Hans Dorrestijn

  • Al meer dan 20 jaar bazuin ik rond dat ik 450 lievelingsvogels heb. Poging tot humor. Maar het is waar: ik kan niet kiezen tussen kneu of staartmees, tussen strandleeuwerik en distelvink. Mijn oude hart begint sneller te pompen bij de sneeuwgors, goudvink en wielewaal; ik begeer ze allemaal hevig. Maar nog net voor mijn 80ste verjaardag ben ik erin geslaagd om bijna 400 lievelingsvogels te schrappen. De overgebleven lievelingen zijn stuk voor stuk fabelachtig mooi. Het zijn mijn gevederde sterren, mijn wensvogels.

    Omdat de lezer zoveel schoonheid bij elkaar misschien niet kan verdragen, heb ik de vogelportretten afgewisseld met herinneringen aan Baardmannetjes, het lang vervlogen tv-programma dat ik samen met grootvogelaar Nico de Haan maakte. En soms heb ik een sombere monoloog van mezelf ingelast om het boek het nodige gewicht te verschaffen.

  • `De hond neemt hand over hand toe,' schreef Hans Dorrestijn bij de verschijning van dit boek in 1976. We zijn nu jaren verder en moeten helaas constateren dat zelfs vele drukken van Het anti-hondenboek de voortplantingsdrift van de viervoeter niet hebben kunnen beteugelen. Integendeel: Nederland en zijn bewoners zijn hondser dan ooit.

    Voor de laatste maal gooit Hans Dorrestijn de knuppel in het hondenhok. In deze nieuwe uitgave van dit inmiddels vermaarde standaardwerk vindt men naast informatieve hoofdstukken als `Wie nemen een hond?', `De vorm van de hond' en `Welke hond past bij u?' een bloemlezing uit zeven eeuwen hondenpoëzie, hondenberichten van Dorrestijns Pers Agentschap en een fotoreportage (met commentaar) van de engste honden van Nederland.

  • Driekwart eeuw reeds voert Hans Dorrestijn een strijd op leven en dood tegen zijn demonen. Zijn jeugd werd gedomineerd door een boze stiefvader. Zijn adolescentie stond in het teken van de lelijkheid. Tijdens zijn studiejaren regeerde koning alcohol:
    Wie in het café naar binnen kijkt
    Ziet door het raam gezelligheid
    Vergis u niet, het is maar schijn
    Neem dat maar aan van Dorrestijn.
    Maar een Dorrestijn laat zich niet zomaar kisten. Als leraar overwon hij de wanorde. Uit zijn ongelukkige liefdes haalde hij de inspiratie voor zijn bitterzoete balladen en liedjes - die hij vervolgens zelf op het podium uitvoerde, zijn faalangst ten spijt. In de liefde bleef hij gedesillusioneerd achter, maar hij kreeg er veel voor terug. De vogels werden zijn nieuwe vrienden, de Wielewaal voorop. Sindsdien trekt Dorrestijn zingend en fluitend door de
    Lage Landen.
    In dit boek bundelt Dorrestijn zijn beste stukken over zijn leven en zijn lijden. Zijn 75-jarige ervaring staat garant voor een boek vol wijsheid,
    zelfspot en mededogen.

  • Wat heeft eenzaamheid om 't lijf
    Vergeleken bij een chagrijnig wijf?
    Zo'n wijf dat klaagt en zeikt en zeurt
    Ook als er iets leuks gebeurt

    Hans Dorrestijn is de onbetwiste meester van de bittere droefenis, maar die gaat vrijwel altijd gepaard met ironie en een tragikomische ondertoon. Voor Goeienavond Toos maakte hij een selectie van zijn grappigste teksten, vol huwelijks- en ander leed. Van het inktzwarte Feestlied en De polder van Eemnes tot klassiekers alsHema-worst en Chagrijnige wijven. Het leven doet iets minder pijn met een lied van Dorrestijn!

  • Al is Hans Dorrestijn een theaterman, zijn dierenliefde is niet gespeeld: reeds vanaf het begin passeert er in zijn teksten een bonte stoet variërend van Konijnen tot Wilde Zwijnen, en van Bidsprinkhanen tot Kroegtijgers. Het dierlijkste van Dorrestijn bevat een bloemlezing uit deze gedichten en liedteksten over dieren: vogels, zoogdieren, insecten, reptielen en amfibieën. Dorrestijn wil ons laten zien dat het verschil tussen mens en dier minder groot is dan we denken: `Dieren zijn net mensen maar dan met veertjes, een vacht, schubben of slagtanden. En laten we toch in hemelsnaam allemaal tranen in de ogen krijgen bij de aanblik van het sierlijke Zeepaardje.

