Hugo Verkley

  • - 50%

    Solo

    Hugo Verkley; Solomon Bockarie

    Solo van sprinter Solomon Bockarie gaat over de olympische droom van een oorlogskind.

    Solomon Bockarie groeit op in Sierra Leone, een land dat in de jaren negentig wordt verscheurd door een bloedige burgeroorlog. Als Solomon tien jaar is wordt zijn vader voor zijn ogen doodgeschoten door rebellen en raakt hij - op de vlucht geslagen - zijn moeder kwijt in de mensenmenigte. Solomon is ervan overtuigd dat ook zij om het leven is gekomen. Aangekomen in de hoofdstad Freetown krabbelt Solomon langzaam weer op. Hij gaat hardlopen, blijkt talent te hebben en mag in 2008 meedoen aan de Olympische Spelen in Peking. Terug in Sierra Leone wacht hem onverwacht nieuws: zijn moeder blijkt nog in leven, ze heeft haar zoon op de televisie herkend. Na haar vlucht voor de rebellen heeft ze politiek asiel gekregen in Nederland. Een familiehereniging volgt. Behalve blijdschap is er ook het gedeelde verdriet over vader en over de jaren waarin ze elkaar hebben moeten missen. In het begin voelt Solomon zich een vreemde in zijn nieuwe land, maar hij zet alles op alles om hier een bestaan op te bouwen. Bovendien is Solomons olympische droom nog lang niet vervlogen, en hij is vastberaden die te volgen. Want aan rennen heeft hij zijn leven te danken.

    Solo van Solomon Bockarie is een aangrijpend levensverhaal over oorlog, vrede, hoop, geloof en liefde, en de helende kracht van sport.

  • Straatgeheimen

    Hugo Verkley

    Waar Wijnand ook gaat, Albert volgt. â We moeten elkaar ondersteunen. We zijn zwerfsterren. Kometen. Die ook ronddwalen in het heelal. Je hebt slakken met een huis en slakken zonder huis. Naaktslakken. Wij zijn naaktslakken.â

    In dit boek staan zestien verhalen van dak- en thuislozen in Utrecht. Fotoâ s, tekeningen en gedichten geven een persoonlijke inkijk in het vaak bijzondere leven van deze mensen. Mooie mensen, allen met een ander uniek verhaal. Een deel van de opbrengst komt ten goede aan Straatnieuws Utrecht.

    Hugo Verkley (1985) studeerde journalistiek en antropologie. Hij schrijft voor diverse kranten en tijdschriften, waaronder Algemeen Dagblad en Straatnieuws Utrecht. In 2012 publiceerde hij het boek Estamos bien en el refugio Los 33 - de nasleep van de Chileense mijnramp.

    Joris Linssen: â Oprechte interesse, daar staat of valt elk goed interview mee. Maar ook elk goed gesprek. En eigenlijk elk wezenlijk contact tussen mensen. De verhalen in dit boek ademen oprechte interesse. Van Hugo. Interesse in andere mensen met andere levens. En dat is hartverwarmend. Je gaat daardoor een beetje houden van de hoofdpersonen in dit fijne boek. En dat is een mooi begin...â

  • Voor Arine Prins en haar gezin komt er in de nacht van 7 op 8 april 2017 een abrupt einde aan hun Afrikaanse droom. Zij wordt in haar huis in het Zuid-Afrikaanse Barberton overvallen door vijf mannen. Arine en vriend William komen er levend vanaf, echtgenoot Peet niet.

    In 1999 laten Peet en Arine, en hun kinderen Beer en Sterre, Nederland achter zich voor de fascinerende natuur, het fijne klimaat en een schitterende boerderij. Al snel blijkt Zuid-Afrika toch niet zo'n droomland te zijn; dochter Sterre wordt misbruikt door een buurman, zoon Beer komt in de gevangenis terecht en het lukt Peet en Arine niet om genoeg geld te verdienen. Net als ze op het punt staan om - na 18 jaar - terug te keren naar Nederland, komen de vijf donkere mannen hun huis binnen. Terwijl Arine vastgebonden op de grond ligt en haar man urenlang wordt mishandeld, ziet zij haar markante leven vol met ups en downs aan zich voorbijtrekken.

    De moord kreeg in 2017 volop aandacht in de media en de politiek. Een aangrijpend en actueel boek dat je niet weg kunt leggen.

  • Geen golf te hoog Nieuw

    Geen golf te hoog van Willem Hooft is het aangrijpende en inspirerende verhaal van een man die zijn dromen nooit opgeeft.

    `Lopen kan ik niet meer, maar vliegen kan ik leren.' Toen Willem Hooft in 2016 als gevolg van een motorongeluk in een rolstoel belandde, stelde hij zich ten doel toch zijn grote droom, kitesurfen op de golven van Zuid-Afrika, waar te maken. In de revalidatiekliniek begon hij al uit te zoeken hoe hij dat zou kunnen aanpakken. Hij liet een surfboard op maat bouwen, met een zitje erop, en na maanden hard trainen was het eindelijk zover. Twee jaar na zijn ongeluk vloog Willem naar Kaapstad en deed hij wat hij altijd al had willen doen.

    In Geen golf te hoog vertelt hij - op een inspirerende en hoopgevende manier, maar zonder zichzelf te sparen - over de lange weg die hij heeft afgelegd. Inmiddels behoort Willem Hooft tot de wereldtop, heeft hij een sponsor en reist hij de hele wereld over voor de goede zaak: anderen motiveren en leren inzien dat je nooit moet stoppen met dromen.

empty