Peter Verhelst

  • 2050 Nieuw

    Het iconische jaar 2050. Alles is fundamenteel veranderd.
    Wie willen we zijn? Wie is de vijand? Waar kunnen we overleven?
    Hoe kunnen we in deze tijden afscheid nemen? Zijn onze
    dromen digitaal? Hebben utopieën nog betekenis? Is het feest
    voorbij of moet het nog beginnen? Is deze wereld de echte? Gelooft
    iemand nog dat kunst de wereld kan redden? Is de toekomst
    dood? Waar is iedereen gebleven? Wat betekent dat licht
    in de verte?
    2050 bestaat uit 98 gedichten; sommige kort, andere bladzijden
    lang; sommige woedend of destructief, andere teder of verdrietig,
    of strijdbaar en reikend naar nieuwe vormen van schoonheid.
    Nieuwe betekenissen. Nieuwe beelden. Nieuwe mythologieën.
    Hoe hard of hopeloos ook, elk gedicht zindert van de
    hartstochtelijke liefde voor poëzie.

  • - 50%

    Zon

    Peter Verhelst

    In ZON spelen de gedichten zich af op het strand of in zee, in een auto of in een lichtgevend huis, maar altijd speelt de zon een rol. Op een gegeven moment sluipen er leeuwen in de bundel, die alles op scherp zetten. Honderden, duizenden leeuwen die veranderen in een veld vol juichende zonnebloemen.
    ZON geeft een nieuwe wending aan het omvangrijke oeuvre van Peter Verhelst: de bundel vormt een broeierig geheel waarin het politieke voor het eerst open en bloot verbonden wordt met het lyrische. Omdat onze tijden daarom vragen.

  • - 29%

    In 1987 debuteerde Peter Verhelst met de dichtbundel Obsidiaan. Dertig jaar later is hij naast een gevestigd dichter een gerenommeerde romanschrijver, kinderboekenschrijver en theatermaker. Met Koor verschijnt er voor het eerst een bloemlezing uit zijn opzienbarende poëzie. Niet zomaar een bloemlezing, maar een keuze door Verhelst zelf van de gedichten die voor hem belangrijk zijn, uit alle reguliere én bijzondere uitgaven. Het zijn er 120 geworden.
    In Koor kan de lezer zich laven aan deze bijzondere keuze van Verhelst waarin de grote thema's als verdriet en liefde weer de bovenhand krijgen. Deze nieuwe context dwong niet alleen een nieuwe volgorde af maar vaak ook een herwerking van de gedichten zelf. Het is een koor geworden van 120 gedichten die met elkaar een nieuwe samenzang aangaan.

  • - 50%

    Totaal onverwacht overlijdt de moeder van Peter Verhelst. Hij is getuige van de rouw van zijn vader en probeert daarbij ook zelf een weg te vinden in een proces vol rauw-realistische, mythische, zintuiglijke, essayistische en poëtische verhalen. Haast krampachtig graaft hij naar herinneringen. Tegelijk opent Verhelst op volstrekt originele wijze nieuwe werelden waarin edelherten, vissen, kunstwerken, witte katten en Japanse tuinen huizen.
    Voor het vergeten is geen moederboek, en ook geen boek over de dood, maar een hartstochtelijke ode aan ons hakkelende,
    tastende verzet tegen betekenisloosheid en verdriet. Verhelst probeert met handen en voeten iets vitaals te scheppen. Iets wat we ons blijvend kunnen herinneren. Om eindelijk te kunnen vergeten.

  • In New York gaat Abel op zoek naar zijn vader en zijn verdwenen geliefde Pearl. Angel neemt er deel aan nachtelijke gevechten met andere zwervers, die zich terugtrekken in een woud waar een oorlogsveteraan met slangen vecht. Dokter Goldstein zoekt naar de allesverklarende formule in een geheim laboratorium. Meneer J, een holocaustslachtoffer, werkt koortsachtig aan een nieuw mensbeeld: de Homo Invictus Viralis, de besmette mens. In een zaal onder het Zilverkleurig Complex wachten duizenden mensen op een nieuw begin. Maar de tijd dringt.
    Zwerm gonst van de verhalen over experimenten met virussen en virtuele realiteiten. De verhalen in deze roman gedragen zich ook als een virus: ze besmetten elkaar, dringen andere verhalen binnen. Het is een experimenteel meesterwerk, dat door de jaren heen alleen maar relevanter is geworden.

