Ambo|Anthos

  • Hard gras 138 juni 2021 Nieuw

    Nummer 138 van `Hard gras' is een soort EK-nummer geworden. Niet alle verhalen gaan erover, maar wel bijvoorbeeld het verhaal dat Filip Joos. In 2000 mocht hij voor het eerst naar het in Nederland en België gespeelde toernooi. Hij nam, zonder camera, voorafgaand aan de halve finale tussen Nederland en Italië op het Arenadek een privé-ontmoeting waar tussen Alessandro Nesta en een meisje dat door de beveiliging was geglipt. Binnen vijf minuten ontspon zich een ontroerend verhaal. Sam Planting beschrijft het verdwijnen van wat altijd de mooiste voetballer op het veld was: de nummer tien. Het `Hard gras'-debuut van Jeroen Elshoff mag er ook zijn. In 2012 mocht hij voor het eerst naar het EK als verslaggever van de NOS. De nacht voordat hij Denemarken-Duitsland moest verslaan zoop hij zich uit eenzaamheid te pletter.

  • De essentie van het voetbal is al op zo veel manieren beschreven dat elk nieuw aspect als een verrassing komt. Danielle Kliwon voegt in Hard gras nummer 137 een onmisbaar element toe aan deze oneindige reeks. Het is alweer bijna vijfentwintig jaar geleden dat Hugo Borst zijn Feyenoord-epos `De Coolsingel bleef leeg' publiceerde als Hard gras nummer 7. Vandaar dat het inmiddels klassiek geworden boek een jubileumuitgave beleeft. Arthur van den Boogaard zette zijn reeks sportschrijversinterviews voort met een gesprek in Hugo's werkkamer in de Witte de Withstraat in Rotterdam. Het heeft even geduurd, maar in dit nummer beleven we de terugkeer van iemand op wier stijl en humor we te lang hebben moeten wachten: Stephanie Hoogenberk. Ze ontmoette Bart Vriends, speelde golf met hem en mocht zelfs met hem mee naar opnames van de opvallende, typisch Rotterdamse Cor Potcast. Tranen gelachen. Daarnaast biedt deze Hard gras bijdragen van Frank Heinen, Carolina Trujillo, Daan Heerma van Voss, Martijn Simons, Dries Muus en Marieke Groen.

  • In Hard gras 136: de serie uitgelekte tapes van telefoongesprekken tussen Messi en Suarez is wegens doorslaand succes geprolongeerd. Carolina Trujillo bracht ons opnieuw aan het schateren. In 2002 publiceerde uitgeverij Limina de autobiografie van Paolo Rossi Ho fatto piangere il Brasile. Het leek Nico Kroese die het boek in zijn bezit heeft, na het overlijden van de Italiaanse superspits, een mooi eerbetoon om een hoofdstuk uit dit door Antonio Finco opgeschreven relaas te vertalen. Het WK van 1982 herleeft: de verguizing van het Italiaanse elftal tijdens de groepswedstrijden, de verafgoding die volgde op de wedstrijden tegen Argentinie en Brazilië, en de wereldtitel na de finale tegen Duitsland. Bart Jungmann liet ons hart een sprongetje maken met zijn in voetbaljournalistiek opzicht klassieke verhaal over voormalig bondscoach Frantisek Fadhronc, een enigszins tragische figuur aan wiens grote kwaliteiten hier recht wordt gedaan.

  • Hard gras 127
    Veel voetballiefhebbers hebben nog steeds geen woorden kunnen vinden die het gevoel van een onrechtvaardig en nauwelijks verdiend verlies tegen Tottenham Hotspur benaderen. Is die nederlaag te vergelijken met het verlies van de WK-finale van 1974? In één opzicht wel: Ajax speelde het mooiste voetbal van Europa, zoals Cruijff en zijn medespelers het mooiste voetbal van 1974 hadden gespeeld.
    In een ander opzicht niet: Duitsland bleek in die finale beter te zijn dan we dachten, beter dan Oranje. Dat Spurs over twee halve finales beter zou zijn geweest dan Ajax kan niemand volhouden. Die pijn blijft. Dit nummer bevat een aantal case histories in rouwverwerking.
    Met bijdragen van Julien Althuisius, Pieter van Os, Simon Kuper, Mark van den Heuvel, Zeger van Herwaarden, Daan Heerma van Voss, Dieuwke Wynia, Sam Planting, Olga Kortz en Nachoen Wijnberg.

