Erna Sassen

  • - 29%

    Tot en met de vierde ging alles eigenlijk vanzelf maar sinds ik in de vijfde zit is er een hoop veranderd.
    Volgens mijn mentor heb ik TE lange tijd TE hard gewerkt en volgens mijn moeder ben ik TE perfectionistisch.
    Jajaja.
    Dat is een van de grootste nadelen van volwassenen: ze denken altijd beter te weten dan jijzelf wat er met jou aan de hand is. Daarbij vergeten ze voor het gemak maar even dat tachtig procent van ons leven zich afspeelt buiten hen om. En dat ze dus meestal geen flauw idee hebben.
    Dat laatste ligt ook een beetje aan ons. Want wij vertellen niks.
    Maar dan nog.
    Er zijn dingen die je niet kan vertellen. Aan niemand.
    Over liefde bijvoorbeeld.
    En hoe stom je bent geweest.
    Er is geen vorm waarin ik pas is bekroond met De Gouden Lijst.

  • Kom niet dichterbij

    Erna Sassen

    • Leopold
    • 4 Februari 2014

    In de nacht na de première van het Waardeloze Toneelstuk, sms'te Reva me de verheffende tekst: Heb het gedaan met een van die radio-tweeling, weet niet meer precies welke, op de dames-wc van Schiller. Om de DJ te straffen.
    `En?' vroeg ik de volgende ochtend. `Voelde de DJ zich gestraft?'
    `Weet ik veel!' snauwde ze. `Hij was er zelf niet bij hoor, sukkel.'
    Reva heeft niet alleen `iets raars' met seks, maar ook met eten. Haar problemen verergeren aanzienlijk als zij verliefd wordt op de intimiderende DJ, docent aan de theaterschool. Nadat ze een rol heeft gespeeld in een door hem geregisseerde theaterproductie gaat het bergafwaarts met haar en belandt ze tijdelijk in een psychiatrische inrichting.
    Marjolijn, de zus van Reva, reconstrueert aan de hand van telefoongesprekken en herinneringen wat er misging en probeert Reva te helpen de verantwoording te nemen voor haar eigen leven.

  • Een indiaan als jij en ik

    Erna Sassen

    • Leopold
    • 21 December 2018

    Boaz zit in de klimboom aan de rand van het duinmeertje. Het is al etenstijd geweest, dat merkt hij aan de zon die ondergaat. En aan zijn maag, die vreemde geluiden maakt. Mooi dat hij niet naar huis gaat. Mooi niet. Misschien wel nooit meer.
    Aïsha is nieuw in de klas. En ze is een indiaan, Boaz weet het zeker. Hij verstaat haar niet, maar haar tekeningen begrijpt hij wel. Vanaf nu is het leuk op school. Totdat papa met een heel nare verrassing komt...
    De pers over Een indiaan als jij en ik:
    `Sassen voelt haarfijn aan welke beelden voor kinderen werken en maakt zo alle emoties die ze oproept knap invoelbaar, geholpen door de fraaie, robuuste illustraties van Martijn van der Linden in primitieve volkskunststijl, die door de tekst heenlopen.' - NRC Handelsblad
    `Sassen snijdt op een originele, ontroerende én humorvolle manier twee actuele thema's aan.' - Trouw
    `De sterke vormgeving met kaders vol indianenweetjes en Van der Lindens prachtige illustraties in petrogliefen-stijl (met oranje steunkleur!) zitten dit rijke verhaal als gegoten.' - Trouw
    Bekroond met een Vlag en Wimpel 2019 voor illustrator Martijn van der Linden in de categorie Geïllustreerde kinderboeken.