  • In De allerlaatste caracara ter wereld is Victor Duval, arts, jaren geleden aangekomen op een klein tropisch eiland, waar hij bevriend is geraakt met Patrix Coriolan, priester, en met Madame, uitbaatster van een koffiehuis. Op een dag gaat Cassandra Vital, een inheemse vrouw die haar geliefde aan de zee heeft verloren, op het strand met haar rug naar het eiland staan. Wanneer er dan plotseling vrouwen beginnen aan te spoelen `zoals de vissen en de dingen na een storm, is het uit met de rust en blijkt dat het verleden van Duval en de geschiedenis van het eiland onherroepelijk met elkaar verbonden zijn.
    Peter Verhelst is onmiskenbaar een van de belangrijkste auteurs in de hedendaagse Nederlandse literatuur. De allerlaatste caracara ter wereld is even aanstekelijk als het veelbekroonde Het geheim van de keel van de nachtegaal en even betoverend als Tongkat.

    Peter Verhelst (1962) is een Vlaams dichter, romancier en theatermaker. Hij ontving voor zijn werk verscheidene prestigieuze prijzen, waaronder De Gouden Uil en de F. Bordewijkprijs voor zijn roman Tongkat (1999).

    `De allerlaatste caracara ter wereld is magie: een dwingend verhaal, verteld met de subtiliteit van een jonge dichter. () Meer dan ooit is Verhelst een schilder _ in het bijzonder van vermiljoenen vrouwenportretten. Ken ik eigenlijk nog wel een schrijver die zich zo de moeite getroost om een vrouwenlichaam in taal te vangen _ om met een ragfijn penseel jukbeenderen, borsten en handen te verven? Is er daarbuiten nog iemand die zich aan een bewonderende ode aan de liefde waagt? humo

    `Verhelst bedrijft visueel proza en hij zal op dat vlak niet snel overtroffen worden. de standaard

    `De allerlaatste caracara ter wereld is () een Verhelst grand cru. Zijn woorden strelen de geest, zijn poëzie betovert als vanouds, de plot is erudiet en mysterieus en levert een intelligent commentaar op de hedendaagse mens. de morgen



    Over Huis van de Aanrakingen:

    `Een bloedmooi boek. de standaard

    `Juist doordat Verhelst geen pasklare antwoorden geeft, word je aan het denken gezet. Verhelst schrijft goede, rake zinnen. vrij nederland

    Over Memoires van een luipaard:

    `De taal van Verhelst is lichamelijk, tegendraads, erotisch. Vol illusies en vertedering. Even bruut als teder. Maar vooral: volstrekt origineel. de standaard

  • Memoires van een luipaard is het relaas van een liefde die als een bliksem inslaat. Een hartstochtelijk verlangen om de geliefde in woorden te vatten op de manier waarop een schilder dat doet: naar levend model. Keer op keer. Koortsachtig. Bezeten. Tot die ene tekening wordt gemaakt die perfect samenvalt met het begeerde lichaam.

    Peter Verhelst is dichter, romanschrijver en theaterauteur. Voor zijn roman Tongkat ontving hij in 2000 de Gouden Uil, de jonge Gouden Uil en de Bordewijkprijs. Ook zijn roman Zwerm werd genomineerd voor de Gouden Uil. Voor Memoires van een luipaard ontving hij de Gouden Uil Publieksprijs.