  • HARD GRAS 134 opent met `Requiem voor De Kuip' van Willemijn van Dijk. Over hoe familiegeschiedenis van Willemijn nauw verweven is met die van de grasmatten van Feyenoord.

    In `Geen hogere wiskunde' geeft Arjen Fortuin een briljante analyse van de succesfactor die Johan Derksen en VI heet. Waarom we liever naar Voetbal Inside kijken dan naar de voetbalpraatprogramma's van de nos. En hoe Voetbal International ineens een hele markt aan voetballezers creëerde. `De nos speelde op kunstgras, bij rtl vlogen de natte graspollen door de lucht.'

    Henk Spaan benaderde historica Nadia Bouras nadat ze `kom maar op, motherfucker' zei in een Volkskrant-interview. Hij dacht: wie zo reageert, heeft vroeger op straat gevoetbald. En dat klopt. In `Niks wondersloffen' vertelt Bouras hoe ze al voetbalde toen vrouwenvoetbal nog lang niet bestond. En dat ze ze allemaal dolde.

    Mark van den Heuvel schrijft een mooi stuk over zijn twee banen die goed te combineren zijn. Bloedkoerier tussen ziekenhuizen in heel Europa en voetbaljournalist. Tip van Henk Spaan: `Terwijl je rijdt, denk je.'

    Verder schrijft Frank Heinen over Ghislaine Maxwell (de vrouw die Jeffrey Epstein hielp), haar vader en hun voetbalclubs. Judith Spiegel over de kleine voetbalcultuur op de Filipijnen. Erik Brouwer over een Joods voetbaltalent in Wenen tijdens de Tweede Wereldoorlog. David Winner over de Chinese jaren van Arie Haan. En Daan Heerma van Voss haalt Winston Bogarde aan als Vergeten Titaan.

    Het sluitstuk is een liefdesverklaring van Danielle Kliwon aan Karim Benzema. Zij zag vijftien jaar geleden al dat hij de beste was.

  • Honderdachttien keer Hard gras. Meer dan duizend verhalen. En het verveelt nog lang niet. Dit nummer bevat verhalen van drie jonge schrijvers, dus aan toekomst geen gebrek. Melle Maré schrijft een buitengewoon komische verslag van een bloedige veldslag op een Deventer braderie die per ongeluk in de weg kwam te liggen van de harde kernen van Ajax en de Eagles. Sam Planting heeft een hartstocht voor cijfers, toegepast op de voetbalsport. Hij komt tot de slotsom dat Ziyechs enige gebrek in het veld een ongelukkige schotkeuze is.
    Daan Heerma van Voss schreef een overtuigend verhaal over zijn voetbalavonturen in China waar hij opnieuw tot de conclusie moest komen niet tegen zijn verlies te kunnen, zelfs niet in China. Je neemt altijd jezelf mee, hoe ver weg ook. Arthur van den Boogaard interviewde in zijn serie Nick Hornby die we nooit eerder zo openhartig hebben gehoord.

  • Het jaar 2018 gaf ons een prachtig WK. We zagen de geboorte van een superster: Mbappé, een fantasierijk Belgisch elftal met Hazard, Lukaku en Kevin de Bruyne. De mooiste verlengingen en penalty shoot-outs, de weergaloze Modric, wedstrijden om niet te vergeten als Mexico-Duitsland, België-Japan, Spanje-Portugal en Frankrijk-Argentinië.

    En niet te vergeten: de mooiste finale sinds 1986. Het toernooi smeekte om een special van Hard gras, het dagboek-nummer van het WK 2018. Ook hierin ontpoppen zich stilisten a la De Bruyne. Van Ivo Victoria wisten we het al, in Johan de Boose vinden we een schrijver van een Nederlands dat sprankelt als een rush van Mbappé.
    En dan de vrouwen. Echte, niet gesubsidieerde, wel opgemaakte vrouwen als Janneke van der Horst, Stephanie Hoogenberk en Melle Maré. Zij kunnen schrijven zonder met hun ogen te knipperen.

