Wim Van den Eynde

  • Er loopt heel wat grondig mis met onze belastinginning. Er zitten zo veel mazen in het net dat de fiscus een pak minder ophaalt dan waar de staat recht op heeft. Dat is een van de redenen waarom de overheid moet lenen en waarom we een grote staatsschuld hebben. Wat het nog erger maakt, is dat de belastingontwijking heel ongelijk verdeeld is. In de praktijk geldt het omgekeerde van de officiële filosofie van ons belastingstelsel: de sterkste schouders torsen de kleinste last.

  • Fortisgate

    Wim Van den Eynde

    December 2008, de donkere dagen voor Kerstmis. De regering-Yves Leterme I valt nadat de eerste voorzitter van het Hof van Cassatie de regering heeft beschuldigd van pogingen tot beïnvloeding van de rechtsgang. De aanleiding: het Fortisarrest van het Brusselse hof van beroep, dat de verkoop van Fortis aan BNP Paribas bevroor en zo een beslissing van de regering blokkeerde. De scheiding der machten lijkt geschonden.

    Aan het arrest ging een heuse magistratenoorlog vooraf, zo raakt bekend in de pers. Christine Schurmans, een magistrate die het niet eens was met het arrest, heeft namelijk geweigerd om het te ondertekenen. Bovendien heeft haar man, een CD&V-apparatsjik met nauwe banden met de regering, de regering gewaarschuwd en die heeft op haar beurt geprobeerd om het arrest tegen te houden. De andere twee rechters zijn naar verluidt niet geplooid onder de druk en hebben het vonnis alsnog geveld. Fortisgate is geboren.

    Fortisgate, een stresstest voor justitie onthult de dubieuze rol van de magistratuur in Fortisgate. Was Christine Schurmans inderdaad een marionet van de regering, of was zij de zondebok in dit verhaal? Wat was de rol van Paul Blondeel en Mireille Salmon, de andere twee rechters in de Fortiszaak? Dit boek leest als een legal thriller, werpt een compleet nieuw licht op de hele episode en vooral op de dagen dat de rechters zich terugtrokken om hun beslissing te nemen. Fortisgate, een stresstest voor justitie is een unieke blik op de uiterst besloten beraadsprocedure in de magistratuur en doet ernstige vragen rijzen over het functioneren van de rechterlijke macht in ons land.

  • Paulus Meyer was het kopstuk van 'de bende van 700 miljoen', een legendarische groep drugssmokkelaars die de onderwereld van de Lage Landen een tiental jaar regeerde, tot ze in 2007 werd opgerold. De bijnaam komt van het geschatte bedrag dat de bende heeft buitgemaakt. Meyer heeft er een jarenlange gevangenisstraf op zitten. Acht maanden zat hij vast in Bangkok Hilton, een van de gevaarlijkste gevangenissen ter wereld. Nu is hij weer vrij en blikt zonder taboes terug op zijn criminele carrière. 'Ja, ik was fout,' zegt hij, 'maar ik heb the time of my life gehad.'

    In Bekentenissen van een meestersmokkelaar neemt Meyer ons mee naar de fascinerende wereld van de internationale illegale handel, met de Georgische georganiseerde misdaad op het Antwerpse Falconplein, Oost-Europese drugsbaronnen, de Britse maffia in Marbella en Marokkaans-Nederlandse drugskartels, én naar het paradijseiland Koh Samui in de Golf van Thailand, waar hij nog steeds een luxeresort bezit dat hij uit de handen van het gerecht heeft weten te houden.

    'Ik ben groot geworden zonder ooit geweld gebruikt te hebben', zegt Meyer. Zijn briljante geest, zijn onmiskenbare charmes en zijn ondernemingszin zijn zijn troeven. Zijn levensverhaal leest als een schelmenroman.

empty