  • Huis van de aanrakingen

    Peter Verhelst

    Tomoko Kidman is een archeologe die het oudste beeldhouwwerk ter wereld opgraaft. Ze wordt in het Japanse schaakspel ingewijd in een gebouw met het huisnummer 1633.
    1633: het jaar dat de Franse handelsgeneraal Jean-Baptiste Tavernier in India naar een levende diamant zoekt. In Japan veroorzaakt geisha Ko Itten een schandaal door één enkele dansbeweging. Een jonge pottenbakker wordt uit Korea ontvoerd om de eerste porseleinen vazen te maken op het eiland Kyushu. Matroos Weltevree slaat tijdens een storm overboord en spoelt in Korea aan, overdekt met papegaaien.

    Volgens de overlevering schreeuwen ze niet zoals papegaaien, maar praten ze in talen die al lang niet meer bestaan, met de stemmen van wie al lang dood zijn. Men zegt dat de aarde leeg zal zijn als de laatste papegaai is uitgestorven.

    Huis van de Aanrakingen is een roman vol verhalen-in-verhalen, halve en hele liefdesgeschiedenissen van mensen die er alles voor overhebben om hun droom te vinden.

    Peter Verhelst werd voor de roman Tongkat bekroond met onder meer De Gouden Uil. Voor zijn dichtbundel Nieuwe sterrenbeelden kreeg hij de Herman de Coninckprijs en de Jan Campertprijs. Voor Het geheim van de keel van de nachtegaal ontving hij De Gouden Uil, de Woutertje Pieterseprijs en de Gouden Griffel.

    Over Nieuwe sterrenbeelden:

    `Tijdloze en tegelijk eigentijdse poëzie.
    de standaard

    Over Tongkat:

    `Een vuurwerk, zo zinnelijk dat je het proeft.
    juryrapport de gouden uil

  • Peter Verhelst reed op de autosnelweg toen hij bij het inhalen over het losgeraakte wiel reed van een vrachtwagen. Hij ging drie keer over de kop, en overleefde wonderbaarlijk. In de luttele seconden van de crash ontstond er een scheur in tijd en ruimte.
    Verhelst beschrijft op weergaloze wijze de plekken en tijden waar hij tijdens het ongeval een glimp van opving. De ultieme ruimte waar alles samenkomt is het eiland Sandy - `een traumaruimte waar in comatijd wordt gerekend en dat zich bevindt op de lengte- en breedtegraden van alle plekken ter wereld waar alle levende wezens enkele seconden of enkele uren verloren. De vermisten, de vergeters, zij die vergeten zijn, de verliezers, de spoorlozen, de dodo's, de mammoeten en de sokken.'
    De kunst van het crashen is een volstrekt originele roman, een tour de force vol verhalen-in-verhalen waarbij het geheel zo ontzettend veel groter is dan de optelsom van de delen. Naast het autobiografische element van de crash en het herstel, worden we als lezer getrakteerd op een poëtische taalrijkdom en een verbeeldingskracht die zijn gelijke niet kent.

    Over Geschiedenis van een berg (2013):

    `Wonderlijke novelle.' de Standaard ****

    `Aanrader voor iedereen die een safari overweegt - of liever een taaltrip vanuit zijn luie zetel beleeft.' knack ****

    Over De allerlaatste caracara ter wereld (2012):

    `Verhelst bedrijft visueel proza en hij zal op dat vlak niet snel overtroffen worden. Een bewonderenswaardig boek.' de Standaard *****

    `De allerlaatste caracara ter wereld is magie.' Humo

    Over Huis van de Aanrakingen (2010):

    `Een bloedmooi boek.' de Standaard ****

    `Juist doordat Verhelst geen pasklare antwoorden geeft, word je aan het denken gezet. Verhelst schrijft goede, rake zinnen.' Vrij Nederland

    Peter Verhelst (1962) is een Vlaams dichter, romancier en regisseur. Hij ontving voor zijn werk verscheidene prestigieuze prijzen, waaronder De Gouden Uil, de Vlaamse Cultuurprijs en de F. Bordewijkprijs voor zijn roman Tongkat (1999). Verhelst is onmiskenbaar een van de belangrijkste auteurs in de hedendaagse Nederlandse literatuur.

empty