  • Hard gras 122 opent met een bijdrage van Stephanie Hoogenberk, die op de avond dat Wesley Sneijder in de Johan Cruijff Arena afscheid nam van het Nederlands elftal met haar moeder op Ibiza dineerde in het restaurant XaXa. Het afscheid van de recordinternational was Stephanie even ontgaan, haar hoop op een mojito mixende Sneijder de bodem ingeslagen.
    Het belette haar niet een tragikomisch verslag te doen van een avondje glamour in de hotspot van Wes en Yo. Arthur van den Boogaard zet zijn reis langs hoogtepunten in de voetballiteratuur voort in Italië waar hij Sandro Veronesi ontmoette. Erik Brouwer gaf zijn leven een radicale wending.
    Om zich het Duitse voetbal eigen te maken, verhuisde hij naar de Heimat, een hele stap voor iemand die de kleinzoon is van een `vaderjood', zoals hij het noemt, en die een aantal familieleden heeft verloren in de kampen.

    Daarnaast zijn er bijdragen van Frank Heinen, Roman Helinski, Carla Bogaards, Maarten Spanjer, Erik Jan Harmens en Gerrit Janssens. En last but not least een voorpublicatie uit het boek Nouri, de belofte van Henk Spaan.

  • `Hard gras' 124 opent met een grondige analyse van de veel bekritiseerde Ajax-coach Erik ten Hag door `voetbalnerd' Sam Planting. `Als resultaten echt zouden tellen bij de beoordeling, de keiharde cijfers juist bewijzen dat Ten Hag allang een toptrainer is.' Zeger van Herwaarden schrijft het vervolg van zijn verhaal over `de ratrace om jeugdig talent'. Iets waar schrijver Gerrit Janssens over mee kan praten met een zoon die schittert in de provinciale Vlaamse jeugdcompetitie.
    Verder onder meer een schitterend verslag van Erik Brouwer van een avondje Preben Elkjaer Larsen kijken in Kopenhagen en van Willem Dieleman over zijn vriend Bram die FIFA 2019 kampioen wil worden, achter de computer.

    Fictie is er van de Koen van Wichelen. Journalist Tan Tunali schrijft over racisme in het voetbal naar aanleiding van `de' foto van Mesut Özil en Recep Tayyip Erdogan.
    Kers op de taart in deze `Hard gras' is de briljante gedichtencyclus van Nachoem M. Wijnberg, de eerste P.C. Hooftprijs-winnaar die het waagt over voetbal te dichten.

  • Dit nummer gaat over het wereldkampioenschap voor vrouwen in Frankrijk en over vrouwen en voetbal in het algemeen. Suse van Kleef beschrijft haar eigen voetbalcarrière die duurde tot haar zeventiende. Anna Enquist interviewde bondscoach Sarina Wiegman. Robert Vuijsje spreekt oranjespits Lineth Beerensteyn, Janneke van der Horst ontmoet reservekeepster Lize Kop (en hond Mazzel) , Rosa van Gool zoekt antwoord op de vraag `Kunnen mannen eigenlijk wel goed over vrouwenvoetbal schrijven?'
    Frank Heinen legt uit waarom je nooit je eigen naam moet googelen, Henk Spaan mailde met Kika van Es, Melle Maré schrijft over de `Romeinse arena' van R.K. Basisschool de Adwaita, Arthur van den Boogaard spreekt schrijver/journalist Julie Welch over haar voetbalklassieker The Ghost. In search of My Father the Football Legend, Annemarie Postma publiceert voor uit haar nieuwe Leeuwinnen-boek Samen sterk en Stephanie Hoogenberk wordt door Henk Spaan op pad gestuurd om Daniëlle van de Donk en Dominique Bloodwort in Londen te interviewen. Bijdragen van Theun de Winter en Gerrit de Jager maken dit vrouwen WK-nummer compleet.