  • Donkere dagen -1 Nieuw

    Donkere dagen -1

    Hans Dorrestijn

    Het beste middel tegen een lichte of middelzware depressie is een avondje Dorrestijn, vergeleken met hem verbleken alle somberheden.

    Almelo
    Chloromya Formosa
    De biefstuk van het zoete water
    De donkere kamer 1.2.3.
    De honden van de Algarve
    Erwtensoep met kluif
    Geen gehoor
    Goeie kennissen

  • Sinds Dorrestijn zijn jachtgebied verplaatste van de vrouwen naar de vogels lijkt zijn leven op orde gekomen. Depressies bleven uit en de bittere toon verdween uit zijn geschriften. Maar godzijdank bleef zijn gevoel voor humor overeind! In Dorrestijns Vogelgids, Dorrestijns Natuurgids en Dudeljo! rapporteerde hij over zijn nieuw bestaan als vogelaar en gaf hij de lezers talloze praktische tips mee, die in de praktijk nog weleens tegenvielen. Tussen alle vogelplaatjes en -gedichten door verraste hij ons met nieuwe, lange verhalen die ook de literaire lezer zullen bekoren. Al die verhalen zijn nu gebundeld: over zijn lieftallige chauffeuse, zijn vogelreizen naar de Oostvaardersplassen, naar Zuid- en Oost-Europa en nog veel meer.

  • Dudeljo

    Hans Dorrestijn

    Kom mee naar buiten allemaal
    Dan zoeken wij de wielewaal
    En horen wij die muzikant
    Dan is zomer weer in t land

    Dudeljo klinkt zijn lied
    Dudeljo klinkt zijn lied
    Dudeljo en anders niet!

    Van alle zangvogels is de Wielewaal ongetwijfeld de meest bezongene. Hele generaties hebben zijn loflied in canon gezongen, in de christelijke zangvereniging, op wandeltochten, bij het kampvuur en op school. En de Wielewaal verdient deze hommage volgens Hans Dorrestijn, de man die dankzij Dorrestijns Vogelgids en Dorrestijns Natuurgids de onbetwist scherpzinnigste en geestigste Nederlandse auteur is op ornithologisch gebied.
    Dudeljo! is behalve een eerbetoon aan Nederlands mooiste zangvogel een nieuw hoogtepunt in Dorrestijns vertelkunst. Hij neemt de lezer weer mee op zijn vogelexcursies naar uitheemse landen als Hongarije, Bulgarije en Georgië en brengt daarbij ook van alles aan het licht over de wellicht vreemdste vogel die de natuur kent: de mens.

  • Vroege Vogels is al 33 1/3 jaar het populairste natuur- en radioprogramma van de VARA op radio 1.

    Iedere zondagochtend tussen 8 en 10 uur luisteren een half miljoen Nederlanders naar het radioprogramma. Elke week is een schrijver, cabaretier, bioloog, milieukundige of politicus verantwoordelijk voor een gastcolumn waarin hij of zij zijn visie op de natuur en het milieu geeft.

    Voor dit jubileumboek zijn de mooiste verhalen van de afgelopen jaren geselecteerd. Het zijn liefdevolle, maar soms ook tegendraadse bijdragen van auteurs die allemaal op een geheel eigen wijze iets met de natuur hebben.

    Vroege Vogels bevat bijdragen van onder andere:

    Claudia de Breij Maarten 't Hart
    Martin Bril Youp van 't Hek
    Paulien Cornelissen Wouter Klootwijk
    Aaf Brandt Corstius Kees Moeliker
    Midas Dekkers Tommy Wieringa
    Hans Dorrestijn Koos van Zomeren

  • Nu Hans Dorrestijn op leeftijd is gekomen blikt hij terug op zijn leven. Hij mijmert over zijn jeugd, de vergankelijkheid, het naderend einde en over alle vrienden en kennissen die hem reeds zijn voorgegaan. Maar Hans zou Hans niet zijn als hij daar geen heel vrolijk boek over zou schrijven. Want bejaard zijn heeft ook zijn voordelen. Denk alleen al aan alle verworven inzichten over de moderne tijd, die Hans graag met u deelt. Dat levert mooie verhalen op, over bukken, brilpoetsdoekjes en geraniums, `Berichten uit het bejaardenhuis', speciale aandacht voor de oeroude aardappel en nog veel meer. En last but not least, een indrukwekkende ode aan alle `Herauten van de dood'. Lang leve de oude dag, en lang leve Hans Dorrestijn!

  • Donkere dagen - 3 Nieuw

    Donkere dagen - 3

    Hans Dorrestijn

    Als je niet weet of je moet lachen of huilen, als af en toe het brandend zuur oprispt, dan weet je: dit is Dorrestijn.

    Parijs Rood
    Pruum
    Rode jas
    Warom ik van Mulisch houdt
    Water en vuur

empty