De Bezige Bij Amsterdam

  • Blanco

    Peter Terrin

    Viktor, celbioloog in dienst van het ministerie van Volksgezondheid, verliest zijn echtgenote Helena bij een brutale carjacking. Voortaan moet hij verder zonder haar, en hun zoontje van tien, Igor, zal hij alleen moeten opvoeden. Viktor kwijt zich met een buitengewone toewijding van zijn taak. De wereld is een mijnenveld; de grote stad waarin hij met Igor een appartement op de vijfde verdieping van een flatgebouw bewoont, is een adembenemende jungle; de school van Igor is een broedplaats van alle mogelijke gevaren. In zijn ijver om Igor hiertegen in bescherming te nemen laat Viktor niets aan het toeval over. Langzaam wordt de biotoop van de vader en (vooral) zoon kleiner, tot verstikkends toe.
    Blanco is een moderne parabel over angst en gevaar in een waanzinnig complex geworden wereld. Het is een huiveringwekkende roman met een suspense die de lezer de keel toesnoert.

  • Twee mannen bewaken de enige ingang van een buitengewoon gebouw met veertig luxueuze appartementen, bewoond door de rijken der aarde. Die ingang bevindt zich in de kelder, op de zwaarbeveiligde parkeerverdieping. De bewakers vormen de laatste linie van verdediging, ze houden wacht bij de liften.
    Wanneer op een dag op een na alle bewoners vertrekken weten zij niet wat er buiten, in de stad, in het land, gaande is. Hun enige bron van informatie is de man die zorgt voor hun bevoorrading. Maar ook voor hem zijn ze op hun hoede. Waarom draagt hij geen lederen schoenen en stropdas, zoals zij doen? En wat te denken van de aangekondigde derde bewaker, die maar niet verschijnt?
    De bewaker is een spannend, allegorisch verhaal over oorlog en vrede: oorlog met een ongrijpbare vijand, vrede die elk voor zichzelf moet bevechten. Een tijdloos boek, geschreven in de puntgave stijl waarvoor Peter Terrin geroemd wordt.

  • Volgens Van Dale is een variatie onder meer 'een daad waardoor (men) iets verandert'. Maar het is ook 'elk der verschillende bewerkingen van een zelfde thema'. Beide definities zijn van toepassing op De bijeneters. In elk van deze zeven variaties staat een daad centraal waardoor alles verandert of het nou om een dwingend verhoor gaat zoals in `De verdachte of om een blijk van buitengewone eerlijkheid zoals in `Schoonmaak of De lotgevallen van Abdullah en ikzelf. Soms wordt vergeefs gestreefd naar iets wat inertie kan omzetten in een daad, maar vaker laat het toeval de protagonist geen keuze.
    Peter Terrin demonstreert in dit nieuwe boek wat hij in zijn mars heeft, en dat is niet weinig. Geïnspireerd door grote voorbeelden als Camus, Hermans en Kafka laat hij zien waar zijn eigen kracht ligt: de verbeelding van de werkelijkheid zoals die eruitziet achter de façades van alledag. En daarbij toont hij zich, zoals een ervaren criticus het uitdrukt, 'een meester van het onheilspellende detail', die 'met droge en precieze impressies [ ] de lezer de stuipen op het lijf' jaagt.

  • Vijf mannen arriveren in een afgelegen gebied waar ze moeten zorgen voor de demontage van een productieband in een verlaten fabriek. Ze nemen hun intrek in het verveloze hotel van het drop. De jonge Karsten heeft, vanwege zijn talenkennis, de leiding over het team, bestaande uit werkmannen van verschillende origine en discipline. Hij moet erop toezien dat de ontmanteling van de AT-289, waarop een uitzonderlijk soort vloertegel werd gemaakt, vlot en binnen de drie weken verloopt. Karsten mijdt elk contact met de bewoners van het zonderlinge dorp, diep in de vallei met uitgeputte mijnen, dat wordt getroffen door de zoveelste crisis. Nauwgezet leeft hij het contract na waarin de opdracht van zijn team omschreven staat.

    Vrouwen en kinderen eerst is een hallucinant verhaal over geloof, waarneming en identiteit. In kristalheldere beelden toont Terrin ons het leven als een raadselachtig verschijnsel, waarin de mens ten slotte is overgeleverd aan niets dan zijn eigen waarheid.

empty