  • Een bomvolle Hard gras, deze eerste van 2020. Met bijdragen van Daan Heerma van Voss, Edwin Schoon, Femke van der Laan, Simon Kuper, Niek Pas, Judith Spiegel, Theun de Winter en Carolina Trujillo.

    Vergelijken of klasseren is soms vervelend, zeker in de literatuur. Wie is beter: Hemingway of Fitzgerald, is onbeantwoordbaar. Zo ook de vraag: is dit verhaal van Trujillo in Hard gras 130, het beste wat ze voor ons heeft geschreven? Steengoed, is dat genoeg? Hetzelfde geldt voor het verbluffende literaire debuut van Femke van der Laan. Judith Spiegel bezocht voor de derde keer namens Hard gras het oliestaatje Qatar. Ze constateerde dat Qatar nog niet helemaal klaar is voor het WK. Simon Kuper sprak met tientallen beleidsbepalers, trainers en opleiders wat heeft geleid tot dit hoofdstuk over de jeugdopleiding van Barcelona. Het lijkt alsof nu de club voor ongelimiteerde bedragen voetballers koopt, de stroom aan toptalent opdroogt. `Zelfs Barça B is tegenwoordig een bijeen ge¬kocht elftal.'

  • In deze Hard gras opvallend veel bijdragen van millenials. Lotfi el Hamidi (34) komt uit Rotterdam-West en pleit voor het straatvoetbal dat hij kende vanuit zijn jeugd. Lotfi en zijn vrienden bejubelden in 2006 de kopstoot van Zidane. Familie-eer ging voor de winst, zoals een panna hoger werd aangeslagen dan de einduitslag. Culturen evolueren, het eerst op straat. Een collega-millennial, Sam Planting (29), om de millennials kom je niet meer heen en wie zou het willen, pleit in dit nummer voor nieuwe vormen van voetbal. Het traditionele voetbal, ook wel genoemd het prostaatvoetbal, heeft niet meer de aantrekkingskracht die Abe Lenstra en Faas Wilkes uitoefenden op de radioluisteraar. Planting pleit voor nieuwe regels en nieuwe vormen om de aandacht van volgende generaties met hun korte concentratieboog vast te kunnen houden.Twee andere millennials ten slotte, Thomas Heerma van Voss (29) en Roman Helinski (36), zijn traditiegetrouw aan het doen waar de nieuwe bondsvoorzitter van de KNVB Just Spee zo bang voor is: ze gamen. Gelukkig kunnen ze beter schrijven dan gamen, wat hun verslaving er voor ons toegankelijker op maakt. Bijdragen van Julien Althuisius , Carla Bogaards, Arthur van den Boogaard, Marieke Groen, Zeger van Herwaarden, Mark van den heuvel, Maarten Kloos, Miko & Daan, Annemarie Postma, P.F. Thomése en Carolina Trujillo (leeftijden bij de redactie bekend) maken deze Hard gras compleet.

  • - 50%

    Vergeten helden

    Joop van Daele, Dick van Dijk, Pierre Vermeulen; ooit waren ze helden op het voetbalveld, tegenwoordig weet niemand meer wie ze zijn. In Vergeten helden, een nieuwe bundel met verhalen uit voetbaltijdschrift Hard gras, geselecteerd door Henk Spaan, Hugo Borst en Matthijs van Nieuwkerk, worden ze opnieuw tot leven gewekt. Herman Koch fantaseert over een ontmoeting met Hristo Stoitsjkov, Ronald Giphart zoekt Rob de Wit op, wiens voetbalcarrière abrupt ten einde kwam en P.F. Thomése herinnert zich hoe hij Roel Wiersma op het veld zag zoeken naar zijn contactlenzen. Gouden Schoenwinnaar Kees Kist heeft tegenwoordig een schoenenkraam op de markt in Leeuwarden, waar Wiep Idzenga hem opzoekt. Leo Beenhakker vertelt over zijn idool Piet Kruiver, wiens naam velen alweer zijn vergeten. Ooit waren zij de sterren van de grasmat, nu worden deze vergeten helden weer helder in onze herinnering gebracht door de verhalen uit Hard Gras.