  • - 44%

    Dit is geen dagboek

    Erna Sassen

    • Leopold
    • 24 Juni 2020

    Niet aan de verwachtingen voldoen
    dat wordt mijn levensdoel, heb ik vannacht besloten.
    Vanaf vandaag ga ik mijn uiterste best doen iedereen teleur te stellen.
    Een paar jaar na het overlijden van zijn moeder wordt de 16-jarige Boudewijn 'ziek'. Hij is totaal apathisch en komt zijn bed niet meer uit. Zijn vader stelt hem voor de keuze: 'Vanaf nu schrijf je elke dag een stukje in dit schrift en je luistert elke dag naar tenminste één van deze cd's. Of ik laat je opnemen.'
    Bou begint met forse tegenzin aan zijn 'strafwerk', maar gaandeweg blijkt zowel het schrijven als de muziek een uitlaatklep.
    'Meeslepend, ontroerend en liefdevol biedt Erna Sassen inzicht in de woede, de angst en de eenzaamheid die de hoofdpersoon ervaart op zijn weg naar de volwassenheid.' Arthur Japin

  • Je bent zelf een heks

    Erna Sassen

    • Leopold
    • 3 Augustus 2009

    Loes is een beetje vreemd. Haar grootste hobby is vieze drankjes en zalfjes maken, die ze op vriend en vijand uitprobeert. Zo is haar beste vriend Jurriaan op een dag in één keer al zijn haren kwijtgeraakt. Maar er is nog nooit iets echt gevaarlijks gebeurd.
    Totdat Loes een spreekbeurt houdt over homeopathie en daarbij juf Gertie een geluksdrank toedient. Die wordt er niet gelukkig van, maar wel behoorlijk woest. Loes wordt van school gestuurd en gaat samen met Jur op zoek naar een nieuwe school, die beter bij hen past. Daar kan Loes haar speciale gaven verder ontwikkelen. Ze verlost haar vriend op geheimzinnige wijze van hoofdluis, bedenkt een zalf tegen reumapijn bij bejaarden en zorgt voor een knaleffect bij de schoolbarbecue.
    En dan ontdekt Jur hoe het komt dat Loes zo goed is in magische kunsten?
    Een vrolijk verhaal over hechte vriendschap en hekserij.

  • Wessels opa is vergeetachtig en doet soms rare dingen. Zoals ruziemaken over de afwaskwast, of in zijn blote kont patat gaan halen in de snackbar van het zwembad. Wessel vindt het niet erg. Hij is gek op zijn opa en trekt veel met hem op. Als ze op een avond samen een wandeling maken, gaat opa er ineens als een speer vandoor. Wessel vindt hem terug in het Amstelpark, op de plek waar vroeger de zeehonden zaten. Opa wil alleen mee terug naar huis als Wessel hem belooft dat ze de zeehonden zullen opzoeken in hun nieuwe verblijfplaats. Maar dat heeft wat voeten in de aarde...

  • Lara 1

    Erna Sassen

    Je moet het maar durven: in je eentje naar een land waarvan je de taal niet spreekt. Lara is twaalf en ze doet het, want ze heeft een prijs gewonnen: een cursus Spaans op een school in Spanje.
    Ver weg van thuis maakt ze allerlei spannende dingen mee, zoals haar eerste afspraakje en haar eerste zoen. Gelukkig heeft ze veel steun aan haar nieuwe vrienden.
    Lara schrijft over de dingen die haar onzeker maken, maar ook over vrolijke en grappige gebeurtenissen.

    `Voor stoere meiden. Super leuk!'- MeidenMagazine

  • Breek je nek voorzichtig

    Erna Sassen

    • Leopold
    • 26 November 2010

    Jules zit nog niet zo lang bij Jaimy op school. In hun klas is het van levensbelang om 'erbij te horen'. Natuurlijk niet bij de nerds of de mutsen, maar bij het kleine groepje populairen. Dat leidt tot veel jaloezie, ruzie en verdriet. Jules vindt het belachelijk. 'Wat een achterlijk gedoe zeg, die opsplitsing in al die clubjes! Daar valt gewoon niet tussen te komen.' Samen met Jaimy organiseert ze een excursie naar het Funforest in Venlo, een survivalpark met moeilijke en uitdagende klimroutes, hoog in de bomen. Het wordt een spannend en vrolijk avontuur, dat alleen goed kan aflopen als de kinderen echt samenwerken.

empty