisende pleidooi is onbeschroomd, controversieel en pole­misch: een breekijzer in een maatschappelijk debat dat gevoerd móét worden.

  • Het ontsterven Nieuw

    Het ontsterven

    Anne Boyer

    `Het ontsterven' is het Pulitzer Prijswinnende boek van Anne Boyer. Een week na haar eenenveertigste verjaardag wordt bij haar een zeer agressieve vorm van borstkanker vastgesteld. Voor Boyer, een alleenstaande moeder die maar net de eindjes aan elkaar weet te knopen, betekent de diagnose zowel een crisis als een inwijding in een nieuwe wereld: die van ziekte, sterfte en gendergerelateerde ziekenhuispolitiek. In deze memoires put ze uit een rijk scala aan bronnen om die ervaring te onderzoeken, van Romeinse droomdagboekschrijvers en kankervloggers tot het werk Audre Lorde en Susan Sontag. `Het ontsterven' is tegelijk het verwoestende verhaal van een overlever, een 21e-eeuwse evenknie van `Ziekte als metafoor', een vlijmscherpe kritiek op de `kankerindustrie' en een diepmenselijke verkenning van wat het betekent ziek en gezond zijn in onze moderne wereld

  • Verweven leven

    Merlin Sheldrake

    `Verweven leven' is Merlin Sheldrake's nieuwste boek over het kleinste leven. Schimmels behoren tot de eerste levensvormen op aarde. De meeste mensen kennen schimmels als bovengrondse paddenstoelen, maar het merendeel van de schimmels leeft ondergronds of zweeft in de lucht en is daar essentieel voor andere levensvormen.
    In `Verweven leven' laat Merlin Sheldrake ons de wereld zien vanuit het standpunt van de schimmel. Dat op het eerste gezicht eigenaardige perspectief biedt een prachtige manier om te kijken naar het leven op onze planeet. Met Sheldrake als gids maken we kennis met gist,
    psychedelica, schimmels die insecten binnendringen, het grootste organisme ter wereld en de complexe netwerken van het `wood wide web'. Hoe meer we te weten komen over schimmels en de rol die ze spelen in de natuur, des te meer wordt ons begrip over leven, het concept individualiteit en zelfs onze opvatting over intelligentie op zijn kop gezet.

  • In de autobiografische essaybundel Het glanzend zwart van mosselen beantwoordt Oek de Jong vragen die onmisbaar zijn voor wie dieper wil doordringen in de wereld van deze veel gelezen en bekroonde romanschrijver. Hij is een van de bekendste auteurs van nu. Maar wie is hij zelf, waar komt hij vandaan, wat is zijn achtergrond, wie inspireren hem en wat is de ideeënwereld achter zijn romans?
    Voor deze monumentale uitgave nam Oek de Jong al zijn essays nogmaals onder handen. Hij voegde een aantal niet eerder gebundelde, cultuurkritische stukken toe en schreef een inleidend essay. De autobiografische essays uit alle periodes van zijn schrijverschap worden gekenmerkt door beeldende kracht, psychologisch inzicht en aandacht voor details. Het glanzend zwart van mosselen laat zien dat Oek de Jong niet alleen romans kan schrijven, maar ook als auteur van autobiografische essays en reisverhalen tot de top behoort.

  • Het nut van de man

    Maarten Huygen

    Maarten Huygen springt in de bres in zijn boek `Het nut van de man'. Sinds #MeToo ligt de man, vooral de witte, opnieuw onder vuur als wellustig patriarch en geprivilegieerd onderdrukker. Feminisme bloeit en de man raakt uit de mode. Wat blijft erover van mannelijkheid? Is die uitsluitend aangeleerd of zit er ook een biologisch element in? Doet dat ertoe? Zijn er ook voordelen aan het riskante gedrag en de monomanie
    van veel mannen? Wat kunnen mannen van vrouwen leren en wat kunnen vrouwen van mannen leren? Zijn alle verschillen te wijten aan seksisme? Moeten mannen meer huilen? Maarten Huygen beschrijft mannenvriendschap en vaderschap. Niet alleen de mannen aan de top maar ook de mannen aan de onderkant komen aan de orde. Hoe is de sfeer op de vuilniswagen? Jongens hebben een achterstand in het onderwijs. Mannen krijgen vaker ongelukken en kapotte rugwervels door hun werk. In een combinatie van reportage en analyse fileert Huygen een van de belangrijkste thema's van onze tijd.

  • De wereld na de pandemie Nieuw

    `De wereld na de pandemie' is Fareed Zakaria's nieuwste boek. Lenin zei ooit: `Er zijn decennia waarin er niets gebeurt en weken waarin zich decennia lijken te voltrekken.' We beleven nu zo'n versnelling. Zowel de positie van de VS als een fenomeen als thuiswerken is op slag veranderd. Zakaria helpt lezers de aard van een postpandemische wereld te begrijpen, met name de politieke, sociale en technologische gevolgen die zich in de komende jaren gaan voordoen.
    In tien hoofdstukken over mondiale thema's, variërend van biologische risico's tot de definitieve doorbraak van digitaal leven tot een opkomende bipolaire wereldorde, helpt Zakaria lezers na te denken over de mondiale effecten van de coronacrisis. `De wereld na de pandemie' is een urgent en actueel werk, en nodigt uit tot reflecties op het leven in de eenentwintigste eeuw.

  • De Parijsboeken Nieuw

    De Parijsboeken

    Adriaan van Dis

    In `De Parijs boeken' van Adriaan van Dis zijn de roman `De wandelaar', de verhalen en essays uit `Stadsliefde. Scènes in Parijs' en twee extra verhalen bijeengebracht.

    Van Dis woonde ruim zeven jaar in Parijs en nog steeds voelt hij zich verbonden met die stad. Hij is er onzichtbaar en verkent wijken waar gewoonlijk geen toeristen komen. Voor hem is Parijs een altijd veranderende stad: gekleurd, verscheurd en vol verborgen geschiedenissen.

    In de roman `De wandelaar' krijgt een man bij een brand een hond in zijn schoot geworpen. Een hond die een andere wereld voor hem opent: die van vluchtelingen, illegalen en zwervers. Het verandert Parijs, het verandert de man. Hij wil helpen, hij wil goed doen. Maar alles wat hij doet pakt anders uit.

    In `Stadsliefde. Scènes in Parijs' wandelt en fietst Adriaan van Dis door Parijs, een stad waar schoonheid en rijkdom tegen armoede schuren. Dankzij een register kan de lezer met Van Dis meewandelen en fietsen.

empty