  • - 50%

    Forza Italia

    Hard Gras

    Hard gras is al meer dan 20 jaar hét voetbaltijdschrift voor lezers. Hugo Borst, Matthijs van Nieuwkerk en Henk Spaan selecteerden de meest zomerse verhalen voor deze bundel.

    `Als ze één kans krijgen, maken ze er twee.' Johan Cruijff wist wel hoe goed de Italianen zijn en hoe moeilijk het van ze winnen is. Ze hebben het verdedigen zo ongeveer uitgevonden en tot een kunst verheven. Maar ze hebben ook ouderwets trefzekere spitsen: sluipmoordenaars die altijd precies op de juiste plek opduiken.
    En dan dat land, en het eten. Door de jaren heen zijn er de nodige verhalen in Hard gras verschenen met la bella Italia als decor. Over Faas Wilkes bij Internazionale en Torino, Ruud Krol bij Napoli, Bergkamp en Sneijder bij Inter. En natuurlijk over het driemanschap Gullit, Van Basten en Rijkaard dat Milanello opfriste. Deze fraaie bundeling combineert passie voor voetbal met liefde voor het geschreven woord.
    De pers over Hard gras:
    `Voetbal, dat is kunst, cultuur, historie, fictie en werkelijkheid ineen. Hard gras levert daarvoor al 20 jaar lang het bewijs.' - Friesch Dagblad
    Over de bundel Vergeten helden:
    `Een Hard gras-bundel om niet in te grasduinen, maar om volkomen kaal te grazen.' - Dagblad De Limburger

  • Hard gras 95 / Heilige stad
    Hugo Borst, Matthijs van Nieuwkerk & Henk Spaan
    Hard gras is het literaire voetbaltijdschrift dat zes keer per jaar verschijnt onder redactie van Matthijs van Nieuwkerk, Hugo Borst en Henk Spaan.

    Nummer 95 is een special over Londense voetbalclubs door Sjoerd Mossou, columnist van het Algemeen Dagblad en winnaar van de Hard gras-prijs 2011. Mossou is van jongs af aan gek van het Engelse voetbal. Voor deze special reist hij langs twaalf stadions van Londense voetbalclubs, onder andere Chelsea, Arsenal en West Ham United. Sjoerd Mossou werd weer een met de voetbalstad van zijn dromen en sleurt ons mee de ondergrondse in.

    Toen Sjoerd Mossou 24 jaar was ging zijn verkering uit. Hij nam ontslag bij VI en vertrok naar Londen. Hij kwam terecht in een flat met twee huisgenoten, zoals jonge mensen in Londen nu eenmaal wonen.
    Flatmate James wordt een vriend voor het leven.
    Met hem deelt hij een obsessie voor, vooral, oude Engelse stadions. Mossou gebruikt voor deze vorm van excentriciteit het woord stadion-autisme. Uiteraard gaat hij voetballen in Londen, in de Sunday Morning League die zich afspeelt op uitgestrekte grasvelden in de grote Londense parken.
    Het elftal van Mossou, Beesotted genaamd, bestaat voornamelijk uit seizoenkaarthouders van Brentford.
    Sjoerd sluit vriendschap met zijn medespeler Perry, een jongen van 130 kilo die nachtwaker is in het Holiday Inn Hotel van Brentford. Perry is er trots op dat Sjoerd Mossou nu voor Beesotted keept. Nog nooit hebben ze een afgevaardigde van het Total Football in hun elftal gehad.
    Uiteraard maakt de schrijver van deze meesterlijke Hard gras kennis met Perry s familie en met nog veel meer vertegenwoordigers van het Londense arbeidersmilieu, waarop het voetbal in de Engelse hoofdstad meer dan honderd jaar steunde. Op alles in dit nummer van Hard gras, dat de veertien Londense profclubs beschrijft, kun je het stempel `doorleefd plakken. Sjoerd heeft alles zelf meegemaakt.
    Dit is een standaardwerk over het voetbal in Londen.

  • Blind 17

    Er zijn van die schrijvers bij wier proza de lezer regelmatig hardop in de lach schiet. In die zin kun je Marcel van Roosmalen vergelijken met mensen als Godfried Bomans, Herman Brusselmans, P.G. Wodehouse en Leonhard Huizinga, zoon van de grote Huizinga. (Lees vooral de serie rond de tweelingbroers Adriaan en Olivier.)
    Van Roosmalen paart een oog voor het absurde detail aan een levenshouding vol pessimisme. En dat is grappig? Ja, dat is erg grappig, zoals hij opnieuw laat zien met zijn karakterschets van de Arnhemmer.

    Daley Blind werd bij Manchester United meer dan dertig jaar geleden op het middenveld voorafgegaan door een andere Nederlander, Arnold Mühren. De man van de pass op Van Basten in 1988 `ik raakte die bal niet goed , was in Engeland opgevallen door zijn prachtige balbehandeling bij Ipswich Town. Samen met Frans Thijssen en onder leiding van Bobby Robson, had hij Engeland geleerd dat het middenveld meer is dan een ruimte op het voetbalveld die je bij voorkeur overslaat. Thijssen en Mühren lieten zien hoe een technisch en tactisch geschoold middenveld een provincieploeg naar de top kon brengen.

    Vanaf zijn debuut bij Manchester United treedt Daley Blind met terugwerkende kracht in de voetsporen van Mühren met zijn fluwelen linker en koel spelinzicht. Daley Blind voedt blikvanger Di Maria en Thijssen en Mühren kijken ernaar.

    Hugo Borst
    Matthijs van Nieuwkerk
    Henk Spaan

  • Waar elders vind je zo n gevarieerd, van talent barstend gezelschap, bij elkaar dan in Hard gras? In het 99ste nummer staat onder anderen een verhaal van Auke Hulst, bekend van zijn sublieme roman `Kinderen van het Ruige Land . Dezelfde hoofdpersonen spelen een rol in Aukes verhaal `Een leven met de bal , de voetbalautobiografie die dit nummer meteen al tot verzamelexemplaar maakt.
    Verder staan in Hard gras 99 prachtige stukken van Erik Brouwer, Frank Heinen en Martin van Neck.
    Met als bonus het reisverslag door Thomas Heerma van Voss over de trip van IJmuiden naar Newcastle, een bedevaart haast, die hij maakte op uitnodiging en in het gezelschap van vier dertigjarige vrouwen, meisjes zeggen wij, die sinds 5 juli aan niemand anders meer konden denken dan aan penaltykiller Tim Krul. Ze moesten en zouden hem in het echt zien, en Thomas Heerma van Voss zag hen.

    Hugo Borst
    Matthijs van Nieuwkerk
    Henk Spaan

  • Hard gras 100 februari 2015

    Hard Gras 100
    Hugo Borst, Matthijs van Nieuwkerk & Henk Spaan

    In dit jubileumnummer van Hard Gras staat onder andere een verhaal van Karl Ove Knausgård, waarin hij pleintjes- en landjesvoetbal op lange zomeravonden weergaloos bezingt. Judith Spiegel onderzoekt of er nog steeds geen doden zijn gevallen bij de voorbereidingen op het WK 2022, en Simon Kuper legt uit waarom hij het WK in Qatar niet zal boycotten.
    Verder staan in Hard Gras 100 prachtige stukken van Özcan Akyol, Raymond Cuijpers, Daan en Thomas Heerma van Voss, Mark van den Heuvel en Peter de Waard.
    Het honderdste nummer van Hard Gras heeft een wonderschone nieuwe vormgeving, al blijft de tekst steeds het uitgangspunt. Hard Gras verschijnt zes keer per jaar onder redactie van Matthijs van Nieuwkerk, Hugo Borst en Henk Spaan.

  • In Hard gras 102 wederom een artikel van Carolina Trujillo. Ze had ons hart al gestolen met een verhaal over haar vriendje Suárez, opa Píriz en de Aap Gambetta. In dit nummer schittert ze opnieuw met haar oorspronkelijkheid, intelligentie en humor, dat alles in een stijl zo helder als de ogen van Anouk Hoogendijk.
    Annemarie Postma tekende dialogen op die ze voerde met Vivianne Miedema. Een vergelijking met Harold Pinter zou zich kunnen opdringen. Emeritus hoogleraar Kees van der Pijl suggereert dat de Israëlische regering achter de aanval op Blatter zit. Op het eerste gezicht is het een onwaarschijnlijke aanname, door de Guardian op 12 juni een `conspiracy theory' genoemd, die door Van der Pijl evenwel steeds aannemelijker wordt gemaakt. Als hij gelijk heeft staat de redactie in deze vierkant achter Blatter. Sinds 1958 vragen Britten zich af hoe goed de bij de vliegramp van München omgekomen Duncan Edwards had kunnen worden. Hetzelfde geldt nu voor Adrian Doherty. Erik Brouwer schetst het tragische leven van de oud- United voetballer. Zou hij beter dan Giggs zijn geworden of zelfs een grotere legende dan George Best? Deze maand is Adrian vijftien jaar dood.
    Hij werd 26 jaar.

    Henk Spaan, Matthijs van Nieuwkerk, Hugo Borst

  • Na een terugkeer uit Qatar van Judith Spiegel had ze voor ons het allereerste, bij een Indiër met ondernemingszin, gekocht merchandising artikel van de WK 2022 meegenomen. Het poppetje van een sjeik. 'Nu nog een verhaal over een sjeik en we kunnen het poppetje gebruiken voor de cover van Hard gras,' zeiden we tegen haar. 'Dat komt goed uit. Ik woon in Koeweit naast een sjeik die de broer is van de machtigste sjeik in de internationale sportwereld,' zei ze. De rest lezen we vanaf pagina zes.

    Mark van den Heuvel ontdekte dat Davy Klaassen al sinds zijn kleuterjaren bevriend is met een jongen die nu bij Volendam voetbalt, Kevin van Kippersluis. Het leidde tot een grappig verhaal waarin Davy blijkt te koken voor Kevin en andere vrienden uit Hilversum. Gezonde pizza's en de fameuze salade Davy-speciaal. Zo is Paul Newman ook begonnen in de voedingsindustrie.

    David Endt schreef op ons verzoek over zijn droomclub Internazionale Milaan. Nostalgie en een haarscherpe analyse van nieuwe financiële sluiproutes in het door Financial Fairplay beheerste topvoetbal, gaan hand in hand, geschreven in de meeslepende stijl van de grote kenner van het Italiaanse voetbal.

    Henk Spaan, Matthijs van Nieuwkerk, Hugo Borst

  • Hard gras 105
    Themanummer DE DENEN

    In deze voor het voetbal sombere dagen kiezen we voor Deense vrolijkheid.
    Meteen hoor je de kakelende lach van Søren Lerby en het aanstekelijke geschater van Frank Arnesen, de twee meest geïntegreerde Denen in die langdurige symbiose tussen het Deense en het Nederlandse voetbal.
    Hoewel het eenrichtingsverkeer was: de Denen kwamen hier. Ole Madsen was de eerste hoewel niet de beste. Wiep Idzenga huurde een busje en maakte een road trip langs Deense velden.
    Veel Denen lachten niet. Ze keerden vroegtijdig terug naar het vaderland. Het grote talent Jeppe Curth vond het niet fijn dat zijn medespelers hem in de douche onder piesten, zoals in die tijd bij Feyenoord gebruikelijk. Ook
    Lars Elstrup had meer warmte verwacht in Rotterdam waar hij tijdens de training geregeld opliep tegen de ellebogen van Sjaak Troost.
    Ivan Nielsen, de beste Deense voorstopper ooit, heeft ook bedenkingen tegen landgenoten. Over Guus Hiddink zegt hij: `Wat een ongelofelijke klootzak.' De Deen Povlsen kan het nog steeds niet verkroppen dat Romario wel in
    de basis stond en hij niet.
    Zo staat dit nummer vol vreugde en verdriet, op zijn Deens, dus zonder tranen.

    Henk Spaan, Matthijs van Nieuwkerk, Hugo Borst

  • Elke Hard gras met een verhaal van Carolina Trujillo erin, is geslaagd.
    Haar zoektocht naar de oorsprong van het misverstand rond de uitdrukking `En un momento dado', die door veel Nederlanders wordt toegeschreven aan Johan Cruijff, is zoals al haar stukken geweldig geschreven, met humor, hartstocht en zonder compromis.
    Een tweede opvallend artikel is dat van Jaap de Groot over zijn vader Theo, de oud-speler van Ajax 1, vriend van Rinus Michels, Rolf Leeser en Cor van der Hart.
    Het verhaal gaat over de blijvende vriendschap van oud-spelers, over loyaliteit en over een foto met Theo de Groot en Manus Cruijff. En er wordt onthuld wie aan de basis stond van de 0-5 overwinning van Cruijff en Michels op Real Madrid. Wie dit stuk leest begrijpt meer van de niet altijd even logische, onvoorwaardelijke
    steun van Jaap de Groot, chef-sport van De Telegraaf, aan Johan Cruijff.
    Twee keer Cruijff in Hard gras bewijst dat in de geschiedschrijving van het Nederlandse voetbal de naam van Johan Cruijff nooit meer is weg te denken, of het nu gaat om Zuid-Amerikaanse literatuur of de vader van Jaap de Groot.

  • Met bijdragen van Flip Joos, Lize Spit, Els Maes, Joost Vandecasteele en Herman Brusselmans

    Wat lag er meer voor de hand dit nummer van Hard gras open te stellen voor onze collega's uit België, een land waar ze wél kunnen voetballen en mooi schrijven op de koop toe. Dankzij Ivo Victoria maakten we ook kennis met Vlaamse auteurs van wie we nog niet hadden gehoord. Dat lag aan ons provincialisme, aan onze vooral naar binnen gekeerde blik, niet aan hun capaciteiten. Als er iets blijkt uit deze `België special' is het de overdaad aan schrijftalent die
    er in Vlaanderen schuilgaat. Nou ja, schuilging. Alleen al door deze bijzondere aflevering van Hard gras hopen wij op een prachtig EK voor de Belgen.
    Op hogeschool-staaltjes van de opgebloeide Hazard, op de flonkering van Kevin de Bruyne en op Jan Vertonghen die we uit wanhoop als iemand van ons beschouwen. Wat ons nog het meest is bevallen aan deze samenwerking was het enthousiasme van de deelnemers. Ook zo fijn: geen kapsones. Wij kunnen op voetbal- en schrijfgebied veel leren
    van de Belgen.

    Henk Spaan, Matthijs van Nieuwkerk, Hugo Borst

  • HARD GRAS 110
    Interview met Davod Lagercrantz over beststeller IK, ZLATAN

    Verhalen van o.a. Carolina Trujillo, Pieter van Os en John Schoorl

    Iedereen die schrijft kent de schaamte. De meesten houden hem stil.
    Carolina Trujillo deelt haar gevoelens met iedereen. Zo hoorden we haar
    hier in de redactiekeuken zich verontschuldigen tegen het koffieapparaat
    dat ze haar verhaal niet twee weken had mogen laten liggen ter bezinking
    en overweging. `Ik WEET dat je verhalen moet laten liggen en er na een
    hele tijd weer naar kijken om te weten waar je het over hebt en als je dat
    niet doet, ga je op je bek. Dat WEET ik. Ik heb die fout al gemaakt. Vaak
    genoeg om het te WETEN.'
    Wij hebben vaak genoeg prachtige verhalen gelezen om te WETEN wanneer
    iets goed is, of niet. En haar verhaal `Jagen!' behoort tot de
    steengoede.
    Een debutant in dit nummer, Pieter van Os, schreef het mooie stuk over
    Blaszczykowski. Het moet de eindredactie van het hart dat de namen
    van Poolse voetballers er spellingtechnisch niet op vooruit gaan: Lato, Deyna,
    Boniek, zelfs Lubanski konden ze allemaal in één keer goed schrijven. De
    naam van Blaszczykowski komt in het stuk 48 keer voor.
    Of Pieter de volgende keer een verhaal over Milik wil schrijven, vragen
    de eindredacteuren.
    Zo heeft iedereen zijn eigen invalshoek. Die van ons is kwaliteit. Daaraan
    wordt in dit nummer tot onze blijdschap weer ruimschoots voldaan.

    Henk Spaan, Matthijs van Nieuwkerk, Hugo Borst

empty